Victor 50 schreef:Verlichtingsdenken zo u wilt. Als tegenstelling tot dogmatisch (vanuit het geloof) denken. Dat denken doen we niet alleen, maar als het goed is samen. We kunnen het dan hopelijk eens worden over opvattingen over aspecten van de werkelijkheid die we delen.
Ik ga er van uit dat 'geloof' nooit nagedacht heeft (over ethiek bv.) maar zich eerder heeft toegespitst op het behoud van het empirisch tot stand gekomen resultaat van het dualisme tussen de vrijheden van individuen en de vrijheid als grootste gemene deler van al die eerdere vrijheden, en daarvoor een gezag nodig had om e.e.a. van dááruit (via een god) te handhaven.
Mensen (leiders) dat gezag
niet hadden, maar goden die nooit concreet ter verantwoording te roepen vielen
wel! en via dat tussenstapje de gesanctioneerde leiders!
Een bijkomend groot voordeel van die constructie was de onverzettelijke starheid der regels/wetten die te handhaven bleken zolang althans de wetenschap nauwelijks vooruitgang boekte om de mensheid een stapje hoger te verheffen in zijn omgeving.
Maar zelfs toen de wetenschap vooruitgang boekte, bleef het denkwerk gericht op verbetering van lichamelijke aspecten zoals welstand-welvaart-klassering (status)terwijl godsdiensten zich richtten op de handhaving van de status-quo met als middel daartoe de belofte om het in het hiernamaals allemaal recht te trekken! (Het heeft mij meer dan eens de verzuchting doen slaken dat godsdiensten appelleren aan de instincten die op het behoud van het lichamelijke aspect gericht zijn, zoals 'wetenschap' dat in feite óók doet) Er is m.i. maar één in het oog springend verschil tussen godsdienst en wetenschap nl. de godsdienst die noodzakelijkerwijze star móet zijn is gericht op die handhaving van die 'status quo - -versus- -de wetenschap die (nog) geen argumenten heeft om dat ook te doen en daarom automatisch in dienst gesteld kon/kan worden tbv. de ideale klasseloze maatschappij.
Slechts bedreigd door de instincten v.d. individuele wetenschapper doet het de vraag rijzen, "Hoe vrij is vrij"?
Het is bijvoorbeeld niet eenvoudig om het bestaan van een ziel in overeenstemming te brengen met atheïsme.
De 'ziel' is een door mensen uitgevonden hulpmiddel om de opname na je dood in een hiernamaals aannemelijker te maken waar het overduidelijk was dat menselijke lichamen
niet ten hemel voeren, maar wegrotten op het veld.
Dat er toch iets was dat stuurde (vaak zelfs irrationeel) was beledigend voor de menselijke ijdelheid als je het "Het Instinct tot behoud van het bestaan" noemde. (en uiteraard als onnuttig, tegelijk met het lichaam afstierf [met dank voor bewezen diensten] )
Ondergetekende Atheist wil er in ieder geval niet aan
Ook de onkritische omarming van de gedachte dat de samenleving een verzameling vrije individuen is maakt het denken over bestaan, ontstaan en eventueel tegengaan van religies niet eenvoudiger.
Een samenleving bestaat niet uit vrije individuen maar zitten stuk voor stuk in een brokje vrijheid dat die maatschappij hen noodzakelijkerwijze gelaten heeft. De rest ligt aan de banden v.d. wetten en regels t.b.v. die maatschappij (dit alles naar inzicht van degenen die op basis van kwantiteit en kwaliteit de wetten bedenken en handhaven !) Vaak gericht op handhaving van de bestaande status quo en soms met het nivelleren der klassen als doel. Soms als richtpunt het versterken van de Staat voor ogen hebben dat dan moet afstralen op zijn onderdanen en soms andere 'richtpunten' voor ogen hebben.
Gehinderd door het dierlijke op voortplanten gericht gedrag dat vooral door de diverse godsdiensten gesteund wordt en daarom gevoelsmatig aangehangen als de juiste attitude!
Niet naar de ratio geluisterd wordt die evenwicht bepleit met de ecologie.
Een hele kluif voor die vrije gedachten om een leidende eenheid te vormen die sterk genoeg is om de boventoon in het debat met het lichaam en zijn beschermende instincten te voeren.