Freethinker.nl

Ik herken veel van mezelf in jou Noachied13, vooral dat met die alcohol en softdrugs... . Ik sprak toen destijds met een doorgewinterde christen die allemaal lulde dat God me zag worstelen en zoveel van me hield etc etc. Eigenlijk heel slinks. Ze laten je geloven dat het God is die je van je verslavingen afhelpt maar je bent het in feite gewoon zelf. Eerst wanhopige zieltjes winnen zodat die voortaan alles wat positief is aan God koppelen en alles wat slecht is aan de duivel. Met als gevolg dat wanneer je geloof opgeeft er een vlaag van slechte gevoelens over je heen komen. Geloof is aangeleerd.

Ik zat zo diep in de put, maar wou toch die leegte opvullen maar ik moest het wel zeker weten. Maar hoe meer vragen ik stelde, hoe minder antwoorden ik kreeg. Enkel iets in de zin van: "Ik weet het niet, maar God zal wel zo Zijn redenen hebben..." Geloof stopt je denkproces en maakt je JUIST meer robot dan wat dan ook.

Uiteindelijk ben ik opgestaan, van m'n knieën af en met m'n hoofd omhoog. Ik zou het zelf moeten doen, ik zou het zelf kunnen en het zou me lukken. Ik drink nu amper, rook niet, enkel af en toe een paddo en eens per maand een jointje maar meer ook niet. Door vastberadenheid vanuit MEZELF!

Geloof kan een mens heel sterk maken, enkel met de illusie dat dit iets bovennatuurlijks zou moeten zijn. Dit leidt ertoe dat een mens geestelijk geheel afhankelijk wordt en daardoor makkelijk valt te manipuleren.

Zie het als een affirmatie. Als jij tegen jezelf zegt dat je iets kan zal het waarschijnlijk minder effect hebben dan wanneer iemand anders dat doet. We zijn gewend onze gedachten af te stemmen op die van anderen i.p.v aan onze eigen gedachten vast te houden. Ons intellect gelooft onszelf minder snel dan anderen. Als jij dan een affirmatie opzegt zal je tegelijkertijd jezelf waarschijnlijk bekritiseren d.m.v negatief denken om zo jezelf te beschermen voor falen. Echter, als jij diezelfde affirmatie van iemand anders zou horen zou je hem veel eerder geloven aangezien de verantwoording nu bij iemand anders lijkt te liggen. Zo werkt het ook met God.

Enkel, zoals ik al eerder zei kan je geestelijk volledig afhankelijk worden en zo niet meer goed kunnen functioneren aangezien je God om antwoorden vraagt die Hij niet kan geven. Mensen die zelfverzekerd in het leven staan hebben geen optische illusie als God nodig om zichzelf van hun gelijk te overtuigen. Voor jezelf denken kan behoorlijk eng zijn in het begin, zeker als je gewend bent naar anderen te luisteren. Ikzelf had daar in het begin erg moeite mee. Ik was dan wel geen christen maar wou toch mezelf "labelen" voordat iemand anders het zou doen. Een soort identiteitscrisis zou je het kunnen noemen. Met als gevolg dat ik als een pingpongbal werd rondgestuiterd daar ik het wel eens was met die maar ook weer een beetje eens met de ander en nooit 100% me ergens volledig zou kunnen aansluiten.

Nu krijg ik steeds meer beeld op wie ik ben en waar ik voor sta. Die dringende behoefte aan waardering van anderen is weggevallen, wat er nu juist toe heeft geleden dat ik er meer van krijg. Omdat ik eerlijker ben geworden. Ik heb dan wel niet altijd gelijk maar ik weet mijn redenen waarom ik zeg wat ik zeg en dat helpt mij enorm. Niet langer "daarom", niet langer "God". Daarom is geen reden, en God ook niet. Het is een excuus...

Sterkte!

Yoyo schreef:Met als gevolg dat wanneer je geloof opgeeft er een vlaag van slechte gevoelens over je heen komen. Geloof is aangeleerd.

Ik zat zo diep in de put, maar wou toch die leegte opvullen maar ik moest het wel zeker weten. Maar hoe meer vragen ik stelde, hoe minder antwoorden ik kreeg. Enkel iets in de zin van: "Ik weet het niet, maar God zal wel zo Zijn redenen hebben..." Geloof stopt je denkproces en maakt je JUIST meer robot dan wat dan ook.

Helemaal mee eens. Kan ik niets aan toevoegen!

