Ongewenst Atheïsme (Lekker blijven geloven..!)

[Sebastiaan]

Ongewenst Atheïsme (Lekker blijven geloven..!)

door Jan Vis, filosoof

Het atheïsme is welbeschouwd een buitengewoon onaangename levenshouding. Het staat immers haaks op een algemeen erkend en aanvaard maatschappelijk verschijnsel, namelijk de godsdienst. Het gaat onverdroten tekeer tegen alle denkbare vormen van godsdienstigheid, of het nu als Christendom, Jodendom of Islam voorkomt. Het stelt die godsdiensten allemaal zonder pardon ter discussie en schroomt zelfs niet ze ook nog te bestrijden waar het de kans krijgt.
Het is een feit dat het atheïsme de indruk wekt behoorlijk intolerant te zijn, precies zoals dat met godsdiensten het geval is. Maar waar die laatsten zich bedienen van overgeleverde dwaasheden en daardoor bij gebrek aan argumenten onvermijdelijk niet anders dan intolerant kunnen zijn, gebruikt de atheïst logische argumenten en bovendien doet hij dat in een strikt intellectuele confrontatie. Hoewel daar geen geweld aan te pas komt maakt het de gelovige toch behoorlijk onzeker en angstig. Intuïtief voelt deze het gevaar van een dreigend verlies aan houvast. Dat is iets waar elke gelovige als de dood voor is, omdat het juist de enige bedoeling van zijn godsdienst is om houvast te bieden.
Inderdaad is het een feit dat het atheïsme een confronterend karakter heeft. Van nature is het de vijand van alles wat de werkelijkheid verleugent. In dat verband is het het geloof aan een hogere goddelijke macht dat als eerste aan de kaak gesteld moet worden. Omdat het daarbij over een waandenkbeeld gaat kan de atheïst er niet onverschillig voor zijn en de zaak laten voor wat hij is. Er moet op gereageerd worden en zo'n reactie lijkt doorgaans, door zijn stellige karakter, tamelijk hard. Nu is het opvallend dat je tegenwoordig nog maar zelden iets van het atheïsme hoort. De oorzaak is ongetwijfeld gelegen in het moderne streven om zoveel mogelijk 'politiek correct' te denken en te spreken. Zo wil de moderne intellectueel niet van discriminerende uitspraken beschuldigd kunnen worden. Hij is zelfs bang om al te ongezouten kritiek te leveren. Dat maakt hem voorzichtig, ja zelfs angsthazerig. Beter schuchter het thema atheïsme vermijden dan het risico lopen op de vingers getikt te worden.
Meer dan enige decennia geleden wordt het tegenwoordig intolerant gevonden kritiek te hebben op iemands overtuigingen en speciaal iemands geloof. De filosofische ondergrond van die opvatting is het zogenaamde post-moderne denken. 'Ieder het zijne' luidt het credo en dat houdt automatisch in dat het in de grond van de zaak allemaal wel best is en dat men geen moeite meer hoeft te doen om tot een gedegen oordeel te komen. Sterker nog, volgens dat denken heeft men niet eens het recht daartoe.
Maar in praktische zin hangt die 'alles is best' theorie ook ten nauwste samen met het feit dat de Westerse wereld te maken heeft gekregen met een enorme toevloed aan emigranten. Die mensen komen vrijwel zonder uitzondering uit achtergebleven gebieden waar, zoals gebruikelijk, de geestelijke en materiële armoede gepaard gaat met star orthodoxe godsdienstigheid. Bijna altijd is dat in de vorm van de Islam omdat die godsdienst enerzijds de armoede bevordert of althans in stand houdt, en anderzijds omdat die armoede op zijn beurt weer een vruchtbare bodem voor de Islam is. Die kruisbestuiving is typerend voor genoemde emigranten en hij is bijna niet te doorbreken.
Nu wordt het als onredelijk en vooral ook als kwetsend beschouwd die mensen met het onverbiddelijke atheïsme te confronteren. Zij moeten zoveel als mogelijk ontzien worden omdat zij toch al dwars liggen als het over mensen met een andere godsdienst gaat, laat staan als het atheïsme in het geding is. Dat is voor hen met recht ongeloof in het kwadraat! Dus laten de vroegere ijveraars voor een wereld zonder goddelijke waanvoorstellingen, namelijk de Vrijdenkers en de Humanisten, het er maar bij zitten. Zij doen het daarbij voorkomen dit uit redelijke en menslievende overwegingen te doen. Als toppunt van angsthazerij stellen zij die houding voor als tolerantie.
Dat een en ander niets met het begrip 'tolerantie' te maken heeft moge duidelijk zijn. Je kunt niet tolerant zijn als je alle verschillen en twistpunten angstvallig onder tafel wegwerkt. Het bij voorbaat zoeken van ongevaarlijke overeenkomsten is een buitengewoon slechte basis voor een redelijke manier van met elkaar omgaan. Bovendien houdt het de samenleving bewust op een onverantwoord laag peil doordat allerlei potentiële mogelijkheden uitgesloten worden. Daarom zou het goed zijn als de Humanisten en de Vrijdenkers zich weer van hun taak bewust werden en aan de slag gingen.

