Steniging is z'on beetje het archetype van een moordpartij, en de uitvinder van de islamitische variant was een liederlijke sadist. Het is de bedoeling dat het lang duurt, angst veroorzaakt, en bovenal pijn doet. De officiele lezing is omdat je zonden zo bestraft worden en de kans op vergeving groter word, maar natuurlijk is het gewoon sadisme, misschien met een afschrikwekkende functie, maar dan nog vooral sadisme.siger schreef: of dat steniging geen moordpartij is?
Undercover Mosque
Moderator: Moderators
Oh nee Kitty, eerwraak is helemaal volgens de sharia zolang het maar op de officiele manier gebeurt. Zelf op pad gaan en je dochter omleggen is idd verboden, maar je dochter laten stenigen/executeren op de officiele manier totaal niet. Technisch gezien geen eerwraak, maar de uitkomst is hetzelfde. Het principe erachter eigenlijk ook.Kitty schreef:Eerwraak is verboden volgens de Sharia.
Als we officiele executie volgens de sharia toelieten zouden de eerwraakincidenten als sneeuw voor de zon verdwijnen gok ik zo. Eerwraak is zoiets als naar de straatdealer toegaan omdat er in jouw land geen koffieshops zijn.
(Ik bedoel niet dat er gelijk 1000-den gestenigt zouden worden maar degenen die anders door eerwraak om het leven gebracht zouden worden bijna zeker wel)
Eerwraak wordt dat toch niet genoemd. Onder eerwraak wordt verstaan eigen rechter spelen door familie, dus zonder officiële aanklacht. En dit kan al gebeuren voor 'overtredingen' die in de Sharia niet voorkomen, puur omdat een familie zich voor wat dan ook in haar eer voelt aangetast. Er ontstaat mijns inziens verwarring als je iets anders eerwraak of bloedwraak noemt, want het is in de Sharia verboden om op eigen houtje eigen rechter te spelen. Daarnaast is eerwraak iets dat cultureel gebonden is en bijna uitsluitend voorkomt onder Turken.
http://nl.wikipedia.org/wiki/EerwraakEerwraak is een gewoonterechtelijk fenomeen waarbij een familie of stam de verloren gegane zedelijke eer meent te kunnen herstellen door het plegen van een moord op de veroorzaker van het eerverlies of degene die schuldig bevonden aan het eerverlies. Deze persoon kan een man of een vrouw zijn.
Het gaat daarbij uitsluitend om verlies van de zedelijke eer en wel na een fysieke aantasting daarvan. Het besluit eerwraak te plegen valt alleen als er geen andere oplossing is, zoals een huwelijk. Een man (of vrouw) kan in principe niet op eigen houtje besluiten eerwraak te plegen; het is een kwestie van de hele familie of de stam. De familie of de stam kan de daad ook achteraf billijken. De term 'eerwraak' is in 1978 bedacht door de Leidse turkoloog Ane Nauta, als pendant van bloedwraak.
Laatst gewijzigd door Kitty op 21 apr 2009 20:58, 3 keer totaal gewijzigd.
Alle gebondenheid kan vrijheid heten, zolang de mens de banden niet voelt knellen. (naar Erasmus)
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.
Volgens Amnesty:Marinus schreef:In NL komen er op de 800000 moslims een paar gevallen van eerwraak voor dus ik zie nog geen bloeddorstige menigten overspelige vrouwen, godslasteraars en homo's stenigen op de dam.
http://www.amnesty.nl/encyclopedie_lemma/1091
Is dus een lage schatting.Ook in Nederland komt eremoord voor, volgens sommige onderzoeken gaat het om zo'n twintig gevallen per jaar. Maar eerwraak is vaak moeilijk te onderscheiden van andere vormen van huiselijk geweld. Veelal bekent de verdacht niet dat eerwraak het motief was voor de doodslag, omdat hij dan terecht moet staan voor moord met voorbedachten rade.
Het goddelijke onderscheidt zich niet van het niet bestaande.
Herstel!
Het komt dus niet alleen voor onder Turken. Maar wordt niet gezien als Islamitisch maar vooral als iets cultureels.
Het komt dus niet alleen voor onder Turken. Maar wordt niet gezien als Islamitisch maar vooral als iets cultureels.
