LonelyThinker schreef:Waarom heeft de bijbel Goddelijke autoriteit?
Zoals bij ons studie- en naslagwerken autoriteit hebben?
Dat gaat op zolang wij ze autoriteit geven.
Rereformed schreef:
Goede vraag, vooral wanneer je onthoudt dat de meeste boeken van de bijbel die claim niet maken.
..
Wat de eerste teksten betreft bevatten ze een ruime hoeveelheid van wat een modern mens gezwam zou noemen, zoals met welke ingrediënten heilige olie bereid moet worden, hoeveel planken de vloer van de tabernakel moet bevatten, en het bereiden van een vuuroffer dat God dagelijks nodig heeft, bestaande uit twee gave, éénjarige schapen, waarvan de ene in de morgen en de andere in de avondschemering wordt bereid, met een tiende efa fijn meel, en aangemaakt met een vierde hin gestoten olie.
Ook is interessant dat voor bepaalde, nogal centrale, geloofselementen zoals geloof in hemel en hel, in demonen en Satan als de tegenstander van God, helemaal geen godsopenbaring bestaat. Je slaat het nieuwe testament open en dan worden die begrippen algemeen verondersteld. Ze zijn via de Perzische godsdienst het jodendom binnengeslopen.
We hebben het steeds over een 3000/4000 jaar oude moraliserende verhalen, vergroeid en veranderd in de loop van de tijd en uiteindelijk een keer opgeschreven.
Ik zou denken, in een tijd en op een plek in de bewoonde wereld, waarin (voor het eerst) zo verschrikkelijk veel geschreven werd, zodat ook het leven van alle dag vastgelegd werd.
Nu ik dit weer eens lees, kom ik opeens op het idee, dat het grootste gedeelte van de eerste 5 boeken voorschriften bevat voor het leven van alledag.
Zo ook de meest praktische dingen, die elke dag weer terug kwamen, als een lesboek voor en door de priesterstam, die niets anders had te doen dan de erediensten voor Jahwe te verzorgen en het volk (daarin) te onderwijzen.
Zoals een opvoedkunde boek, dr. Spock voor volwassenen, zeg maar.
Zijn dit geen hoofdstukjes uit een doe het zelf boek en een kookboek?
Hadden mensen die vroeger eigenlijk wel?
Misschien moeten het eens onder deze loep nemen?
Deze tweeledigheid zie je trouwens ook heel sterk in de Islam.
Het tot in de details voorgeschreven leven in deze wereld, zoals een godheid dat voorgeschreven zou hebben.
Met daarnaast het uiteindelijke vervolg:
Als beloning of als straf voor het nakomen of overtreden van deze regeltjes.
Een leven in het eeuwige hiernamaals, verder in de wel bekende details beschreven.
Zoals wij op school elke dag verschillende vakken leren, die ons zouden moeten voorbereiden op het echte leven na onze jeugd en dat wordt beloond met een stempeltje naast het goede rapportcijfer bij goed werk en een belofte op een voorspoedige rijke toekomst.
En veel rode strepen door alles wat we met veel moeite in elkaar hebben gewrocht en de belofte voor galg en rad op te groeien en in de goot, of in ieder geval als arme en niet meetellende medeburger, te eindigen.
Goede humor versplintert de gesneden beelden in ons hoofd. - Frank Bosman.
