Voortschrijdende inzichten.

[Maria]

Voortschrijdende inzichten.
Misschien een wat algemeen onderwerp en te vaag zonder voorbeelden.
Maar misschien te eng gezien, als je dat doet met bepaalde voorbeelden.
Graag wil ik hier mijn gedachten over laten gaan.

Wat is de waarde ervan?
Na honderden, nee duizenden jaren, vooruitgang in het denken over het leven en het overleven van de mens.
Naar een maatschappij waarin mensen waard worden geacht te leven, zoals ze "geschapen" zijn en er respect wordt opgebracht voor de uniekheid van ieder van hen.
Ontwikkelingen, die via in meer en mindere mate ingeboren empathische eigenschappen, mensen laat begrijpen, dat we niet steeds anderen onze eigen normen en waarden kunnen opleggen.
Dat ook die overtuigingen geboren worden op basis van wat we persoonlijk meemaken in onze tijd.
En niet alleen op basis van wat grote namen in het verleden ons dachten te kunnen vertellen over de unieke waarden van ons mensdom.
Grote denkers kunnen hun waarde in de geschiedenis hebben.
Of hebben gehad, maar ook door de tijd (en andere denkers) voorbij zijn gegaan.
Soms een tijd in het verdomhoekje hebben gezeten, maar opnieuw actueel zijn voor een onderwerp, wat steeds weer terugkomt, ook al is het eeuwen later of aan de andere kant van de wereld in een totaal andere cultuur.

Soms lijkt het zo, als we oude geschriften voorgelezen horen worden door mensen in onze eigen tijd.
Maar wat klinkt dat vaak archaïsch.
Zo star en stammend uit lang vervlogen tijden.
En hoe bevreemdend kan dat overkomen, omdat het totaal niet aansluit bij de praktijk van het leven van onze alledag.
Is het hart dan ook net zo versteend, als die ouden beelden van mensen, die we uit de oudheid kennen?

Vaak denk ik hieraan, als ik religie zie, zoals mensen die kunnen beleven vanuit die eerste geschriften die ooit geschreven werden en ik hun dan zie worstelen met nieuwere geschriften met voortschrijdende inzichten.
Zoals al bij de opzet en in veel van de heilige boeken blijkt.
Vaak al zijn samengesteld uit overgeleverde verhalen, met een bepaalde volgorde gebracht.

Allemaal van belang, maar dan vooral om te leren wat dat inhoudt.
Wat het inhoudt om te leven in de dag van vandaag en te leren van wat ooit gebeurde en ooit geleerd werd.
En wat nu geschiedenis is, waaruit we nu nog kunnen leren.

Ik kwam hierop na een ultra orthodoxe uitspraak op een geloofsforum over de noodzaak zich te bekeren voor het sterven.
Oude verhalen en oude preken, maar bij de uitkomsten niets geleerd van wat voortschrijdend inzicht is.

Maar gewoon in het algemeen idem.
Het vast blijven houden aan oude waarden is vaker een belemmering van voortschrijdend inzicht, dan het inpassen en aanpassen ervan in nieuwere denkwijzen.
Samen met kennis vermeerdering, gecombineerd met liefde, begrip en respect voor elkaar kun je alleen maar stellen, dat mensen naar elkaar toegroeien.
Niet naar één pot nat, maar naar het respecteren van ieders gelijke waarde en toch uniekheid.

[vegan-revolution]

Niet naar één pot nat, maar naar het respecteren van ieders gelijke waarde en toch uniekheid.

Dat hoop je dan toch maar. Ik wel in ieder geval. Maar ik sluit in de toekomst ook geen verval uit waarbij we in feite weer "terug bij af" zijn.

Dat het inzicht moge voortschrijden. Jawel. Dat we kunnen voortbouwen op goede zaken die tot stand zijn gebracht en die het leven van mensen kunnen veraangenamen.

Daarbij ook steeds meer in staat geraken om een gedegen kijk te kunnen nemen in (en ook een steeds betere voorstelling te kunnen maken van) "wat eens was" en daarmee een betere kijk te kunnen krijgen op "het verschijnsel mens". Voortschrijdende technologie helpt daar uiteraard bij. We kunnen steeds meer en beter zaken uit het verleden vastleggen. Eerst door schrijven en tekenen en later ook door middel van foto's, video's en dan nog weer later de digitalisering en de digitale opslag daarvan.

En dat het meer de kant op mag gaan naar elkaar helpen in plaats van elkaar frustreren. Misschien later onder meer ook met behulp van bemiddeling door intelligente machines.

[heeck]

Steeds weer zie ik in gedachten het huis aan de overkant
Dat heette Pantha Rhei

Onwaarschijnlijk lang bleef ik me toen ~1950, afvragen wat dat kon betekenen en na twee keer lezen van jouw intikvrucht weet ik het:

PANTHA RHEI

Met de formule panta rhei probeerde hij kort en bondig te omschrijven waar Heraclitus' filosofie in zijn ogen om ging. In de Cratylus (402a) vermeldde hij de gedachte voor het eerst, en sprak hij van panta choorei, 'alles wijkt': 'Heraclitus zegt zo ongeveer dat alles wijkt en dat niets blijft. En als hij dat wat er is, vergelijkt met
de stroom van een rivier, zegt hij dat

je niet twee keer in dezelfde rivier kunt stappen.

Roeland

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Je vraagt naar de waarde ervan.
Wel die is er domweg niet.
Waarde is iets subjectiefs en door mensen bedacht en een ieder geeft er een andere inhoud aan.

Wel kan er gewogen worden wat veranderingen hebben gebracht aan voor en nadelen.
(Maar ook dat zijn geen absoluut meetbare waarden)

[Maria]

Wel kan er gewogen worden wat veranderingen hebben gebracht aan voor en nadelen.

Doe dat dan maar.
Al zal het lastig zijn er een weegschaal voor te vinden.
Maar wie niet waagt, zal ook nooit raak schieten.