petals schreef:ik vind dit een buitengewoon interessant topic omdat het direct raakt aan datgene waar ik als moslima mee worstelde. In de bijbel zal het wellicht niet zo expliciet staan als in de koran, maar toch... een christen beschouwt de bijbel als woorden geïnspireerd door god, toch? Dus de boodschap voor de mensheid die god via de bijbel duidelijk maakt. Hetzelfde is in de islam het geval met de Koran, al wordt de Koran beschouwd als de directe woorden van god. Naar ik begrijp is dat bij de bijbel niet het geval, want die had auteurs.
Mijn bescheiden mening is, dat als je een heel boek beschouwt als geïnspireerd door god, je niet zomaar kunt zeggen nou dit vind ik wel inspirerend maar dat niet. Je maakt er dan gewoon je eigen mix-n-match religie van. Hooguit kun je zeggen: ok, die en die regel gold toen, maar uit een ander vers blijkt duidelijk dat ie is afgeschaft en nu niet meer hoeft. Ik heb het als moslima geprobeerd omdat ik met bepaalde dingen echt niet uit de voeten kon, maar het lukte me gewoon niet en pas toen ik echt eerlijk tegen mezelf durfde te zijn, kwam ik tot de enige conclusie die wat mij betreft mogelijk is: je gelooft in de bijbel, in zijn geheel, of niet. Dat maakt je christen, of niet. Idem voor de islam. Met god valt toch niet te sollen: wat hij zegt is toch ontzettend belangrijk, of denk je als sterveling gewoon eruit te kunnen kiezen wat jou bevalt? Dat lijkt me lijnrecht tegen de geest van beide boeken in gaan. Mijn ervaring is dat de meeste christenen vrij weinig weten van de inhoud van de bijbel, de meeste moslims weinig weten over de koran en de heikele punten liefst zo snel mogelijk onder het tapijt schuiven. Maar toegeven dat ze er zelf uitkiezen wat ze willen, dat is een stap die ze niet zo snel zullen nemen. Ik lees dat Hieronymus dat wel doet, maar Hieronymus, ben jij het dan oneens met mijn redenering van hierboven?
Indien je van mening dat een geschrift van kaft tot kaft is gedicteerd door God dan heb je inderdaad weinig keuze. Maar er zijn niet zo gek veel mensen die dat geloven, in het Christendom althans, in de Islam misschien wel. Streng gereformeerde christenen vinden vaak dat je de apocriefe boeken, die wel degelijk opgenomen zijn in hun Statenvertaling, beter niet kunt lezen omdat ze gevaarlijk zouden zijn, de brief van Jakobus is vaak ook niet populair in die kringen en wordt met een moeilijk gezicht lippendienst bewezen, Katholieken vinden weer dat je de Bijbel moet lezen met de traditie in je achterhoofd. Elke christen heeft weer een andere manier om bepaalde delen te Het is volgens mij een mythe dat er mensen zouden zijn die de Bijbel in zijn geheel geloven, ik denk echt niet dat ze bestaan. Wat zou het betekenen?
Ten eerste, indien je ergens in z'n geheel in gelooft, zoals jij het woord geloven gebruikt, moet je het ook geheel kennen, je kunt immers niet geloven in iets wat je niet kent. Dus ook alle lijnen van afstamming, iemand die niet weet wie de zoon van Manasse (1 Kron 3:13-14) is zou al geen goede christen meer zijn. Ben je het met me eens dat we daarmee 99,9% van de christenen, zelfs in orthodoxe en bevindelijke kringen kunnen afstrepen? Wellicht zelfs dat zelfde aantal orthodoxe dominees als we een flinke selectie vragen samenstellen, ze mogen immers geen enkele vraag fout hebben.
Ten tweede, indien je in verschillende dingen gelooft die elkaar tegenspreken dan gaat dat tegen de logica in. Volgens de logica kun je uit twee premissen die elkaar uitsluiten alles opmaken, dan zou elk geloof dus mogelijk zijn uit de Bijbel en het geloof daarmee volstrekt betekenisloos zijn. Dat die tegenstrijdigheden in de Bijbel bestaan is iets dat hier vermoedelijk al vaak genoeg besproken is.
Ik kan nog meer redenen bedenken maar het lijkt me voor de hand liggen dat die definitie van het woord christen onwerkbaar is. De Bijbel is niet een rijtje leerstellingen opgesomd door God waar iemand het mee eens kan zijn, het is de neerslag van een eeuwenoude traditie waarin ook discussie plaatsvond. Moeten we het woord christen baseren op een misvatting? Lijkt me niet, ik zou zeggen dat je moet kijken naar de traditie en dat wie zich in de bekende traditie die begon rond het jaar 0 te plaatsen een christen genoemd mag worden. Laat je geen rad voor de ogen draaien door zogenaamd strenge gelovigen die hun eigen mengelmoesje als Enig Waar Geloof op laten draven.
Overigens ook meteen een reactie op 'lost and not found yet'.
Kan ik tenminste op tijd naar bed en af en toe een goed boek lezen. Maar nooit overwogen om even binnen te stappen bij humanistiek. Zit ook in Utrecht. Volgens mij zit de maatschappij te wachten op breed geschoolde mensen die ook als humanistisch raadsman kunnen functioneren.
