Dat doe ik ook. Alle goden die door boeken beschreven worden kunnen absoluut naar het rijk der fabelen verwezen worden. Vooral die van de christenen, joden en moslims. Vooral omdat die natuurlijk nauw aan elkaar verwant zijn en gebaseerd zijn op mythen van duizenden jaren oud.Jagang schreef:Zelf ben ik een "sterk atheïst".
Goden worden alleen geclaimd door gelovigen, en deze goden worden zo intern tegenstrijdig beschreven, dat ik ze met een comfortabele zekerheid naar de prullenbak kan verwijzen.
Agnosticisme gaat dan ook niet over specifieke godsbeelden, maar over alle goden. Stel dat er een god zou zijn. De wetenschap kan die niet bewijzen, wij kunnen die niet zien, horen, voelen of ruiken. En dus laat zo'n god iedereen koud.Wanneer een gelovige zegt "God is X", om even later weer te zeggen "God is niet-X", of "God's woord is eeuwig!", gevolgd door "Maar God was toen X, maar nu niet meer!", dan zijn dat claims die gewoon niet kloppend kunnen zijn.
Ik laat me aan agnosticisme dan ook weinig gelegen liggen: Zo'n god is onbestaanbaar.
Dan moet je nog even nagaan wat die term precies is, dan besef je dat het dus niet over specifieke goden gaat. Agnosten zullen beschreven goden (dat zijn vooral godsbeelden natuurlijk) ook kunnen afwijzen als onzin, zelfs als die niet wetenschappelijk ontkracht zouden kunnen worden. Wat ze wel kunnen, vooral de verhalen op historische basis.Agnosticisme volhouden wanneer men geconfronteerd wordt met zulke evidente onzin, is ofwel dom, danwel laf.
Ik vind het erg jammer dat mensen hier blijk geven van een hoogmoed die gelovigen niet zou misstaan. Enkel het atheïsme is hier goed, de rest blijkbaar niet. Agnosticisme afdoen als laf of dom is ook minderwaardig. Dat verwacht ik niet van vrijdenkers, maar ja vrijdenkers zijn zeker ook gewoon menselijk?