Bron: http://home.planet.nl/~rwvanes/alledaag ... statheisme

[Gerard]

Maar waar die laatsten zich bedienen van overgeleverde dwaasheden en daardoor bij gebrek aan argumenten onvermijdelijk niet anders dan intolerant kunnen zijn, gebruikt de atheïst logische argumenten en bovendien doet hij dat in een strikt intellectuele confrontatie. Hoewel daar geen geweld aan te pas komt maakt het de gelovige toch behoorlijk onzeker en angstig. Intuïtief voelt deze het gevaar van een dreigend verlies aan houvast. Dat is iets waar elke gelovige als de dood voor is, omdat het juist de enige bedoeling van zijn godsdienst is om houvast te bieden.

Nu is het opvallend dat je tegenwoordig nog maar zelden iets van het atheïsme hoort. De oorzaak is ongetwijfeld gelegen in het moderne streven om zoveel mogelijk 'politiek correct' te denken en te spreken. Zo wil de moderne intellectueel niet van discriminerende uitspraken beschuldigd kunnen worden.

Is atheïsme dan politiek incorrect? Is atheïsme discriminerend?

Dus laten de vroegere ijveraars voor een wereld zonder goddelijke waanvoorstellingen, namelijk de Vrijdenkers en de Humanisten, het er maar bij zitten. ..........................................................Daarom zou het goed zijn als de Humanisten en de Vrijdenkers zich weer van hun taak bewust werden en aan de slag gingen.

Een beetje een doemdenker die Jan. Hebben ze niet hun mond opengetrokken toen van der Hoeven ID in de klas promootte? Verhieven ze niet hun stem toen Donner de godslastering strafbaar wilde stellen? Hadden we recent niet de serie "God bestaat niet" op TV?
Toch steun ik zijn oproep tot een soort van missionaris werk om de redelikjheid verder te promoten als sterker heilmiddel dan de waanideeen van welk geloof dan ook, en de achteliijkheden en valse beloften van de religie onder ogen te brengen.

[bad_religion]

Als atheïst aanwezig zijn kan soms al voldoende discussie en "stof tot nadenken" doen opwaaien. Persoonlijk geef ik er de voorkeur aan om geen discussie aan te gaan (behalve op forums) met bijgelovigen. Ik heb namelijk niets dat ter discussie gesteld hoeft te worden.

[Tamara]

Maar waar die laatsten zich bedienen van overgeleverde dwaasheden en daardoor bij gebrek aan argumenten onvermijdelijk niet anders dan intolerant kunnen zijn, gebruikt de atheïst logische argumenten en bovendien doet hij dat in een strikt intellectuele confrontatie. Hoewel daar geen geweld aan te pas komt maakt het de gelovige toch behoorlijk onzeker en angstig. Intuïtief voelt deze het gevaar van een dreigend verlies aan houvast. Dat is iets waar elke gelovige als de dood voor is, omdat het juist de enige bedoeling van zijn godsdienst is om houvast te bieden.