Geloof kan een mens heel sterk maken, enkel met de illusie dat dit iets bovennatuurlijks zou moeten zijn. Dit leidt ertoe dat een mens geestelijk geheel afhankelijk wordt en daardoor makkelijk valt te manipuleren.

Yep! Alweer raak!

Zie het als een affirmatie. Als jij tegen jezelf zegt dat je iets kan zal het waarschijnlijk minder effect hebben dan wanneer iemand anders dat doet. We zijn gewend onze gedachten af te stemmen op die van anderen i.p.v aan onze eigen gedachten vast te houden. Ons intellect gelooft onszelf minder snel dan anderen. Als jij dan een affirmatie opzegt zal je tegelijkertijd jezelf waarschijnlijk bekritiseren d.m.v negatief denken om zo jezelf te beschermen voor falen. Echter, als jij diezelfde affirmatie van iemand anders zou horen zou je hem veel eerder geloven aangezien de verantwoording nu bij iemand anders lijkt te liggen. Zo werkt het ook met God.

Enkel, zoals ik al eerder zei kan je geestelijk volledig afhankelijk worden en zo niet meer goed kunnen functioneren aangezien je God om antwoorden vraagt die Hij niet kan geven. Mensen die zelfverzekerd in het leven staan hebben geen optische illusie als God nodig om zichzelf van hun gelijk te overtuigen. Voor jezelf denken kan behoorlijk eng zijn in het begin, zeker als je gewend bent naar anderen te luisteren. Ikzelf had daar in het begin erg moeite mee. Ik was dan wel geen christen maar wou toch mezelf "labelen" voordat iemand anders het zou doen. Een soort identiteitscrisis zou je het kunnen noemen. Met als gevolg dat ik als een pingpongbal werd rondgestuiterd daar ik het wel eens was met die maar ook weer een beetje eens met de ander en nooit 100% me ergens volledig zou kunnen aansluiten.

Yep! het was idd lekker makkelijk de verantwoording door te kunnen schuiven naar of god of de die dekselse sluwe duivel. Afhankelijk zijn of de heilige geest in mij alles wel zou regelen. Ik moest mijn denken "vernieuwen" door gods woord. Pure indoctrinatie en je eigen ik tegen wil en dank opzij zetten voor een hoger en zuiver doel! Bij de kinderen en uitverkorenen gods mogen horen....Als je een lief kindje ben krijg je een beloning en als je stout bent, moet je je eerst vernederen voor je hemelse vader en de gemeente en moet je jezelf wassen met bloed (alleen de gedachte al, bluh) anders krijg je geen beloning maarrrrrr....EEUWIGE STRAF. En god tuchtight je in dit leven met de roede zodat je er beter van wordt! Niet meer zelf denken maar een worden met de bijbel en het lichaam van gristus (de kerk dus). Geloven in jezelf en zelf denken was geheel uit den boze (letterlijk!) Immers de wijsheid (denken) van mensen is de dwaasheid van god! En in jezelf geloven is afgoderij want je mag alleen geloven in god! Ook het ergens bij horen had een behoorlijke invloed op mij. Ik ben een Indische Nederlander met van beide kanten Indische ouders en was dus noch het een en noch het ander. In gristus viel dat allemaal weg immers we waren allemaal kinderen gods door gristus jezus......Dat was ook geen onbelangrijke factor.

Nu krijg ik steeds meer beeld op wie ik ben en waar ik voor sta. Die dringende behoefte aan waardering van anderen is weggevallen, wat er nu juist toe heeft geleden dat ik er meer van krijg. Omdat ik eerlijker ben geworden. Ik heb dan wel niet altijd gelijk maar ik weet mijn redenen waarom ik zeg wat ik zeg en dat helpt mij enorm. Niet langer "daarom", niet langer "God". Daarom is geen reden, en God ook niet. Het is een excuus...

Sterkte!

Juist dat is het. Voor jezelf een mening vormen ongeacht wat de algemene opvatting is of anderen vinden. Zelf alles afwegen en zelf argumenten bedenken! Je eigen verstand aan het werk zetten. Zoals je al schreef hebben als mens toch de neiging ons te spiegelen aan anderen en helpt het als anderen ons mening bevestigen. Eerlijk zijn ongeacht de consequenties is idd iets wat we moeten leren. Gelijk hebben hoeft niet, maar wel open staan voor voortschrijdend inizcht. Jezelf ook niet beknellen in een enkele opvatting of zienswijze. Ik schrok ook dat ik (hoe onvolledig de test ook was) ik maar 20% reason oriented was! Dus 80% heb ik weggegeven! Voor me laten denken! Al mijn meningen -ook al voelde ik diep in mijn hart iets anders - maar geconformeerd aan de bijbel.