Verspreiding
In tegenstelling tot wat in het westen vaak gedacht wordt, is eerwraak geen typisch islamitisch, maar een regionaal verschijnsel. Eerwraak komt voor in Turkije, Egypte, Jordanië, Irak, Iran, Syrië, Israël, Saoedisch Schiereiland, Pakistan en Afghanistan. In Noord-Afrika bestaat weliswaar dezelfde gedachtegang, maar wordt de schuldige (zie verder) in het algemeen niet gedood. In Europa komt eerwraak voor in migrantengemeenschappen uit de desbetreffende regio's.
Of eerwraak in de hier geschetste betekenis elders voorkomt (bijv. India, Zuid-Amerika) is sterk de vraag: de voorwaarde is dat de gemeenschap beschikt over dezelfde ideeën over eer als besproken in dit artikel en dezelfde hechte band binnen de familie of de stam heeft. Op voorhand kunnen niet alle doodslagen en moorden worden gezien als gevallen van eerwraak; wellicht gelden volgens het gewoonterecht in die landen andere 'geldige' overwegingen. Kenmerkend voor landen waar eerwraak voorkomt is dat zij een schaamtecultuur kennen, waarin het hebben van eer een voorwaarde is om maatschappelijk te kunnen functioneren.
De Verenigde Naties schatten het jaarlijkse aantal gevallen van eerwraak op vrouwen op 5000. Het aantal hangt uiteraard af van wat er onder eerwraak verstaan wordt.
Alle gebondenheid kan vrijheid heten, zolang de mens de banden niet voelt knellen. (naar Erasmus)
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.
Ja, ach misschien filosofeer ik te veel en zou ik me meer moeten houden aan harde (door anderen bedachte termen) maar laat ik me nuanceren met:Kitty schreef:Eerwraak wordt dat toch niet genoemd. Onder eerwraak wordt verstaan eigen rechter spelen door familie, dus zonder officiële aanklacht. En dit kan al gebeuren voor 'overtredingen' die in de Sharia niet voorkomen, puur omdat een familie zich voor wat dan ook in haar eer voelt aangetast. Er ontstaat mijns inziens verwarring als je iets anders eerwraak of bloedwraak noemt, want het is in de Sharia verboden om op eigen houtje eigen rechter te spelen. Daarnaast is eerwraak iets dat cultureel gebonden is en bijna uitsluitend voorkomt onder Turken.
http://nl.wikipedia.org/wiki/EerwraakEerwraak is een gewoonterechtelijk fenomeen waarbij een familie of stam de verloren gegane zedelijke eer meent te kunnen herstellen door het plegen van een moord op de veroorzaker van het eerverlies of degene die schuldig bevonden aan het eerverlies. Deze persoon kan een man of een vrouw zijn.
Het gaat daarbij uitsluitend om verlies van de zedelijke eer en wel na een fysieke aantasting daarvan. Het besluit eerwraak te plegen valt alleen als er geen andere oplossing is, zoals een huwelijk. Een man (of vrouw) kan in principe niet op eigen houtje besluiten eerwraak te plegen; het is een kwestie van de hele familie of de stam. De familie of de stam kan de daad ook achteraf billijken. De term 'eerwraak' is in 1978 bedacht door de Leidse turkoloog Ane Nauta, als pendant van bloedwraak.
a) Een deel van de eerwraak zal vanuit dezelfde motieven als de sharia gepleegt worden (dochter verliest maagdelijkheid voor het huwelijk, en word daarom gedood. Ofwel officieel ofwel door eerwraak)
b) Het andere deel zou er in een sharialand met een smoes doorheen zijn gedrukt (bijvoorbeeld: vrouw slaat man in het gezicht in het openbaar, en een week later word ze opgehangen voor overspel. De "betrouwbare getuigen" waren toevallig vrienden van de man)
Ik zie wel meer dan een paar links tussen de sharia en eerwraak. Het enige verschil is dat eerwraak clandenstien gebeurt, dat is alles. En als je denkt dat de sharia altijd oprecht volgens de koran word uitgevoerd (en ik ben er van overtuigd dat je dat niet denkt) ben je gewoon naief. Mensen zijn vooral ook praktisch ingesteld en de sharia word dan ook vast wel veelvuldig gebruikt om op een makkelijke en nette manier van mensen af te komen.
Laatst gewijzigd door Marinus op 21 apr 2009 21:29, 4 keer totaal gewijzigd.
