Mooi verhaal. Kan me voorstellen dat je dan heel anders tegen geloof aan kijkt.
Mijn geschiedenis is anders, heb van huis uit nooit enig geloof meegekregen, maar
wel me verdiept in dat van anderen. Heb altijd een grote interesse gehad in zeer
diverse onderwerpen en heb ook altijd heel veel nagedacht over mezelf en het leven.
Meestentijds overheerste er een twijfel aan alles, een soort ontkenning van de
werkelijkheid op de manier waarop ook Descartes dat deed. Maar Descartes erkende
het denken als bewijs van bestaan en mijn fundamenten heb ik nooit echt volledig
uitgedacht.
Ik geloof in een hoop idealen, ben in het dagelijks leven eigenlijk een heel betrokken
persoon waar je weinig zweverigs in terug ziet. Maar het leeft wel en die kritische
houding is van ontkennen van alles overgaan tot heel kritisch en voorzichtig met
het 'weten' om te gaan.
Heb veel gedachte experimenten gedaan waarin ik me zo kon voorstellen dat ons hele
leven inclusief de natuurwetten die we aangetoond hebben, een fictief iets is, of op
zn minst een vervorming van een werkelijkheid die ons te boven gaat. En dat ZONDER
dat de wetten in onze (ik noem het maar even) fictieve werkelijkheid op losse
schroeven komen te staan. Alles klopt voor zover we het kunnen aantonen: evolutietheorie,
zwaartekracht, relativiteit, quantum mechanica en de vele andere theorieen die 'bewezen'
zijn. Alleen voor mij is gewoon heel moeilijk uit te sluiten dat er achter die aantoonbare
wereld en wetten een veel complexere werkelijkheid schuil gaat die dat alles mogelijk maakt.
Zo complex en ons bewustzijn overstijgend, dat we er niet vat op kunnen krijgen. Of nog
niet althans.
En dat is de wereld waar een god werkzaam zou kunnen zijn, waarbij onze wereld mee
verbonden is, zonder dat we (zolang we niet een beter bewustzijn verkrijgen) precies
weten hoe die link zit. Ik kan hem niet definieren, begrijpen, rechtvaardigen, of aantonen,
maar ik kan niet ronduit beweren met dit alles in gedachten, dat geloof onzin is.
Want voor mij is het dat nooit.
Maar wat die creationisten beweren, dat is dan niet mijn ding, daar geloof ik niet in.
Katholicisme en Protestantisme heb ik ook niet zo veel mee, vooral de beklemmende
cultuur die ermee gepaard gaat niet. Velen zijn ook niet oprecht op zoek naar een
geloof in of begrip van een hoger plan, maar geloven uit gewoonte, traditie, verplichting,
of ter rechtvaardiging voor een hoop wereldse onzin.
Every man takes the limits of his own field of vision for the limits of the world / A. Schopenhauer
Hebr 6: 
