De Ware Weg gevonden

[Rereformed]

Wahlers in gevecht met de antispirit.

[Rereformed]

Devious (=Lemminkäinen) de held van alle Aino's

[Rereformed]

Raven by night

[Rereformed]

De wijze Cymric ontvangt kracht van Aino.

[Rereformed]

Eigenlijk ben ik ook gek op Nimfen met die doorzichte lintwormachtige witte huid ....

[Rereformed]

Deadline komt tot inkeer na ingrijpen van Baus Tsjokius de I ste aprilius

[Cathy]

Goed nieuws beste freethinkers,

na jaren van valse zekerheid, ongeloof, dwalen en leegte heb ik eindelijk de Ware Weg gevonden. Na een tijd van onzekerheid weet ik nu inmiddels zeker dat Jezus de Weg is. Jezus is onze Heer, onze God en onze Verlosser en Hij zal komen. Die tijd zal spoedig aanbreken en ik zal er klaar voor zijn.

Freethinkers, het ga jullie goed. Ik zal voor jullie bidden dat Hij ook jullie ogen zal openen en dat Hij jullie verkilde harten zal verwarmen met Zijn Liefde zoals ook ik dat van Hem heb mogen ontvangen.

Groeten,
Holylight (ofwel Deadline, zoals ik me eerst noemde)

Als dit kosher is, ben ik alleen maar blij. en vind ik het van moed getuigen dat je het hier, op deze manier, meldt.

[cymric]

De wijze Cymric ontvangt kracht van Aino.

Wa?wa?wa?

[Theoloog]

Beste Deadline ,

Ik denk er ook al geruime tijd aan om me te bekeren tot Jezus ( of eventueel een ander profeet ,of zelfs een kosmische " kracht " of zo ) ....
Ook bij mij steekt de "leegte " ....

Dat nu is dus razend interessant. Vanwaar die existentiele leegte? Waardoor komt dat?

Om de vraag toe te spitsen: is dat slechts een bijprodukt van de evolutie van onze hersenen, of hunkert ons innerlijk naar iets dat er werkelijk is, zoals onze dorst de vraag is naar water, onze honger naar brood, vlees en vis, en onze lust de vraag naar de lichamelijke vereniging met de ander?

[windsurfer]

Beste Deadline ,

Ik denk er ook al geruime tijd aan om me te bekeren tot Jezus ( of eventueel een ander profeet ,of zelfs een kosmische " kracht " of zo ) ....
Ook bij mij steekt de "leegte " ....

Dat nu is dus razend interessant. Vanwaar die existentiele leegte? Waardoor komt dat?

Om de vraag toe te spitsen: is dat slechts een bijprodukt van de evolutie van onze hersenen, of hunkert ons innerlijk naar iets dat er werkelijk is, zoals onze dorst de vraag is naar water, onze honger naar brood, vlees en vis, en onze lust de vraag naar de lichamelijke vereniging met de ander?

Die vraag boeit mij ook al jaren: waarom hebben veel mensen last van existentiele leegte? Ik denk zelf dat het een resultante is van de ratio: mensen hebben behoefte aan kader, aan context. In die zin kun je het wat mij betreft een bijprodukt van de evolutie van onze hersenen noemen. Ieder mens heeft dat kader. Slechts een relatief kleine groep mensen heeft dat vanuit zichzelf, die hebben kader en context geinternaliseerd en kan daar bevredigend mee toe. De mens is altijd religieus geweest, en zal dat altijd blijven, vanuit de behoefte aan context. Noem het kader, zingeving of wat dan ook, het gaat om 'the meaning of life'.

[Erik]

Hij is goed Deadline!!

Maar mocht het onverhoopt geen grapje zijn: Veel plezier met je fopspeen!

[Theoloog]

Die vraag boeit mij ook al jaren: waarom hebben veel mensen last van existentiele leegte? Ik denk zelf dat het een resultante is van de ratio: mensen hebben behoefte aan kader, aan context. In die zin kun je het wat mij betreft een bijprodukt van de evolutie van onze hersenen noemen. Ieder mens heeft dat kader. Slechts een relatief kleine groep mensen heeft dat vanuit zichzelf, die hebben kader en context geinternaliseerd en kan daar bevredigend mee toe. De mens is altijd religieus geweest, en zal dat altijd blijven, vanuit de behoefte aan context. Noem het kader, zingeving of wat dan ook, het gaat om 'the meaning of life'.

