Onstoffelijke concepten beïnvloeden mee de fysieke wetmatigheden in de materiële wereld

[MaartenV]

Samengevat:

Er is een extra dimensie boven de ruimtetijdsdimensies waar ons denken zich afspeelt. Waar we (lucide) dromen beleven. Waar hallucinogene ervaringen of BDE's zich afspelen. Die extra dimensie dient mee gerekend worden als bestaand in de werkelijkheid door 'de wetenschap'. Het is een dimensie van de materie die enkel door de materie zelf te zijn kan worden ontdekt. Zoals wij hersenen 'zijn', kunnen wij ontdekken dat er die extra dimensie (dat denken, dat dromen, die innerlijke stem) bestaat in de wereld.

[Ivar]

Er is een extra dimensie boven de ruimtetijdsdimensies

Het is wat verwarrend (onjuist) om dat een dimensie te noemen, omdat "dimensie" al zo sterk met het begrip ruimte is vervlochten (lengte, hoogte, breedte). Het is afgeleid van een Latijns werkwoord dat meten betekent. Gebruik liever een andere term zoals bijvoorbeeld domein.

Het is een dimensie van de materie

Niet per se. Ermee verbonden, dat wel, maar het woord "van" impliceert dat materie primair is en dat is discutabel.

Zoals wij hersenen 'zijn'

Eerder 'hebben' of 'gebruik maken van'.

[MaartenV]

Het is een dimensie van de materie

Niet per se. Ermee verbonden, dat wel, maar het woord "van" impliceert dat materie primair is en dat is discutabel.

Ja, een domein dat verbonden is met wat neurochirurgen vanuit hun buitenstaandersperspectief als materie beschouwen.

[dikkemick]

En dit ligt inderdaad chemisch opgeslagen in je brein. Hoe dat proces in zn werk gaan weet ik ook niet.

Zelfs als we uitgaan van chemicaliën, dan zal moeten worden vastgesteld uit welke chemicaliën of delen van die chemicaliën of effecten van die chemicaliën het "ik" bestaat. Als we waarneming vergelijken met een ouderwetse camera of bandrecorder, dan moet zich ergens in ons brein een "lege filmrol" bevinden, een "leeg cassettebandje". Een spiegel kan de omgeving reflecteren omdat deze leeg is. De oogbol is leeg en het netvlies een veld van passieve ("lege") receptoren. Het is aannemelijk om te veronderstellen dat het "ik" (waarin zich zintuiglijke indrukken en bijvoorbeeld dromen kunnen voordoen, en gedachten komen en gaan) de een of andere vorm van leegte is. Wellicht is die leegte een elektro-magnetisch veld (of bijverschijnsel daarvan?) dat door de synapsen wordt gegenereerd. Het "opgeslagen" lijkt ook betrekking te hebben op een soort cloud principe, niet op een puur chemische bibliotheek.

Ik denk dat de vergelijking met de camera (of pc) niet helemaal opgaat. Brein is een complex concept waar nog volop onderzoek naar wordt gedaan.
Elektromagnetische velden zijn te onderzoeken, dus wellicht komt dan die 'ik' ooit nog aan bod. Maar zoals het er nu voorstaat zijn er de zintuigen die informatie in het brein omzetten in voor ons bruikbare signalen (elektrisch/chemisch). Wij mensen reageren op die signalen. Iedere levensvorm reageert op signalen, doorgaans om te overleven en genen door te kunnen geven. Verschillen wij in die zin zo enorm veel van een muis of spons? Kunnen wij, als we zuur ruiken, met de vrije wil bepalen dat deze lucht zoet is?

[Delight]

Het bestaan van bewuste ervaringen is nog steeds een groot vraagstuk in de wetenschap.

Mijn theorie in het kort is ongeveer dat: stel dat het het universum deterministisch is, dat alles al bepaald is door natuurwetten. Hersenen hebben een structuur, en die structuur is extra bovenop de natuurwetten, waardoor wat er gebeurt in het brein zich gedeeltelijk kan onttrekken aan natuurwetten. Ik dacht: daar is ruimte voor bewustzijn. Maar dan zou een computer ook bewust kunnen zijn, want die heeft ook een structuur.

En je hebt ook nog dat je door hersenbeschadiging bijvoorbeeld onbewust kunt raken van alles wat links gebeurt, en je alleen nog bewust bent van wat rechts gebeurt. Dergelijke mensen schilderen alleen de rechter helft van schilderijen en eten alleen de rechter helft van hun bord leeg. HOE kan het dat dit beschadigde hersengebied blijkbaar een stuk bewustzijn verzorgde?

