Freethinker.nl

Ik heb aan een verslag gewerkt over globaal de vraag "waar komen we vandaan"
Deze wil ik graag met julie delen. :p

Voorwoord:

Ik schrijf dit verslag voor mijn eigen plezier. Om deze reden doe ik geen moeite voor bronvermelding. Ik probeer het wel leesbaar te maken voor anderen.

Dit verslag is een verzameling van filosofische gedachten en onderwerpen die in grote lijnen verbonden zijn met de vraag; “waar komen wij vandaan”. Het doel is niet om tot een eenduidig antwoord te komen maar ik wil juist verschillende opties kunnen uitdiepen, daarom kan het voor komen dat ik hypotheses maak die elkaar tegenspreken.

Voordat we beginnen wil ik een quote aanhalen van een Amerikaanse taalkundige uit de 19e eeuw die vanaf haar vroege jeugd, doof en blind door het leven ging:

“Everything has it's wonders, even darkness and silence. And I learn, whatever state I may be in, therein to be content.”
-Helen Keller.


Waarom is er iets, in plaats van niets?

Voordat we beginnen met ons af te vragen waar wij zelf vandaan komen of waar ons Universum vandaan komt moeten we ons de ultieme “waarom vraag” stellen:

“Waarom is er iets in plaats van niets.”

Filosoof Ludwig wittgenstein: “Het mysterie is niet hoe de dingen zijn in de wereld, maar het bestaan ervan zelf.”

Natuurkundige John Archibald Wheeler (de bedenker van de uitdrukking “Black Hole”):
“I wanna Know, How come the quantum, how come the Universe, How come existence?”

Nog een leuke quote (geen bron):
“Modern science is based on: Give us one free miracle and we'll explain the rest. And the one free miracle is the apearence of all the matter and the energy of the universe and all the laws that govern it from nothing in a single instant”

Al eeuwen lang hebben de slimste filosofen en natuurkundigen zich over deze vraag kunnen buigen.
Helaas zijn er voor zover ik weet eigenlijk maar 2 theorieën gevonden:

1: het bestaan is ontstaan uit het niets.
2: het bestaan is gecreëerd.

Dit zijn dan wel theorieën, maar het zijn geen logische theorieën. Immers, als er niks was, dan kon er ook niets gebeuren waardoor er iets kon ontstaan. En als een god of “Divine creator” het bestaan heeft geschapen, waar komt hij zelf dan vandaan?

Uiteindelijk kom je altijd bij de volgende vraag uit; Wat was er dan voor het begin?
Het is toch opmerkelijk dat we in al die eeuwen en met alle ontwikkeling die we in de wetenschap hebben gehad geen enkele logische “mogelijke” verklaring hebben kunnen vinden voor het bestaan. Ik denk dat we ondertussen wel vast mogen stellen dat er geen logische verklaring voor het bestaan mogelijk is.

Sherlock Holmes; “Sir Arthur Conan Doyle When you have eliminated the impossible, whatever remains, however improbable, must be the truth.”

Zonder met een antwoord te komen op “de ultieme vraag”, wil ik in ieder geval de volgende uitspraak doen:

“Als ik mezelf puur op logica berust dan moet ik de conclusie trekken, dat het niet mogelijk is dat er iets bestaat. Het feit dat er iets is in plaats van niets spreekt alle logica tegen.
Toch moet ik accepteren dat ik besta.
Vastgesteld hebbende dat er geen logische verklaring kan zijn voor het bestaan moeten we ons realiseren dat als we ooit een verklaring zullen vinden, deze (voor ons) niet logisch zal zijn.”



Tijd en Ruimte.

“Ik denk, dus ik ben”. De beroemde uitspraak van Descartes en de enige zekerheid in het leven.
Om het wat minder filosofisch te zeggen; Misschien lig je nu op een psychiatrische inrichting te hallucineren dat je dit verslag leest. Misschien lig je wel in coma of droom je op dit moment.

Wat Descartes hiermee duidelijk maakt is dat hoe ons bewustzijn de wereld ervaart afhankelijk is van hoe ons onderbewustzijn de wereld aan ons voorlegt. Om het wat symbolischer te zeggen:
Wat wij ervaren is een schilderij en de kunstenaar is ons onderbewustzijn.



De manier waarop wij tijd ervaren is ook een product van ons onderbewustzijn. Het is een concept dat ons onderbewustzijn heeft gecreëerd om ons in staat te stellen om de wereld om ons heen te begrijpen. Ditzelfde geld voor het fenomeen “ruimte”. We kunnen tijd en ruimte ook verschillend ervaren een extreem voorbeeld hiervan zijn hallucinogene drugs. Maar ook als je een drankje op hebt kan je besef van ruimte en tijd anders zijn. Als je droomt ervaar je zelfs ruimte terwijl deze er in werkelijkheid niet is, en het kan zijn dat een droom heel lang lijkt, maar in werkelijkheid maar een paar seconden heeft geduurd.

Je kunt je dus de vraag stellen, laat ons onderbewustzijn ons de volledige realiteit zien? Of worden we misschien een beetje door ons onderbewustzijn voor de gek gehouden. En zijn tijd en ruimte wel wat het lijkt te zijn?


Er zijn een aantal eigenaardigheden aan “ruimte en tijd”
– Gebaseerd op hoe wij tijd ervaren, moet er ooit een begin zijn geweest of er moet altijd al zijn geweest. Dit is allebei niet mogelijk als je er van uitgaat dat er vanuit niets niet iets kan ontstaan.
– Volgens de relativiteits- theorie kunnen ruimte en tijd buigen, wat natuurlijk ook tamelijk bizar is en
– zijn ruimte en tijd ontstaan tijdens het begin van de oerknal.

Deze kennis doet mij beseffen dat:
Als je wilt leren hoe de wereld er daadwerkelijk uit ziet, je anders naar de wereld zult moeten leren kijken. Wat mij hier persoonlijk bij helpt, is om de wereld voor te stellen als een virtuele wereld, Dus gewoon informatie wat wij ervaren als energie, ruimte en tijd.

Theorie 1:
Het 4 dimensionale Universum

Laten we proberen een kijkje te nemen achter de schermen van ruimte en tijd.
Volgens (daar heb je hem weer) de relativiteitstheorie van Einstein zijn tijd en ruimte een geheel. Dit word “ruimte-tijd” genoemd. Naast hoogte breedte en diepte speelt tijd daarin de rol als 4e dimensie. In theorie bestaat ons universum dus uit een lengte as, een breedte as, een hoogte as, en een tijd as. De lengte, breedte en hoogte as zijn voor ons makkelijk voor te stellen maar de tijd as is voor ons onzichtbaar. Dit komt omdat wij tijd niet in zijn geheel kunnen ervaren maar alleen in doorsnedes. Zo'n doorsnede van de tijd ervaren wij als de realiteit en noemen wij het heden.
Echter dat wij tijd niet in zijn geheel kunnen ervaren, hoeft niet te betekenen dat tijd niet in zijn geheel bestaat. Met andere woorden, dat wij het verleden en de toekomst niet ervaren, hoeft niet te betekenen dat deze niet bestaan.

Theorie 2:
Het Universum als algoritme

Als bovenstaande theorie zou kloppen en het verleden en heden in zijn geheel bestaan, dan zou je je af kunnen vragen of het universum niet enorm veel data in beslag neemt. De meest efficiënte manier om grote hoeveelheden data op te slaan is in de vorm van een algoritme, echter kan dat maar met een heel specifiek soort informatie namelijk gestructureerde informatie. In ons Universum lijkt alles een oorzaak of oorsprong te hebben en dus lijkt het er op dat ons universum gestructureerd is. In theorie zou dit betekenen dat het universum in de vorm van algoritme zou kunnen worden opgeslagen, je kunt je afvragen of dat toeval is. Daarnaast is een algoritme oneindig, en dat zou het oneindigheid van ons heelal kunnen verklaren. In de videogame industrie is het ons al gelukt om hele virtuele werelden te creëren aan de hand van een algoritme. Een bekend voorbeeld hiervan is Minecraft.

Theorie 3:
Niet zo moeilijk doen

Deze theorie behoeft weinig onderbouwing:
“Niet zo moeilijk doen, de wereld is gewoon zoals wij dat ervaren”.
Laten we dit vooral niet vergeten.


Wat ik graag wil weten:
Als energie in werkelijkheid informatie zou zijn, zou dat hand in hand gaan met wat we ervaren in quantum physics? We weten al dat materie in werkelijkheid een vorm van energie is (E=MC2) .

Stephen Hawking in een interview met John Oliver:
Imaginary time. People think its something you have in dreams or when you are up against a deadline. But its a well defined concept. Imaginary time is like another direction in space.
Its the one bit of my work that science fiction writers havent used, because they dont understand it.

