Theologie

[dikkemick]

Misschien moet er strikt onderscheid worden gemaakt op dit forum wat betreft geloofszaken en inhoudelijk rationele zaken. Maar waar hoort de theoloog thuis? Die theoloog die een visie heeft m.b.t. de bijbelboeken en 's avonds bidt tot zijn God?

Maar dat is een vraag waar je je niets van moet aantrekken. Waar je je op moet richten zijn de argumenten en het kader waarbinnen de argumenten gegeven worden. Of de persoon die het argument brengt nu een theoloog is of niet zou geen rol mogen spelen.

Zie het als een discussie met een homeopathisch arts over de medicinale werkzame bestanddelen van een homeopathisch middel. Lekker bevooroordeeld. En argumenten? Argumenten van HJW? Van Samanthe? Zij geloven en beargumenteren dus niet als het geloofszaken betreft (en daar gaat het hier om, omdat we al ver van het topic verwijderd zijn)

Gooien we persoonlijke en objectieve zaken hier niet door elkaar? Jij markeert iedere vergelijking van mij steeds als "mank" maar hoe mank gaat ze werkelijk? Of je nu geloofsfanaticus bent (in torens vliegt) of hier op freethinker je overtuigingen verkondigt a.d.v. dit geloof. GELOOF is hier de overeenkomst.

Maar theologie is niet noodzakelijk het verkondigen van geloofsovertuigingen. Iemand kan theologisch beweren dat een specifieke bijbeltekst een bepaalde boodschap overbrengt, zonder de inhoud van die boodschap te geloven.

Maar die bepaalde boodschap impliceert al dat de bijbel als betrouwbare bron serieus wordt genomen. Ik denk dat je onafhankelijk moet zijn om bijbelinterpretaties objectief te kunnen begrijpen, zoals je ook ongelovig moet zijn om godsgeloof echt te doorgronden. Zal een messiaans Joods theoloog een bijbelpassage naar protestants-christelijke maatstaven interpreteren?

Dat ik van dit topic (oorspronkelijk was de vraag: "Zijn er theologen in de zaal?") een geloofstopic wil maken komt door het feit dat maar een heel klein percentage van dominees/theologen niet in die hogere macht gelooft. Theologie IS dus inherent een geloofszaak.

Dat is niet wat "inherent" betekent. Dat kleine percentage maakt het nu net niet inherent.

Zolang je maar begrijpt dat het een heel klein percentage is. Qua spijkertjes zoeken heb je natuurlijk gelijk.

Want wees eerlijk: De discussies op internet m.b.t. "The force": Die geloven uiteraard niet letterlijk in die force. Maar theologen....
Nogmaals: Het gaat om 'geloof'. En theologie en geloof gaan nog steeds (voor het overgrote merendeel) hand in hand. De afvalligen daargelaten.

Je snapt toch wel dat jouw gedrag, van je idee een zelfvervullende bewering maakt. Want elke poging hier om theologie te bedrijven zonder geloof zal door jou op het geloofsspoor geduwd worden. Wat is er zo problematisch om mensen die dat eens willen proberen dat te laten doen? Als ze in de fout gaan, dan heb ik er geen probleem mee dat je daar op wijst maar het op voorhand al bijna onmogelijk maken, wat schiet je daarmee op?

Ook hier geeft Rereformed uitsluitsel. Waar hij als gelovige theoloog in het verleden passages gebruikte om zijn geloof aan te staven/rechtvaardigen/verdedigen, zal hij nu passages (misschien wel dezelfde!) eruit halen om het tegenovergestelde aan te tonen. Een objectieve bijbelstudie vereist een objectieve (kritische) houding. En THEOlogie is meer dan alleen maar bijbelstudie. Anders klopt de term THEOlogie niet meer.
(Correct me if i'm wrong Rereformed).

