Freethinker.nl

Petra schreef: Kun je iets dromen wat je nog nooit gezien of ervaren hebt? vraag ik me af.
Want volgens mij droom je altijd 'bekende' voorwerpen in soms vreemde hoedanigheden maar nooit iets wat totaal onbekend is.

Ik ben 100% zeker van HOE het eruit zag.
Geen bekend vliegend voorwerp, zeker niet, op geen enkele manier ook maar in de buurt van wat ik gezien heb.

Weet jij hoe een Harrier er midden in de nacht uitziet? Dan ben je een van de weinigen! Hoe vaak heb jij in het donker naar Harriers (of naar Helikopters) gekeken? Ik heb vaak in de schemering over de kalfjeslaan (tussen Amsterdam en Amstelveen) gewandeld, en als ik dan een vliegtuig op Schiphol zag aanvliegen, leek het veel meer op een vliegende schotel dan op wat dan ook. Alleen landen er nooit vliegende schotels op Schiphol. Pas als het toestel dichterbij kwam kon ik mij voorstellen dat het een vliegtuig was. Maar daarvoor moest ik wel bewust nadenken, want puur zintuiglijk leek het daar nog steeds niet op. Hou ook rekening met de lichtbreking door het vensterglas. Dat kan de waarneming nog vertroebelen. (daarom vroeg ik of je naar buiten bent gegaan).

Ik denk dus niet dat je gedroomd hebt. Wel dat je in het donker het "ding" niet hebt kunnen herkennen.

Petra schreef:Je ging je speelgoed laten zien. Je hebt dus ook niet geroepen ofzo.
Want dat vind ik zelf heel raar. Je hoort het toch op een gillen te zetten. Of in ieder geval te roepen.
Het is toch vreemd om dat niet te doen. Als je die filmpjes bekijkt van mensen die 'iets' filmen staan ze allemaal te blèren. Zo hoort het toch lijkt me. Dus dat niet roepen zou dan een aanwijzing kunnen zijn dat het niet klopt. Toch een droom of hallucinatie dan ofzo?

Roepen zou vreemd zijn geweest en in ieder geval nutteloos. Ik was thuis en stond achter de ruit van een gesloten balkondeur. Bovendien wist ik helemaal niet wat een UFO was. Er hing een soort schuur op zo'n 100 meter hoogte, meer niet. Ik weet nog vrij goed wat ik zag & ervoer. Ik vermoedde nooit dat het iets anders dan gewoon een menselijk iets was met - naar ik aannam - gewoon mensen erin. Van m'n ervaring ben ik even zeker als dat ik nu achter een laptop zit. Maar misschien heb ik gewoon een hele rare luchtballon gezien of wellicht was het de enige hallucinatie die ik ooit heb gehad. Wat maakt het uit -- ik kom er toch niet achter.

Maar heb je dan niet nagedacht over de implicaties daarvan?
Zoals ik net al schreef; ik zie het als stiekem inbreken in ons luchtruim.
Op geen enkele manier goed te praten.

De door ons ontwikkelde ethiek is een kunstmatig fenomeen dat niets aantoont. Indien het een niet-aardse beschaving zou betreffen - hetgeen ik betwijfel aangezien het niet aannemelijk is - dan mogen ze gewoon alles doen wat ze kunnen. Er is geen god die zegt wat wel & niet geoorloofd is in dit universum. Wat valt er in te brengen tegen macht? Menselijke moraal? We zijn ook maar een diersoort die bovendien evenmin veel rekening houdt met de privacy van de miljarden andere dieren die we ophokken & dagelijks consumeren.

Interessante verhalen. Collega vertelde me een jaar of 5 geleden een verhaal van een UFO in Turkije ergens vlak bij zijn geboortestreek waar iedereen tijdens zijn vakantie over sprak omstreeks de periode. Het ding bleek langere tijd zonder geluid boven de zee te hebben gehangen en veranderde steeds van vorm. De volle maan verlichtte het geval. De kranten in Turkije schreven er over en de filmer was op tv geweest met een stel sceptica om de hoax te ontmaskeren. Hij liet me een filmpje van ruim een half uur zien op een Turkse nieuws site. Je hoort de verbouwereerde filmer met iemand praten. Collega kon me zo alles vertalen. Er zitten nog wezens in ook. Dus maar hopen op een goed gelukte hoax.