Stephen Hawking in een interview met Richard Dawkins:
In Newtons theory, time was seperate from space and ran from the infinite past to the infinite future. However, newtons theory was soon preceeded by einsteins general theory of relativity. This allowed the beginning of the universe to be like the south pole. Asking for a point before the beginning would be like asking for a point south of the south pole.




willekeur.

Als we om ons heen kijken, dan lijkt willekeur in overvloed voor te komen.
Echter hoe meer kennis wij vergaren, hoe meer duidelijk lijkt te worden dat deze willekeur schijn is.

Zo snapten we vroeger bijvoorbeeld niet hoe regen en wind veroorzaakt werden en was dit in onze ervaring willekeur. Met de kennis van nu, kunnen we voorspellingen maken wanneer het gaat waaien of gaat regenen. Zo zijn er nog tal van voorbeelden te noemen waarbij willekeurigheid ruimte maakt voor kennis.

Scheikundige en natuurkundige processen heersen over ons universum en zijn in essentie “voorspelbaar”. Bij een “eenvoudig” proces zoals het verbranden van een lucifer kunnen we ons dit nog bevatten. Maar zodra een proces te ingewikkeld wordt, zijn wij niet meer in staat om de logica te zien en ervaren wij dit als willekeur.

De grote vraag is dus, bestaat willekeur eigenlijk wel binnen ons Universum?

In de digitale wereld zoals videogames bestaat willekeur helemaal niet, dit komt omdat het niet mogelijk is om willekeur te programmeren. We kunnen wel de illusie van willekeur wekken. Hiervoor wordt bijvoorbeeld het magnetisch veld van de aarde gebruikt om “willekeurige” nummers te generen. Dit ervaren wij dan als willekeur omdat wij niet in staat zijn om het magnetisch veld van de aarde te voorspellen, maar in de kern is dit natuurlijk ook “voorspelbaar”.
In andere gevallen word gebruikt gemaakt van lavalampen.


In ons “mens zijn” ervaren wij ook willekeurigheid. Stel je bijvoorbeeld voor dat je een chineze menukaart voorgeschoteld krijgt en dat je een keuze “moet” maken van deze kaart.
Dit kan voelen als een keuze die je puur uit willekeur maakt.
Maar wat we over onze hersenen geleerd hebben is dat ons gedachte-proces een chemisch proces is. En deze in essentie dus voorspelbaar zou moeten zijn.

Als dit klopt, zou dat betekenen, dat alles wat wij doen in essentie voorspelbaar is.
En hier wordt het een beetje ongemakkelijk...
Hebben we dan wel zoiets als “vrije wil”? Het voelt toch alsof wij zelf bepalen wat wij doen en dat wij niet bestuurd worden door chemische processen.



Vrije wil en Het Lot

Theorie 1:
Vrije wil bestaat niet

Wat betekend het eigenlijk om iets te willen? Als je iets wilt, komt dat doordat je datgene mooi vind, leuk, of lekker. Of omdat het niet willen kan resulteren in pijn angst verdriet etc. Wat wij willen is dus (in ieder geval grotendeels) gebaseerd op onze emoties. Daarnaast kan iets ook een gewoonte zijn. In essentie lijken dit allemaal dingen die bestuurd worden door chemie.
Je zou dus kunnen stellen dat wil per definitie niet vrij is.

Dit klinkt een beetje deprimerend, maar aan de andere kant... is het feit dat we dingen willen, niet juist wat het leven de moeite waard maakt? Je kan het ook omarmen, accepteren dat je slechts een toeschouwer bent in deze wereld, en genieten van “de film”.

Theorie 2:
Vrije wil bestaat wel

Of klopt wat wij voelen misschien toch en hebben wij doordat wij een ziel hebben zelf controle gekregen over wat er gebeurd? Is er toen de eerste ziel tot stand kwam, misschien een einde gekomen aan het tijdperk van voorspelbaarheid in het universum? Daarover meer in het volgende hoofdstuk.


Waar komt onze ziel vandaan?

Theorie 1:
Emapthie

Voordat we verder gaan wil ik eerst vaststellen wat ik bedoel met “ziel”
Ik had ook het woord bewustzijn kunnen gebruiken, maar dat kan een discussie oproepen, een tesla auto is zich immers ook “bewust” van zijn omgeving. Ik wil geen link leggen met religie. Als je hier moeite mee hebt, stel je dan maar gewoon voor dat ik overal het woord bewustzijn gebruik, of beter gezegd “de film van het bewustzijn”. ; )

Het is niet mogelijk om de ziel te definiëren, maar we kunnen wel vaststellen dat we allemaal weten wat een ziel is.
Als ik je de stelling voor leg; “Stel dat je gereincarneerd wordt”. Dan is dat gene waarvan je je voorstelt dat het gereincarneerd wordt je ziel.
Daarnaast kan ik er ook vanuit gaan dat jij ervan uit gaat dat iedereen om je heen een ziel heeft. Immers waarom zou je empathie voor iemand hebben als diegene geen ziel heeft. Zonder ziel is iemand immers maar een leeg omhulsel of een “vleesrobot”.

Vanuit wetenschappelijk oogpunt gezien moet de ziel zijn ontstaan door Evolutie. We weten dat mensen een ziel hebben, en we weten ook dat de eerste eencellige wezens geen ziel hadden. Ergens daartussenin is er dus een mutatie aan het DNA van een diersoort geweest waardoor er een ziel is ontstaan. En... Het hebben van een ziel moet een evolutionair voordeel hebben opgeleverd voor deze nieuwe diersoort, anders zou het uiteindelijk niet zijn weg hebben gevonden op de evolutionaire ladder. De grote vraag is dus; “Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van een ziel?”

Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van een ziel...

Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van een ziel...

Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van een ziel...

Toen ik hierover na aan het denken was, bedacht ik ineens dat we deze vraag misschien al hebben beantwoord. We hebben namelijk al vastgesteld, dat het niet logisch zou zijn om empathie te hebben voor iemand als je er niet vanuit zou gaan dat diegene een ziel heeft. Betekend dit dat het ontstaan van “De ziel” een vereiste is voor het ontstaan van empathie? Dat empathie een evolutionair voordeel oplevert daar is iedereen het wel over eens.

Ja en dus het volgende... Als het als het zonder ziel niet logisch is om empathie te hebben, zou het dan kunnen dat het juist de functie van onze ziel is om logica te elimineren? Dit zou dan inderdaad moeten betekenen dat daarmee ook willekeur of onvoorspelbaarheid is ontstaan. Van DNA snappen we dat dat ten stand komt door logische chemische processen, daar komt geen willekeur aan te pas, maar zou het misschien kunnen dat dat voor het product van ons DNA namelijk“onze ziel” anders zit?


Theorie 2:
Een divine creator

Deze theorie gaat de vorige compleet tegen spreken, maar ik heb je gewaarschuwd.
Bij de vorige theorie moeten we er namelijk wel van uit gaan, dat de ziel geleidelijk aan door evolutie is ontstaan. Is dit wel mogelijk? Immers je ervaart de “film van het bewustzijn” of je ervaart hem niet. Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat de configuratie van het DNA dat nodig is voor een ziel, daarvoor al enigszins een functie had. Persoonlijk is dit voor mij het grootste argument voor een divine creator.

Ik wil ook nog even iets rechtzetten.
Er wordt ons vaak verteld dat het ontstaan van DNA vergelijkbaar is met een kaartenhuis dat spontaan tot stand komt als je met een bladblazer over een spel kaarten blaast. Deze vergelijking zou kloppen als iemand de kaarten van te voren zou hebben voorzien van magneten (adhesie en cohesie van moleculen) waardoor het spel kaarten de neiging zou hebben om in een aantal verschillende vormen te vallen, waaronder de vorm van een kaartenhuis. Het bijzondere is eigenlijk niet dat het DNA ontstaan is, maar dat de moleculen in ons universum geprogrammeerd lijken te zijn om DNA te vormen.

De clone vraag:

We kunnen een clone van je maken en dat ben jij dan niet,
julie delen niet jouw bewustzijn
en dan maken we nog een clone en dat ben jij ook niet
en zo kunnen oneindig doorgaan zonder dat we jou maken.
Hoe groot was dan de kans dat je geboren werd?


Een gesprek met god

Stel je voor dat je net bent overleden. Je komt oog in oog te staan met God, en je hebt met hem het volgende gesprek:

Jij: “Wat gaat er nu verder gebeuren? Ga ik naar de hemel?”

God: “Nee je wordt gereïncarneerd”

Jij: “Ben ik al vaker gereïncarneerd”

God: “ Ja al heel vaak.

Jij: “Maar als ik gereïncarneerd wordt begin ik weer met een schone lei en alles wat ik in mijn vorige leven heb gedaan doet dat er dan niet meer toe?”