[heeck]

Maar stel je voor dat er weer een topic over de vrije wil geopend wordt en ik geef een verwijzing naar Is God a Taoist ter overweging. Vind jij het op dat moment terecht dat iemand met een epistemologische eis komt voor het bestaan van God? Moet het aan de deelnemers hier moeilijk gemaakt worden om gewoon te bespreken waar die tekst om draait. Moeten ze echt proberen het bestaan van God op een of andere manier aannemlijk te maken voor die tekst besproken gaat worden. Wat als er gelovigen meedoen? Misschien dat je anwoord oorspronkelijk neen was maar dat je bij de overweging dat er godgelovigen zijn en zelfs meedoen er anders overdenkt?

En wat als mensen een bijbel tekst op die manier willen bespreken?

Gulzig-nieuwsgierig als ik ben heb ik eerst je =God a Taoist= doorgenomen. Waar het in die tekst om zou draaien zou ik je bijna gaan bevragen.
Afhankelijk van het verloop van zo een discussie, die practisch de kant uit zou kunnen gaan van "How to Live without Free Will", via problemen met de jurisprudentie over "vrije wil" etc., naar ontduiken van de discussie met het decreet "God is not a Taoist but Mine", kan je dan alleen maar verder komen als je dat overspringen naar een ander kader transparant maakt.

Vanwege mogelijk meeschrijvende gelovigen verwacht ik van mezelf op dit forum niet bij voorbaat een bijzondere meegaandheid.
Of ik over een of ander iets anders ga denken? Dat zien we van zelf.

Ze (FT-kader) zijn het aanhalen waard omdat Freethinking als nadruk heeft dat taboe-onderwerpen niet uit respect worden vermeden. Dat betekent meer dat zingeving wordt geanalyseerd dan dat bepaalde smaken van zingeving worden verdedigd omdat ze zo lekker smaken.
Smaak noch geloof kunnen aan een argument gewicht te geven.

Dat klopt maar kritisch denken gebeurd altijd in een kader. Je kan niet alles tegelijk kritisch bekijken want dan heb je niets meer over om je kritiek op te baseren. Ik kan best begrijpen dat je een bepaald kader maar niets vind en dat je in een ander topic een bepaald kader eens kritisch wil bekijken maar daarom moet je het nog niet moeilijk maken voor mensen om eens te zien wat kritisch denken binnen dat kader kan opleveren.

Op deze keurige algemeenheid past enerzijds een onthutst zwijgen en anderzijds mijn instemmen met verkennend meedoen zoals ik Thomas72 zonet aanreikte:
https://www.freethinker.nl/forum/viewto ... 12#p524212" onclick="window.open(this.href);return false;

Bewust zijn en maken van het kennelijk gebruikte kader is onontbeerlijk om te vermijden dat je alles een construct *) kunt gaan noemen of wetenschap tot een geloof bombardeert, want dan is het kader te wijd en is discussie onmogelijk.

"One size fits all" werkt hier niet. Gelukkig maar.

Roeland
*) Zie Shermer & Chopra van hiervoor. https://www.youtube.com/watch?v=hbWnbgfXRsQ" onclick="window.open(this.href);return false;

[axxyanus]

Maar theologie is niet noodzakelijk het verkondigen van geloofsovertuigingen. Iemand kan theologisch beweren dat een specifieke bijbeltekst een bepaalde boodschap overbrengt, zonder de inhoud van die boodschap te geloven.

Maar die bepaalde boodschap impliceert al dat de bijbel als betrouwbare bron serieus wordt genomen.

Ja en? Wat is het probleem om te erkennen dat de bijbel boodschappen zou bevatten die de bijbel neerzetten als een betrouwbare vorm van kennis? Het is toch niet tegenstrijdig om te erkennen dat de bijbel zo'n boodschap bevat en tegelijk die boodschap als onwaar te beschouwen. Een implicatie is waardeloos als niet aan de voorwaarde werd voldaan. Dus waarom zo'n probleem maken van deze implicatie?

Ik denk dat je onafhankelijk moet zijn om bijbelinterpretaties objectief te kunnen begrijpen, zoals je ook ongelovig moet zijn om godsgeloof echt te doorgronden. Zal een messiaans Joods theoloog een bijbelpassage naar protestants-christelijke maatstaven interpreteren?