Nu ga ik even los hoor! Ik ben voor homohuwelijk! voor recht op euthanasie! voor abortus! voor donor worden! voor crematie! tegen doodstraf! tegen gristenpolitiiek! Zo dat is eruit!

Wat je zegt Yoyo: eerlijkheid! tegenover jezelf allereerst en tegen anderen ook. Het moet mijns inszien zijn: what you see is waht you get!

Rereformed schreef:

Sararje schreef:Heel kort een reactie op Rereformed: waarom niet rustig aan doen? Je kan mijns insziens wel even rustig aan doen om te overdenken wat ej vindt en wilt. Dan kom je meestal tot veel zinniger conclusies dan dat je iets (over)haastig gaat doen....

Ikzelf ben altijd iemand geweest die nooit wat heeft kunnen doen met de adviezen van nuchtere nederlanders om de emoties uit te schakelen. Ik heb die juist altijd intens willen beleven, óók als het pijnlijke zaken zijn. Dit is voor mij zelfs een soort dogma: ik heb nooit iets geslikt om mij te kalmeren of om mijn psychische pijn te verdoven, omdat ik altijd alles heb wíllen voelen om precies te weten waar ik mee bezig ben, wat ik ervaar, wat de kern van de zaak is, en om me achteraf overwinnaar te voelen.

Oh, maar wat dat betreft ben ik ook heel realistisch hoor. Het is ook niet het gebrek aan realisme dat ik bedoel. Ik bedoel dat door het rustiger aan te doen de intensiteit wat uitsmeert.

Waar Noachied13 mee bezig is is een zaak die zijn leven in tweeën deelt: ervóór en erna. Het is een uitzonderlijke gebeurtenis in je leven zoals je er maar enkele van in je leven krijgt. Op zo'n moment zou ikzelf nooit zeggen: rustig aan, kalmeren enz. Allemaal goed bedoelde opmerkingen natuurlijk, maar zo'n aardbeving in je leven moet je juist intens beleven.

Om in je eigen analogie te blijven: de destruictieve kracht van een aardbeving zit ´m juist in de korte tijd die het duurt. Ik denk dat als je het rustiger aandoet, je veel beter kan bepalen wat je wil vernietigen en wat niet. Maar je weet het ook wel, ik ben geen ervaringsdeskundige, dus mijn inzicht hier is gebaseerd op boerenverstand en niet op ervaring.

Het 'doe maar rustig aan' zelf te horen opmerken over mezelf zou voor mij betekenen dat de gever van dit advies geen idee heeft met wat voor kolossale zaak ik bezig ben. Hij/zij degradeert de zaak, mijn leven (uiteraard het te willen) alsof het om een niemandalletje zou gaan.

Integendeel, ik wil het zeker niet bagatelliseren. Gezien de verhalen die ik ken van sommigen, begin ik steeds beter in te zien dat het niet om een niemendalletje gaat. Maar ik denk dat het meer een kwestie is van rustig aandoen om de eenvoudige reden dat je meer kapot kan maken dan je lief is wellicht. Bij wijze van spreke kom je van 30 glazen alcohol op een avond in een coma maar van 1 glas alcohol 30 dagen achter elkaar loop je niets op. Ik stel me voor dat de schade groter kan zijn naarmate je het sneller beleeft.

De opmerking te horen zou mij ook het gevoel geven dat mensen bang zijn dat ik kapotknap ofzo, dat ik beschermd moet worden. In werkelijkheid weet ik van mezelf, en denk ik van Noachied te weten, dat wij diep van binnen sterker zijn dan welke dramatische zaak ook die ons mensen in de war wil brengen, en juist dát wil en moet ik horen op zo'n moment als dit.

Nee, ik kan niet bij iemand naar binnen kijken en zeker niet via een paar woorden op een forum maar het is niet een kwestie van in de war brengen, het is een kwestie van jezelf niet willen rushen.

Uiteraard moet iedereen zulke zaken voor zichzelf uitpluizen. Mensen zijn niet allemaal uit hetzelfde hout gesneden.