Het lijkt een beetje op een wonderlamp.

Labyrint schreef:Interessante verhalen. Collega vertelde me een jaar of 5 geleden een verhaal van een UFO in Turkije

Moeten die UFO-nauten nu niet meer proberen want Erdogan sluit ze subiet op

doctorwho schreef:

Labyrint schreef:Interessante verhalen. Collega vertelde me een jaar of 5 geleden een verhaal van een UFO in Turkije

Moeten die UFO-nauten nu niet meer proberen want Erdogan sluit ze subiet op

Ik denk dat Erdogan een rits heeft zoals de bosjesman uit Monty Python en er een alien in zit

Opgewekt door een geluid wat we echt hoorden.
Wel raar dat oma gewoon weer in slaap viel toen ik aan de wandel ging

De vraag die dan bij me naar boven komt is wist je oma toen ze wakker was geworden dat je haar 's nachts had wakker gemaakt en herinnerde ze zich het geluid? Of heb je dat eerst tegen haar vertelt en is ze toen gaan denken dat je haar 's nacht wakker had gemaakt?

@Petra

Dat je 's nacht stiekem je nagels in je man zet om te checken of er niet plotseling een alien zijn plaats heeft ingenomen.
Zou een alien pijn voelen? bloeden?

Dan heeft het ook geen zin je man te knijpen. Een alien zou zomaar niets kunnen voelen. Ergo: Oogjes dicht, snaveltjes toe....slaap lekker!

Zou een interessant onderwerp kunnen zijn, sterke dromen, grenzend aan hallucinaties.

Ik heb vroeger eens een soort droom gehad, die werd later werd gediagnosticeerd als een koorts nachtmerrie,
waarin ik (ogenschijnlijk) volledig bewust communiceerde met mijn moeder.
Een soort van slaapwandelen, maar met een volkomen logische communiceren met de omgeving van dat moment. En ook met een exacte herinnering later aan het gebeuren.
In mijn herinnering had ik toen een lichte griep met niet zo hoge koorts.

Ik droomde dat Duitse soldaten bij ons de straat in marcheerden, een ladder voor mijn slaapkamerraam zetten, en omhoog klommen om mij te halen.
Ik zal een jaar of 5 zijn geweest.
Volledig in paniek naar mijn ouders slaapkamer liep.
Mijn moeder zei dat ik droomde, waarop ik antwoordde dat dat niet waar was, want waarom kon ik dan gewoon lopen en met haar praten?

Pas toen mijn moeder zei, dat ik veilig bij haar kon komen liggen en mijn vader het raam dicht zou houden, zodat ze niet binnen konden komen, geloofde ik dat, hoorde ik ze nog steeds stampen, maar kalmeerde ik en viel weer in slaap.
En dat terwijl hij zelf geen enkel teken van leven vertoonde en wsl. gewoon sliep of dit gebeuren helemaal aan mijn moeder liet.
Dit is me tot de dag van vandaag bijgebleven.
Misschien geloofde ik later, dat het een droom was geweest, omdat de volgende dag er helemaal niets meer bleek uit wat ik had ervaren als een volkomen waarheid, omdat ik volgens mij niet sliep en het dus geen droom had kunnen zijn.
Ik heb de uitleg de volgende ochtend dan ook weer geaccepteerd in volkomen vertrouwen.

Nu bedenk ik:
Zou de uitleg later door mij geaccepteerd zijn, omdat ik me volkomen veilig voelde, door hoe mijn ouders reageerden?
Een alternatief kwam niet eens in hun hoofd op.
Dus ook niet bij mij.

Van een in Ned. Indië geboren Indo vriendin hoorde ik over dit soort sterke dromen in haar kindertijd, waarbij haar baboe steeds reageerde alsof er bovennatuurlijke krachten waren, die haar iets wilden vertellen of ergens voor wilden waarschuwen.
Dat heeft ze haar leven lang ook geloofd.
Een tijd wat minder evident, maar in moeilijke perioden van haar leven kwam deze denkwijze steeds weer terug.

