Freethinker.nl

Het marktfetisjisme heeft ons schijnkeuzes en zelfredzaamheidsmythes gebracht

Keuzevrijheid? Onzin
Vaak gaat het bovendien om schijnkeuzes. De privatisering van wat vroeger niet voor niets openbare nutsbedrijven heette, heeft de burger weinig gebracht. Het betrof daarbij niet toevallig natuurlijke monopolies, met een standaardproduct, waaraan ieder zinnig mens dezelfde kwaliteitseisen stelt, en dat bovendien binnen een systeem functioneert waarbij de leverantie ‘automatisch’ geschiedt, via kraan, gasleiding of stopcontact.

Dictatoriale multinationals
Het is een van de vele tijdrovende schijnkeuzes die het dominante marktfetisjisme ons heeft gebracht. Als individuele consument hebben we zo in theorie grote macht, in de vorm van ‘keuzevrijheid’ tussen tientallen wasmiddelen die in niets wezenlijk van elkaar verschillen. Tegelijk is door diezelfde neoliberale fanatici, die ons deze keuzedwang ongevraagd hebben opgedrongen, de politiek door uitkleding van de staat doelbewust machteloos gemaakt. Als burgers hebben we zo collectief niets meer te zeggen over de inrichting van onze eigen samenleving. Discussie daarover wordt stelselmatig buiten de orde verklaard door een premier die elk maatschappelijk conflict als persoonlijk aanpassingsprobleem afdoet. De bijna dictatoriale economische oppermacht van multinationals en megabanken wordt als gegeven beschouwd.

Peter van Velzen schreef: ↑29 jan 2019 07:37 Petra, je bent weer vergeten te zeggen van wie de ware woorden die je aanhaalt afkomstig zijn.

Petra schreef: ↑30 jan 2019 04:24 Dit was de link: https://www.volkskrant.nl/columns-opini ... ~bac8f3ed/

Peter van Velzen schreef: ↑30 jan 2019 05:36

Petra schreef: ↑30 jan 2019 04:24 Dit was de link: https://www.volkskrant.nl/columns-opini ... ~bac8f3ed/

Thomas van der Dunk dus.

Een designveiling zonder tafels, stoelen of lampen is al opmerkelijk. Wat Dead Darlings: Design nog curieuzer maakt, is dat de stukken anoniem worden aangeboden. In de catalogus staan geen namen bij de afbeeldingen en tijdens de veiling wordt uitsluitend informatie versterkt over het object, zoals het materiaal en de afmetingen. ‘De veiling geeft daarmee commentaar op de dwingende marktwerking in de kunst- en veilingwereld', zegt Van Ast. ‘Als bekend is dat een werk van een bekende ontwerper is, schieten de prijzen omhoog. Dat staat vaak haaks op het belang van deze archiefstukken als een openbare bronnen van kennis. Omgekeerd zal een belegger minder snel bereid zijn een werk te kopen van een onbekende ontwerper, hoewel hij dat misschien wel mooi vindt.’