God: “Nee dat klopt niet. Je neemt je ervaring van al je vorige levens mee. Als je lang genoeg hier zou blijven, zou je langzaamaan weer alles van je vorige levens gaan herinneren. Maar het heeft geen nut om dat tussen al je levens door te doen. ”

Dit keer zul je gereïncarneerd worden als een chinees meisje in het jaar 1800”.

Jij: “wacht, wat? Stuur je me terug in de tijd?”

God: “Ja, zo zou je het kunnen zien”

Jij: Maar als je me terug in de tijd stuurt, is er dan een kans dat ik mezelf tegen kom?

God: Jazeker, dat gebeurt heel vaak. Maar beide levens zijn zich hier niet van bewust.

Jij: “Waarom doe je dit allemaal? Wat is het nut hiervan?

God: Ik heb dit universum voor jou geschapen om volwassen te worden.

Jij: “Je bedoelt voor de mensheid toch?”

God: “Nee voor jou.”

Jij: “Maar alle andere mensen dan?”

God: “Er zijn geen andere mensen, jij bent iedereen.”

Wat er met dit gedachte-experiment mooi duidelijk wordt. Is dat we het niet door zouden hebben als we meerdere levens leiden. Ook dit bied ruimte voor een “hiernamaals” misschien leven we door in een ander lichaam nadat we overlijden dit zouden we nooit door kunnen hebben.
Dit is voor ons mensen een prettige gedachte. “het idee dat we door zullen leven” ondanks dat we dit zelf niet doorhebben.

Wat ik hier ook een mooie gedachte aan vind is dat het de uitspraak “behandel een ander zoals je zelf behandeld zou willen worden” in een ander licht plaatst.

Andere universa

In de eerste plaats zou je stellen, dat we nooit kunnen weten wat er zich buiten ons universum afspeelt. Toch kunnen we hier wel iets interessants over vinden. Ik wil beginnen met een quote van Stephen Hawking:

Stephen Hawking in een interview met Richard Dawkins:
The existence of the earth, and the properties that made it possible for biological life to develop depends on the very fine balance between the so called constants of nature. If they were more then slightly different, either planets like the earth would not occur, or the chemical processes nescesary for life would not take place. One might take this as evidence for a devine creator but an alternative explanation is what is known as the multiverse. The idea is that there are many possible universes. Only in the small number of universes that is suitable Wil intelligent beings develop and be able to ask the question. Why is the universe so carefully designed.

Stephen Hawking stelt hier dus dat er 2 mogelijkheden zijn.
1. Er is een “Divine creator”
2. Er is een multiversum

Een Divine creator:
Zo gek is dit antwoord dus misschien niet. Immers een logische verklaring voor het bestaan hoeven niet te verwachten. Het is wel erg saai en bied verder weinig ruimte voor speculatie. Want alles is dan in principe mogelijk.

Het Multiversum:
Dan blijft er nog 1 optie over en dat is een multiversum. Een vraag die je dan kunt stellen is hoeveel universa zouden er dan zijn?

Dan kunnen er weer 2 dingen mogelijk zijn.
1. Er is een aantal universa
2. Er is een oneindig aantal universa

Als er een bepaald aantal universa is, dan kunnen we ervan uitgaan dat de onze uniek is. Echter roept dat ook de vraag op “waarom dat aantal?”
Als er een oneindig aantal Universa zijn dan zou het voor de hand liggen dat er ook een oneindig aantal kopieën van ons universum moeten bestaan.

Het leuke hiervan vind ik, dat ook dit ruimte bied voor iets dat we kunnen beschouwen als een “hiernamaals” Want als we in dit universum dood gaan. Leven we misschien in een ander universum nog.

Leuk weetje:
Gezien vanaf de big bang tot het verdwijnen van de laatste materie in ons universum, is de periode dat er sterrenlicht en dus biologisch leven mogelijk is geweest, een duizendste van een miljard miljard miljardste van een miljard miljard miljardste van een miljard miljard miljardste van een procent.



Mijn persoonlijke conclusie:

Er zijn 4 dingen die ik zeer merkwaardig vind.

1. Dat er vanuit niets iets is ontstaan.
2. Dat het universum zo ingericht is dat DNA mogelijk is.
3. Dat vanuit DNA de ziel (of de film van het bewustzijn) is ontstaan.
4. Dat mijn unieke ziel vervolgens ook nog eens is ontstaan.

Als ik daar een kansberekening op los laat gaat die zo:
onmogelijk X oneindig X onmogelijk X oneindig
Daarnaast kan ik moeilijk accepteren dat de ziel uit toevalligheid door biologische evolutie is kunnen ontstaan. Daardoor neig ik op moment van schrijven sterk naar het idee dat onze ziel een creatie is en geen toevalligheid.
Ik zeg:

50% divine creator
45% oneindig multiversum
5% eindig multiversum

De kans dat we simpelweg 1 leven lijden en dat dat het dan was acht ik:
50%

Ik denk dat de verklaring een aantal realiteits lagen voor ons zit.

Ik denk dat de ziel een van de fundamentele bouwstenen van ons universum is

Wat zou er in de leegte aanwezig zijn geweest dat er altijd al was?
Het moet een doodsimpel antwoord zijn.
Het moet statisch zijn anders krijg je weerde vraag in welke staat is t begonnen?
En vanuit iets staisch kan niet iets dynamisch ontstaan dus alles moet statisch zijn.

Algoritme, of random code?

Nisander,

Welkom bij de club !

Alles wat je schrijft komt me wel ergens bekend voor en aan het eind kwam de gedachte bij me op dat je een keurige multi-choice-test hebt geschreven, maar dat de noodzaak om ergens voor of tegen te zijn ontbreekt.

Heb je over juist dat laatste misschien ook nog een verslag?
Met uiteraard een suggstie over het door jou aanbevolen "pad van zwaarst wegende overwegingen".

Roeland

Dag, nlsander. Welkom op dit forum!

Ik heb je beschouwing doorgenomen en het viel me op dat ik de tekst vanaf de eerste regel automatisch begon te lezen alsof ik een schoolmeester ben die het essay van een jong persoon toegeschoven krijgt. Ik weet niet of je dit waardeert, maar ik ben zelf net met pensioen gegaan, en was een schoolmeester, er valt dus weinig aan te doen. Neem het niet zwaar op! Ik trakteer je op een ontmoeting tussen jong en oud!

Ik wil je eerst feliciteren met jeugdige moed een onderwerp te gaan overdenken waar je de gehele rest van je leven nog langer mee bezig kan zijn. Wie vroeg begint komt wellicht nog eens heel ver!

Ik laat op de voet volgen dat het van groot belang is meer te gaan studeren op de Nederlandse en Engelse geschreven taal. Taalfoutjes maakt iedereen, maar wanneer ze zo opvallend veelvuldig voorkomen dat het de leeservaring van de lezer gaat beheersen gaat de hoofdinhoud van het essay jammergenoeg verloren. Het was voor mij dan ook pijnlijk om je zin "Ik probeer het wel leesbaar te maken voor anderen" voorbij te zien gaan. Om het duidelijk te maken zal ik een lijstje maken van wat me onmiddellijk opviel en het lezen opbrak:

-Ik heb aan een verslag gewerkt over globaal de vraag "waar komen we vandaan".

Een verslag is een mededeling, een bericht over een gebeurtenis. Beter zou zijn een woord als "beschouwing", "overdenking" te gebruiken, of nog beter het woordje "essay": Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen. Het is afgeleid van het Franse woord 'essai', wat zoiets betekent als probeersel of proeve [Wikipedia].

"over globaal de vraag". Globaal betekent in deze contekst "over het geheel genomen, in grote lijnen". Beter zou zijn dit woordje weg te laten, ook al omdat je dit even later herhaalt met onderwerpen die in grote lijnen verbonden zijn met de vraag; “waar komen wij vandaan”. In deze laatste zin moet je de puntkomma vervangen met een dubbelepunt.

-Deze wil ik graag met julie delen. :p
Het woordje "deze" moet dit zijn, aangezien het slaat op het woordje "verslag". Of je zou moeten schrijven: "Deze vraag wil ik graag met jullie delen."
Je eindigt deze zin met een emoticon die verraadt dat je heel jong bent en geen onderscheid kan maken tussen iets wat serieus bedoeld is en iets wat enkel de waarde heeft van een sms'je. Oftewel je geeft de lezer al voordat het essay begint de indruk dat het niet erg de moeite waard is om serieus te nemen. Deze indruk wordt voor een oudere lezer versterkt wanneer je later viermaal het woordje "leuk" gebruikt: "Nog een leuke quote", "Het leuke hiervan vind ik...", "leuk weetje". Dat woordje past totaal niet in een verhandeling waar je bezig bent met een serieuze filosofische probleemstelling.