Zelfoverschatting heet dat in de volksmond... hmmm, over dwaasheid gesproken:

1 Corinthiërs 1:20 Waar blijft de wijze? Waar de schriftgeleerde? Waar de redetwister van deze tijd? Heeft God niet de wijsheid der wereld tot dwaasheid gemaakt?
1 Corinthiërs 2:14 Doch een ongeestelijk mens aanvaardt niet hetgeen van de Geest Gods is, want het is hem dwaasheid en hij kan het niet verstaan, omdat het slechts geestelijk te beoordelen is.

en last but not least:

1 Corinthiërs 3:19 Want de wijsheid dezer wereld is dwaasheid voor God. Want er staat geschreven: Die de wijzen vangt in hun sluwheid;

Dwaasheid?, welke dwaasheid....

[bad_religion]

Maar waar die laatsten zich bedienen van overgeleverde dwaasheden en daardoor bij gebrek aan argumenten onvermijdelijk niet anders dan intolerant kunnen zijn, gebruikt de atheïst logische argumenten en bovendien doet hij dat in een strikt intellectuele confrontatie.

Gelukkig, de atheïst wordt dan nog erkent als iemand die argumenten gebruikt.

Hoewel daar geen geweld aan te pas komt maakt het de gelovige toch behoorlijk onzeker en angstig.

Het woord "gelovige" slaat mijns inziens niet op de atheïst, er is nergens in te geloven, maar dan nog, argumentatie maakt een gelovige niet onzeker of angstig. Meer kopppig en volhardend.

Als Jan Visser nu ook de "atheïst" onder gelovige schaart is de vraag of dHr. Viser er bij stilstaat dat atheïsme een duiding is, zo kan iedere dwaas gelovig of atheístisch zijn. Overigens heeft een atheïst uiteindelijk alleen maar (falsificeerbare) argumentatie, maar dat is niet iets om je onzeker te gaan voelen. Maar een discussie tussen mensen die niet falsificeerbare theoriën als basis nemen (gelovigen) of mensen die dat juist wel doen (rationeel atheïsten) is per definitie een wankel gebeuren. Vraag is of het nut heeft.

Intuïtief voelt deze het gevaar van een dreigend verlies aan houvast.

Voor een rationeel atheïst is er in principe weinig houvast, de ratio is het houvast. De ratio geeft al snel aan dat vele zaken geen houvast bieden Maar ja een leven inrichten op irrationele dingen als openbaringen van profeten en messiassen geeft het volgende;

Dat is iets waar elke gelovige als de dood voor is, omdat het juist de enige bedoeling van zijn godsdienst is om houvast te bieden.

Zelfoverschatting heet dat in de volksmond... hmmm, over dwaasheid gesproken:

Ja beste Tamara, waar zit die zelfoverschatting eigenlijk, omdat het mensen geen eigen mening vormen maar kwakkkeloos vastgestelde normen als mantra's reciteren wordt iedereen die er rationeel over nadenkt getypeert als iemand die lijd aan zelfoverschatting. Maar juist die morele mantra's, die jij nu ook kwakkeloos uit je goochelboek reciteerd, hebben maar één premisse, overtuiging. Het is zelfoverschatting van de mens om te denken dat het leven kan worden vastgelegd in morele regeltjes, en dat de mensheid door vastgestelde morele regels de aard van verandering kan beteugelen.

[Rereformed]

Maar waar die laatsten zich bedienen van overgeleverde dwaasheden en daardoor bij gebrek aan argumenten onvermijdelijk niet anders dan intolerant kunnen zijn, gebruikt de atheïst logische argumenten en bovendien doet hij dat in een strikt intellectuele confrontatie. Hoewel daar geen geweld aan te pas komt maakt het de gelovige toch behoorlijk onzeker en angstig. Intuïtief voelt deze het gevaar van een dreigend verlies aan houvast. Dat is iets waar elke gelovige als de dood voor is, omdat het juist de enige bedoeling van zijn godsdienst is om houvast te bieden.

