Freethinker.nl

In een opinie-artikel van de Volkskrant, geeft Elma Drayer hoogleraar Roos Vonk, die van het bekende "vleeseters zijn hufters"-onderzoek dat later fraudeleus bleek te zijn, een veeg uit de pan omdat ze recentelijk de bio-industrie vergeleek met de holocaust.

Nu wil ik het niet specifiek hebben over de casus Vonk/Stapel, of over of de vergelijking deugt of niet, maar meer over de strikte scheiding die Drayer aan lijkt te willen brengen tussen de wetenschapper en de activist.
Bestaat die scheiding eigenlijk wel?

Uiteraard mag activisme er niet toe leiden dat men vals speelt om onder het mom van wetenschap het eigen gelijk te halen.
Tegelijkertijd ben ik van mening dat mensen uit alle beroepsgroepen, dus ook de wetenschap, activist mogen zijn.
Stel je voor dat je niet zou mogen protesteren voor een betere zorg, omdat je viroloog of chirurg bent.

Daar zou ik nog aan willen toevoegen dat de meeste gevallen van wetenschapsfraude niet het gevolg zijn van activisme, maar van een persoonlijke hang naar faam, of bijvoorbeeld geldelijk gewin.

Tegenover het dogma dat wetenschappers zich niet met activisme zouden moeten inlaten, zou ik de stelling willen plaatsen dat wetenschap met maatschappelijke raakvlakken lam is zonder engagement, en activisme dom zonder wetenschap.

https://www.volkskrant.nl/opinie/elma-d ... ntent=free

Deze vrouw is een schande voor het vak.

Het is gewoon makkelijk om het woordje wetenscap te gebruiken. Ook degenen die zich er vaak tegen afzetten, gebruiken het als drogreden.

http://forum.geloofsgesprek.nl/forum.ge ... 65#p184732

MAAR! De grote kracht van de wetenschap is dat deze rotte appels door de mand vallen.

Jagang,

Een wetenschapper de mantel uitvegen omdat die onvoldoende actie voert tegen het vlees eten dat zal je aanspreken:

http://korthof.blogspot.nl/2017/09/zijn-wij-slim-genoeg-om-te-begrijpen.html schreef:Zijn wij slim genoeg om te begrijpen waarom Frans de Waal nog steeds vlees eet?
. . . .
. . . .
Hoewel ik het een onderhoudende avond vond met geen enkel oninteressant fragment, werd -voor mij- alles overschaduwd door het feit dat Frans de Waal, de 'empathie-goeroe', toegaf vlees te eten. Nog erger: hij verdedigde vlees eten met een al lang en breed weerlegd argument. Hier volgt een letterlijke transcriptie van relevante passages.
. . .

In het algemeen valt het mensen best kwalijk te nemen als ze hun kennis niet in hun eigen bestaan toepassen.
Wat is het nut van kennis vergaren als je die niet toepast?
Waarom daarbij jezelf uitzonderen? *)
Waarom anders drukte over onderscheid kunnen maken:

"De ongelovige Thomas heeft een punt",
"Illusies voor gevorderden"
"Defending Science: Within Reason . . ."
"Er is nog niets aan de hand met het klimaat"
"Het onderscheiden van wetenschap en pseudo-wetenschap"
"Kenmerken van een kwakzalver"
"De Bijbel Ontmaskerd"

Of zouden wetenschappers alleen maar, en persoonlijk onberoerd, zorgvuldig kennis vergaren?
Dat vind ik geen aanbevelenswaardige houding.

Roeland
*)
Hoewel ik me een oncoloog herinner wiens werkkamer blauw stond van diens sigarettenrook.
====

TIBERIUS CLAUDIUS schreef: ↑16 sep 2017 09:12 Deze vrouw is een schande voor het vak.

Alleen was dat, ondanks de bijbehorende opiniestuk, niet echt het onderwerp.

Bonjour schreef: ↑16 sep 2017 13:01 Het is gewoon makkelijk om het woordje wetenscap te gebruiken. Ook degenen die zich er vaak tegen afzetten, gebruiken het als drogreden.

http://forum.geloofsgesprek.nl/forum.ge ... 65#p184732

Alleen wordt me niet echt duidelijk wat je hiermee bedoelt, als het gaat om mijn stellingname.

heeck schreef: ↑16 sep 2017 14:11 Of zouden wetenschappers alleen maar, en persoonlijk onberoerd, zorgvuldig kennis vergaren?
Dat vind ik geen aanbevelenswaardige houding.

Roeland
*)
Hoewel ik me een oncoloog herinner wiens werkkamer blauw stond van diens sigarettenrook.
====

Juist, dat bedoel ik.
Als wiskundige kan je dat misschien nog eens doen, maar als bijv. natuur-milieuwetenschapper lijkt me dat ondoenlijk.

Jagang schreef: ↑16 sep 2017 01:19 Nu wil ik het niet specifiek hebben over de casus Vonk/Stapel, of over of de vergelijking deugt of niet, maar meer over de strikte scheiding die Drayer aan lijkt te willen brengen tussen de wetenschapper en de activist.
Bestaat die scheiding eigenlijk wel?

Ik denk dat je te veel zoekt achter een taalkundige stijlfiguur.