Arjen2015 schreef:

Opgewekt door een geluid wat we echt hoorden.
Wel raar dat oma gewoon weer in slaap viel toen ik aan de wandel ging

De vraag die dan bij me naar boven komt is wist je oma toen ze wakker was geworden dat je haar 's nachts had wakker gemaakt en herinnerde ze zich het geluid? Of heb je dat eerst tegen haar vertelt en is ze toen gaan denken dat je haar 's nacht wakker had gemaakt?

Goede vraag.
Ik weet niet wat mijn moeder dacht.

Maar feit is, dat ik pas kalmeerde toen mijn moeder met mij meeging in mijn waarnemingen en daar ook op reageerde en mij antwoordde.

Peter van Velzen schreef:

Petra schreef: Kun je iets dromen wat je nog nooit gezien of ervaren hebt? vraag ik me af.
Want volgens mij droom je altijd 'bekende' voorwerpen in soms vreemde hoedanigheden maar nooit iets wat totaal onbekend is.

Ik ben 100% zeker van HOE het eruit zag.
Geen bekend vliegend voorwerp, zeker niet, op geen enkele manier ook maar in de buurt van wat ik gezien heb.

Ik denk dus niet dat je gedroomd hebt. Wel dat je in het donker het "ding" niet hebt kunnen herkennen.

Zelfs met een vertroebelde waarneming zie ik heus nog wel het verschil tussen een gigantische, lichtgevende, glinsterende, diamant geslepen, 'ster' vorm of een bekend of enigszins bekend voorwerp als het zich recht voor mijn neus bevindt.
Ik weet dus ook zeker dat al die uitsteeksels een bot en afgestompt uiteinde hadden. En dat de uitsteeksels van de horizontale en verticale middenlijn verder uitstaken dan de andere uitsteeksels.

Hebben we het over iets ergens wazig in de wolken dan ligt dat natuurlijk anders en ben ik de eerste die dat aanneemt.

Labyrint schreef:
Het lijkt een beetje op een wonderlamp.

Altijd als je foto's of video's ziet van ufo's zijn ze een beetje wazig.
Maar wel altijd de standaard vormen; koepel, sigaar, driehoek e.d.

En dat snap ik niet.
Als ik dan toch droom over een ufo, waarom dan het bekende koepeltje met amandeloog wezentjes erin.

Arjen2015 schreef:

Opgewekt door een geluid wat we echt hoorden.
Wel raar dat oma gewoon weer in slaap viel toen ik aan de wandel ging

De vraag die dan bij me naar boven komt is wist je oma toen ze wakker was geworden dat je haar 's nachts had wakker gemaakt en herinnerde ze zich het geluid? Of heb je dat eerst tegen haar vertelt en is ze toen gaan denken dat je haar 's nacht wakker had gemaakt?

Ik heb haar niet wakker gemaakt.
Zoals ik al bij Peter schreef; we lagen te kletsen! (Ook dat deden we vaker en konden we nachtenlang volhouden want ze kon zeer smakelijk vertellen over haar jeugd en het verzet enzo.)
En toen hoorden we dat geluid en hebben we uitgebreid overlegd en allerlei dingen bedacht en besproken wat het allemaal niet kon zijn. We hebben het na proberen te doen. Lagen we te loeien en te gieren van de lach. (Mijn oma werd ook wel Lucy Ball genoemd, het kon 'r niet doldwaas en komisch genoeg zijn. Wij samen was helemaal feest. Ze kon dan ook prachtig loeien. 'Het is een nieuwe sirene van een ambulance en ze komen me halen, loehoeoeoeoei, woehoeoeoeooe' riep ze. )

Later zei ze, 'ga jij nou 's kijken, want volgens mij komt het vanuit de lucht'.

Maria schreef:Zou een interessant onderwerp kunnen zijn, sterke dromen, grenzend aan hallucinaties.

Van een in Ned. Indië geboren Indo vriendin hoorde ik over dit soort sterke dromen in haar kindertijd, waarbij haar baboe steeds reageerde alsof er bovennatuurlijke krachten waren, die haar iets wilden vertellen of ergens voor wilden waarschuwen.
Dat heeft ze haar leven lang ook geloofd.
Een tijd wat minder evident, maar in moeilijke perioden van haar leven kwam deze denkwijze steeds weer terug.