Zelfoverschatting heet dat in de volksmond... hmmm, over dwaasheid gesproken:

1 Corinthiërs 1:20 Waar blijft de wijze? Waar de schriftgeleerde? Waar de redetwister van deze tijd? Heeft God niet de wijsheid der wereld tot dwaasheid gemaakt?
1 Corinthiërs 2:14 Doch een ongeestelijk mens aanvaardt niet hetgeen van de Geest Gods is, want het is hem dwaasheid en hij kan het niet verstaan, omdat het slechts geestelijk te beoordelen is.

en last but not least:

1 Corinthiërs 3:19 Want de wijsheid dezer wereld is dwaasheid voor God. Want er staat geschreven: Die de wijzen vangt in hun sluwheid;

Dwaasheid?, welke dwaasheid....

Beste Tamara,

Je loopt behoorlijk achter en bent er blijkbaar niet van bewust dat Paulus allang tot hoger inzichten gekomen is. In zijn nieuwe brief schrijft hij:

Nieuw Kor.1:19-20:
"Want er staat zelfs geschreven: ‘Ik zal de wijsheid van een wereld ondergedompeld in godsdienst vernietigen, het verstand van hen die denken godsopenbaringen te hebben beschaamd maken.’ Waar is heden ten dage de gelovige, waar is de schriftgeleerde, de evangelist van deze wereld? Heeft God de wijsheid van overgeleverde godsdiensten niet overduidelijk tot de grootste zotheid gemaakt?"

Nieuw Kor. 2: 13-16:
"Zo spreken wij over het leven niet meer op de manier die ons door antieke overgeleverde heilige teksten onderwezen wordt, maar zoals de Geest zelf het ons leert: wij verklaren al het geestelijke met onze eigen menselijke geest. Een mens die zijn eigen geest veracht, aanvaardt niet wat van de Geest van God komt, want hij beschouwt zichzelf als dwaas en zondaar. Hij kán het ook niet begrijpen, omdat hij eerst moet leren zijn eigen geest te respecteren. Een christelijk mens aanvaardt ook niet hetgeen de waarheid over de realiteit is, want ook dat is hem dwaasheid en hij kan het niet verstaan, omdat hij de realiteit veracht en bovendien omdat het slechts met eerlijk denken zonder bijgeloof te beoordelen is. Doch een mens die zijn eigen geest wél eer aandoet, zijn eigen geest bezit, kan alles beoordelen, en zelf wordt hij door niemand beoordeeld. Er staat immers geschreven: ‘Wie kent de gedachten van de Heer, zodat hij aan zou kunnen komen met een speciale godsopenbaring?’"

en last but not least:

Nieuw Kor. 3:19:
"Wat namelijk in deze wereld godsdienstige wijsheid is, is volslagen dwaasheid bij God, want er staat geschreven: ‘Hij vangt de vromen in hun zelfingenomenheid.’ Er staat ook geschreven. ‘De Heer kent de gedachten van de vromen, Hij weet dat hun leringen niet meer dan lucht zijn.’"

http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/korinte.htm

[Devious]

Als atheïst aanwezig zijn kan soms al voldoende discussie en "stof tot nadenken" doen opwaaien. Persoonlijk geef ik er de voorkeur aan om geen discussie aan te gaan (behalve op forums) met bijgelovigen. Ik heb namelijk niets dat ter discussie gesteld hoeft te worden.

Ik doe dit ook niet, althans, ik begin de discussie zelf niet, zodat men nooit het argument kan gebruiken dat ik mensen iets zou willen opdringen (tenzij het een hoogwaardigheidsbekleder betreft in een religieuze organisatie (dominee, priester, imam, medium etc,,,), die heeft er voor gekozen om moeilijke vragen te beantwoorden.

Vriendelijke groet...

