Ik Woke van Jou
Geplaatst: 12 jun 2022 21:14
In deze serie duikt documentairemaakster Sahar Meradji in de wereld van 'woke' - van anti-Zwarte Piet-demonstraties tot klimaatacties. (bron)
Ik heb vanmorgen ik meen de tweede aflevering van deze documentaire terug gezien. Een boeiend onderwerp dat mij terugbracht naar de tijd dat ik flyers uitdeelde tegen outspan sinaasappelen. Wat mij opviel en/of raakte.
Hoewel ik pas een deel gezien heb lijkt het mij een boeiende documentaire reeks.
Ik heb vanmorgen ik meen de tweede aflevering van deze documentaire terug gezien. Een boeiend onderwerp dat mij terugbracht naar de tijd dat ik flyers uitdeelde tegen outspan sinaasappelen. Wat mij opviel en/of raakte.
- Een meisje dat de blauwe brug in Amsterdam blokkeerde (met anderen) om aandacht te vragen voor milieu- en klimaatproblematiek. Inclusief aan elkaar vastlijmen met secondelijm en kettingen in ijzeren omhulsels. Maar vooral de ME die uitermate vriendelijk de lijm oploste met cola en de aan elkaar vast geketende met een deken over hun hoofd, tegen ijzeren splinters in de ogen, los slijptolde. Waarop de documentairemaakster de opmerking maakte dat er landen zijn waar dit wel anders opgelost zou zijn en dat dit toch ook een mooie vorm van gelijkheid is, in Nederland
- Een actievoerster die 5 dagen per week in Nederland protesteert, voor (of misschien beter, tegen) iets. In dit geval bij booking.com tegen de verhuur van 45 appartementen op bezet Palestijns gebied. Twee dingen vielen daarbij op, de boosheid en het niet in gesprek willen gaan met een omstander die dat wel wilde
- Een "zwarte" (laat ik eens even niet woke zijn) die meeliep in een demonstratie tegen racisme waar een toespraak gehouden werd die hem tot het diepst van zijn ziel raakte. Er zouden 5.000 mensen meegelopen hebben in de demonstratie maar bij de toespraak waren er slechts enkele tientallen te zien. Verder had ik plaatsvervangende schaamte bij de toespraak (je moet het zien om het te begrijpen)
- Een gehandicapte die vertelde hoe ze zich, gekluisterd aan haar rolstoel, buitengesloten voelde van de maatschappij. Het kwam op mij in basis als oprecht over maar ook als een schreeuw om aandacht en erkenning (wat ik overigens niet verkeerd vind)
Hoewel ik pas een deel gezien heb lijkt het mij een boeiende documentaire reeks.