-Als je een citaat geeft in een buitenlandse taal is het bijzonder storend wanneer je er blijk van geeft deze taal niet te beheersen. Een citaat in een buitenlanse taal geven doet men namelijk om de lezer zo exact mogelijk te confronteren met wat er uitgesproken werd.
“Everything has it's wonders, even darkness and silence. And I learn, whatever state I may be in, therein to be content.”
It's moet its zijn.
People think its something you have in dreams or when you are up against a deadline. But its a well defined concept. Imaginary time is like another direction in space. Its the one bit of my work that science fiction writers havent used, because they dont understand it.
In dit geval moeten alle drie woordjes its juist weer wel van een apostrofe worden voorzien, want de letter s is een afkorting van het woordje "is". Je hebt hier om onduidelijke reden ook twee andere apostrofen weggelaten.
Nog beter Engels zou zijn "well-defined" te schrijven en de komma voor het woordje "because" weg te laten.
“I wanna Know, How come the quantum, how come the Universe, How come existence?”
"I want to know", + laat alle hoofdletters weg.
"more then slightly different" moet zijn: more than

-Je zou er goed aan doen hoofdletters weg te laten:
waar ons Universum vandaan komt
Universum is geen naam, of heb je de firma Universum op het oog?
“Divine creator” moet "divine creator" zijn.

-Je zou er goed aan doen overbodig Engels te vervangen door Nederlands:
En als een god of “Divine creator” het bestaan heeft geschapen, waar komt hij zelf dan vandaan? In het Nederlands redt men zich zeer goed met de woorden "goddelijke schepper". Het Nederlandse woord voor clone is kloon. "De clone vraag" klinkt alsof je een Amerikaan bent die Nederlands probeert te spreken.


-Je zou er goed aan doen om aanhalingstekens weg te laten wanneer het niet nodig is:
Zonder met een antwoord te komen op “de ultieme vraag”, Hiervoor wordt bijvoorbeeld het magnetisch veld van de aarde gebruikt om “willekeurige” nummers te generen, maar in de kern is dit natuurlijk ook “voorspelbaar”, Hebben we dan wel zoiets als “vrije wil”?, en genieten van “de film”, Bij een “eenvoudig” proces zoals...

-Kleine telwoorden in een lopende zin schrijft men in het nederlands geheel uit, dus niet "er zijn 2 mogelijkheden", maar "er zijn twee mogelijkheden", niet "4 dimensionale Universum", maar "vierdimensionale universum"

-Ga studeren op hoe je werkwoorden laat eindigen op -d, -t of -dt.
Ditzelfde geldt voor het fenomeen....
In andere gevallen wordt gebruikt gemaakt van... (ik neem aan dat de -t in "gebruikt" een slippertje is).
Betekend dit dat moet zijn Betekent dit dat...
Ook dit biedt ruimte

-"Daarover meer in het volgende hoofdstuk."
Je essay bevat helemaal geen hoofdstukken. Je zou beter kunnen spreken over alinea, vraagstelling, paragraaf.

Als gepensioneerde zou ik de rest van mijn morgen nog kunnen besteden aan het voortzetten van deze lijst, maar ik moet mijn honden uitlaten.

Wat betreft inhoudelijke zaken viel ik vooral op het idiosyncratische gebruik van het woordje "ziel". Dat woord is per definitie een religieus begrip (dat ook wel in metaforische zin wordt gebruikt in de dichtkunst), en het is daarom vreemd en voor de lezer bijzonder verwarrend om daar je eigen betekenis aan te geven. Je vergroot de verwarring door te zeggen dat je er "bewustzijn" mee bedoelt, maar dat woord niet kan gebruiken omdat een Tesla volgens jou zich bewust is van zijn omgeving, een gelijkstelling die bij mij nogal vreemd overkomt. Je hebt niet naar andere alternatieven gezocht bijvoorbeeld "levende geest", of eenvoudig en nog duidelijker het begrip "leven". Je zaait nog meer verwarring door er meteen achteraan te zeggen dat je het begrip "ziel" niet kan definiëren, maar dat het voor iedereen duidelijk is waar we het over hebben en wat een ziel is. Dat je dat zelfs kan vaststellen maakt het nog vreemder. "Zonder ziel is iemand immers maar een leeg omhulsel of een “vleesrobot”" is wat men noemt begging the question. Je gaat ervan uit dat een levend wezen een ziel heeft, blijkbaar zoals in het Arabische sprookje een geest in een fles kan zitten.
We weten dat mensen een ziel hebben, en we weten ook dat de eerste eencellige wezens geen ziel hadden is wat mij betreft een bewering waar ik geen touw aan vast kan knopen, laat staan dat ik kan begrijpen dat "we het weten".

-Al eeuwen lang hebben de slimste filosofen en natuurkundigen zich over deze vraag kunnen buigen.
Helaas zijn er voor zover ik weet eigenlijk maar 2 theorieën gevonden:
1: het bestaan is ontstaan uit het niets.
2: het bestaan is gecreëerd.

Het bevreemdt mij dat je het alternatief "het bestaan heeft nooit een begin gehad, oftewel is er altijd geweest (en is eeuwig en cyclisch)", helemaal weglaat, terwijl die opvatting juist de oudste is die de menselijke geschiedenis kent, Hindoeïsme (Rigveda), Grieks denken (bijv. Aristoteles) en ook bij Stephen Hawking voorbij gaat.

-Een gesprek met god
In je essay komt god, (die je vervolgens om onduidelijke reden God noemt) als een konijn uit een toverhoed tevoorschijn. Blijkbaar bedoel je er een veronderstelde goddelijke schepper van het universum mee die voorzien is van menselijke attributen. Begrijp je hoezeer je hier vreemde bokkesprongen maakt? Je maakt het wel deels goed door er tot slot aan toe te voegen "Dit is voor ons mensen een prettige gedachte", oftewel dat je wel doorhebt dat we hier met ongebreidelde menselijke fantasie te maken hebben. Punt is of je kinderlijke fantasie moet laten voorbijgaan in een essay waar je heel serieus bezig wil zijn met zoeken naar antwoorden. Even later, wanneer je Stephen Hawking voorbij laat gaan, kom je alweer met Het leuke hiervan vind ik, dat ook dit ruimte bied voor iets dat we kunnen beschouwen als een “hiernamaals” , hetgeen de lezer duidelijk maakt dat je blijkbaar zelf nogal beheerst wordt door het aan de haal gaan met fantasie en criterium voor waarheid tenminste voor een deel bepaald wordt door graad van leuk zijn voor de mens. Dat is dus de conclusie die de lezer kan maken net voordat je met je eigen "persoonlijke conclusie" komt. In dat gedeelte valt mij op dat je je niet kan neerleggen bij het feit dat we eenvoudig met vraagtekens in de hand staan (de wijste stellingname), maar met flink rammelen je uiterste best doet om een god uit de spaarpot te laten vallen. Met als meest rammelende argument "Daarnaast kan ik moeilijk accepteren dat de ziel uit toevalligheid door biologische evolutie is kunnen ontstaan." Het wereldraadsel zal zich weinig bekommeren om wat jij wel of niet kan accepteren.

welkom

Wat ontzettend tof dat ik nu al reacties heb. Bedankt daarvoor.
Zo heel jong ben ik helaas niet meer. Maar ik heb na het MBO nooit doorgestudeerd.
Ik heb dus nooit een les in filosofie gehad en zelfs op het vlak van bijvoorbeeld natuurkunde heb ik mezelf moeten scholen.
Al mijn kennis komt dus in principe van; documentaires, YouTube, gesprekken met anderen etc.

Helaas zijn er geen mensen in mijn omgeving die een interesse in filosofie met mij delen, dus daarom heb ik toen besloten
om gewoon een keer zo veel mogelijk van mijn theorieën op papier te zetten zodat ik dat in een keer aan iemand voor zou kunnen leggen. Maar ook
daar had niemand interesse in, dus toen ben ik op zoek gegaan naar een platform waar ik m'n beschouwing kon delen haha.

Als antwoord op Roeland:
Nee, dat laatste stukje is geen multiple choice vraag maar een slordigheid.
Ik had nog wat opgeschreven als aantekening voor mezelf om over te kunnen brainstormen.

Ik ga nu met jullie tips aan de slag om het een wat beter geheel te maken.

Nog een paar opmerkingen naar aanleiding van je slotopmerkingen:

Er zijn 4 dingen die ik zeer merkwaardig vind.
1. Dat er vanuit niets iets is ontstaan.
2. Dat het universum zo ingericht is dat DNA mogelijk is.
3. Dat vanuit DNA de ziel (of de film van het bewustzijn) is ontstaan.
4. Dat mijn unieke ziel vervolgens ook nog eens is ontstaan.