Maar ik heb hierboven niet duidelijk gemaakt dat die bewering door een gelovige gemaakt werd. Het lijkt me dus eerder dat jij zaken op anderen projecteert.

Ik begrijp je argwaan wel en ik kan zeker meegaan met Heeck dat we onze waakhond functie moeten vervullen. Maar ook sommige gelovigen zijn heel bekwaam in het spelen van advocaat van de duivel en dus te vertrekken van uitgangspunten waarmee ze het niet eens zijn en te kijken waartoe dat kan leiden. Het is dus niet onmogelijk voor gelovigen om theologie zonder geloof te beoefenen. Ik zie in ieder geval geen reden waarom we theologie hier al op voorhand onmogelijk moeten maken enkel omdat er gelovigen aan meedoen.

Ook hier geeft Rereformed uitsluitsel. Waar hij als gelovige theoloog in het verleden passages gebruikte om zijn geloof aan te staven/rechtvaardigen/verdedigen, zal hij nu passages (misschien wel dezelfde!) eruit halen om het tegenovergestelde aan te tonen. Een objectieve bijbelstudie vereist een objectieve (kritische) houding. En THEOlogie is meer dan alleen maar bijbelstudie. Anders klopt de term THEOlogie niet meer.

Ja en? Taal verandert nu eenmaal. Etymologie is zelden doorslaggevend wat betreft de betekenis van een woord. Dus ja op die manier is THEOlogie niet langer correct.

Een engels voorbeeld over hoe een woord van betekenis veranderd, in het engels kan je bv volgende tekst terugvinden:

I literally died when she walked out on stage in that costume.

Terwijl als hij echt letterlijk gestorven was, hij het niet had kunnen voortvertellen natuurlijk. Dit voorbeeld van letterlijk om een grote intensitiviteit weer te geven, duikt trouwens ook in het Nederlands op. Taal evolueert nu eenmaal.

[dikkemick]

Wat is het probleem om te erkennen dat de bijbel boodschappen zou bevatten die de bijbel neerzetten als een betrouwbare vorm van kennis? Het is toch niet tegenstrijdig om te erkennen dat de bijbel zo'n boodschap bevat en tegelijk die boodschap als onwaar te beschouwen. Een implicatie is waardeloos als niet aan de voorwaarde werd voldaan. Dus waarom zo'n probleem maken van deze implicatie?

Geen probleem mee als er waardevolle boodschappen in oude teksten staan. Maar de vraag of Jezus over water hinkelde of met beide benen liep vind ik te oninteressant om ook maar enigszins serieus te hoeven nemen. En daar draait het in de meeste theologische discussies om. Of wil je zeggen dat de meeste theologen zich slechts verdiepen in de ontstaansgeschiedenis van de teksten? Was dat maar waar!
Het zijn echter door God geïnspireerde teksten want de bijbel is een openbaring Gods' en niet zomaar een bundel interessante verhalen die interpretatie behoeven.

Ik begrijp je argwaan wel en ik kan zeker meegaan met Heeck dat we onze waakhond functie moeten vervullen. Maar ook sommige gelovigen zijn heel bekwaam in het spelen van advocaat van de duivel en dus te vertrekken van uitgangspunten waarmee ze het niet eens zijn en te kijken waartoe dat kan leiden. Het is dus niet onmogelijk voor gelovigen om theologie zonder geloof te beoefenen. Ik zie in ieder geval geen reden waarom we theologie hier al op voorhand onmogelijk moeten maken enkel omdat er gelovigen aan meedoen.

Wil je nu zeggen dat jij in dit topic advocaat van de duivel speelt of begrijp ik je weer verkeerd? Je geeft wat mij betreft toch duidelijk te kennen dat je zeer serieus bent. Maar zelfs als gelovigen zich als advocaat van de duivel opstellen kunnen we (het concept) geloof nog steeds niet serieus nemen. De basis voor een redelijke discussie is dan gewoon te slecht!

M.b.t. betekenis theologie:

Ja en? Taal verandert nu eenmaal. Etymologie is zelden doorslaggevend wat betreft de betekenis van een woord. Dus ja op die manier is THEOlogie niet langer correct.

