Freethinker.nl

Helaas zijn de broertjes dood gevonden en men houdt op dit moment de vader hiervoor verantwoordelijk.

Lijkt het maar zo, of komt het tegenwoordig vaker voor dat iemand die zelfmoord pleegt ook nog een aantal anderen mee de dood in sleept? En waarom? Zijn we wraakzuchtiger dan vroeger? Wilde deze vader zo wraak nemen op zijn ex-vrouw?

En dan het aantal zelfmoorden en de aanleiding daarvoor. Soms denk ik echt, "Jeetje is dat nu een reden om jezelf van het leven te beroven. Heb je dan helemaal geen incasseringsvermogen meer?".
Zou het zo kunnen zijn, dat het leven van mensen teveel gebaseerd is op uiterlijke schijn-zekerheden?
Dat veel mensen een solide geestelijke basis missen waar ze op moeilijke momenten op terug kunnen vallen?

Eerst, welkom.
Twee, het is erg genoeg dat het gebeurt, maar het is ook van alle tijden.
Vroegah waren de media minder verstrekkend geïnformeerd op dit gebied, dus van wat er 40 Km verderop gebeurde wist je domweg niks.

Oja, voor ik het vergeet,

Dienstmededeling,
Deze link geeft in het kort het gedrag van het forum weer voor newbies.
De uitgebreide regels vind U hier

FreeThinker op Facebook

Ik kan niet zeggen dat ik verrast ben dat de broertjes niet meer leven.
Dat idee had ik al vanaf het moment dat ze in de media spoorloos waren, en de vader klaarblijkelijk zelfmoord had gepleegd.

Dan kan je er al gerust van uit gaat dat hij ze niet bij opa en oma heeft afgezet.

Welkom,
Ik denk ook dat het van alle tijden is en denk dat de vader geestelijk dusdanig niet in orde was dat hij beter geen kinderen had kunnen hebben. Zijn motieven zullen nu mogelijk voor altijd onbekend blijven. In het nieuws was al sprake van een mogelijke stille tocht. Deze laatste bezweringsformule heeft wat mij betreft voor degenen die zich daardoor gesterkt voelen zin maar ik zie dit niet zo.

Volgens het nieuws waren er nogal grote problemen met dat ex-gezin en de moeder heeft meermalen haar zorg uitgesproken over het gedrag van haar ex man. Dat duidt al op een mogelijk gevaarlijke situatie. Er waren 10 verschillende organisaties die zich bezig hielden met de 2 kinderen en het probleem.
Ondanks al die voortekenen liet men de vader tóch met de kinderen op stap gaan.
Ik vermoed dat hierover nog wel de nodige vragen zullen worden gesteld.
Het is ook een feit dat er veel meer huwelijken stranden dan in de vroegere jaren. Hierdoor krijgen de ouders beurtelings de kinderen toegewezen en als de pijn erg diep zit bij één van de ouders dan kan je deze vreselijke dingen verwachten. De waarschuwingen waren in deze zaak goed bekend.

Het is volgens mij ook van alle tijden. Het blijft speculeren. Maar misschien was de wanhoop zo groot dat hij zijn kinderen aan ex en derden zou kwijtraken. Dat hij ze voor zichzelf wou houden. De incasseringsgrens ligt bij iedereen anders. Een sterfgeval kan een persoon al dusdanig uit zijn evenwicht brengen dat het leven zinloos lijkt. Als de werkloosheid stijft dan kun je dit navenant terugvinden in het aantal zelfmoorden. Vorig jaar las ik nog het verhaal van een vrouw die van haar man hoorde dat hij bij haar weg zou gaan. Ze reed met hem in de auto naar de spoorbaan en daar pleegde ze zelfmoord. Onder het motto: "Je gaat niet bij me weg". Heeft deze vrouw geen solide geestelijke basis of is het een wanhoopsdaad gedreven door emoties.

PietV. schreef: Heeft deze vrouw geen solide geestelijke basis of is het een wanhoopsdaad gedreven door emoties.

Er zijn duizenden vrouwen die in die situatie geen zelfmoord plegen, maar wat de zelfmoord precies trickerd zou ik ook niet weten, voer voor psychiaters.

