Het merk Alfa Romeo mag in dit topic niet ontbreken.
Niet vanwege de Alfasud, die dan misschien is vergaan, doch (nét daardoor, vermoedelijk) niet vergeten, maar vanwege een poging van Alfa om het segment van de BMW 5-serie en de Mercedes 250 binnen te treden.
Ik presenteer U de Alfa "6".
De Alfa 6 was in 1979 iets compleet nieuws voor Alfa.
Niet eerder in de geschiedenis had het merk zich zover "upmarket" gewaagd.
Nu heeft Alfa altijd het imago gehad sportieve auto's te bouwen.
En dat zou natuurlijk niet zonder problemen blijven, in een segment waar het koperspubliek over het algemeen een vrij conservatieve smaak heeft.
Alfa besloot daarom alvast om een auto te bouwen die comfort en veiligheid boven sportiviteit stelde.
En dat besluit was de auto goed aan te zien.
Uiterlijk waren er eigenlijk geen ontwerptechnische hoogstandjes te ontdekken.
De auto oogde zelfs vrij saai, zeker voor Alfa-begrippen.
Een beetje als een Fiat Argenta op steroïden.
Onderhuids was er echter veel zorg besteed aan souplesse en veiligheid.
Zo had Alfa speciaal voor de 6 een nieuwe 2.5 liter V6 motor van 156 PK ontworpen, de eerste zescilinder van Alfa in járen.
Een opvallende veiligheidsfeature was een brandstofafsluiter, die moest reageren op heftige schokken, zodat bij een aanrijding de brandstoftoevoer zou worden afgesloten.
Ook de achterzijde was niet bepaald spannend.
Was de aandrijftechnische layout van de Affetta/Alfa 90 nog opvallend te noemen, met haar vooringeplaatste motor, en achteringeplaatste versnellingsbak: De Alfa 6 liep braaf mee met de markt, en had gewoon de traditionele indeling met motor en bak voor, en het differentieel achter.
De V6 motor, met één bovenliggende nokkenas per cilinderbank, had 6 carburateurs, en die hadden niet altijd evenveel zin om netjes in het gelid te blijven.
Tussentijdse afstellingen waren dus regelmatig noodzakelijk bij vroegere 6-en.
In 1983 werd de 6 gefacelift, waarbij het model dikkere bumpers ontving, en enkelvoudige rechthoekige koplampunits.
Ook werd de enigzins problematische santekraam van 6 carburateurs, vervangen door een injectiesysteem (L-Jetronic) van Bosch.
In 1986 werd de produktie gestaakt, met een totaal van ruim 12.000 gebouwde exemplaren in zeven jaar tijd.
Als je naar het aantal geproduceerde exemplaren per jaar kijkt, had het model dus ongeveer evenveel "succes" als de Talbot Tagora.
Het mag dan ook geen verbazing wekken dat de 6 niet werd opgevolgd.
Tegenwoordig nergens meer te bekennen.
Jammer?