Niet alleen taal verandert, ook de interpretaties veranderen. En ze veranderen altijd ten nadele van de gelovige en ten faveure van de wetenschappelijke ontwikkelingen. Maar zolang 94% van de theologen nog in Theos gelooft, vind ik de betekenis van theologie nog steeds van belang in dit gesprek.
Ik vind het vergelijk met een uitdrukking/gezegde dan ook niet sterk.

[axxyanus]

Wat is het probleem om te erkennen dat de bijbel boodschappen zou bevatten die de bijbel neerzetten als een betrouwbare vorm van kennis? Het is toch niet tegenstrijdig om te erkennen dat de bijbel zo'n boodschap bevat en tegelijk die boodschap als onwaar te beschouwen. Een implicatie is waardeloos als niet aan de voorwaarde werd voldaan. Dus waarom zo'n probleem maken van deze implicatie?

Geen probleem mee als er waardevolle boodschappen in oude teksten staan. Maar de vraag of Jezus over water hinkelde of met beide benen liep vind ik te oninteressant om ook maar enigszins serieus te hoeven nemen. En daar draait het in de meeste theologische discussies om.

En wat is het punt van deze vaststelling? Mogen hier enkel onderwerpen besproken worden die dikkemick enigszins serieus kan nemen?

Is het op een of andere manier onmogelijk voor je om onderwerpen die je niet serieus kan nemen gewoon te negeren?

Of wil je zeggen dat de meeste theologen zich slechts verdiepen in de ontstaansgeschiedenis van de teksten? Was dat maar waar!
Het zijn echter door God geïnspireerde teksten want de bijbel is een openbaring Gods' en niet zomaar een bundel interessante verhalen die interpretatie behoeven.

Waarom neem jij nu het standpunt van de gelovige over? Stel dat het inderdaad een kleine minderheid is die zich enkel verdiepen in de onstaansgeschiedenis van de teksten. Is dat een reden om een dergelijke discussie hier onmogelijk te maken? Of toch als er gelovigen aan deelnemen?

Ik begrijp je argwaan wel en ik kan zeker meegaan met Heeck dat we onze waakhond functie moeten vervullen. Maar ook sommige gelovigen zijn heel bekwaam in het spelen van advocaat van de duivel en dus te vertrekken van uitgangspunten waarmee ze het niet eens zijn en te kijken waartoe dat kan leiden. Het is dus niet onmogelijk voor gelovigen om theologie zonder geloof te beoefenen. Ik zie in ieder geval geen reden waarom we theologie hier al op voorhand onmogelijk moeten maken enkel omdat er gelovigen aan meedoen.

Wil je nu zeggen dat jij in dit topic advocaat van de duivel speelt of begrijp ik je weer verkeerd? Je geeft wat mij betreft toch duidelijk te kennen dat je zeer serieus bent. Maar zelfs als gelovigen zich als advocaat van de duivel opstellen kunnen we (het concept) geloof nog steeds niet serieus nemen. De basis voor een redelijke discussie is dan gewoon te slecht!

Neen, ik speel geen advocaat van de duivel hier, die "ook" had ik beter weggelaten. En niemand vraagt je hier om geloof serieus te nemen.

[Rereformed]

Existentiële benauwdheid staat voor mij ten eerste gelijk aan psychische behoeften.

Hierin herken ik mezelf. Maar hebben we uiteindelijk niet allemaal gewoon psychische behoeften? En komen kunst & wetenschap hier niet evengoed uit voort? Het is vaak aangenaam te bestaan, soms minder aangenaam & af en toe akelig -- en we zijn simpelweg gedwongen te leven omdat het alternatief weinig aantrekkelijk is. Ik richt m'n dag zo aangenaam mogelijk in, met inachtneming van de ander -- maar met vermaak, kennis, geld, kunst & bijzondere relaties kan ik het onderliggende verlangen niet voorgoed uitschakelen. En zolang we verlangen zijn we nog niet waar we willen zijn. 'God' is wellicht een gepasseerd station, maar de simpele notie dat een god geen soelaas biedt lost mijn innerlijke drang niet op. Zolang we verlangen zijn we nog onderweg & hierin zijn we, lijkt me, allemaal lotgenoten.