[Devious]

Het woord "gelovige" slaat mijns inziens niet op de atheïst, er is nergens in te geloven, maar dan nog, argumentatie maakt een gelovige niet onzeker of angstig. Meer kopppig en volhardend.

Ja, maar waar zijn koppigheid en volhardendheid vaak een uiting van? Van angst. Iemand die aannemelijk probeert te maken dat Jezus echt over water heeft gelopen, water in wijn heeft veranderd, doden tot leven heeft gewekt,, etc,,, die lijdt onder een hevige cognitieve dissonantie. Koppigheid en volhardendheid is één van de strategieën om de dissonantie te verminderen.

Grtz...

[Rereformed]

Bron: http://home.planet.nl/~rwvanes/alledaag ... statheisme

Ik vind Jan Vis een plezier om te lezen. Scherpe denker, geeft een hoop stof tot nadenken.

Ik ben het eens met de laatste opmerking van Devious: onzekerheid, angst, kopppigheid en hardnekkig staan allemaal met elkaar verband. De angst voor het leven is de uiteindelijke drijfveer voor gelovigen.

Ik geef toe dat je er moe van wordt en dat het soms erop lijkt dat het geen nut heeft met gelovigen in discussie te gaan, maar eindeloos de gelovige bestoken met de rede is de enige manier om waandenken uit de wereld te helpen. Ik heb zelf vaak gedacht dat het voor mij nodeloos eindeloos lang duurde voordat ik de onzin van christelijk geloof inzag en dat het kwam omdat niemand mij uitdaagde en een confrontatie uitlokte, niemand mij met de neus op honderd en één feiten duwde. Mensen zijn veel te lief voor elkaar, het resultaat is een wereld die van gekheid aan elkaar hangt.

Wat de opmerking van Gerard betreft, ik neem aan dat de tekst van Vis al vele jaren oud is en niets met recente zaken te maken heeft. Volgens mij is Vis bepaald geen doemdenker, maar iemand die juist nieuw leven wil blazen in de strijd tegen godsdienst. Hij klaagt ongelovigen aan als passieve figuren voor wie het niet uitmaakt of de meerderheid van de mensheid in waan gelooft.

[MrJ]

Groot gelijk!

Ik vind het moeilijk om enerzijds te zien dat de mens toch redelijk vooruitgegaan is de laatste 200 jaar op technologisch gebied maar tergelijkertijd dan ook te zien dat veel mensen zich nog vasthouden aan één of ander geloof in een hogere macht! Dit is absurd!

Gelukkig zet secularisatie zich nog steeds voort en zijn het bij ons vooral de oudere mensen die nog geloven in God.

Ik ben dus voorstander van een maatschappij gestoeld op de rede, het verstand en niet langer een maatschappij die zich vasthoudt aan waarden die al lang achterhaald zijn.

Waarom blijven mensen dan nog hypocriet, of is hier het woord 'dom' beter op zijn plaats? Geloof maakt de mensen blind voor andere en eigenlijk betere verklaringen.
Zij die niet over rede beschikken hebben enkel geloof. Maar volgens mij is weten belangrijker dan geloven! Het wordt dus dringend tijd om de rede te laten vieren en niet langer het geloof!

Het stoort mij dan ook enorm dat een land als Iran kernwapens wil vanuit onder andere geloofsovertuiging, dat Israel oorlog voert tegen de "hezbollah" vanuit geloofsovertuiging en dat zelfs Amerika durft te zeggen dat het een opdracht van God is om de mensen te bevrijden in Irak en Afghanistan terwijl we allemaal weten dat het om de olie te doen is! Het wordt dan ook dringend tijd om die mensen eens wakker te schudden!

Met Atheïstische groeten,

Jelle

[balou]

Beste reformed.
Tot mijn verbazing trap jij met open ogen in de valkuil van Tamara.
Zij citeert uit de losse pols wat mantra's, omdat zij dat zo gewend is.
Misschien kan zij zelfs niet anders.
Het is haar pavlov reactie op argumenten.