Dat zowiezo, maar ik denk dat je ook beter een ervaringsdeskundige kan laten spreken dan iemand die "slechts" zijn boerenverstand gebruikt. Ik kan vaak te slecht beoordelen wat zoiets als een conversie of een deconversie tot gevolg heeft, ik kan slechts mijn eigen boerenverstand gebruiken e die bljikt hierbij vaak niet toereikend en dus moet ik me wenden tot frasen ofwel ervaringen van anderen want ik ben an sich nooit gelovig geweest.

cymric schreef:

Rereformed schreef:Ik had altijd al bewondering voor je scherpe schrijfsels, maar na díe opmerking van jou was mijn bewondering grenzeloos. Het betekende dat jij mij maandenlang met belangstelling gevolgd en zelfs geanalyseerd had, en tenslotte nog doortastend kon doorgronden en fileren en een nieuwe spijker op z'n kop slaan.

Eeehhhh.... Ik voel me enigzins verplicht dit te nuanceren; het idee dat iemand mij 'vereert' vind ik eigenlijk maar een beetje eng . Ik was in die tijd meer bij het forum betrokken dan ik nu ben en had daardoor wel een redelijk beeld van wie wat opschreef. De meeste mensen hebben een constante schrijfstijl, dus als iemand aan het veranderen is, valt dat eigenlijk vanzelf op. (Maar misschien ben ik nou juist de uitzondering die dit truukje beheerst...) Ik meen me te herinneren dat ik bij jou één of twee keer heb gedacht Goh, dat is toch wat anders wat ik van 'm gewend ben en ook eenzelfde aantal keren heb teruggebladerd naar (veel) oudere discussies om te kijken of mijn vermoeden klopte. De bewuste zin was dan ook veel meer vanuit mijn intuïtie geschreven dan vanuit een nauwgezet en bewust denkproces à la Laat ik Rereformed vanaf nu scherp in de gaten houden. Je weet dat ik dit wel vaker doe: denk aan de affaire-Paulus---die arme BJ / Alex. Ik vraag me heel soms nog wel 'ns af wat er van 'm is geworden.

Je mag natuurlijk -moet het bijna- als iemand die zijn benen op de grond wil houden nuanceren, maar je mag jezelf heel af en toe best wel eens een pluimpje geven. En doe dat nu maar, want je nuancering lukt niet om het minder opmerkelijk te maken. Uiteraard was die uitspraak niet gebaseerd op het aktief en nauwgezet juist mij volgen. Dat je het zo en passant opmerkt is wat mij betreft des te opmerkelijker. Wat jij 'je intuïtie' noemt zie ik gewoon als jouw grote intelligentie en opmerkingsvermogen en daarvoor heb ik altijd grote bewondering wanneer ik het tegenkom.

Uiteraard is verering ook eng, maar je zult me vast wel kunnen geloven als ik zeg dat ik niet aan verering doe, maar het juist voor een besserwisser als ik goed is soms naar iemand op te kunnen kijken. Maar als je er erg last van hebt, bedrink je je maar eens en ga je daarna op Freethinker een paar bijdragen leveren...

Wat Alex betreft, daar denk ik ook wel eens aan, en ben ik ook benieuwd naar. Volgens mij wordt ie nog wel eens een Freethinker.

Noachied13 schreef: Nu ga ik even los hoor! Ik ben voor homohuwelijk! voor recht op euthanasie! voor abortus! voor donor worden! voor crematie! tegen doodstraf! tegen gristenpolitiiek! Zo dat is eruit!

Wat je zegt Yoyo: eerlijkheid! tegenover jezelf allereerst en tegen anderen ook. Het moet mijns inszien zijn: what you see is waht you get!

Heerlijk he? Dat gevoel van vrijheid. Nu snap je misschien ook waarom ze van die gayparades houden. Vele vinden het over de top maar veel van die mensen die daar aan meedoen hebben vaak ook jarenlang zichzelf moeten ontkennen en ja, dan wil je gewoon los barsten, het van de daken schreeuwen.

Ik merk idd aan jou dat het al veel langer speelde en dat nu eindelijk alles loskomt. Als een worsteling in jouw geest waarbij de strijd eindelijk gestreden lijkt te zijn. Er zullen weliswaar flink wat slachtoffers gemaakt zijn, allemaal valse leugens en personen die jij niet echt was, opvattingen die gezegd maar niet gemeend waren, en dat kan hard aankomen. Zeker als je er erg aan gehecht was.