Mooi gezegd. Uiteraard hebben we allemaal psychische behoeften, en existentiële benauwdheid kan men op vele manier 'behandelen'. Als het resultaat van de problemen is dat je alcoholist wordt, of je aansluit bij een sekte die gedijt op de aanwending van 'bovennatuurlijke krachten', zeggen we dat je het probleem slecht hebt aangepakt. Maar wanneer je als oplossing bijvoorbeeld geestelijke weerbaarheid en passie voor het leven leert te ontwikkelen, of zelfs bijdraagt aan de ontwikkeling van de menselijke soort, dan zeggen we dat je het knap hebt gedaan.
Religieus geloof had vroeger de funktie van hoogste wetenschap te zijn. Wat overeenkomstig het geloof was was waar, en als het ertegenin ging was het onwaar.
Tegenwoordig is religie enkel nog een therapie voor mensen. Theologie zou dan ook op de kunstacademie onderwezen moeten worden. Universitaire theologie (het wetenschappelijk onderzoeken en evalueren van de heilige teksten) staat tenslotte gelijk aan de euthanasie uitvoeren op het geloof.
Theologie opgevat als iets wat het geloof onderhoudt heeft niets met wetenschap te maken, maar staat op dezelfde grond als Engelentherapie, Engery Healing, Reiki, en een dozijn andere 'kunstige methodes' die de mens uitgevonden heeft om therapie te schenken aan mensen. Het werkt zolang je gelooft dat wat je wijs gemaakt wordt waar is.
De beste theologieën zijn dan ook altijd die waarin zo min mogelijk een beroep wordt gedaan op iets wat je nu eenmaal maar moet geloven. Sommige moderne theologieën zijn zo kunstig gemaakt (bijvoorbeeld door zoveel mogelijk het bovennatuurlijke te schrappen, en religieus geloof enkel levenskunst te maken, iets wat je in de oudheid al ziet in het gnosticisme en boeddhisme) dat je het kunt bewonderen. Je onderschrift "desondanks religieus" kan ik heel goed begrijpen, vooral omdat je een joodse naam hebt. Indien ik jood was zou ik waarschijnlijk hetzelfde onderschrift hebben.

[Waarom?]

Mooi dat je dit zegt en dit je houding is. Toch zit je niet alles lekker,...je vindt een aantal forum leden toch te "agressief" als ze religieuze meningen "genadeloos" aanpakken. Dat kan ik dan weer niet helemaal goed plaatsen, een debat heeft altijd iets "genadeloos".

Dat is het verschil tussen inhoudelijk meningen aanpakken en het op de persoon gaan spelen.
Het zou mooi zijn als het gewoon over de inhoud zou gaan.
Ik ben hier en daar ook persoonlijk geworden en heb al aangegeven: zo wil ik niet zijn.

Dag HJW,

Mooi!
Ik blijf het zelf ook lastig vinden: geschreven tekst mist een heleboel communicatie middelen die je in een direct gesprek wel hebt.

Uiteraard hebben mensen in het verleden iets geprobeerd te verklaren wat hen overkwam. Hun wereld was vervuld met het religieuze. Heb je alleen maar een hamer als gereedschap dan zie je overal spijkers, of zaken waar je op kunt slaan.
Voor gelovigen in Afrika ( Christenen, Moslims, etc ) IS nog steeds de wereld vervuld met de geesten van de voorouders, een realiteit die wordt geschapen door het wereldbeeld. Maar toch niet minder dan fantasie.

Dat er veel fictie is dat besef ik (anders was ik wel christelijk gebleven).

En ik vermoed(op basis van eindeloze reeks argumenten) dat er alleen fictie is...alhoewel: alleen werk van grijze massa ( wat genre fictie ten diepste ook is ). En nee: het is (nog) niet voor 100% bewijsbaar/uitsluitbaar dat achter dit werk van de grijze massa toch nog een andere realiteit , geestelijke werkelijkheid schuil gaat. Maar om daar je hoop op te stellen!?..

de angst voor de hel en dat je een onvergeefbare zonde had begaan waardoor dit je onomkeerbare lot zou zijn..