-
siger
Neem jij niet te snel aan dat de islam in dezelfde richting evolueert als de christenen? Is dat niet tegen beter weten in? Het zou een hele geruststelling zijn, maar waarom lopen moskeeën dan vol terwijl kerken leeglopen?Marinus schreef:Zie het zo: christenen verbranden ook geen heksen meer, en de islam loopt gewoon een kolereeind achter. Ik ben het wel voor een groot deel met je eens, maar je moet zelf ook wel onderzoeken voor je iets klakkeloos aanneemt.
Ik vind de brede acceptatie en verdediging van de idee van lijfstraffen en verminkingen al gevaarlijk genoeg als ze vandaag weinig of niet uitgevoerd zouden worden, maar ook daar vergis je je. In S-Arabie alleen schat Amnesty International het aantal terechtstellingen op twee per week. (http://www.standaard.be/Artikel/Detail. ... d=4921oki4).
Ik ben het goeddeels met je eens, maar ik denk dat het gevaar van een sharia binnenkort in NL wel meevalt. De moskeeen lopen niet direct vol vanwege andere dingen als natuurlijke aanwas en immigratie. En er zijn ook zat moslims die zelden of nooit naar de moskee gaan.siger schreef:Neem jij niet te snel aan dat de islam in dezelfde richting evolueert als de christenen? Is dat niet tegen beter weten in? Het zou een hele geruststelling zijn, maar waarom lopen moskeeën dan vol terwijl kerken leeglopen?Marinus schreef:Zie het zo: christenen verbranden ook geen heksen meer, en de islam loopt gewoon een kolereeind achter. Ik ben het wel voor een groot deel met je eens, maar je moet zelf ook wel onderzoeken voor je iets klakkeloos aanneemt.
Ik vind de brede acceptatie en verdediging van de idee van lijfstraffen en verminkingen al gevaarlijk genoeg als ze vandaag weinig of niet uitgevoerd zouden worden, maar ook daar vergis je je. In S-Arabie alleen schat Amnesty International het aantal terechtstellingen op twee per week. (http://www.standaard.be/Artikel/Detail. ... d=4921oki4).
PS bij nalezing reageerde ik wat te fel. Moet beter lezen. Sorry....
-
siger
Welke vaart moét het lopen? Ik denk dat onze samenleving nu nog het tij kan keren door ondubbelzinnige duidelijkheid te scheppen en te handhaven ivm. democratie, seculariteit en mensenrechten. Ik denk vooral aan onderwijs en justitie. Eens er meer bloed gevloeid is zullen deze civiele middelen snel hun bruikbaarheid verliezen.Marinus schreef:Ik ben het goeddeels met je eens, maar ik denk dat het gevaar van een sharia binnenkort in NL wel meevalt. De moskeeen lopen niet direct vol vanwege andere dingen als natuurlijke aanwas en immigratie. En er zijn ook zat moslims die zelden of nooit naar de moskee gaan.
Verder hoeft men niet naar de moskee te gaan om de islam als maatschappelijk programma te steunen. Ik ken meer dan één moslim die nooit naar de moskee gaan maar bij een goed glas alcohol (!) tot vervelens toe doorbomen over de koran. Ik ken ook een moslima die lijfstraffen van overspelige vrouwen verdedigt maar zelf met haar vriend samenwoont, etc... niemand is verplicht consistent te zijn, weinige mensen zijn het.
PS: te snel oordelen is in deze begrijpelijk. Wie hoort graag slecht nieuws?
-
siger
Een lezenswaardig citaat uit een bespreking, door de hier welbekende Dirk Verhofstadt, van De malaise van de multiculturaliteit (Wim van Rooy):
"Sinds de aanslagen van 9/11, maar voor scherpe waarnemers al veel vroeger, is het jihadistische islamisme bezig aan een wereldwijde veroveringstocht waarbij alle middelen goed zijn om het door Mohammed verkondigde woord in de praktijk te brengen. Wie op het gevaar van die evolutie wees, werd door de links-progressieve elite stante pede in het extreemrechtse kamp geduwd. Die elite verdedigde immers het multiculturalisme als ideaalbeeld, waarbij het cultuurrelativisme als vanzelfsprekendheid werd verheven. Tegen die tendens van het politiek correcte denken verschenen de voorbije jaren ophefmakende boeken die de spreekwoordelijke vinger op de wonde legden. Ondermeer van Oriana Fallaci en Irshad Manji, over Michel Houllebecq en Bruce Bauer, tot Ayaan Hirsi Ali en Nahed Selim. Niet altijd even verfijnd, maar wel oprecht op de bres voor de moderniteit. In diezelfde geest verscheen het boek De malaise van de multiculturaliteit van de publicist Wim van Rooy. Zijn boek is een frontale aanval tegen de onverschilligheid van de links progressieve elite voor de nieuwe opmars van religies in het algemeen en van de orthodoxe islam in het bijzonder. Daarbij haalt hij keihard uit naar zelfverklaarde progressieven als Kristien Hemmerechts, Tom Lanoye, Johan Leman, Herman de Ley, Sami Zemni, Jan Blommaert, Eric Corijn, Lucas Catherine en anderen die elk op hun manier de uitwassen van het antimodernistische denken van de islam goed trachten te praten. Wim van Rooy houdt een kritisch pleidooi voor een bedachtzamer omgang met de multicultuur, maar geeft tegelijk een waarschuwing aan al wie religie ziet als een factor van dialoog, wederzijds respect en verdraagzaamheid. De realiteit is immers dat religies juist zorgen voor verdeeldheid tussen mensen en aanzetten tot haat en intolerantie."
