De arrogantie van een religie (soms)

Christendom en Judaïsme, contradicties in de bijbel, de ethiek van de bijbel etc..

Moderator: Moderators

Plaats reactie
Gebruikersavatar
Devious
Erelid
Berichten: 6467
Lid geworden op: 14 jul 2003 22:17
Locatie: saturn
Contacteer:

Re: God

Bericht door Devious »

Hi Hope, welkom terug.
Hope schreef: Ik ben ook iemand die in de Here Jezus gelooft en ook ik denk Zijn stem te horen. Dit is niet de stem die vraagt een moord te plegen. Hij zegt zelfs in de Bijbel dat je je vijanden moet vergeven en zegenen wie je vervolgen....
Het probleem met de bijbel is dat je er alle kanten mee op kan. In de bijbel wordt ook regelmatig opgedragen om hele volkeren te vermoorden, kinderen te verpletteren tegen de rotsen en meisjes te stenigen omdat ze geen maagd meer zijn. Er wordt slavernij gesanctioneerd, ook in het nieuwe testament.
Jezus vervloekt een vijgenboom omdat die in de winter geen vruchten draagt. Hij mishandeld mensen en dieren in de tempel en jaagt hen met geweld de tempel uit dmv een zelfgemaakte zweep. Hij roept mensen op om hun ogen uit te steken en handen af te hakken als ze iets begeren. Verderop in het nieuwe testament roept Paulus nog regelmatig onaardige dingen over vrouwen en sanctioneerd hij slavernij.
Uiteraard staan er ook wel wat positieve dingen in de bijbel zoals in alle religieuze geschriften. Ieder individu haalt iets anders uit de bijbel. De vredelievende zachtaardige gelovige zal andere dingen uit de bijbel halen dan de agressor. Jij behoord ongetwijfeld tot de vredelievende gelovigen, daarom ben ik altijd een beetje bang dat ik te hard overkom. Hetgeen hierboven beschreven staat zijn enkele van de vele redenen waarom ik het Christendom verworpen heb.
Het licht kan wel degelijk zonder het duister. Sterker nog, eens zal het duister overwonnen zijn en blijft de volheid van Gods licht voor altijd bestaan! Ik zie dan ook niets positiefs in duister.
Ik zie veel positiefs in duister. Hoewel ik de dag (liefst met veel zon) erg waardeer, ben ik toch heel blij als het nacht wordt. Het is namelijk veel lekkerder slapen tijdens de nacht. Feestvieren kan ook heel leuk zijn in een donker, schaarsverlicht hol. Als ik de beschrijvingen lees van het hemelse Jeruzalem pff. Ik krijg al pijn aan mijn ogen als ik er alleen al aan denk. Ik waardeer juist de afwisseling en het evenwicht tussen licht en donker.
Dit over het letterlijke licht en donker. Ook in de zin van goed en kwaad denk ik dat het kwaad op een bepaalde manier wel degelijk een functie heeft. Ik hoop dat dit quootje uit 'De rehabilitatie van Lucifer' duidelijk maakt wat ik bedoel.
Adam en Eva kregen in het paradijs kennis van goed en kwaad, nadat ze door de slang (Lucifer?) waren verleidt. Vóór het eten van de verboden vrucht waren Adam en Eva naïeve wezens die naakt door een disneyworldachtig paradijs zwierven. Gespeend van enig zelfbewustzijn waren ze, net als de dieren om hen heen; niet in staat om werkelijk te waarderen wat ze bezaten. Men leert immers pas waarderen wat men heeft, (eeuwig leven, gezondheid, het paradijs) wanneer men het verliest, of wanneer in ieder geval de mogelijkheid bestaat dat men het verliest. Het prachtigste paradijs is dus waardeloos als men de andere kant van de medaille, het kwaad, de ellende, niet kent. Het kennen van goed en kwaad impliceert ook keuzevrijheid. Men kan zelf kiezen welk pad men inslaat, wat een zeker risico inhoudt. Van gevaren en ellende kan men echter leren, waardoor men er wijzer en sterker uitkomt. Voor het ontwikkelen van een sterke persoonlijkheid hebben we dus kennis van goed en kwaad nodig. Hetgeen de slang deed, was daarom eigenlijk een daad van barmhartigheid. Hij verloste de mens van zijn naïeve, dierlijke staat. De enige manier waarop dat kon was door het overbrengen van kennis. Hij verleidde Eva tot het eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Het eten van deze boom was door Jahwe verboden. Het verbod om van deze boom te eten lijkt hier synoniem te staan voor een verbod op het vrije denken. Jahwe wilde duidelijk geen vrije mensen, waarschijnlijk omdat hij bang was dat die zich tegen hem konden keren of dat ze zich tot andere goden zouden richten, daarom probeerde hij de mens onnozel en naïef te houden.
De vraag is ook waarom God de Satan naar de aarde heeft gezonden en niet naar pluto, mercurius of nog verder, het Andromeda stelsel. Of zijn God en Satan wellicht één en dezelfde persoon. Naast de verschrikkingen die Jahwe bedenkt en uitvoert over de mensheid, zijn er ook teksten in de bijbel te vinden waarin God zelf de stichter van het kwaad word genoemd. In 1 Koningen 22 vers 19 tot en met 23 wordt duidelijk hoe Jahwe opdracht geeft tot misleiding en bedrog en hoe Hij hiervoor een zogenaamde leugengeest gebruikt.
En Klaagliederen 3 vers 38: ‘Ontstaat niet het goed en het kwaad op bevel van de allerhoogste.’
Job 2 vers 1: ‘Zouden wij het goede van God aannemen en het kwade niet?’
Job 12 vers 22: ‘Hij openbaart de diepten uit de duisternis, en des doods schaduwen brengt Hij voort in het licht. Hij vermenigvuldigt de volken, en verderft ze; Hij breidt de volken uit, en leidt ze. Hij neemt het hart van de hoofden des volks der aarde weg, en doet hen dwalen in het woeste, waar geen weg is. Zij tasten in de duisternis, waar geen licht is; en Hij doet hen dwalen, als een dronkaard.’
Ook hier wordt weer heel duidelijk beschreven dat het Jahwe zélf is die de mens doet dwalen en niet Satan of Lucifer. Jahwe wordt hier beschreven als de aanstichter van het kwaad en iemand waarvoor men bang moet zijn. Iets wat blijkt uit Amos 5 vers 18: ‘Wee hun die uitzien naar de dag van Jahwe! Wat zal die dag van Jahwe voor u zijn? Een dag van duisternis en niet van licht, ja duisternis zal de dag van Jahwe zijn, geen licht. Nachtelijk donker, van alle licht verstoken.’
En is het God of Satan die David aanzet tot het houden van een volkstelling?
(2 Samuel 24:1) En de toorn des HEEREN voer voort te ontsteken tegen Israël; en Hij porde David aan tegen henlieden, zeggende: Ga, tel Israël en Juda.
(1 Kronieken 21:1) Toen stond de satan op tegen Israël, en hij porde David aan, dat hij Israël telde.
Des te onbevangener je de bijbel leest, des te schimmiger word het verschil tussen God en Satan.