Helder voorbeeld. Vraag is bij dit voorbeeld wel of dit aan de religie te wijten is of aan het instituut dat de religie exploiteert.
De hel is namelijk een uitvinding van later en erg handig om mensen in het gareel te houden.

In het geval van het Christendom en trouwens elke religie is het de vraag of je dit kunt ontrafelen. De hel hoort er in het Christendom , zeker in de "orthodoxie" van de beginne bij. Bij het jodendom niet, maar zelfs daar is het niet volledig afwezig onder Griekse invloed.
Het ontrafelen levert ook niets op,....alsof je daarmee dichter bij de "Goden" komt,....alles is door mensen bemiddeld....en jouw directe interactie met de "Goden"...laat ik dan opeens weer heel nieuwsgierig worden.

[HJW]

En ik vermoed(op basis van eindeloze reeks argumenten) dat er alleen fictie is...alhoewel: alleen werk van grijze massa ( wat genre fictie ten diepste ook is ). En nee: het is (nog) niet voor 100% bewijsbaar/uitsluitbaar dat achter dit werk van de grijze massa toch nog een andere realiteit , geestelijke werkelijkheid schuil gaat. Maar om daar je hoop op te stellen!?..

Het is voor mij geen kwestie van hoop. Het is een kwestie van: hoe zit het nou allemaal in elkaar. Willen weten.
En dan is het inderdaad lastig omdat er geen enkel fysiek bewijs is.
Maar ik vind het ook niet onlogisch dat als er iets bestaat, dat er dan over nagedacht is.
In zoveel zaken in het leven is er de "waarom" vraag en die vraag wil ik niet laten liggen.
Voor mijn gevoel (gevoel, geen bewijs) is de realiteit zonder de waarom vraag niet compleet.

Maar ik kan in geen enkele door mij bekeken godsdienst/levensbeschouwing (en volgens mij heb ik er toch wel heel wat gehad, in ieder geval de grotere en bekendere) het ultieme aha-gevoel vinden.
Maar geen reden om er niet mee bezig te zijn.
Een paar jaar geleden vroeg iemand mij: en als het nou allemaal niet waar blijkt te zijn en er niets is, wat denk je dan van je tijdsbesteding.
Daarop heb ik geantwoord: nou, dan heb ik mijn tijd besteed aan iets wat ik wel leuk vind om mijn tijd aan te besteden.

Dus geen kwestie van je hoop erop stellen, maar een fascinerend onderwerp om mee bezig te zijn.

Als het zo is, dat er over nagedacht is, dan is het zo, los van mijn en jouw mening of overtuiging.
En vice versa uiteraard ook.
Maar ik vind de gedachte van een bewustzijn dat zou bestaan, in welke vorm dan ook, niet dusdanig onlogisch dat ik het uitsluit, integendeel.

In het geval van het Christendom en trouwens elke religie is het de vraag of je dit kunt ontrafelen. De hel hoort er in het Christendom , zeker in de "orthodoxie" van de beginne bij. Bij het jodendom niet, maar zelfs daar is het niet volledig afwezig onder Griekse invloed.

Maar je kunt wel, door teksten te analyseren en ontwikkelingen te zien iets daarover vinden.
De hel blijkt dan een verzinsel van later, voor mij was die ontdekking verhelderend en een opluchting. De duivel is ook een uitvinding van later, ook weer een opluchting in die periode.

en jouw directe interactie met de "Goden"...laat ik dan opeens weer heel nieuwsgierig worden.

Mijn directe interactie met de goden ? O jee, heb ik iets geroepen.
Kun je nog de tekst aangeven waarin ik dat stel, want de ervaring leert dat er soms teksten van mij anders worden gelezen dan ik ze bedoeld heb.