Ja, het gaat om de zin van het leven, om een kader. Maar ik neem aan dat een atheist als Tjok alles rationeel wel op een rijtje heeft. Als ik Dawkins lees, krijg ik ook het idee dat hij alles heel goed in de passende hokjes en vakjes weet te plaatsen. Rationeel klopt het allemaal wel.

Dus ik zou denken dat het verlangen, het verlangen opgenomen te zijn in een kosmisch verband, het verlangen in te zien wat de zin van het leven is, het verlangen naar verbondenheid met die ultimiteit, niet vanuit een behoefte aan rationaliteit stamt. Veeleer is het een gesublimeerd verlangen naar geborgenheid, naar 'belonging'.

Een voormalig studiegenote van me haalde tijdens een discussie die ik met haar had over atheisme Willem Jan Otten aan, die zegt dat hij als atheist, wanneeer hij 's morgens opstond, eerst een aantal dingen moest ontkennen. Dit type zaken dus. Dat het leven, het universum zin en doel heeft, dat er werkelijk zoiets is als het goede, etc.

Uiteindelijk is dat wat mij ervan weerhoudt atheist te worden, en wat atheisten ertoe brengt, het theisme te omarmen.

[windsurfer]

Die vraag boeit mij ook al jaren: waarom hebben veel mensen last van existentiele leegte? Ik denk zelf dat het een resultante is van de ratio: mensen hebben behoefte aan kader, aan context. In die zin kun je het wat mij betreft een bijprodukt van de evolutie van onze hersenen noemen. Ieder mens heeft dat kader. Slechts een relatief kleine groep mensen heeft dat vanuit zichzelf, die hebben kader en context geinternaliseerd en kan daar bevredigend mee toe. De mens is altijd religieus geweest, en zal dat altijd blijven, vanuit de behoefte aan context. Noem het kader, zingeving of wat dan ook, het gaat om 'the meaning of life'.

Ja, het gaat om de zin van het leven, om een kader. Maar ik neem aan dat een atheist als Tjok alles rationeel wel op een rijtje heeft. Als ik Dawkins lees, krijg ik ook het idee dat hij alles heel goed in de passende hokjes en vakjes weet te plaatsen. Rationeel klopt het allemaal wel.

Dus ik zou denken dat het verlangen, het verlangen opgenomen te zijn in een kosmisch verband, het verlangen in te zien wat de zin van het leven is, het verlangen naar verbondenheid met die ultimiteit, niet vanuit een behoefte aan rationaliteit stamt. Veeleer is het een gesublimeerd verlangen naar geborgenheid, naar 'belonging'.

Een voormalig studiegenote van me haalde tijdens een discussie die ik met haar had over atheisme Willem Jan Otten aan, die zegt dat hij als atheist, wanneeer hij 's morgens opstond, eerst een aantal dingen moest ontkennen. Dit type zaken dus. Dat het leven, het universum zin en doel heeft, dat er werkelijk zoiets is als het goede, etc.

Uiteindelijk is dat wat mij ervan weerhoudt atheist te worden, en wat atheisten ertoe brengt, het theisme te omarmen.

Willem Jan Otten als voorbeeld voor de atheist willen voorstellen en dat vervolgens generaliseren tot "wat atheisten ertoe brengt om..." lijkt me geen goed idee. WJ Otten is tenslotte bekeerd, en de meeste van zichelf bewuste atheisten bekeren niet (dan laat ik de 'clean' geboren kinderen buiten beschouwing want voor mij zijn dat ook in oorsprong atheisten die zich tot geloof wenden/ worden gewend)
Het gegeven dat WJ Otten zaken 'moest ontkennen' geeft iets aan over zijn overtuiging. Want als atheist hoef je op zich niets te ontkennen natuurlijk. Voor de meeste atheisten is het juist precies andersom: er is geen aanleiding of aanwijzing of bewijs dat er zoiets als een goddelijke entiteit bestaat - in dat geval ontken je dus niets maar wacht je eerder op evidence, een clue. Show me the money zeg maar.
Iemand die bewust moet ontkennen zoals WJ Otten, is naar mijn idee eerder een twijfelaar geweest dan een strikte atheist.