No 1 gaat uit van iets wat je eerst moet bewijzen.
Maar stel dat het bewezen zou zijn, dan is het enkel hoogstens nog merkwaardig dat jij het proces niet begrijpt, en de persoon die het bewees blijkbaar wel.
No 2: Indien het de structuur heeft dat DNA eruit groeit is het niet merkwaardig, maar juist een zeer logische gang van zaken. Het woordje "ingericht" moet je hier vermijden, want dat impliceert uitgaan van een ontwerper, hetgeen niet noodzakelijk is.
Indien het een andere structuur had zou het zich anders ontwikkeld hebben, net zo of zo min merkwaardig.
No 3: Waarom merkwaardig? Is het mbv. de moderne wetenschap juist niet begrijpelijker gemaakt? Wanneer je alle levende wezens bij langs gaat kun je toch juist een hoop kleine tussenstappen in toename van bewustzijn ontdekken? Van virussen, die de definitie van wat 'leven' is bijna onmogelijk maakt, naar bacteriën en planten, via over steeds meer bewustzijn beschikkende diersoorten, tot aan zoogdieren en vogels die we soms al als "intelligent" kunnen betitelen, naar mensapen die wat bewustzijn betreft nauwelijks van een menselijk kind te onderscheiden zijn. Om nog maar niet te spreken over mijn hond die mijn bijdragen intypt wanneer ik er geen zin in heb.
No 4: Ik denk dat de zandkorrels op het strand over eenzelfde uniekheid beschikken. Iedere haar op je hoofd is ook uniek, iedere oliebol die je bakt, evenals het weer van iedere nieuwe dag. Wat zeg ik? Iedere seconde op aarde is uniek.
Als je maar genoeg op uniekheid oefent blijft er niets merkwaardigs over, want het is juist het meest voorkomende in de natuur.

Het filosofische opstel heeft mij aangezet om wat te piekeren over wat ik zou noemen als merkwaardig, wanneer het mij gevraagd zou worden. Ik vond meteen iets wat ik zelden door iemand opgemerkt hoor worden.

Bovenstaand essay laat het "ik" (of de ziel) voorbijgaan alsof het een vanzelfsprekendheid is, alsof zoiets bestaat. Bij mij gaat het er maar moeilijk in.

Ik vind het merkwaardig dat ik genoodzaakt word om mezelf als één en dezelfde persoon te zien. Men heeft van geboorte en overlijden in de regel een bericht waar dezelfde naam op staat, bij het pensioenfonds weten ze precies hoeveel uitkering je krijgt vanwege wat je in 1978 voor werk uitvoerde. Ik móet het dus wel geloven.
Terwijl ik in de loop van de tijd op alle mogelijke manieren toch steeds iemand anders ben geworden, vaak radikaal anders. Het dilemma wordt des te groter naarmate je ouder wordt.

Soms is er nog iets dat bewijst dat je dezelfde bent omdat je een object hebt bewaard, je rijbewijs met foto toen je 24 was ofzo, dat je altijd op zak met je meedroeg. Totdat je dat eens laat zien en het commentaar krijgt dat de gelijkenis niet meer is op te maken.
Verhalen vertellen over wat je hebt beleefd kan ook helpen. Ik werd overreden door een auto toen ik vijf was. Totdat je zo oud wordt dat het voelt alsof je een verhaal over iemand anders vertelt. Het raakt je niet meer. Je herinnert je enkel nog het verhaal, de woorden waarmee je het wel eens eerder hebt verteld.
Je kan ook nog wat vertellen over hoe het was toen er nog een ijzeren gordijn was, maar de jonge toehoorders zie je dan meteen gapen.

Heel erg wordt het wanneer je van land gaat verhuizen en dan later moet terugdenken aan het feit dat je ooit een andere nationaliteit had, in een andere cultuur omgedompeld was, een andere taal sprak, hele andere gewoonten had, een totaal ander leven leidde. Niemand om je heen kent die persoon.
Of de basis onder je denken wegvalt en je wereldbeeld volkomen verandert. Hoe in vredesnaam ben je dan toch nog dezelfde persoon?

Of nog erger: opeens verandert de maatschappij. Je wordt op een dag wakker en leest dat Hitler nu de rijkskanselier is. En ja hoor, een jaar of acht later ben je een concentratiekampbewaker in plaats van een kantoorbediende, of op weg naar het oostfront om daar twintig man om zeep te helpen voor je zelf het loodje legt vanwege de vrieskou, in plaats van dat iedereen je kende als de fietsenmaker die goed werk aflevert. Uniek? Nee, gewoon meeloper zoals ieder ander.

Het ergste wordt het wanneer je je vader of moeder dement ziet worden en voor je ogen ziet veranderen in iemand die je niet meer herkent, die jou ook niet meer herkent. Is dat dezelfde persoon? Ja, net als die baby waar je uit geboren bent, die geen woord kon uitspreken en luiers nodig had, die je ook in het geheel nooit gekend hebt.

Merkwaardig, merkwaardig. Het "ik" kun je niet beetpakken. Wanneer je het doet is het slechts een momentopname. Vandaar dat ik vroeger als christen al moeite had met dat "voor God verschijnen". Welke versie van onze persoon? De vrome jonge man die ik als jong volwassene was of de atheïst die wanneer hij voor God verschijnt zegt dat hij een appeltje met goddelijke hoogheid te schillen heeft? De christenen zijn er voor het gemak altijd van uitgegaan dat het de persoon is die sterft. Da's wel een schrikbeeld geworden nu mensen pas doodgaan wanneer ze tot een vleesrobot (leuke woordvondst, nlsander!) zijn gedegenereerd. Ik zie ze al in een rolstoel met kwijl uit hun mond voor God gesleept worden. Daar valt zelfs voor God niet meer mee te praten.

Er zijn wel een paar zaken die meehelpen om er toch maar in te blijven geloven. De Moody Blues kwamen eens naar Helsinki en ik ging ze beluisteren. En warempel, de zanger had grijze haren, maar toen hij Nights in White Satin zong was zijn stem precies dezelfde als op de plaat uit de zestiger jaren.
Na 22 jaar componeerde ik weer een paar muziekstukjes, en een kenner zal kunnen horen dat het van dezelfde persoon is als die stukjes van 22 jaar geleden. Alsof de ene dag op de andere volgde. Het viel mezelf op hoe verbazend weinig er maar veranderd was. Nou ja, het tijdsbestek van 22 jaar in de tweede helft van je leven heeft natuurlijk niet zoveel meer om het lijf.

Als antwoord op het laatste bericht van rereformed. Ik heb een nieuwe versie van mijn essay gemaakt.
Hierbij heb ik jouw tips in acht genomen. Ik denk dat deze 2de versie wat minder controversieel is haha.

Om in te gaan op je laatste opmerking...

Ik denk dat het wel heel belangrijk is dat we onderscheid maken tussen 2 dingen:

1. Het bewustzijn zoals een computer of machine dat kan zijn. Dus simpelweg input ontvangen van een omgeving, vervolgens die input verwerken
en dan uitput genereren.
2. Het bewustzijn als een film die wij ervaren.

Ik snap niet dat die "film van het bewustzijn" nodig is. Waarom zijn we niet gewoon automatisch functionerende vleesrobots die helemaal
niks ervaren of meemaken zoals je computer of auto dat ook niet doet. En ik stel me voor dat de genetische code die dit mogelijk maakt gigantisch complex moet zijn.

Als je ervanuit gaat dat de film van het bewustzijn is ontaan uit het bewustzijn, dan moet dat een enorme stap zijn geweest lijkt mij.
Alsof je een benzine motor in een electromotor veranderd, of van machine learning de overstap maakt naar A.I.

van de buitenkant lijkt het op elkaar en lijkt het hetzelfde te doen, maar toch zijn ze fundamenteel anders.
Althans dat is hoe ik me het voor stel.

42
Filosofie
Versie: 2

Voorwoord:

Dit is de 2de versie van dit essay.
Ik blijf aanpassingen maken naar aanleiding van tips die ik ontvang op het forum van freethinker.nl
Dank aan iedereen op freethinker.nl die mij hierbij helpen.

Mocht je een leuke bijdrage hebben dat in dit essay zou passen, of heb je een tip voor me, dan verneem ik dat graag.

Dit stuk is een verzameling van filosofische gedachten en onderwerpen die in grote lijnen verbonden zijn met de vraag; “waar komen wij vandaan”. Het doel is niet om tot een eenduidig antwoord te komen maar om een verzameling te maken van alle mogelijke opties, daarom kan het voor komen dat ik hypotheses maak die elkaar tegenspreken.

Ik ben niet academisch onderlegd en heb nooit een les in filosofie gehad. Maar heb het altijd heel leuk gevonden om na te denken over hoe onze wereld in elkaar zou kunnen zitten, en heb hier ook veel tijd en slapeloze nachten aan besteed. Tot dusver ben ik al best trots hoe ver ik gekomen ben.