Om daarop te reageren met andere, betere? mantra's lijkt mij een weinig vruchtbare methode.
Beide postings hebben althans voor mij even grote waarde, en die is nul.
Ik lees die citaten dan ook niet, en citeer ook nooit uit dat boek.
Zoals ik ook niet zal citeren uit "de sprookjes van moeder de gans."

Iemand die uit de bijbel citaten opzegt geeft daarmee te kennen dat hij enige autoriteit van het geschrevene erkent.

Want reken maar dat de opponent naarstig op zoek gaat naar citaten die de jouwe weer tegenspreken of ontkrachten. Als het een beetje meezit worden ze nog gevonden ook. En zo niet, dan heb je jouw citaten vast verkeerd begrepen, en krijg je ook nog eens de enig juiste exegese voor je kiezen.
Hoe vruchteloos is dit alles.

Ik denk dat het nuttiger is om nooit meer op enig bijbelcitaat te reageren, en uitsluitend te antwoorden op eigen zelfstandig ontwikkelde gedachten.

Enfin ik hoor wel van je waar ik dwaal nietwaar?

[FW]

Beste Balou,

Toch lijkt het me zinnig als je de citaten van rereformed wél eventjes bekijkt

[balou]

Beste FW.
De moeilijkeikheid voor mij is dat daar zinnen in voorkomen als. "De Heer kent dit, en de heer weet dat"
Wat moet ik daar mee aanvangen?
De Heer?
Er is helemaal geen Heer! Dus waar gaat het eigenlijk over?

Als ik het gedrag der dieren bestudeer, ga ik toch ook niet studeren in de boeken van Brehm? In zijn tijd een gezaghebbend zoöloog dat is waar. Maar zijn observaties zijn zo achterhaald door nieuwe inzichten, dat zijn boeken alleen nog curieuze waarde hebben.
Misschien heb je wel gelijk, en kan je eruit citeren, maar dan alleen om aan te tonen hoe achterhaald het is.

Maar niet met iemand die heilig in Brehm geloofd, en van geen nieuwe inzichten wil weten.
Dat lijkt me toch geen zoden aan de dijk zetten.

(Ik denk dat deze vergelijking met Brehm en de bijbel mank gaat, maar ik weet even niet precies wat er fout is.)

[Rereformed]

Beste reformed.
Tot mijn verbazing trap jij met open ogen in de valkuil van Tamara.
Zij citeert uit de losse pols wat mantra's, omdat zij dat zo gewend is.
Misschien kan zij zelfs niet anders.
Het is haar pavlov reactie op argumenten.

Om daarop te reageren met andere, betere? mantra's lijkt mij een weinig vruchtbare methode.
Beide postings hebben althans voor mij even grote waarde, en die is nul.
Ik lees die citaten dan ook niet, en citeer ook nooit uit dat boek.
Zoals ik ook niet zal citeren uit "de sprookjes van moeder de gans."

Iemand die uit de bijbel citaten opzegt geeft daarmee te kennen dat hij enige autoriteit van het geschrevene erkent.

Want reken maar dat de opponent naarstig op zoek gaat naar citaten die de jouwe weer tegenspreken of ontkrachten. Als het een beetje meezit worden ze nog gevonden ook. En zo niet, dan heb je jouw citaten vast verkeerd begrepen, en krijg je ook nog eens de enig juiste exegese voor je kiezen.
Hoe vruchteloos is dit alles.

Ik denk dat het nuttiger is om nooit meer op enig bijbelcitaat te reageren, en uitsluitend te antwoorden op eigen zelfstandig ontwikkelde gedachten.

Enfin ik hoor wel van je waar ik dwaal nietwaar?

Je dwaalt geenszins, maar hebt de strekking van mijn reactie en teksten niet begrepen. De strekking is juist dat de waarde van heilige teksten nul is.