Of het leven een doel heeft of niet, vind ik persoonlijk niet echt een boeiende vraag. Stel dat ik zou vinden dat er een doel moet zijn, dan is het nog een hele stap dat in de richting van iets dat de ratio tegenspreekt, te gaan zoeken. Het leven kan zoveel betekenissen en zin hebben als je wilt, maar om dan met een entiteit op de proppen te komen die meer vragen oproept dan hij beantwoordt, en de grote vragen enkel verlegt (zoals dat van de eerste oorzaak), is voor mij - en ik denk voor veel atheisten- geen optie. Het zou eerder een vervreemding zijn ván, dan een toenadering tót een bevredigende positie.

[Theoloog]

Of Willem Jan Otten een echte atheist is geweest of niet, zou men naar mijn mening aan hemzelf moeten overlaten; en hij spreekt over zichzelf als zijnde geweest een echte atheist.

Maar goed, als dat voorbeeld niet werkt voor jou, dan is het beter Otten te laten voor wat hij is.

De aantrekkelijkheid van het aannemen van het bestaan van God, zit 'm volgens mij niet in de entiteit 'God', maar in de functie van God, iets dat alles omvat en in Diens bestaan zelf doel en zin van het leven bevestigd, alsook mijn plaats in dat leven.

[Tsjok45]

De existentieele "leegte "(?) en hoe er als atheist mee te leven ?

in een notedop

De kracht van ,
1.- het franco-belgisch atheisme van
Jacques Brel
http://www.go-gol.nl/muzykHMapril2005JacquesBrel.htm
en van
2./- Albert Camus
http://home.hetnet.nl/~delangef/artcamus.htm
Van
3/-Arthur Shopenhauer en
4/-van de zen- boedhisten ....


Dit is wat is er persoonlijk over denk

God is een hersenprodukt /
laten we er gezamelijk een geniaal hersenspinsel van maken dat de mens overstijgt
een emergentie van de denk / daad inspanningen en de ontwikkelingshistorie van de mensheid in steedshogere niveaus van zelf-organisatie en betere benaderingen van de werkelijkheid ....
laten we werken aan
de " Grote zwermintelligentie " van de mensheid :
de mensen zijn als bomen : god is het bos ....
ze hebben elkaar nodig om te bestaan en elkaar te helpen

God leeft natuurlijk slechts zolang er een levend iemand in geloofd
God is dood , Lang leve god ?of is het eerder lang leve het levende ?
want
Dit houdt de meeste van ons bezig.
Is het misschien omdat we willen weten wie en wat we zijn hier op onze planeet?
Is het voor ons moeilijk te aanvaarden dat dood dood is?
Willen daarom velen een leven na de dood?
Zolang men de cyclus "geboorte-leven-dood" niet in een breder geheel kan plaatsen blijft dit gegeven een
absurditeit an sich.

Indien de dingen of het leven zelf geen zin hebben , dan moet men de zin uitvinden
De mens heeft altijd uitgevonden wat nog niet is ...het is zijn aard
de mens vult de leegte op door zijn creatieve krachten ....het is de " condition humaine "
en tenslotte wordt de individuele mens ook het leven moe en gaat rusten

Religie-gevoel is daarbij de betrachting de betrekkelijkheid der dingen te overstijgen en om tijdelijkheid en vergankelijkheid een dimensie toe te kennen die zij in wezen niet in zich dragen.


In een gesprek met een oude man die na een gelukkig leven het leven toch moe werd vertelde mij:
"Ik heb altijd in een God geloofd, maar nu niet meer. Als ik dood ben wil ik dood zijn, het is goed geweest.
Ik ben tevreden."

Zijn Geiligheid Baus T . 1ste aprilius
Urbi et orbi