Voordat we beginnen wil ik een quote aanhalen van een Amerikaanse taalkundige uit de 19e eeuw die vanaf haar vroege jeugd, doof en blind door het leven ging:

“Everything has its wonders, even darkness and silence. And I learn, whatever state I may be in, therein to be content.”
-Helen Keller.



Waarom is er iets, in plaats van niets?

Voordat we beginnen met ons af te vragen waar wij zelf vandaan komen of waar ons universum vandaan komt moeten we ons de ultieme “waarom vraag” stellen:

“Waarom is er iets in plaats van niets.”

Filosoof Ludwig wittgenstein: “Het mysterie is niet hoe de dingen zijn in de wereld, maar het bestaan ervan zelf.”

Natuurkundige John Archibald Wheeler (de bedenker van de uitdrukking “Black Hole”):
“I want to Know, How come the quantum, how come the universe, How come existence?”

Nog een leuke quote (geen bron):
“Modern science is based on: Give us one free miracle and we'll explain the rest. And the one free miracle is the apearence of all the matter and the energy of the universe and all the laws that govern it from nothing in a single instant”

Al eeuwen lang hebben de slimste filosofen en natuurkundigen zich over deze vraag kunnen buigen.
Helaas zijn er voor zover ik weet eigenlijk maar 2 theorieën gevonden:

1: het bestaan is ontstaan uit het niets.
2: het bestaan is gecreëerd.

Dit zijn dan wel theorieën, maar het zijn geen logische theorieën. Immers, als er niks was, dan kon er ook niets gebeuren waardoor er iets kon ontstaan. En als een god of “schepper” het bestaan heeft geschapen, waar komt hij zelf dan vandaan?

Uiteindelijk kom je altijd bij de volgende vraag uit; Wat was er dan voor het begin?
Het is toch opmerkelijk dat we in al die eeuwen en met alle ontwikkeling die we in de wetenschap hebben gehad geen enkele logische “mogelijke” verklaring hebben kunnen vinden voor het bestaan. Ik denk dat we ondertussen wel vast mogen stellen dat er geen logische verklaring voor het bestaan mogelijk is.

Sherlock Holmes; “Sir Arthur Conan Doyle When you have eliminated the impossible, whatever remains, however improbable, must be the truth.”

Zonder met een antwoord te komen op “de ultieme vraag”, wil ik in ieder geval de volgende uitspraak doen:

“Als ik mezelf puur op logica berust dan moet ik de conclusie trekken, dat het niet mogelijk is dat er iets bestaat. Het feit dat er iets is in plaats van niets spreekt alle logica tegen.
Toch moet ik accepteren dat ik besta.
Vastgesteld hebbende dat er geen logische verklaring kan zijn voor het bestaan moeten we ons realiseren dat als we ooit een verklaring zullen vinden, deze (voor ons) niet logisch zal zijn.”



Tijd en Ruimte.

“Ik denk, dus ik ben”. De beroemde uitspraak van Descartes en de enige zekerheid in het leven.
Om het wat minder filosofisch te zeggen; Misschien lig je nu op een psychiatrische inrichting te hallucineren dat je dit verslag leest. Misschien lig je wel in coma of droom je op dit moment.

Wat Descartes hiermee duidelijk maakt is dat hoe ons bewustzijn de wereld ervaart afhankelijk is van hoe ons onderbewustzijn de wereld aan ons voorlegt. Om het wat symbolischer te zeggen:
Wat wij ervaren is een schilderij en de kunstenaar is ons onderbewustzijn.



De manier waarop wij tijd ervaren is ook een product van ons onderbewustzijn. Het is een concept dat ons onderbewustzijn heeft gecreëerd om ons in staat te stellen om de wereld om ons heen te begrijpen. Ditzelfde geld voor het fenomeen “ruimte”. We kunnen tijd en ruimte ook verschillend ervaren een extreem voorbeeld hiervan zijn hallucinogene drugs. Maar ook als je een drankje op hebt kan je besef van ruimte en tijd anders zijn. Als je droomt ervaar je zelfs ruimte terwijl deze er in werkelijkheid niet is, en het kan zijn dat een droom heel lang lijkt, maar in werkelijkheid maar een paar seconden heeft geduurd.

Je kunt je dus de vraag stellen, laat ons onderbewustzijn ons de volledige realiteit zien? Of worden we misschien een beetje door ons onderbewustzijn voor de gek gehouden. En zijn tijd en ruimte wel wat het lijkt te zijn?


Er zijn een aantal eigenaardigheden aan “ruimte en tijd”
– Gebaseerd op hoe wij tijd ervaren, moet er ooit een begin zijn geweest of er moet altijd al zijn geweest. Dit is allebei niet mogelijk als je er van uitgaat dat er vanuit niets niet iets kan ontstaan.
– Volgens de relativiteits- theorie kunnen ruimte en tijd buigen, wat natuurlijk ook tamelijk bizar is en
– zijn ruimte en tijd ontstaan tijdens het begin van de oerknal.

Deze kennis doet mij beseffen dat:
Als je wilt leren hoe de wereld er daadwerkelijk uit ziet, je anders naar de wereld zult moeten leren kijken. Wat mij hier persoonlijk bij helpt, is om de wereld voor te stellen als een virtuele wereld, Dus gewoon informatie wat wij ervaren als energie, ruimte en tijd.

Theorie 1:
Het 4 dimensionale universum

Laten we proberen een kijkje te nemen achter de schermen van ruimte en tijd.
Volgens (daar heb je hem weer) de relativiteitstheorie van Einstein zijn tijd en ruimte een geheel. Dit word “ruimte-tijd” genoemd. Naast hoogte breedte en diepte speelt tijd daarin de rol als 4e dimensie. In theorie bestaat ons universum dus uit een lengte as, een breedte as, een hoogte as, en een tijd as. De lengte, breedte en hoogte as zijn voor ons makkelijk voor te stellen maar de tijd as is voor ons onzichtbaar. Dit komt omdat wij tijd niet in zijn geheel kunnen ervaren maar alleen in doorsnedes. Zo'n doorsnede van de tijd ervaren wij als de realiteit en noemen wij het heden.
Echter dat wij tijd niet in zijn geheel kunnen ervaren, hoeft niet te betekenen dat tijd niet in zijn geheel bestaat. Met andere woorden, dat wij het verleden en de toekomst niet ervaren, hoeft niet te betekenen dat deze niet bestaan.

Theorie 2:
Het universum als algoritme

Als bovenstaande theorie zou kloppen en het verleden en heden in zijn geheel bestaan, dan zou je je af kunnen vragen of het universum niet enorm veel data in beslag neemt. De meest efficiënte manier om grote hoeveelheden data op te slaan is in de vorm van een algoritme, echter kan dat maar met een heel specifiek soort informatie namelijk gestructureerde informatie. In ons universum lijkt alles een oorzaak of oorsprong te hebben en dus lijkt het er op dat ons universum gestructureerd is. In theorie zou dit betekenen dat het universum in de vorm van algoritme zou kunnen worden opgeslagen, je kunt je afvragen of dat toeval is. Daarnaast is een algoritme oneindig, en dat zou het oneindigheid van ons heelal kunnen verklaren. In de videogame industrie is het ons al gelukt om hele virtuele werelden te creëren aan de hand van een algoritme. Een bekend voorbeeld hiervan is Minecraft.

Theorie 3:
Niet zo moeilijk doen

Deze theorie behoeft weinig onderbouwing:
“Niet zo moeilijk doen, de wereld is gewoon zoals wij dat ervaren”.
Laten we dit vooral niet vergeten.


Stephen Hawking in een interview met John Oliver:
Imaginary time. People think it's something you have in dreams or when you are up against a deadline. But it's a well defined concept. Imaginary time is like another direction in space.
It's the one bit of my work that science fiction writers havent used, because they dont understand it.

Stephen Hawking in een interview met Richard Dawkins:
In Newtons theory, time was seperate from space and ran from the infinite past to the infinite future. However, newtons theory was soon preceeded by einsteins general theory of relativity. This allowed the beginning of the universe to be like the south pole. Asking for a point before the beginning would be like asking for a point south of the south pole.


willekeur.

Als we om ons heen kijken, dan lijkt willekeur in overvloed voor te komen.
Echter hoe meer kennis wij vergaren, hoe meer duidelijk lijkt te worden dat deze willekeur schijn is.

Zo snapten we vroeger bijvoorbeeld niet hoe regen en wind veroorzaakt werden en was dit in onze ervaring willekeur. Met de kennis van nu, kunnen we voorspellingen maken wanneer het gaat waaien of gaat regenen. Zo zijn er nog tal van voorbeelden te noemen waarbij willekeurigheid ruimte maakt voor kennis.

