Geplaatst: 12 aug 2008 12:07
OK, misschien reageer ik wat te scherp. Laat me nog eens proberen. Ik zal me hieronder beperken tot bijbels monotheisme (joden, christenen, moslims).
Vooraf: wat hier volgt is wat ik in eer en geweten denk, en ik beschouw mezelf als een eervol en gewetensvol persoon. Je zal het met me eens zijn dat ik mijn standpunt kan wijzigen wanneer ik wil, maar dat jij en anderen het er mee moeten stellen.
Je vraagt welke demarcatie ik gebruik om een complex en omvattend fenomeen als monotheïsme te veroordelen als "aggressief en extremistisch".
Ik splits je vraag op, omdat ik geen aparte criteria heb voor monotheisme etc....:
1. wanneer is iets agressief?
2. wanneer is iets extremistisch?
3. voldoet monotheisme aan 1?
4. voldoet monotheisme aan 2?
1. Iets is agressief wanneer het dingen of personen niet in vrede laat. Dat kan zijn door een vijandig, gewelddadig of dreigend gedrag of discours, of door fysiek of verbaal opdringen eigen belangen of meningen (met dank aan Webster, Van Dale etc...)
2. Extremisme is een kwestie van graad. Iets kan gematigd of extreem zijn, ook monotheisme, ook monotheisten, ook cactusverzamelaars die altijd de laatste nieuwigheid willen.
3. Bijbels monotheisme als theorie is particularistisch is, stelt andersdenkenden per sé in gebreke, en idealiseert universele onderwerping van alles, voor altijd. Het is dus voor mij overduidelijk agressief.
4. Bijbels monotheisme als theorie is extreem omdat het geen fundamentele rem bezit om geweld te gebruiken wanneer het uitkomt. De geschiedenis illustreert dat, maar zelfs als het was gelukt de geschiedenis uit te wissen was de theorie alleen voldoende sprekend geweest. Belangrijk detail is hier de inherente noodzaak van onderwerping.
Nog een korte toelichting:
Ik beweer niet gezegd dat er geen andere agressieve theorieën zijn, of dat monotheisme de agressiefste theorie is die er bestaat. Theorieen als nazisme of sociobiologie bijvoorbeeld zijn even agressief en extremistisch, maar vormen een minder acuut gevaar voor de samenleving als geheel (alles kan veranderen!)
Natuurlijk wisselt de uitvoering van agressie en extremisme met de omstandigheden. Ik heb extreem aggressieve priesters gekend als kind. Vandaag, nu de kerken leeglopen, zijn ze de wandelende zachtaardigheid zelve. Anderzijds, terwijl de grote meerderheid van moslims in Europa voorstander is van steniging bij sommige ernstige misdrijven (en Europese priesters zeggen dat ze aspecten van de sharia wel zien zitten), lees ik dat de extremistische monotheisten in Iran het stenigen als straf zullen afschaffen.
Ik heb mijn redenen om niet licht over monotheisme heen te stappen: wanneer er een monotheistische meerderheid (christenen en moslims) in Europa tot stand komt, vrees ik het ergste, niet alleen voor de pluralistische samenleving, maar ook voor de veiligheid van de burgers en het voortbestaan van de moderniteit.
Vooraf: wat hier volgt is wat ik in eer en geweten denk, en ik beschouw mezelf als een eervol en gewetensvol persoon. Je zal het met me eens zijn dat ik mijn standpunt kan wijzigen wanneer ik wil, maar dat jij en anderen het er mee moeten stellen.
Je vraagt welke demarcatie ik gebruik om een complex en omvattend fenomeen als monotheïsme te veroordelen als "aggressief en extremistisch".
Ik splits je vraag op, omdat ik geen aparte criteria heb voor monotheisme etc....:
1. wanneer is iets agressief?
2. wanneer is iets extremistisch?
3. voldoet monotheisme aan 1?
4. voldoet monotheisme aan 2?
1. Iets is agressief wanneer het dingen of personen niet in vrede laat. Dat kan zijn door een vijandig, gewelddadig of dreigend gedrag of discours, of door fysiek of verbaal opdringen eigen belangen of meningen (met dank aan Webster, Van Dale etc...)
2. Extremisme is een kwestie van graad. Iets kan gematigd of extreem zijn, ook monotheisme, ook monotheisten, ook cactusverzamelaars die altijd de laatste nieuwigheid willen.
3. Bijbels monotheisme als theorie is particularistisch is, stelt andersdenkenden per sé in gebreke, en idealiseert universele onderwerping van alles, voor altijd. Het is dus voor mij overduidelijk agressief.
4. Bijbels monotheisme als theorie is extreem omdat het geen fundamentele rem bezit om geweld te gebruiken wanneer het uitkomt. De geschiedenis illustreert dat, maar zelfs als het was gelukt de geschiedenis uit te wissen was de theorie alleen voldoende sprekend geweest. Belangrijk detail is hier de inherente noodzaak van onderwerping.
Nog een korte toelichting:
Ik beweer niet gezegd dat er geen andere agressieve theorieën zijn, of dat monotheisme de agressiefste theorie is die er bestaat. Theorieen als nazisme of sociobiologie bijvoorbeeld zijn even agressief en extremistisch, maar vormen een minder acuut gevaar voor de samenleving als geheel (alles kan veranderen!)
Natuurlijk wisselt de uitvoering van agressie en extremisme met de omstandigheden. Ik heb extreem aggressieve priesters gekend als kind. Vandaag, nu de kerken leeglopen, zijn ze de wandelende zachtaardigheid zelve. Anderzijds, terwijl de grote meerderheid van moslims in Europa voorstander is van steniging bij sommige ernstige misdrijven (en Europese priesters zeggen dat ze aspecten van de sharia wel zien zitten), lees ik dat de extremistische monotheisten in Iran het stenigen als straf zullen afschaffen.
Ik heb mijn redenen om niet licht over monotheisme heen te stappen: wanneer er een monotheistische meerderheid (christenen en moslims) in Europa tot stand komt, vrees ik het ergste, niet alleen voor de pluralistische samenleving, maar ook voor de veiligheid van de burgers en het voortbestaan van de moderniteit.