Volgens mij ben jij nu op het punt gekomen dat je dat allemaal eindelijk los kan laten. Als bagage die je jarenlang meegezeuld hebt uit angst dat het je nog van pas kon komen. Je geloof verliezen is een psychische grote schoonmaak. Ik heb je het advies gegeven dat je het beter rustig aan kan doen en daar bedoelde ik mee dat hoewel die vrijheid ongetwijfeld een verademing zal zijn er zeker ook nog wel negatieve dingen op je pad zullen komen. En het is belangrijk dat je de leegte die nu onstaan is niet opnieuw met rommel gaat vullen wanneer de dingen mis gaan. Ik heb ook nog wel soms eens een beetje een gemis-gevoel maar weet nu dat ik niet God, noch een andere mindfucker, (drugs/alcohol) nodig heb om dat op te lossen!

Grappig dat van die alcohal en drugs.
Het gerucht gaat toch dat fanatieke religiebeleving je daar juist vanaf houdt.
Alweer wat bijgeleerd vandaag!

C.M.H. schreef:Beste Noachied13,

Ik denk niet dat ik ook maar iets toe kan voegen aan de reacties van de voorgaande personen. Wel kan ik je vertellen dat ook ik ver ben gegaan om nu achter mijn levensovertuiging te staan. Mijn streng christelijke ouders hebbenn me duidelijk verteld dat ik het huis uit moet en op mezelf moet gaan leven. Vandaar dat ik nu ook op zoek ben naar een huis. (Als je wat weet, feel free to share, omgeving R-dam )
Eerst deed dit heel veel pijn. De gedachte dat je eigen ouders een god kiezen boven jou. Momenteel zit ik op het punt dat ik het gewoon niet meer begrijp en maar achterover leun. Als je er eenmaal van buiten af tegenaan kijkt ga je werkelijk denken: "Waar zijn die gasten mee bezig allemaal? Hoe kun je dit mogelijkerwijs serieus nemen?" Aan de ene kant is dit heel bevrijdend, aan de andere kant plaatste ik mezelf hiermee buiten het hele millieu waarin ik opgroeide.
Ik wens je veel sterkte op je reis!

Marco

Wat erg! Het doet me echt pijn dat er ouders zij die dit hun kinderen aandoen! Ik ben zelf vader van 3 kinderen en kan me niet voorstellen dat ik dit mijn kind zou aandoen. Heb wel een keer zelf voor de keuze gestaan: of jullie accepteren mijn vriendin of ik ben weg!
Ze kozen ton toch maar eieren voor hun geld. Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je gauw je eigen stekkie vind!

Hou je haaks en pas goed op jezelf!

Kitty schreef: Het verlies van geloof kan lijken op een gemis, maar het is geen gemis, het is een bevrijding die je eindelijk de mogelijkheid biedt puur en echt jezelf te zijn. Jouw keuzes hoeven niet meer beïnvloed te worden door een hogere macht, waar je nooit antwoorden van kreeg, omdat die hogere macht niet bestaat, dus hoe zou die je ooit ook hebben kunnen antwoorden.
Eindelijk bevrijd van het vragen zonder antwoorden. Eindelijk bevrijd van eenzijdige dialogen. Eindelijk af van de teleurstelling om niet gezien te worden, nooit gehoord te worden.

Heel erg scherp gezien. Hadden mijn eigen woorden kunnen zijn! Vooral je laatste zin! Zoveel teleurstelling als er weer eens niks gebeurde!

Je mag er zijn, helemaal zoals je bent, met je tekortkomingen en je goede eigenschappen. Helemaal zoals jij dat zelf verkiest. Liefhebben omdat je liefhebt, niet omdat je dat opgedragen wordt. Goed doen omdat je je daartoe vanuit jezelf geroepen voelt, niet om later beloond te worden. Fouten maken, omdat ieder mens fouten maakt, daarbij niet geplaagd door de angst daardoor de hel te verdienen. Kortom, zonder geloof begint je ware menszijn en het echte leven pas. Dus heet jezelf van harte welkom in dit leven en leer genieten van de vrijheid waarin je dit leven zelf vorm kan gaan geven. Jouw leven.

Weer bullseye! Die stupid kinderlijke angst voor eeuwige straf ! En idd goed doen om het goed doen zelf en liefhebben om het liefhebben zelf. Dat is pas puurheid! Niet omdat het een gebod is! Jeetje, je bent echt scherp. In een paar zinnen pak je de kern van mijn hele verhaal.