Scheikundige en natuurkundige processen heersen over ons universum en zijn in essentie “voorspelbaar”. Bij een “eenvoudig” proces zoals het verbranden van een lucifer kunnen we ons dit nog bevatten. Maar zodra een proces te ingewikkeld wordt, zijn wij niet meer in staat om de logica te zien en ervaren wij dit als willekeur.

De grote vraag is dus, bestaat willekeur eigenlijk wel binnen ons universum?

In de digitale wereld zoals videogames bestaat willekeur helemaal niet, dit komt omdat het niet mogelijk is om willekeur te programmeren. We kunnen wel de illusie van willekeur wekken. Hiervoor wordt bijvoorbeeld het magnetisch veld van de aarde gebruikt om “willekeurige” nummers te generen. Dit ervaren wij dan als willekeur omdat wij niet in staat zijn om het magnetisch veld van de aarde te voorspellen, maar in de kern is dit natuurlijk ook “voorspelbaar”.

In ons “mens zijn” ervaren wij ook willekeurigheid. Stel je bijvoorbeeld voor dat je een chineze menukaart voorgeschoteld krijgt en dat je een keuze “moet” maken van deze kaart.
Dit kan voelen als een keuze die je puur uit willekeur maakt.
Maar wat we over onze hersenen geleerd hebben is dat ons gedachte-proces een chemisch proces is. En deze in essentie dus voorspelbaar zou moeten zijn.

Als dit klopt, zou dat betekenen, dat alles wat wij doen in essentie voorspelbaar is.
En hier wordt het een beetje ongemakkelijk...
Hebben we dan wel zoiets als “vrije wil”? Het voelt toch alsof wij zelf bepalen wat wij doen en dat wij niet bestuurd worden door chemische processen.
Vrije wil en Het Lot

Theorie 1:
Vrije wil bestaat niet

Wat betekend het eigenlijk om iets te willen? Als je iets wilt, komt dat doordat je datgene mooi vind, leuk, of lekker. Of omdat het niet willen kan resulteren in pijn angst verdriet etc. Wat wij willen is dus (in ieder geval grotendeels) gebaseerd op onze emoties. Daarnaast kan iets ook een gewoonte zijn. In essentie lijken dit allemaal dingen die bestuurd worden door chemie.
Je zou dus kunnen stellen dat wil per definitie niet vrij is.

Dit klinkt een beetje deprimerend, maar aan de andere kant... is het feit dat we dingen willen, niet juist wat het leven de moeite waard maakt? Je kan het ook omarmen, accepteren dat je slechts een toeschouwer bent in deze wereld, en genieten van “de film”.

Theorie 2:
Vrije wil bestaat wel

Of klopt wat wij voelen misschien toch en hebben wij doordat wij een ziel hebben zelf controle gekregen over wat er gebeurd? Is er toen “de film van het bewustzijn” tot stand kwam, misschien een einde gekomen aan het tijdperk van voorspelbaarheid in het universum? Daarover meer in het volgende hoofdstuk.



Waar komt de film van het bewustzijn vandaan?

Theorie 1:
Empathie

Voordat we verder gaan wil ik eerst vaststellen wat ik bedoel met “film van het bewustzijn”
Ik had ook het woord bewustzijn kunnen gebruiken, maar dat kan een discussie oproepen, een tesla auto is zich immers ook “bewust” van zijn omgeving, maar maakt de “film van het bewustzijn” niet mee. Daarnaast zou het in mijn optiek kunnen dat het 2 hele verschillende fenomenen zijn. Misschien is bewustzijn vergelijkbaar met “machine learning”en de film van het bewustzijn meer vergelijkbaar met Neural networking of A.I. 2 producten die van de buitenkant op elkaar lijken en hetzelfde lijken te doen maar in werkelijkheid fundamenteel anders zijn. Bewustzijn is ook veel makkelijker evolutionair te verklaren dan “de film van het bewustzijn”maar daar komen we later nog op terug.

Film Van Het Bewustzijn ga ik vanaf nu afkorten als FVHB

Het is niet mogelijk om “de film van het bewustzijn”te definieeren, maar we kunnen wel vaststellen dat we allemaal weten dat het bestaat.
Als ik je de stelling voor leg; “Stel dat je gereincarneerd wordt”. Dan is dat gene waarvan je je voorstelt dat het gereincarneerd wordt de FVHB.
Daarnaast kan ik er ook vanuit gaan, dat jij ervan uit gaat dat iedereen om je heen een FVHB heeft. Immers waarom zou je empathie voor iemand hebben als diegene geen FVHB heeft. Zonder FVHB is iemand immers maar een leeg omhulsel of een “vleesrobot”.

Vanuit wetenschappelijk oogpunt gezien moet de FVHB zijn ontstaan door Evolutie. We weten dat mensen een FVHB hebben, en we weten ook dat de eerste eencellige wezens geen FVHB hadden. Ergens daartussenin is er dus een mutatie aan het DNA van een diersoort geweest waardoor er een FVHB is ontstaan. En... Het hebben van een FVHB moet een evolutionair voordeel hebben opgeleverd voor deze nieuwe diersoort, anders zou het uiteindelijk niet zijn weg hebben gevonden op de evolutionaire ladder. De grote vraag is dus; “Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van FVHB?”

Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van FVHB...

Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van FVHB...

Wat is het evolutionair voordeel van het hebben van een FVHB...

Toen ik hierover na aan het denken was, bedacht ik ineens dat we deze vraag misschien al hebben beantwoord. We hebben namelijk al vastgesteld, dat het niet logisch zou zijn om empathie te hebben voor iemand als je er niet vanuit zou gaan dat diegene een FVHB heeft. Betekend dit dat het ontstaan vande DFVHB een vereiste is voor het ontstaan van empathie? Dat empathie een evolutionair voordeel oplevert daar is iedereen het wel over eens.

Ja en dus het volgende... Als het als het zonder de DFVHB niet logisch is om empathie te hebben, zou het dan kunnen dat het juist de functie van onze ziel is om logica te elimineren? Dit zou dan inderdaad moeten betekenen dat daarmee ook willekeur of onvoorspelbaarheid is ontstaan. Van DNA snappen we dat dat ten stand komt door logische chemische processen, daar komt geen willekeur aan te pas, maar zou het misschien kunnen dat dat voor het product van ons DNA namelijk de DFVHB anders zit?

Theorie 2:
Een schepper


Deze theorie gaat de vorige compleet tegen spreken, maar ik heb je gewaarschuwd.
Bij de vorige theorie moeten we er namelijk wel van uit gaan, dat de ziel geleidelijk aan door evolutie is ontstaan. Is dit wel mogelijk? Immers je ervaart de “film van het bewustzijn” of je ervaart hem niet. Is het wel mogelijk dat de configuratie van het DNA dat nodig is voor een ziel, daarvoor al enigszins een functie had?

Ik wil ook nog even iets rechtzetten.
Er wordt ons vaak verteld dat het ontstaan van DNA vergelijkbaar is met een kaartenhuis dat spontaan tot stand komt als je met een bladblazer over een spel kaarten blaast. Deze vergelijking zou kloppen als iemand de kaarten van te voren zou hebben voorzien van magneten (adhesie en cohesie van moleculen) waardoor het spel kaarten de neiging zou hebben om in een aantal verschillende vormen te vallen, waaronder de vorm van een kaartenhuis. Het bijzondere is eigenlijk niet dat het DNA ontstaan is, maar dat de moleculen in ons universum geprogrammeerd lijken te zijn om DNA te vormen.

De clone paradox:

We kunnen een clone van je maken en dat ben jij dan niet,
julie delen niet jouw bewustzijn
en dan maken we nog een clone en dat ben jij ook niet
en zo kunnen oneindig doorgaan zonder dat we jou maken.
Hoe groot was dan de kans dat je geboren werd?

Een gedachte experiment

Stel je voor dat je net bent overleden. Je komt oog in oog te staan met God, en je hebt met hem het volgende gesprek:

Jij: “Wat gaat er nu verder gebeuren? Ga ik naar de hemel?”

God: “Nee je wordt gereïncarneerd”

Jij: “Ben ik al vaker gereïncarneerd”

God: “ Ja al heel vaak.

Jij: “Maar als ik gereïncarneerd wordt begin ik weer met een schone lei en alles wat ik in mijn vorige leven heb gedaan doet dat er dan niet meer toe?”

God: “Nee dat klopt niet. Je neemt je ervaring van al je vorige levens mee. Als je lang genoeg hier zou blijven, zou je langzaamaan weer alles van je vorige levens gaan herinneren. Maar het heeft geen nut om dat tussen al je levens door te doen. ”

Dit keer zul je gereïncarneerd worden als een chinees meisje in het jaar 1800”.

Jij: “wacht, wat? Stuur je me terug in de tijd?”