Het is een groot raadsel.

Noot: ik kom niet door alle voorgaande reakties heen omdat ik me moeilijk kan concentreren op tekst en licht dyslectisch ben.

[Ivar]

HOE kan het dat dit beschadigde hersengebied blijkbaar een stuk bewustzijn verzorgde?

Ik vind het een aannemelijke gedachte dat het brein o.a. als een complexe link fungeert tussen de zintuigen en het "ik". Als een deel van die link beschadigd raakt, dan zal het gevoel van "ik" blijven bestaan maar wordt het signaal beperkt. Sommige informatie wordt niet goed meer doorgegeven.

Datzelfde geldt voor tijdelijke verstoring door psychedelische drugs: het signaal wordt op bizarre wijze vervormd, maar de waarnemer blijft.

Enkel bij een ernstige beschadiging verliest de link volledig zijn functie en ontstaat de toestand van "hersendood".

[MaartenV]

Noot: ik kom niet door alle voorgaande reakties heen omdat ik me moeilijk kan concentreren op tekst en licht dyslectisch ben.

Ik merk dat de meesten niet alle reacties lezen, en ze zijn zelfs niet licht dyslectisch. Dus geen zorgen.

[Peter van Velzen]

Ik weet niet wat jij ziet als je je ogen sluit, maar ik zie dan niets.

Peter, maar als je droomt dan 'zie' je toch zaken voor je 'geestesoog' (whatever that may be) met gesloten ogen? Je ziet dan toch dingen? Iemand die lucide droomt 'ziet' vanalles, terwijl zijn of haar ogen gesloten zijn.

Zoals gebruikelijk reageert men op een zijlijn en negeert totaal het echte antwoord, dat daarna volgt.

[Peter van Velzen]

En dit ligt inderdaad chemisch opgeslagen in je brein. Hoe dat proces in zn werk gaan weet ik ook niet.

Zelfs als we uitgaan van chemicaliën, dan zal moeten worden vastgesteld uit welke chemicaliën of delen van die chemicaliën of effecten van die chemicaliën het "ik" bestaat.

Als je mijn oorsponkelijke bericht had gelezen in plaats van dikkemick's reactie er op, dan had je kunnen bedenken dat ook het psychologische "Ik" niet uit specifieke chemicaliën bestaat maar dat het net als alle mentale zaken een op een zeker moment door ons hersennetwerk gecreëerde toestand is in een bepaald hersengebied. De chemicaliën zijn bekend. (neuro-transmitters). De manier waarop ze een begrip in ons brein doen ontstaan nog niet of nauwelijks.

Het kan zijn dat jij een ander "ik" maar alle (menselijke)concepten zijn het gevolg van wat er in ons neuronen-netwerk gebeurt. Dus dat is in zekere zin niet van belang,

[Ivar]

De manier waarop ze een begrip in ons brein doen ontstaan nog niet of nauwelijks.

Het kan zijn dat jij een ander "ik"

In die opmerking doelde ik met "ik" niet op het begrip dat ontstaat maar op dat wat het begrip ervaart. Iets dat "leeg" is, zodat begrippen, waarnemingen en dromen onbeperkt kunnen komen en gaan.

De chemicaliën zijn bekend. (neuro-transmitters).

Ja, daar vewees ik naar toen ik dit schreef: "Wellicht is die leegte een elektro-magnetisch veld (of bijverschijnsel daarvan?) dat door de synapsen wordt gegenereerd." Neuro-transmitters reguleren de prikkeloverdracht en dus de elektrische lading. Het is niet ondenkbaar dat deze elektrische (ont)lading een of ander subtiel veld genereert.

(Let op: in dit topic heb ik doelbewust gekozen voor mijn eigen gedachtenspinsels. Ik wil niet in elk topic Hockney citeren of vertegenwoordigen. De analogieën van spiegel en cassettebandje zijn allemaal van mezelf.)

[heeck]

Het is een dimensie van de materie

Niet per se. Ermee verbonden, dat wel, maar het woord "van" impliceert dat materie primair is en dat is discutabel.

Ja, een domein dat verbonden is met wat neurochirurgen vanuit hun buitenstaandersperspectief als materie beschouwen.