[axxyanus]

Het is voor mij geen kwestie van hoop. Het is een kwestie van: hoe zit het nou allemaal in elkaar. Willen weten.
En dan is het inderdaad lastig omdat er geen enkel fysiek bewijs is.

Het bovenstaand komt op mij als tegenstrijdig over. Als je gewoon belangstelling hebt voor hoe het allemaal in elkaar zit en het fysieke bewijs levert niets op, dan lijkt me het vanzelfsprekend gevolg daarvan dat je tentatief besluit dat er niets is.

Als je dan toch blijft zoeken, dan lijkt dat IMO toch op enige hoop te wijzen.

Maar ik vind het ook niet onlogisch dat als er iets bestaat, dat er dan over nagedacht is.

Ik weet niet goed wat ik hiermee moet. Voor zover ik daar enige kijk op hebt is er geen groot verband tussen het bestaan van iets en het denken over iets. Alle combinatie komen voor.

In zoveel zaken in het leven is er de "waarom" vraag en die vraag wil ik niet laten liggen.
Voor mijn gevoel (gevoel, geen bewijs) is de realiteit zonder de waarom vraag niet compleet.

Tja, dat lijkt me in eerste instantie een kwestie van smaak. Voor mijn gevoel zorgt de waarom vraag voor heel wat ellende. Met de waarom vraag verandert de "we hebben pech/geluk gehad" houding in een houding waar voor alles een verantwoordelijk gezocht wordt en krijgen we gemakkelijker een "wij hebben ons geluk en jullie hebben je ongeluk verdiend" houding.

Ik kijk altijd met groot ongemak naar het nieuws als er een of ander gerechtsdrama aan de gang is. Hoe vaak dat je daar hoort over slachtoffers (of de naasten van) die het hele proces met argusogen volgen in de hoop op een voor hun bevredigend antwoord op de waarom vraag. Mensen die dan vaak met een enorme kater achteraf zitten omdat ze een dergelijk antwoord niet kregen.

Ik kan de reflex van de waarom vraag wel enigszins begrijpen maar IMO zou het gezonder zijn als we mensen konden duidelijk maken dat er vaak genoeg geen waarom-antwoord is en dat het leven nu eenmaal een enorme dosis geluk/pech bevat dan dat we die waarom-vraag zo cultiveren dat ze op bovenstaande manier vaak slachtoffers maakt.

[dikkemick]

@Axxyanus

Het enige punt van mijn vaststelling (liep of hinkelde JC) moet jou inmiddels duidelijk zijn. Aan geloofsgesprekken komt nooit een eind, omdat rede en logica ten ene male ontbreken. En geloofs-discussies zijn op voorhand al overbodig, omdat geloof...Enfin...je kent mijn mantra.
En laat het topic nu: theologie zijn. RRF legt het wat verfijnder uit.

Theologie zou dan ook op de kunstacademie onderwezen moeten worden. Universitaire theologie (het wetenschappelijk onderzoeken en evalueren van de heilige teksten) staat tenslotte gelijk aan de euthanasie uitvoeren op het geloof.
Theologie opgevat als iets wat het geloof onderhoudt heeft niets met wetenschap te maken, maar staat op dezelfde grond als Engelentherapie, Engery Healing, Reiki, en een dozijn andere 'kunstige methodes' die de mens uitgevonden heeft om therapie te schenken aan mensen. Het werkt zolang je gelooft dat wat je wijs gemaakt wordt waar is.
De beste theologieën zijn dan ook altijd die waarin zo min mogelijk een beroep wordt gedaan op iets wat je nu eenmaal maar moet geloven

.
Een discussie hoeft dus niet aan de vereisten van Dikkemick te voldoen maar wel aan de vereisten van een inhoudelijke vrijdenkende, logische, redelijke discussie. Geloof hoort niet in dit rijtje thuis. En lees de andere bijdragen om wel of niet te concluderen dat er zinnig inhoudelijk over theologie wordt gepraat. E.e.a. is gebaseerd op wensdenken en persoonlijke interpretaties. En alles is gebaseerd op het bestaan van die mogelijke entiteit (Theos) die dit alles geopenbaard zou hebben.
Anyway: Ik kan het niet duidelijker omschrijven.

