Peter van Velzen schreef: ↑17 jan 2023 03:37
Dat leven niet mogelijk is zonder bepaalde materialen is wat we uit onze waarnemingen afleiden.
Nee, nee, dit is een beetje obscurantisme, je zegt nu alleen maar wat materialisme niet is, zonder onder ogen te willen zien wat het dan wel is.
Als je het niet eens bent met de betekenis van het woord materialisme, suggereer dan een nieuwe betekenis. Het enige wat je nu doet is rookgordijnen opwerpen en afleiden van de betekenis.
Materialisme betekent niet dat materie nodig is voor leven, dat klopt niet – het betekent iets veel radicalers, namelijk dat alleen materie voldoende is om
al het andere mee verklaren, tot het leven zelf aan toe.
Dat is natuurlijk een enorm verschil.
Sta even stil bij de betekenis van deze woorden en je zult zien waarom ik het goddelijk noem.
En dan kun je het oneens zijn met dat label, dat is prima, het is maar een woord, wees er niet bang voor, maar zie toch op zijn minst waarom het hier gebruikt wordt.
Waar dit label op geplakt wordt, en plaats van daar alleen maar van weg te sturen. Zie het nou eens even onder ogen: materie word opgeworpen als
de Schepper. Als de reden dat wij bestaan.
Peter van Velzen schreef: ↑17 jan 2023 03:56
zonder medicijn was ik in de aap gelogeerd. De psychologie heeft er totaal geen oplossing voor. Ik ben dus blij met een materiële oplossing, al zou ik liever hebben dat mijn lichaam (ook iets dat uit gestructureerde materialen bestaat) dit zelf kon fiksen. Helaas is het vooralsnog anders.
Dat begrijp ik, dan heb je geen keuze. Sterkte daarmee.
Velen hebben de keuze echter wel. Geconfronteerd met de keuze tussen gedragsaanpassing of een medicijn, kiezen ze voor het medicijn.
Dat is ook hoe drugsverslaving werkt. Je ziet hoe drugsverslavingen een dagelijkse realiteit zijn? Inclusief alcohol en medicijnen hebben we het dan over een heel erg groot deel van van de Nederlanders.
En erger dan drugsverslaafden, die alleen zichzelf vergiftigen, zijn zij die zelfs hun bloedeigen kinderen verdovende middelen toedienen, zodat ze hun eigen gedrag niet aan hoeven te passen. Wat denk je, hebben zij een keuze? Heeft de drugsverslaafde een keuze? Ik denk van wel.
Er zijn zelfs mensen die een maagverkleining ondergaan, om ze slachtoffer zijn van het idee dat ze hun gedrag niet anders dan door verminking aan kunnen passen...
Kun je dat bevatten? Ze hebben de wilskracht om iemand met een mes in zich te laten snijden, maar niet om een maaltijd te laten staan! Aan zoiets wonderlijks moet toch wel een ontzettend krachtig geloof ten grondslag liggen. Om zo ver heen te zijn, om zo ontzettend blind te zijn voor de realiteit, daar moet haast wel iets dat lijkt op een religieuze hypnose aan ten grondslag liggen.
De voorbeelden zijn eindeloos, en het is het materialisme dat aan deze opvattingen ten grondslag ligt.
Peter van Velzen schreef: ↑17 jan 2023 04:20
Er lijkt op zijn minst verwarring te bestaan omtrent de betekenis van woorden.
Dat klopt. Wij hebben het over materialisme, jij wilt het daar liever niet over hebben maar wilt om een of andere reden toch graag het woord te verdedigen. Misschien geeft het je een 'warm gevoel'? Dat zou goed kunnen natuurlijk. Het is zelfs aannemelijk.
Peter van Velzen schreef: ↑17 jan 2023 04:20
VseslavBotkin schreef: ↑17 jan 2023 04:41
Het enige dat hij mijns inziens duidelijk gemaakt heeft is dat de praktijk om voor elk gedragsprobleem een medicament voor te schrijven of een operatie uit te voeren, vele problemen met zich meebrengt. Maar dat is - denk ik - niet het gevolg van het fysicalisme, maar eerder van onze gemakzucht.
Die twee hangen samen, niet?
Exact, ze hangen samen. Materialisme is uiteindelijk te herleiden tot gemakzucht. Het is een weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen gedrag.
Het voorbeeld van de maagverkleining maakt dat duidelijk.
Dat toont ook waar de discussie omtrent vrije wil om draait: in metafysische zin ontkennen dat vrij wil bestaat, is één ding. Dit standpunt misbruiken, voor het karretje spannen om de eigen persoonlijke verantwoordelijkheid te kunnen ontkennen, is iets heel anders. Niet het eerste maar het laatste is wat de kwestie problematisch maakt.
Even heel simpel:
De theorie: menselijke gevoelens zijn niets dan een onbelangrijk bij-effect van materiële processen.
De praktijk: Zijn er gevoelens die ons niet aanstaan? Dan schakelen we die gevoelens simpelweg uit middels verdovende middelen.
Wie niet in wil zien hoe deze theorie en deze praktijk naadloos op elkaar aansluiten, die liegt zichzelf voor. Die kijkt moedwillig weg, omdat hij het niet wil zien, omdat wat daar te zien is, hem niet aanstaat.
VseslavBotkin schreef: ↑17 jan 2023 04:41
Op het moment dat mensen de idee hebben weinig tot geen invloed op hun gedrag te hebben, of van mening zijn dat de klachten die ze ervaren letterlijk in hun hoofd (hersenen) zitten, zijn ze misschien eerder geneigd om medicamenten van psychiaters aan te nemen.
Mensen die dit soort dingen niet van dichtbij meemaken (of bewust afstand bewaren) kunnen zich de luxe permitteren om op dit punt kinderlijk naïef te blijven. Om in een sprookjeswereld te leven.
Mensen die ze wel op hun pad krijgen hebben doorgaans te veel aan hun hoofd om stil te staan bij de betekenis van dit alles, om over de effecten van de chemicaliën zelf nog maar te zwijgen.
En zo blijft de overgrote meerderheid blind voor wat zich hier recht onder onze ogen afspeelt.
