Hoe men kan leven

[Dries]

Leven wilt zeggen: ervaringen tegemoet gaan. Dat doet men al. Want ja, men leeft al. Beter nog, ergens weet men al hoe men kan leven. Men weet wat voor ervaringen men tegemoet kan gaan opdat men er enige voldoening uit zou kunnen krijgen. Het kan deugd doen als men het vertrouwen kan vinden dat
men zelf werkelijk in staat is om vanuit zichzelf zo'n leven aan te gaan. Maar geregeld zullen mensen te weinig vertrouwen vinden en te veel onzekerheid. En dan kunnen ze dat proberen te compenseren.

Door het beter proberen te weten hoe men kan leven. Daar kan men uit leren. Alleen, men kan het niet helemaal weten. Als men op voorhand zou weten hoe men zou moeten leven, dan verdwijnt de spontaniteit. En ergens ook de vrijheid. Men zou dan te veel controle wensen.

Soms zoeken mensen een houvast. Als men dat bepaald leven zou kunnen leiden, dan zou het goed zijn. Maar hier is er dezelfde kwestie. Want ja, er zullen dingen zijn die men moet doen. Er zijn dingen waar men zich aan wilt houden en waar men rekening mee wilt houden. Dus wees gerust dat er voldoende zal zijn dat men moet doen opdat men zich daarnaast de vrijheid kan gunnen om dingen te mogen doen. Tal van dingen te mogen doen. Zich zo veel vrijheid te gunnen om te kunnen voelen dat men kan leven. En toch ook te weten wat men beter niet doet. Of wat men zich beter tijdig achterwege laat wanneer men het doet. En om dan niet des te meer controle op te eisen ter compensatie. Maar om net voort te leven.

Natuurlijk, deze tekst is niet om stil te staan. Maar om voort te gaan.

[lost and not found yet!]

Dries schreef:

Natuurlijk, deze tekst is niet om stil te staan. Maar om voort te gaan.

Daarom ga ik ook lekker voort met mijn leven zonder op deze imo onzin in te gaan!

[Peter van Velzen]

Dries schreef:

Natuurlijk, deze tekst is niet om stil te staan. Maar om voort te gaan.

Daarom ga ik ook lekker voort met mijn leven zonder op deze imo onzin in te gaan!

Mijns inziens is het geen onzin, (het lijkt mij zelfs waar), maar ik weet net als jij niet wat ik er mee moet.
Misschien moeten we er zelfs niet mee, maar moest Dries zijn gedachten wel even kwijt.

[Dries]

Mijns inziens is het geen onzin, (het lijkt mij zelfs waar), maar ik weet net als jij niet wat ik er mee moet.
Misschien moeten we er zelfs niet mee, maar moest Dries zijn gedachten wel even kwijt.

Voor mij werkt het. Bedankt, ik waardeer het. Ik deel het maar. Vrijheid is zo belangrijk. Een geschenk, een uitweg. Hoe vrij laten wij elkaar? De vrije samenleving waarin we leven, voelt daarom nog niet zo vrij. Ik dacht dat het Hegel was die zei dat de wereld zou evolueren naar een steeds grotere vrijheid. Of zoiets. Iets heel anders dan Nietzsche. Nietzche is voor zover ik weet meer bezig met een oppositie tov het Christendom. Zoals meestermoralen tov slaafse moralen. Maar toen ik vorige maand besliste om op reis te gaan, en mijn verantwoordelijkheden hier even achterliet, dan was dat niet mijn slaafse moraal, maar mijn meestermoraal. Mijn beslissing, niet mijn vlucht. Maar het heeft ook weinig met macht te maken of met eer te maken, zoals Nietzsche misschien zou gesteld hebben. Wat ik wil zeggen is, er is meer aan meester zijn, dan macht uitoefenen.

Maar macht is overal. Impliciet en expliciet. Zoals regels die men zou moeten volgen omdat er werkelijk geloofd wordt dat men dat zou moeten. Soms is het explicieter en wilt men werkelijk macht over zich. Het is een heel kluwen, toch voor mij. Misschien voor velen. Ergend zou men haast kunnen vergeten dat er vrijheid is. Vrijheid om tal van dingen te doen. En evenzeer om ze niet te doen. En vrijheid in de spontaniteit, in de creativiteit. In de ontdekking. In de ervaring. En bij momenten lukt dat, haast ongeacht wat de rest van de wereld denkt of doet. Niet om te rebelleren. Maar om te herkennen dat het gaat. Dat het nog steeds lukt. Ongeacht alle macht dat is uitgeoefend geweest. Maar men moet sterk zijn. Men moet tegen veel kunnen. Maar het heeft ook veel te bieden... En ja, mensen doen dit al. Vrijheid nastreven. En soms ziet men het gewoon, bij hen die bv. zo spontaan zijn, een vreugde. In mijn ogen, een tegengif tov een teveel aan controle dat de samenleving zich tracht op te leggen. Of dat men zelf zich tracht op te leggen.