In hoeverre is secularisatie nog wel echte secularisatie of ontoelaatbare inmenging in het leven van mensen en hun levensovertuigingen. Het voorbeeld hierdboven schetst een idioot voorbeeld waarbij nog spreekt van een moeilijke afweging tussen de keuzevrijheid (van de ouders) en het lot van het kind. In dit geval praten we helaas niet van een exces, maar van een leerstelling die naar alle maatschappelijke maatstaven a-sociaal en verderfelijk is.Verplicht bloed voor Jehovakind
Een Amerikaanse rechtbank heeft het leven gered van 12-jarige jongen wiens moeder een Jehova's Getuige is. Vanwege haar geloof weigerde de de moeder om een levensreddende bloedtransfusie toe te staan. Volgens de moeder staat ergens in de bijbel (een paar duizend jaar geleden geschreven, een paar honderd jaar geleden voor het laatst aangepast) dat bloedtransfusie niet is toegestaan. Volgens de rechter moest een "moeilijke afweging" worden gemaakt tussen de keuzevrijheid van de ouder enerzijds en het recht van leven van het kind anderzijds, aldus de Amerikaanse media. Zo moeilijk bleek het uiteindelijk niet: het recht van een gezond kind gaat ook in Amerika boven het recht boekies verkeerd te citeren. De 12-jarige jongen lijdt aan sikkelcelanemie, een vorm van erfelijke bloedarmoede en krijgt nu gewoon een transfusie.
linkl
Moet een maatschappij een dergelijke organisatie ongemoeid laten?
We hebben hier niet met een afstervend fenomeen te maken die met de tijd verdwijnt, maar met een organistatie die zich beroept op godsdienstvrijheid, evangeliseert, en barbaarse leerstellingen handhaaft.
Mag er vanuit de overheid een ultimatum worden gesteld om dergelijke geloofsregels te verbieden? Kan dat, of beter, lukt dat? Het grote probleem bij verbieden van dergelijke geloven is dat men feitelijk een zeer fanatieke beweging vormt die ondergronds verder gaat....
Anderzijds is het wel zo dat een verdere verbreiding van dergelijke waanideeën wordt vermeden, althans aan de oppervlakte. Een ander dilemma is dat de wetgever bij het toelaten van dit soort organistaties weinig consequent is t.o.v. andere organistaties die op grond van a-sociale leerstellingen worden verboden. Het verschil is kennelijk het woord geloof.
Mogen we als maatschappij het toelaten dat er organisaties barbarismes toelaten als zelfverminking, ontzegging van medische hulp (en met name voor mensen zoals kinderen die zelf nog niet het volledige beslissings recht hebben). Moeten we als seculieren zwichten voor de dreiging van het ondergronds gaan van organisaties, of moeten we de wet behandelen als gelijk voor iedereen?
Hebr 6: 