God: “Ja, zo zou je het kunnen zien”

Jij: Maar als je me terug in de tijd stuurt, is er dan een kans dat ik mezelf tegen kom?

God: Jazeker, dat gebeurt heel vaak. Maar beide levens zijn zich hier niet van bewust.

Jij: “Waarom doe je dit allemaal? Wat is het nut hiervan?

God: Ik heb dit universum voor jou geschapen om volwassen te worden.

Jij: “Je bedoelt voor de mensheid toch?”

God: “Nee voor jou.”

Jij: “Maar alle andere mensen dan?”

God: “Er zijn geen andere mensen, jij bent iedereen.”

Wat er met dit gedachte-experiment mooi duidelijk wordt. Is dat we het niet door zouden hebben als we meerdere levens leiden. Misschien leven we door in een ander lichaam nadat we overlijden dit zouden we nooit door kunnen hebben.
Dit is voor ons mensen een prettige gedachte. “het idee dat we door zullen leven” ondanks dat we dit zelf niet doorhebben.

Wat ik hier ook een mooie gedachte aan vind is dat het de uitspraak “behandel een ander zoals je zelf behandeld zou willen worden” in een ander licht plaatst.

Andere universa

In de eerste plaats zou je stellen, dat we nooit kunnen weten wat er zich buiten ons universum afspeelt. Toch kunnen we hier wel iets interessants over vinden. Ik wil beginnen met een quote van Stephen Hawking:

Stephen Hawking in een interview met Richard Dawkins:
The existence of the earth, and the properties that made it possible for biological life to develop depends on the very fine balance between the so called constants of nature. If they were more than slightly different, either planets like the earth would not occur, or the chemical processes nescesary for life would not take place. One might take this as evidence for a devine creator but an alternative explanation is what is known as the multiverse. The idea is that there are many possible universes. Only in the small number of universes that is suitable Wil intelligent beings develop and be able to ask the question. Why is the universe so carefully designed.

Stephen Hawking stelt hier dus dat er 2 mogelijkheden zijn.
1. Er is een “schepper”
2. Er is een multiversum

Een schepper:
Zo gek is dit antwoord dus misschien niet. Immers een logische verklaring voor het bestaan hoeven niet te verwachten. Het is wel erg saai en bied verder weinig ruimte voor speculatie. Want alles is dan in principe mogelijk.

Het Multiversum:
Dan blijft er nog 1 optie over en dat is een multiversum. Een vraag die je dan kunt stellen is hoeveel universa zouden er dan zijn?

Dan kunnen er weer 2 dingen mogelijk zijn.
1. Er is een aantal universa
2. Er is een oneindig aantal universa

Als er een bepaald aantal universa is, dan kunnen we ervan uitgaan dat de onze uniek is. Echter roept dat ook de vraag op “waarom dat aantal?”
Als er een oneindig aantal universa zijn dan zou het voor de hand liggen dat er ook een oneindig aantal kopieën van ons universum moeten bestaan.

nlsander schreef: 16 aug 2021 13:53 1. Het bewustzijn zoals een computer of machine dat kan zijn. Dus simpelweg input ontvangen van een omgeving, vervolgens die input verwerken
en dan uitput genereren.
2. Het bewustzijn als een film die wij ervaren.

Ik snap niet dat die "film van het bewustzijn" nodig is. Waarom zijn we niet gewoon automatisch functionerende vleesrobots die helemaal
niks ervaren of meemaken zoals je computer of auto dat ook niet doet.

De frase die je steeds gebruikt "bewustzijn als een film die wij ervaren" of "film van het bewustzijn" blijft enigszins onduidelijk. Verbeter me als je er wat anders mee bedoelt, maar het schijnt me toe dat je er "bewustzijn op het niveau van ervaren van gevoelens" mee bedoelt. Indien zo dan denk ik dat je beter die frase kan gebruiken. Ook al omdat een film iets is wat je overkomt, waar je enkel toeschouwer bent. Terwijl wij in ons leven juist ook zelf acteurs zijn, scheppers en opwekkers van ervaringen.

En ik stel me voor dat de genetische code die dit mogelijk maakt gigantisch complex moet zijn.

Als je ervanuit gaat dat de film van het bewustzijn is ontaan uit het bewustzijn, dan moet dat een enorme stap zijn geweest lijkt mij.
Alsof je een benzine motor in een electromotor veranderd, of van machine learning de overstap maakt naar A.I.

van de buitenkant lijkt het op elkaar en lijkt het hetzelfde te doen, maar toch zijn ze fundamenteel anders.
Althans dat is hoe ik me het voor stel.

Een enorme complexe zaak, vanzelfsprekend. Maar niet een enorme stap. Want zoals ik al eerder opmerkte kan men in alle levensvormen toch veel kleine stappen, oftewel gradaties onderscheiden. Ontwikkeling via talloze kleine tussenstappen is toch begrijpelijker dan één enorme stap.

“Rereformed” schreef:…
…
Nou ja, het tijdsbestek van 22 jaar in de tweede helft van je leven heeft natuurlijk niet zoveel meer om het lijf.

Dat hangt van jouw maatstaf af.
De laatste bonbons met meer aandacht opsnoepen verandert de afstand tussen de maatstreepjes.

https://krollermuller.nl/tijdlijn/hortus-corpus

Roeland

Rerformed, echt bedankt voor je interesse!
Wat heerlijk om eindelijk eens met iemand te discuseren over deze zaken.

Je eerste stuk tekst over je "ik" als meerdere personen. Mooi geschreven hier ga ik rustig eens over nadenken.

Om op je laatste opmerking in te gaan over het begrip "film van het bewustzijn"

Ik ben natuurlijk op zoek geweest naar de definitie van het woord "bewustzijn" en omdat ik denk
dat vanuit de religie hetzelfde geprobeerd word te definiëren met het woord ziel heb ik ook daar gezocht.
Voor zo ver ik kan vinden is het eigenlijk niemand gelukt om een goede definitie te geven. En ik meen dat het ook wel
algemeen bekend is in de filosofie wereld dat deze begrippen niet te definiëren zijn? (die indruk kreeg ik uit een ted-talk op Youtube).
Ik weet dat er ook een theorie is die stelt dat ditgene dat wij proberen te definiëren een van de basisbouwstenen is van het universum en daardoor
niet te definieeren is.

Persoonlijk denk ik wel dat iedereen instinctief weet wat we proberen te duiden met het woord ziel of bewustzijn, dat probeer ik duidelijk te maken met de stelling "stel dat je geïncarneerd word".

Ik hoop op die manier te vermijden dat we te lang stil blijven staan bij het proberen te duiden wat het bewustzijn is, in plaats van dieper op de materie in te gaan.

Maar ik denk dat je gelijk hebt inderdaad en dat "bewustzijn op het niveau van ervaren van gevoelens" een betere omschrijving is.

Ik ga je opmerking over evolutie als theorie in mijn essay verwerken. Dan staan ze er allebei in als 2 verschillende "beschouwingen".

Rereformed, ik zou het leuk vinden als je antwoord zou willen proberen te geven op de volgende stelling/vraag:

We kunnen een clone van je maken en dat ben jij dan niet,
jullie delen niet jouw bewustzijn.
en dan maken we nog een clone en dat ben jij ook niet
en zo kunnen oneindig doorgaan zonder dat we jou maken.
Hoe groot was dan de kans dat je geboren werd?

Als je het niet met de stelling eens bent dan is dat ook een antwoord. Ik hoop dat ik naar aanleiding van jouw antwoord
een aantal vervolg vragen heb.

Als iemand anders trouwens een antwoord heeft dan ben ik daar ook benieuwd naar.

Indien begrip niet te definiëren valt kan men daar helemaal niet van uitgaan, noch in betogen gebruiken, aangezien het gelijk staat aan niet weten waar je over praat.
Het aan de lezer overlaten om, het in te vullen ("ze weten het instinctief") staat gelijk aan dat je ze niets te vertellen hebt, want ze weten het al.

Kortom, een betoog staat of valt juist met absoluut duidelijke definities waar je het over hebt.

Maar goed, de knapste koppen maken de fout om vanalles te vertellen over iets wat men eenvoudig uit de toverhoed goochelt. Ooit verbaasde ik me over de simpele-fons redenering van een evangelist die zijn boek met redenen voor godgeloof begon met Is God er, of is Hij er niet? Mijn antwoord daarop is een volmondig ja. Hij is er.

Waarop ik het commentaar gaf: Ik vind het een vreemd begin. Indien ik een boek zou schrijven waarom ik geen atheïst ben zou ik nooit zó beginnen. Ik zou me eerst suf piekeren over wat ik bedoel met 'God', voordat ik me de vraag zou stellen of God bestaat. Maar blijkbaar weet de schrijver dit al. Hij weet zelfs in die eerste zin al dat God een 'Hij' is! Geweldig knap hoor.