Delight schreef: ↑13 mei 2021 12:50
Is de jeugd van tegenwoordig dommer dan vroeger?
Al dat kijken op het mobieltje, geen normaal menselijk contact meer e.d.? Relatief grote gebrekkige kennis van de Nederlandse taal. Egocentrisme.
En heeft de Coronacrisis daar ook een aandeel in geleverd?
En wordt er van de jeugd van tegenwoordig teveel verwacht?
Eigenlijk allemaal verschillende onderwerpen binnen het kader van veranderingen van onze leefwereld.
Veranderingen zijn soms langzaam gegaan en zich ontwikkelend binnen voortschrijdend inzicht per generatie.
Maar soms razendsnel onder invloed van gebeurtenissen, zoals oorlogen, revolutionaire wetenschappelijke ontwikkelingen.
Perioden van bepaalde crises nationaal of wereldwijd en zoals nu de Corona situatie.
Niet alle ontwikkelingen verlopen soepeltjes en houden gelijke tred bij iedereen.
- Zeker niet dommer.
Mobiel menselijk contact leek eerst sociale ontwikkeling te verhogen, maar blijkt een belemmering te zijn geworden voor aangezicht tot aangezicht contacten.
Je kunt je vrij voelen te schrijven wat je wil. En toch niet of aangepast verzenden. Ook de ander te benaderen of te antwoorden op jouw tijd.
Net als hier op FT en andere sociale media.
Dan kan echter de situatie veranderd zijn en het contact niet aansluitend op de contactvraag.
Dat alles kan niet in een open gesprek.
Ik denk zeker dat dit sociaal zijn effect zal hebben op de directe interactie onderling.
- Het nadeel van gebrekkige kennis (van taal) wordt voor gewone sociale omgang overschat.
De wereld is nooit anders geweest.
Ieder kiest zijn onderwerpen, zijn metgezellen van een bepaald ontwikkelingsniveau.
- Egocentrisme.
Misschien.
Egocentrisme is mensen eigen en we leren ermee omgaan in onderling contact.
Zo niet, dan verwordt het tot egoïsme en ook dat wordt geregeld onderling.
Maar mi. is dat al eerder in gang gezet door een misplaatst: "Ieder moet vrij zijn en zijn gang kunnen gaan. Als anderen daar een probleem mee hebben, dan is dat hun probleem."
Een vrije opvoeding met zo min mogelijk dwang prima, maar zonder sturing en grenzen aangeven is het funest.
Begonnen en doorgezet in de jaren 70-80 van de vorige eeuw en daarna is het moeilijk om te weten hoe bij de eigen kinderen grenzen te stellen zonder absolute dwang.
- De Corona crisis heeft mi. zeker invloed op de ontwikkeling van sociale vaardigheden in de praktijk van het onderlinge contact.
Er is veel duidelijker dan ooit wat en hoe mensen denken. En hoe verschillend mensen kunnen zijn.
Hoeveel invloed zal nog moeten blijken.
Maar ik zou dit niet onder de noemer van "De jeugd van tegenwoordig" willen plaatsen.
Dit is de hele maatschappij door.
- Al langere tijd heb ik idd. het idee, dat er enerzijds teveel van de jeugd verwacht wordt.
Maar dan vooral met het voorschotelen van kennis, ontwikkeling om nog gewoon kind te mogen zijn.
Met tegelijkertijd ook nog vaak een letterlijk te volle agenda met afspraken.
Maar ook anderzijds het wel gemakkelijk gemaakt gemaakt wordt hen "zoet" te houden door TV vroeger en nu ook nog games en internet.
Het zo noodzakelijke bewegen voor een harmonieuze ontwikkeling wordt nu vaak kunstmatig geregeld via sportclubs en fitness.
Dus meer vaste afspraken en georganiseerd bewegen, terwijl spontaan bewegen naar eigen behoefte en samen met anderen steeds verder verminderd.
Dat laatste zet zich nu door in de volwassenheid.
Wat ik nu na een paar decennia zie is een soort lichaamscultus, die ik nooit eerder in deze mate heb gezien.
Ook de aandacht voor de psychische ontwikkeling, wat men noemt "ontwikkelings storingen" en de zg. noodzaak overal "onafhankelijke deskundigen" bij te roepen als er een s+++t dwarszit.