axxyanus schreef: ↑25 okt 2025 15:40
Gerard R. schreef: ↑24 okt 2025 17:21
Ik vind het een rare topic-titel. En knap ingekleurd.
Iedereen wordt geboren zonder religieus besef. Daar ga ik wel vanuit.
Volgens mij gelooft een atheïst niet in een god. Dat is vrij aktief van aard.
Op wat baseer jij je om dat als aktief te zien?
Ik ervaar mijn ongeloof niet als iets aktiefs. Ik neem bv geen enkele beslissing op basis van mijn ongeloof. Het feit dat ik niet bid voor de maaltijd, is niet het gevolg van een beslissing om niet te bidden.
Gerard R. schreef: ↑24 okt 2025 17:21Dat kán je zien als een keus. Een insteek.
Het is best mogelijk dat het voor sommige mensen een keuze was. Dat wil niet zeggen dat een keuze noodzakelijk is. Er zullen wel mensen zijn die hun religie afzweren en die dan bv beslist hebben om niet langer te bidden voor de maaltijd. Maar dit soort mensen zijn niet de enige soort atheïsten. Door atheïsme als iets aktiefs te zien, lijkt je me juist de meerderheid der atheïsten te negeren
Toen ik een poosje leefde
heb ik bij zeer gereformeerde familie in Zwartsluis erg veel in een jeugdbijbel gelezen.
Dat heeft me toen nogal aan het denken gezet. En denken dat is altijd mooi
Daarvóór had ik helemaal niets met geloof, het was onzin voor mij, 'het was raarrr'. Ik vloekte erop. (Wat mijn vader persé niet wilde omdat hij wel in de gaten had, dat het nog maar de vraag is of dat verketteren ergens op slaat en omdat het stuitend kon zijn voor anderen. En waaróm zou je 't doen?) Accepteerde ik wel.
Later, toen ik min of meer bekend raakte met techniek, elektronica, wiskunde, astronomie etc. en theorieën in een wat pseudowetenschappelijke setting, ging ik echt fors twijfelen aan mijn ongeloof. Het een bedroop gevoelsmatig n.l. het ander. Techniek en geloog groeiden naar elkaar toe zeg maar. Hoe verder je vraagt en doorgraaft hoe vreemder alles wordt, denk aan quantumleer e.d.. Dan wordt het rationele vanzelf minder, dan vraag je je af 'wat dit allemaal is..?..'. waar wij mee te maken hebben, hier en in het universum. Wat overigens allemaal niets met heilige boeken, goden en/of instituties hoeft te hebben naar mijn beleving. Dat is wat mensen maken.
Tegenwoordig ben ik ook (daardoor beïnvloed) ervan overtuigd, dat de mens heel vaak niet in de gaten heeft wat tegenover hem/haar is, wat in hem is, zo bijzonder, zo enorm, tegelijk zó klein, zo exotisch, dat het wel heel raar zou zijn als hij niets zou moeten hebben van 'Al dat te maken heeft met religieus besef'. Daar horen geen goden bij voor mij, geen trollen geen instituties of dat soort. En ook geen arrogantie. De rest is gewoon voelbaar. En wetenschap vertelt over de praktische kant.
Bij mij was dat een keus na babyschap, na de complete nulstatus op gebied van religieus besef. wat iets anders is dan atheïsme naar mijn idee; dat zal nog blijken. Daarvoor hoef ik niets en niemand te negeren, Axxianus. En dus... nou komt ie... als het de ene kant op kan, dan kan het ook visa versa. Dus ook ongeloof kan in mijn ogen zéker ook een keus zijn. Vanzelfsprekend, zou ik denken. Zo beleef ik dat. Het kan alle kanten op met een mens. En dat zouden we vrij moeten laten.
En weet je.. dat soort keuzes maakt een baby niet. Dat kan pas als hij/zij gaat 'denken'.
Nooit te oud om te leren.