Ik verwijs naar 'de Nieuwe Korintebrief' die Paulus verondersteld wordt geschreven te hebben. Zoals iedereen natuurlijk weet bestaat zo'n brief helemaal niet, maar kan zoiets hoogstens een grap zijn.
Wanneer je gaat kijken naar de link, zul je de woorden van Rereformed tegenkomen. Ik heb die bijbelse brief aan de Korintiërs voor mezelf weer eens doorgenomen en, de tekst van de eerste vier hoofdstukken letterlijk volgend, aangepast tot iets waar ik het zo ongeveer wel mee eens zou kunnen zijn.

Wat ik nu tegen Tamara doe is uit de losse pols met eigen mantra's aankomen, omdat ik daar als ex-christen van kinds af aan zo gewend aan ben geweest. In zekere zin is het zoals je zegt, ik kan niet anders, het zit in mijn bloed. Mijn eigen tegen-teksten schrijven is mijn pavlov-reactie wanneer ik geconfronteerd word met christelijke overtuigingen. Hetzelfde heb ik gedaan met de Romeinenbrief ( http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... nbrief.htm ) en een aantal Psalmen ( http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... /index.htm ).


De gedachte achter mijn reactie aan Tamara is: zoals jij met mantra's van één of andere persoon aan wie je autoriteit verleent aankomt, zo kan ik je ook wel een paar mantra's geven van iemand aan wie ik autoriteit verleen, namelijk aan mijn eigen gedachten, mijn bijbel. "Zie in dat je op zoiets beroepen geen pas heeft" en "Doe jij eveneens en ga eindelijk eens een keer voor jezelf denken; je eigen geest is de heiligste geest ", is mijn eigenlijke boodschap aan Tamara.

Dat ik zelf niet in de valkuil van Tamara val is hieruit duidelijk dat deze herschreven bijbelteksten voor mij geen enkele objectieve waarde als geloofsstukken hebben, maar ik ze eenvoudig met een glimlach geschreven heb. Het is mijn hoogstpersoonlijke afrekening met het boek dat een stempel op mij wilde leggen. Het is het appeltje dat ik al jarenlang met de bijbel te schillen had!
Dat ik er christenen mee aan het denken wil laten zetten is ook een bijoogmerk, maar dan wel als aanzet om tot eigen denken te komen, niet om als 'nieuwe godsopenbaring' begrepen te worden. Je schrijft dat het nuttiger is om nooit meer op enig bijbelcitaat te reageren, maar ik betwijfel dat. Wanneer je bijbelteksten 'omtovert' tot iets van je eigen smaak, 'dan gaat er bij boekgelovigen juist een lampje branden dat nog nooit aan is geweest'. Iets dergelijks schreef een gelovige mij eens in een e-mail over zijn ervaring toen hij die teksten las. Hij kende de oorspronkelijke teksten door-en-door en merkte bij het lezen van mijn teksten op hoezeer zijn eerlijke moderne denken overeenkomstig de herschreven bijbelteksten waren.

Jammergenoeg is Walsch juist wel in die valkuil gevallen met zijn 'gesprekken met God'. Vele eenvoudige mensen zien zijn teksten als goddelijk geïnspireerd, en dus als nieuwe mantra's, een interpretatie waartoe hijzelf voortdurend aanleiding geeft met mooie verhalen hoe zijn hand ahw automatisch werd geleid.
Ik neem echter zelfs mijn eigen teksten helemaal niet serieus. Religie is voor mij spel, of kunst.

[bad_religion]

De gedachte achter mijn reactie aan Tamara is: zoals jij met mantra's van één of andere persoon aan wie je autoriteit verleent aankomt, zo kan ik je ook wel een paar mantra's geven van iemand aan wie ik autoriteit verleen, namelijk aan mijn eigen gedachten, mijn bijbel. "Zie in dat je op zoiets beroepen geen pas heeft" en "Doe jij eveneens en ga eindelijk eens een keer voor jezelf denken; je eigen geest is de heiligste geest ", is mijn eigenlijke boodschap aan Tamara.

En wat je dan ook zegt, je trapt in de val van Tamara. Je moet je een autoriteit voorwenden om te antwoorden, ver verwijdert van het eigen ik.....