Dromen die je wat willen vertellen ken ik.
Maar toch herken ik ze overduidelijk als zijnde gedroomd.

Petra schreef:
Zelfs met een vertroebelde waarneming zie ik heus nog wel het verschil tussen een gigantische, lichtgevende, glinsterende, diamant geslepen, 'ster' vorm of een bekend of enigszins bekend voorwerp als het zich recht voor mijn neus bevindt.
Ik weet dus ook zeker dat al die uitsteeksels een bot en afgestompt uiteinde hadden. En dat de uitsteeksels van de horizontale en verticale middenlijn verder uitstaken dan de andere uitsteeksels.

Hebben we het over iets ergens wazig in de wolken dan ligt dat natuurlijk anders en ben ik de eerste die dat aanneemt.

Je zelfvertrouwen is groter dan het mijne. Ik ben dan ook bijziende, en heb niet de illusie dat ik iets dat ik nog nooit in de nacht heb gezien, de eerste keer dat ik dat wél doe, zou kunnen herkennen.

Maria schreef:
Ikzelf ga direct denken aan een soort overgevoeligheid en ongeremdheid van hersenimpulsen en reacties, zoals ook vaak voorkomt bij mensen met een epileptische aanleg..

Ik heb me verdiept in epilepsie.
Altijd gedacht dat je schuimbekkend op de grond ligt te spartelen. En hoe je via een UFO op epilepsie komt vind ik ook wonderbaarlijk.

Als kind zijnde noemden ze me altijd een dromertje.
Ik was apathisch (soms dagenlang), afwezig, of flauwgevallen.

Ik heb nooit anders gehoord dan pas nou eens op en doe toch wat voorzichtiger.
Ik heb nooit anders geleerd dan dat ik wat beter mijn best moest doen om niet zo weg te dromen.

Ik was chronisch bont en blauw en ergens verwond, vaste klant op de eerste hulp, en regelmatig opgenomen in het ziekenhuis.
De huisarts, het ziekenhuis én de kinderbescherming hebben me aan alle kanten onderzocht en waren enorm begaan met het meiske. Ze hebben zelfs nog m'n arme ouders verdacht van mishandeling. Ik heb meerdere EEG's gehad.
Mijn ouders hebben een vakantie in Spanje af moeten breken omdat ik al ruim een week zo apathisch was dat er ook geen eten meer in ging. Heimwee noemden ze het in het Spaanse ziekenhuis.
Toen ik in NL in het ziekenhuis lag, kreeg ik er weer bonte blauwe ogen bij omdat ik met m'n kop tegen een wastafel was gesodemieterd. Wildebras, zeiden ze. En... logisch dat je flauwvalt als je je bezeert.
Er is nooit iemand op het idee van het omgekeerde gekomen.

Zo rond m'n twaalfde viel ik zo vaak bewusteloos, of was 'afwezig' dat ik de helft van de tijd in verwarring zat welk moment van de dag het was en niet meer wist waar ik uithing en waar ik weer wakker zou worden want ik werd zomaar op een eindhalte van de bus wakker geschud door de buschauffeur. Op een gegeven moment ben ik er maar om gaan lachen.
Toen ik in huis steeds neerging en op straat aan de arm van m'n moeder hebben ze weer EEG onderzoeken gedaan.
En nooit, maar dan ook nooit, is er iemand op het idee van epilepsie gekomen.
Ik vind het onvoorstelbaar.
Ik loop nog steeds te zwalken van licht en bepaalde kleuren en patronen, en ik dacht dat het aan mijn overgevoelige oogjes lag. Alleen weet ik nu hoe ik het flauwvallen kan stoppen. Wat dat betreft heeft dat 'beter je best doen' wel geholpen.

En nou denk ik aan mijn dochter, die ook apathische momenten heeft gehad. Gelukkig maar momenten, dacht ik toen. En ze valt ook wel eens flauw, maar gelukkig zeer zelden en ze herkent het door een rare smaak in haar mond.
Soms is ze ook afwezig, ook een dromertje, dacht ik. Ze is goddank nog nooit verwond geraakt erdoor.
Epilepsie dat krijg je toch niet bedacht.