ciao.. Devious.... 8)
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
Gebruikersavatar
Enigma
Forum fan
Berichten: 424
Lid geworden op: 03 dec 2003 03:06
Locatie: Amsterdam

Bericht door Enigma »

Fenomeen schreef;
Met het christelijk geloof kan je alle kanten op, de kant van angstreligie is een van deze.
Wat ik vaker zie, en ik snap het nooit helemaal, het komt op mij dubbel over is het volgende, jullie kennen de types wel;
van die mensen die ahw met de jas al aan bij de voordeur zitten uit angst de opname te missen maar tegelijker tijd 7 kleuren schijten als men ze voorleest uit Harry Potter.
:lol: :D :P
Lieverd wat weet je het weer mooi samen te vatten. =D> Het is dat ze hier geen "kusje" emoticon hebben (een groot gemis) anders kreeg je hem meteen.
Hope;
Het licht kan wel degelijk zonder het duister. Sterker nog, eens zal het duister overwonnen zijn en blijft de volheid van Gods licht voor altijd bestaan! Ik zie dan ook niets positiefs in duister.
Devious schreef;
Ik zie veel positiefs in duister. Hoewel ik de dag (liefst met veel zon) erg waardeer, ben ik toch heel blij als het nacht wordt.

Inderdaad maar buiten de aardse/materiele duisternis en al zijn schoonheid is er toch ook de duisternis in de mens zelf en juist die duisternis is er een om dankbaar voor te zijn. Als je de bijbel symbolische/esoterisch duid dan kun je in het verhaal van Jezus in de woestijn zien hoe hij zichzelf leert kennen, het "kwaad" dat in hem is gestalte krijgt in de verleidende duivel. De verleiding die in de mens is en uit hem/haar zelf voortkomt, in het geval van Jezus was dat "wereldheerschappij" met al Zijn talenten en gaves was Zijn grootste verleiding "eigen baas" te zijn en Zijn eigen koninkrijk te stichten.

Voor ons allen geld dat de ontmoeting met de "duistere" kant schokkend kan zijn en het dus beter te verdragen is als de "slechtheid" van buiten jezelf komt. Het is juist de uitdaging voor de mens die zichzelf werkelijk wil zien voor wat en hoe hij/zij is om die cbnfrontatie aan te gaan en de duisternis in zichzelf op te zoeken,om met Jung te spreken je schaduw te vinden. Dan en alleen dan (in mijn beleving) hoeft de "duisternis" niet meer gezien te worden als iets wat overwonnen moet worden maar als iets dat geintergreerd dient te worden en dus mag zijn, bestaansrecht heeft.

Enigma.
Geen mens is intelligent genoeg om de eigen domheid te begrijpen.
Plaats reactie