Sararje schreef:Nee, ik kan niet bij iemand naar binnen kijken en zeker niet via een paar woorden op een forum maar het is niet een kwestie van in de war brengen, het is een kwestie van jezelf niet willen rushen.

Ik heb nu juist altijd precies het tegenovergestelde gevoel. Ik denk dat ik bij anderen vaak wel heel diep naar binnen kan kijken. En niet bij iedereen en in elke zaak uiteraard, maar met name wanneer ik met mensen over godsdienst praat.

In ieder geval blijkt Noachied13 de Aardbeving van gisteren al zeer goed verteerd en overleefd te hebben en zit hij vandaag zeer lekker in zijn vel geloof ik. Op dát punt gekomen zou ik pas zeggen: en nu moet je het heel rustig en bedaard en zeer doordacht, rationeel verder gaan spelen in je leven, iets waar Yoyo ook al op wees.

Rereformed schreef:"Rustig aan doen" is in zo'n geval als dit volstrekt onmogelijk. Bij Noachied gaat het om iemand die de religie niet maar als een sausje over zich heen heeft gegooid, maar om iemand die het tot in al zijn levenscellen in zich op heeft genomen.

Heeeel goed gezien. Ik leefde het! Niet even voor er bij, maar als bron/ centrum van mijn hele handel, wandel, denken. Het is bij mij alsof een dam is gebroken. De vloed raast niets en niemand ontziend naar het lager gelegen gedeelte. Als de vloed is uitgeraasd gaan we wel een balans van de eventuele schade opmaken......Op dit moment niet te stoppen! Ben al wel aan het proberen de vloedstroom te beheersen en zelf te leiden, om niet teveel door emoties geleid mezelf en anderen schade toe te brengen. Voor tegenhouden is het te laat! Gelukkig! Heb de trein (zie mijn brief aan god) op tijd gehaald.....

Ga je er nu ook op HGN voor uitkomen, of is dat een te grote stap ... ?

Joe Hn schreef:Ga je er nu ook op HGN voor uitkomen, of is dat een te grote stap ... ?

Dat forum heb ik meer gebruikt als "therapie" om wat milder te worden tov gristenmensen. Op een ander forum faq-online ging ik wel eens behoorlijk te keer dus vandaar. Ik was sinds 2006 al afgevallen van het christendom en meende dat het houden van de 7 Noachidische geboden een goed alternatief was. Jezus en NT er af en god en OT als restwaarde. Zoals je hebt kunnen lezen was dat puur zelfbedrog! Terugkijkend kan ik stellen god kunstmatig in leven te hebben gehouden uit angst. Een reeds jaren geleden overleden oom van mij kreeg op het laatst medicijnen toegediend die hem qua uiterlijk wat oppepten terwijl hij terminaal en ongeneeslijk ziek was. Zoiets heb ik zin zekere zin ook met mijn geloof gedaan. HGN was niet echt een thuisforum dus zal ik ze maar met rust laten. Op faq-online (Joods en Noachidisch geloof) had ik meer binding met de leden dus heb daar wel kort uit de doeken gedaan dat ik niet meer geloof in God en de bijbel.

Aan Noachied;
Ik bied je mijn excuus aan voor die m.i. te harde aanpak van een 'Noachied' die zich uitdagend als christen manifesteerde in een ander draadje.
Ik begrijp nu dat het van jou een provocatie uit onzekerheid was!
Nogmaals Sorry

Noachied, een persoonlijke vraag, wat vindt je vrouw hiervan? En is zij nog wel steeds geheel in het evangelische geloof? En hoe ga je hier dan mee om?

fbs33 schreef:Aan Noachied;
Ik bied je mijn excuus aan voor die m.i. te harde aanpak van een 'Noachied' die zich uitdagend als christen manifesteerde in een ander draadje.
Ik begrijp nu dat het van jou een provocatie uit onzekerheid was!
Nogmaals Sorry

No hard feelings! Ik had het ook echt over mezelf afgeroepen. Eie de bal nu eenmaal kaatst kan hem terug verwachten. He, grappig dat je vond dat ik mij als christen presenteerde. Nog wel zo m'n best gedaan als een niet christen edoch wel gelovig iemand over te komen......Ja, dat draadje was een hele belangrijke achteraf. Alle vragen die ik zelf had en verdoezelde met mooie vrome antwoorden, kwamen nu keihard aan! 8)