Mensen kunnen in hun leven best verschillende rollen vertegenwoordigen. Maar sommige rollen brengen verwachtingen met zich mee die je niet zomaar kan negeren terwijl je met een andere rol bezig bent. Zo kan ik mij indenken dat een rechter die zich als activist inspant voor een bepaald doel, niet langer een rechtzaak kan voorzitten waarin dat doel op een of andere manier aan de orde is. Men wil niet riskeren dat de rechter tijdens een dergelijke zaak de activist in hem te veel de uitkomst zou laten beïnvloeden. Om een fictief voorbeeld te geven. Stel dat in de vorige eeuw een rechter zich actief zou inzetten om abortus te legaliseren, dan lijkt het me aannemelijk dat men in die tijd die rechter geen abortuszaken zou geven.

Zoals ik Drayer lees, brengt ze geen stricte scheiding aan tussen die twee maar klaagt ze gewoon een wetenschapper aan, die zich door diens activisme heeft laten meeslepen en daardoor haar wetenschappelijk rol heeft verwaarloosd met als gevolg dat ze niet langer als wetenschapper spreekt maar enkel nog als activist.

axxyanus schreef: ↑16 sep 2017 16:12 Ik denk dat je te veel zoekt achter een taalkundige stijlfiguur.

Ik vind dat men wel wat voorzichtiger mag formuleren, aangezien het idee breed leeft dat wetenschappers zich niet met activisme bezig horen te houden. Dit is iets wat je ook veel hoort wanneer bijv. een klimaatwetenschapper zich bezorgd uitlaat over de ontwikkelingen.
Dan wordt diegene al snel afgeserveerd als een activist door andere lobbygroepen, of mensen die daarvoor werken.
Ik denk dat je best wat meer aandacht aan je formulering mag besteden in een tijd waarin wetenschap zo onder vuur ligt.

Mensen kunnen in hun leven best verschillende rollen vertegenwoordigen. Maar sommige rollen brengen verwachtingen met zich mee die je niet zomaar kan negeren terwijl je met een andere rol bezig bent. Zo kan ik mij indenken dat een rechter die zich als activist inspant voor een bepaald doel, niet langer een rechtzaak kan voorzitten waarin dat doel op een of andere manier aan de orde is. Men wil niet riskeren dat de rechter tijdens een dergelijke zaak de activist in hem te veel de uitkomst zou laten beïnvloeden. Om een fictief voorbeeld te geven. Stel dat in de vorige eeuw een rechter zich actief zou inzetten om abortus te legaliseren, dan lijkt het me aannemelijk dat men in die tijd die rechter geen abortuszaken zou geven.

Absoluut, maar er bestaat natuurlijk wel een verschil tussen conclusies getrokken uit activisme, en activisme dat ontspruit uit conclusies.
Zou de rechter die uitspraak heeft gedaan in de Nederlandse klimaatzaak, zoals die tegen de Nederlandse staat was aangespannen door Urgenda, zich nooit verdiept hebben in de klimaatproblematiek alvorens tot een uitspraak met een politieke lading te komen?

Zoals ik Drayer lees, brengt ze geen stricte scheiding aan tussen die twee maar klaagt ze gewoon een wetenschapper aan, die zich door diens activisme heeft laten meeslepen en daardoor haar wetenschappelijk rol heeft verwaarloosd met als gevolg dat ze niet langer als wetenschapper spreekt maar enkel nog als activist.

Ja, ik zie van beiden een beetje, eerlijk gezegd.
Drayer is op zich al een vrij conservatieve figuur, en die hebben wel vaker niet veel op met activisme.
Ze is ook niet voor niets een van de huiscommentatoren in het Radio 1 EO programma "Dit is de dag".

Dat Roos Vonk geen zuivere koffie is, kan ik niet ontkennen.
Maar ik denk dat je dan beter kan stellen dat iemand zich teveel als activist, en te weinig als wetenschapper gedraagt, dan te zeggen "Geen wetenschapper maar activist", waarin een hoop activismesceptici hun eigen confirmation bias nog maar eens gevoed zien.

Axxyanus schreef:. . . Mensen kunnen in hun leven best verschillende rollen vertegenwoordigen. Maar sommige rollen brengen verwachtingen met zich mee die je niet zomaar kan negeren terwijl je met een andere rol bezig bent. Zo kan ik mij indenken dat een rechter die zich als activist inspant voor een bepaald doel, niet langer een rechtzaak kan voorzitten waarin dat doel op een of andere manier aan de orde is. . .

Een rechter is geen wetenschapper, en daar ging het over, maar zal het zeker worden aangerekend als hij legale prostitutie organiseren als bijbaan heeft. Al staat daarover geen rechtszaak op de de agenda.

Zo bestaan er veel zogenaamde incompatibiliteiten.
Een wetenschapper die de maatschappelijke implicaties van zijn kennisdomein inziet en daar ook privé actie voor of tegen voert, lijkt me bewonderenswaardig compatibel in de weer.

Vonk lijkt gegeven het hiervoor aangehaalde voornamelijk onbeheerst en daardoor ook slordig in de weer.
En dat is tactisch dom. Meer niet.

Roeland

Ik ben in principe voorstander van het 'ruiten ingooien' activisme. (maar dan op de manier zonder de spraakverwarring die we daar laatst over hadden. viewtopic.php?f=23&t=16960&hilit=activist)

Waarom niet een wetenschapper als activist. Ik denk juist wel.
Helemaal vanuit de idee dat je met meer kennis meer (figuurlijke) ruiten kunt ingooien.