Het is van alle tijden en het is volgens mij niet eens vaker in het nieuws dan pakweg tien, twintig, dertig jaar geleden. Sterker, ik herinner me dat er een tijdje een hele golf van dit soort berichten was en de pers toen bedacht dat ze er maar eens wat minder aandacht aan moesten besteden, om te voorkomen dat mensen de voorbeelden gingen volgen.

En wat nu gaat volgen is ook van alle tijden: mensen gaan eerst roepen dat het een schande is dat de overheid niets gedaan heeft terwijl er toch heel veel instanties betrokken waren en terwijl de moeder toch gewaarschuwd heeft. En dan roepen we allemaal ach en wee, en dat het echt anders moet. En dan bedenkt iemand dat het in een normaal land toch echt wat lastig is om in te grijpen als er nog niets gebeurd is. Dan heft men een glas, doet een plas, en alles blijft zoals het was.

Volgens het CBS, is het aantal zelfdodingen van 1985 tot 2007 gedaald, maar de laatste jaren weer stijgende. Gevallen waarin de dader eerst anderen ombrengt zijn in feite te zeldzaam om in een statistiek tot uiting te komen, maar halen uiteraard wel het nieuws. (en we vergeten ze ook niet zo gauw).

Wraak hoeft niet perse een motief te zijn.

Een verwarde geest die uit dit leven wil stappen kan in zijn eigen waanzin ervan overtuigt zijn diens dierbaren mee te nemen naar het hiernamaals.

Ik denk dat het goed zou zijn om het aantal scheidingen eens onder controle te krijgen. Dat klinkt heel erg christelijk, maar dat is niet mijn motief. Ik denk dat er heel veel leed veroorzaakt wordt door de scheidingen en dat we meer kunnen doen om vroegtijdig huwelijksproblemen te bespeuren en aan te pakken, voor het uit de hand loopt. Over een paar jaar hebben we gigantische hoeveelheden ouders die zelf uit gescheiden gezinnen komen, en ik vrees nog meer problemen.

Bonjour schreef:Ik denk dat het goed zou zijn om het aantal scheidingen eens onder controle te krijgen.

Volmondig Ja, maar hoe?

Ik denk niet dat een scheiding per definitie hoeft te betekenen dat ouders hun kind doodmaken om vervolgens zelfmoord te plegen. Dit soort casussen zijn gelukkig een afwijking van de normale norm.

Maar ik denk dat de rol van hulpverlenersinstanties (bij dit gezin zo'n 10 verschillende) eens onder de loep mag worden genomen.

Er was een tv programma. Behoorlijk christelijk, maar er werd wel intensief met de mensen gesproken en begeleid. Doordat de christelijke wereld wat meer ervaring heeft met huwelijksproblemen van mensen die toch samen verder willen/moeten, zijn daar nog best goede punten weg te halen.
Een programma als the nanny wil je niet te vaak zien, maar heel veel ouders kunnen daar best iets van opsteken. Een huwelijks variant daarvan? Wellicht moet het allemaal een stuk bespreekbaarder gemaakt worden. Ik denk dat veel stellen hun relatieproblemen voor zich houden, totdat het te laat is.
Ik ben met de tweede poging bezig er een succes van te maken. Blij dat ik de ervaring van de eerste keer heb om valkuilen te voorkomen. Verkeerde gewoontes vroegtijdig doorzien en aanpakken voordat ze een probleem zijn kan best helpen.

Klikzoi schreef:Ik denk niet dat een scheiding per definitie hoeft te betekenen dat ouders hun kind doodmaken om vervolgens zelfmoord te plegen. Dit soort casussen zijn gelukkig een afwijking van de normale norm.

Maar ik denk dat de rol van hulpverlenersinstanties (bij dit gezin zo'n 10 verschillende) eens onder de loep mag worden genomen.

Wellicht dat er nog wel een mogelijkheid is om vechtscheidingen te voorkomen. Maar op dit moment worden ontzettend veel kinderen met een scheiding geconfronteerd. Dat wil ik al geen normale norm noemen. Zelfs als het goed gaat is het niet goed.