(bron: http://www.liberales.be/boeken/vanrooy)
"Sinds de aanslagen van 9/11, maar voor scherpe waarnemers al veel vroeger, is het jihadistische islamisme bezig aan een wereldwijde veroveringstocht waarbij alle middelen goed zijn om het door Mohammed verkondigde woord in de praktijk te brengen. Wie op het gevaar van die evolutie wees, werd door de links-progressieve elite stante pede in het extreemrechtse kamp geduwd. Die elite verdedigde immers het multiculturalisme als ideaalbeeld, waarbij het cultuurrelativisme als vanzelfsprekendheid werd verheven. Tegen die tendens van het politiek correcte denken verschenen de voorbije jaren ophefmakende boeken die de spreekwoordelijke vinger op de wonde legden. Ondermeer van Oriana Fallaci en Irshad Manji, over Michel Houllebecq en Bruce Bauer, tot Ayaan Hirsi Ali en Nahed Selim. Niet altijd even verfijnd, maar wel oprecht op de bres voor de moderniteit. In diezelfde geest verscheen het boek De malaise van de multiculturaliteit van de publicist Wim van Rooy. Zijn boek is een frontale aanval tegen de onverschilligheid van de links progressieve elite voor de nieuwe opmars van religies in het algemeen en van de orthodoxe islam in het bijzonder. Daarbij haalt hij keihard uit naar zelfverklaarde progressieven als Kristien Hemmerechts, Tom Lanoye, Johan Leman, Herman de Ley, Sami Zemni, Jan Blommaert, Eric Corijn, Lucas Catherine en anderen die elk op hun manier de uitwassen van het antimodernistische denken van de islam goed trachten te praten. Wim van Rooy houdt een kritisch pleidooi voor een bedachtzamer omgang met de multicultuur, maar geeft tegelijk een waarschuwing aan al wie religie ziet als een factor van dialoog, wederzijds respect en verdraagzaamheid. De realiteit is immers dat religies juist zorgen voor verdeeldheid tussen mensen en aanzetten tot haat en intolerantie."
(bron: http://www.liberales.be/boeken/vanrooy)
Re: Undercover Mosque
Daar gaan we weer:
Haatbaarden, verborgen camera's, dubbele agenda's en nog veel meer leuks.
http://www.channel4.com/programmes/disp ... /episode-1
Youtube:
http://www.youtube.com/results?search_q ... rch=Search
Torrent:
http://thepiratebay.org/search/dispatches/0/99/200
NZB:
http://binsearch.info/index.php?q=dispa ... &postdate=
Trefwoorden:Channel4 schreef:Britain's Islamic Republic
Dispatches investigates a fundamentalist Islamic group headquartered in Britain, and its claims to have placed its 'brothers' in positions of political power here.
Using undercover recordings, investigative journalist Andrew Gilligan reveals the group's ambitions to create a worldwide 'Islamic social and political order,' and the concerns of a mainstream party that they are being 'infiltrated'; and talks to the Muslims who want to stop it.
Haatbaarden, verborgen camera's, dubbele agenda's en nog veel meer leuks.
http://www.channel4.com/programmes/disp ... /episode-1
Youtube:
http://www.youtube.com/results?search_q ... rch=Search
Torrent:
http://thepiratebay.org/search/dispatches/0/99/200
NZB:
http://binsearch.info/index.php?q=dispa ... &postdate=
Poor is the man whose pleasures depend on the permission of another - Madonna