[axxyanus]

@Axxyanus

Het enige punt van mijn vaststelling (liep of hinkelde JC) moet jou inmiddels duidelijk zijn. Aan geloofsgesprekken komt nooit een eind, omdat rede en logica ten ene male ontbreken. En geloofs-discussies zijn op voorhand al overbodig, omdat geloof...Enfin...je kent mijn mantra.

Hou nu eens op met geloof en theologie als inwisselbaar te beschouwen.

Een discussie hoeft dus niet aan de vereisten van Dikkemick te voldoen maar wel aan de vereisten van een inhoudelijke vrijdenkende, logische, redelijke discussie. Geloof hoort niet in dit rijtje thuis.

Ik heb nergens iets anders beweert.

En lees de andere bijdragen om wel of niet te concluderen dat er zinnig inhoudelijk over theologie wordt gepraat. E.e.a. is gebaseerd op wensdenken en persoonlijke interpretaties. En alles is gebaseerd op het bestaan van die mogelijke entiteit (Theos) die dit alles geopenbaard zou hebben.

Er is een verschil tussen theologie op voorhand gelijkstellen met geloof en op die basis elke theologie discussie onmogelijk te maken en vaststellen dat een specifieke theologie-discussie in een geloofsdiscussie is verzand. Ik geef toe dat struikelblok is altijd aanwezig maar het risico op die mogelijkheid is natuurlijk ook afhankelijk van de context. Als je eerst zelf zo hard je best gedaan hebt om van een theologie-discussie een geloofsdiscussie te maken is het niet erg eerlijk om daarna met de vinger te wijzen naar hoe de theologie-discussie verzand geraakt is in een geloofsdiscussie.

[dikkemick]

Axxyanus
Wat zou wat jou betreft een zinnige redelijke inhoudelijke theologische discussie zijn (als je de bijbel er bij pakt) die niets met geloof te maken heeft?

[axxyanus]

Axxyanus
Wat zou wat jou betreft een zinnige theologische discussie zijn (als je de bijbel er bij pakt)?

Dat heb ik al uitgelegd. Je kan de bijbel als elk normaal boek lezen en dan van daaruit vertrekken om bv een karakterstudie te maken van de personages die er in voor komen.

Je moet niet in JHWH geloven om vast te stellen dat zoals hij voorgesteld wordt in het O.T. hij niet bepaald een zachtaardig karakter heeft.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Axxyanus
Wat zou wat jou betreft een zinnige theologische discussie zijn (als je de bijbel er bij pakt)?

Dat heb ik al uitgelegd. Je kan de bijbel als elk normaal boek lezen en dan van daaruit vertrekken om bv een karakterstudie te maken van de personages die er in voor komen.

Je moet niet in JHWH geloven om vast te stellen dat zoals hij voorgesteld wordt in het O.T. hij niet bepaald een zachtaardig karakter heeft.

Dat gaat niet op vrees ik.

Het OT. is geen normaal boek, maar een verzameling aan boeken, van verschillende herkomst.

Ook is de God er in niet elke keer de zelfde God: Jahwe en El waren verschillende goden.

Er is dus heel wat meer onderzoek en kennis nodig om zo'n god te analysen als bijvoorbeeld Dik Trom.

PS.
El was een vrij gemoedelijke god.

[dikkemick]

Axxyanus
Wat zou wat jou betreft een zinnige theologische discussie zijn (als je de bijbel er bij pakt)?

Dat heb ik al uitgelegd. Je kan de bijbel als elk normaal boek lezen en dan van daaruit vertrekken om bv een karakterstudie te maken van de personages die er in voor komen.

Je moet niet in JHWH geloven om vast te stellen dat zoals hij voorgesteld wordt in het O.T. hij niet bepaald een zachtaardig karakter heeft.

En theologie is deze objectieve studie? Theologen lezen de bijbel als normaal boek en geloven doorgaans helemaal niet in deze JHWH? Ik vrees dat je wat studies door elkaar gooit.