Daar gaan we weer.
Nu houd je achter wat je zelf als afwijkend materie-begrip hanteert, houd daar het niet benoemde van neurochirurgen tegenover en redeneert per saldo over iets ongedefinieerds.

Roeland

[Peter van Velzen]

In die opmerking doelde ik met "ik" niet op het begrip dat ontstaat maar op dat wat het begrip ervaart. Iets dat "leeg" is, zodat begrippen, waarnemingen en dromen onbeperkt kunnen komen en gaan.

Degene die het begrip ervaart (als het al ervaren wordt) ben jezelf, In het bijzonder de hersenen, in het bijzonder dat deel waar onze herinneringen uit worden opgebouwd. Soms ben je je er van bewust, soms gaat het onbewust. Nogmaals er is in ons brein niets dat een beeld bekijkt. Dat gebeurt alleen door onze ogen. Er is ook niets dat "leeg" is. Er zijn hoogstens neuronen die zich nog in hun oorspronkelijke staat bevinden. Dat er onbeperkt veel in lijkt te kunnen plaatsvinden komt omdat dezelfde neuronen bij veel verschillende zaken actief aan het proces deelnemen. Echter dat gaat op de lange duur ten koste van de eerdere ervaringen.

[dikkemick]

Ik denk dat het brein in staat is bepaalde prikkels te genereren die ook werden gegenereerd toen we een object met onze ogen zagen. Deze informatie zal wel (deels) opgeslagen worden in het brein. Zij met een fotografisch geheugen zijn hiertoe beter in staat dan een gemiddelde waarnemer.

[MaartenV]

Ik weet niet wat jij ziet als je je ogen sluit, maar ik zie dan niets.

Peter, maar als je droomt dan 'zie' je toch zaken voor je 'geestesoog' (whatever that may be) met gesloten ogen? Je ziet dan toch dingen? Iemand die lucide droomt 'ziet' vanalles, terwijl zijn of haar ogen gesloten zijn.

Zoals gebruikelijk reageert men op een zijlijn en negeert totaal het echte antwoord, dat daarna volgt.

Oké, ik had misschien moeten reageren op de rest van je antwoord: de hersenwerking als materialistische verklaring.
Maar misschien is er geen materialistische 'verklaring', misschien is er slechts een materiële kant van het verhaal. Het is, zoals Bernardo Kastrup het beschrijft, het derdenperspectief van de neuroloog die naar jouw innerlijke wereld van buitenaf kijkt. Het ene is geen verklaring voor het ander. Het ene is slechts een verschijningsperspectief voor een bepaalde waarnemer van hetzelfde ding. (van buitenaf als materie gezien=het neurochirurgenperspectief of van binnenuit als mentale wereld gezien = het perspectief van de dromer).
Het is slechts een verschil in perspectief. Het ene is geen verklaring voor het andere. Het zijn twee verschillende invalshoeken van hetzelfde.

En nogmaals: wat is die materie dan wel, op een dieper niveau? Uiteindelijk is het wat binnen ons bewustzijn wordt waargenomen. Maar is die bewustzijnsinhoud op het meest fundamentele niveau fysiek? Zoals al eerder gezegd: neen, het zijn golven wanneer men niet meet. Dus 'materialisme' heeft geen vast fysiek fundament in de werkelijkheid.

Maar het punt waar het mij om gaat is niet de zogenaamde materialistische verklaring. Waar het mij om gaat is dat er een 'domein' van de werkelijkheid is dat niet slechts de materie is. Het bestaat uit denkstof, wat dat ook mag wezen. Het is een dimensie of terrein dat niet toegankelijk is voor het wetenschappelijk instrumentarium, doch deel uitmakend van de werkelijkheid. Het is daar waar dromen en gedachten zich voordoen. Dat is een domein dat buiten beschouwing wordt gelaten in een GUT: een Grand Unified Theorie waar men zich slechts tot het fysieke beperkt. Omdat dat immateriële domein onmeetbaar is.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ik denk dat het brein in staat is bepaalde prikkels te genereren die ook werden gegenereerd toen we een object met onze ogen zagen. Deze informatie zal wel (deels) opgeslagen worden in het brein. Zij met een fotografisch geheugen zijn hiertoe beter in staat dan een gemiddelde waarnemer.

Als we iets waarnemen wordt er door onze hersenen al een beeld (soort hologram) van gemaakt.
Dit wordt deels opgeslagen deels gedumpt.