Storm schreef:@Rereformed;
Straks blijft er niets over om je aan te irriteren.
Hmm, misschien neem jij het stokje over? "Agnostisch theïst" is tenslotte een contradictio in terminis die ernstig genoeg is voor een atheïst om weer eens ademnood te krijgen of haren uit eigen hoofd te trekken.
Storm schreef:Zoals Taede zijn er veel theologen. In wezen dezelfde visie als Klaas Hendrikse die als atheïst ook nog predikant bleef.
Ja zelfs intelligente mensen als Taede en Klaas Hendrikse kunnen dat "sentiment" nog niet loslaten
"Serieus wordt het [=godgeloof] nooit genomen", schrijft Taede Smedes. Daar heeft hij gelijk in, want onzin kan per definitie niet serieus genomen worden. Hoe kan men de onzin die moderne, wat beter geschoolde religieuze mensen uitkramen over God serieus nemen? Het is een klucht en dient enkel ter vermaak. Hier een voorbeeld:
Gelovige: Ik geloof in God, maar niet meer zo kinderachtig als vroeger.
Atheïst: Wat bedoel je daarmee?
Gelovige: Wel, God staat boven alles, God is de allerhoogste macht, the Highest Power.
Atheïst: Wat is nu een Highest Power? Heb je het over electriciteit ofzo? Energie?
Gelovige: Nee, je denkt te oppervlakkig, God staat overal boven, ook boven alle andere krachten.
Atheïst: Bedoel je "God is liefde", dat zo vaak door gelovigen opgelepeld wordt?
Gelovige: Ja, God is ook liefde.
Atheïst: Hoezo "ook" liefde. Ik vroeg je wat "de hoogste macht" inhoudt.
Gelovige: Wel, ja, God is de hoogste macht.
Atheïst Ja, maar wat
is dat nou?
Gelovige: Wel, voor mij is dat God.
Atheïst (Eerste kreun): Begrijp je dat dit een cirkelredenering is?
Ik vroeg je naar wat "de hoogste macht" nou precies inhoudt. Krijg ik daar nu ooit antwoord op?
Gelovige: Oh, eh, dus een definitie van God? Wel, eh, voor mij is God dus de subliemste, onnaspeurlijkste, maar allesdoordringende kracht, misschien zowel in als buiten het bestaan...
Atheïst: Nou kan ik het niet meer volgen. Wat bedoel je precies met "zowel in als buiten het bestaan"? Bestaat God nu of bestaat hij niet? Volgens mij zit er helemaal niets tussen. Iets bestaat of niet.
Gelovige: OK, vertel me dan wat
jij met hoogste macht zou bedoelen.
Atheïst: Ik bedoel daar helemaal niets mee, het is voor mij betekenisloos. Ik zou niet weten wat een "hoogste macht" betekent. Het is voor mij net zo onzinnig als vragen wat de hoogste kleur is of de subliemste geluidsgolf. Hoger dan wat? Hoe bepaal je zoiets? Ik krijg maar geen antwoord van je.
Gelovige: Tsja, uiteindelijk kan een mens er ook geen voorstelling van maken. God is "beyond conception".
Atheïst: Maar hoe kan je er dan toch over praten? Je hebt dus helemaal geen idee waar je het over hebt.
Als je ergens geen voorstelling van kan maken dan kun je daar letterlijk niets over spreken.
Gelovige: Nee, nee, je kunt er wel naar
verwijzen of op
zinspelen!
Atheïst (tweede kreun): Hoe? Verwijzen naar wat? Je zegt net dat je er helemaal geen voorstelling van kan maken. Dan kun je dus ook niet weten waar je op moet of kunt zinspelen. Je verwijst dus naar iets waar je helemaal geen idee van hebt.
Maar waarom heb je het überhaupt de hele tijd over iets abstracts? Is God niet een intelligentie? Een wezen met intenties of gevoelens?
Gelovige: Hmm, (denkt heeeel lang na) misschien ja.
Atheïst: Wat bedoel je nou, "misschien" of "ja"? Of komen we weer op het antwoord "inconceivable"?
Het schijnt me toe dat we een gesprek hebben over iets waar ik niet in geloof, maar waarvan jij beweert dat het wel bestaat, maar je kunt het op geen enkele manier zelfs maar omschrijven, laat staan aannemelijk maken.
Gelovige: Tsja, als ik God zou kunnen beschrijven zou ik een afgod maken. En gelovigen mogen nu eenmaal geen afgoden aanbidden.
Atheïst: Je zegt dus dat indien je zou weten wat God was, indien je zou kunnen aangeven wat God is, dan zou het geen God zijn. Maar dat staat gelijk aan te zeggen dat God alles is wat
niet bestaat.
Indien je wil beweren dat God bestaat moet je iets kunnen aanwijzen dat bestaat.
Gelovige: Ja, maar als ik God nu zie als de hoogste macht, die zowel in als
buiten het bestaan bestaat, oftewel transcendent is...
Atheïst: Wacht nou even, indien God bestaat behoort hij tot het bestaan. Buiten het bestaan bestaat niet, of beter gezegd is volkomen betekenisloos.
Gelovige: Je denkt te klein!
Atheïst: Wat jij doet is erger: jij denkt warhoofdig. Op dit punt gekomen is het voor mij bijna onmogelijk om je beleefd te woord te staan. Je doet het voorkomen alsof je diepzinnig bezig bent, maar in werkelijkheid staat wat je zegt gelijk aan betekenisloosheid. Wat je zegt is volkomen woordenverspilling en tijdverspilling. Hoe langer je met mij aan de praat bent des te zekerder ik ervan ben dat je praat als een kip zonder kop.
Gelovige: Respectloze atheïst! Wat ik zeg is niet maar enkel volgens mijn geloof. In het verre oosten zeggen ze precies hetzelfde: "The way that can be told is not the Eternal Way".
Atheïst: Ja en? Denk je dat een betekenisloze zin uit een ander boek erbij te slepen jouw onzin opeens verandert in wijsheid?
Een God die bestaat zonder te bestaan is volkomen betekenisloos.
Gelovige: Wel, dat is dan jouw mening. Ik blijf bij de mijne.
Atheïst: Nee! Jij kunt me niet vertellen dat God niet voor te stellen is en tezelfdertijd zeggen dat dat betekenisvol is. "Niet voor te stellen" staat eenvoudig gelijk aan "betekenisloos". Wanneer ik het betekenisloos noem is dat omdat jij het al hebt gedefinieerd als betekenisloos.
Het grappige van religieus geloof is dat je het steeds moet hebben over iets wat niet bestaat. Maar juist daarom kun je het naar believen aankleden. Je kunt er alles over zeggen, en niemand kan bewijzen dat je het bij het verkeerde eind hebt. En hoe vromer de gelovigen worden en hoe meer inzicht ze krijgen in hun miskleunen, des te meer verdampt hun God. Maar hoera, hoera, je kunt God helemaal tot buiten het bestaan overhevelen, of definiëren als "dat waar je geen enkele voorstelling van kan maken" om toch maar je geloof te behouden. Oftewel zoveel mogelijk je gevoelens ontzien waarmee je van kinds af aan gedresseerd bent. Dáár gaat het bij gelovigen tenslotte om.