Terug naar natuurlijk leven
Geplaatst: 27 nov 2023 09:34
Anno 2023, 6 jaar na mijn toetreding hier op FT ben ik nog steeds overtuigd dat we beter afzijn met een wereld zonder geld. Maar een ieder blijft er schijnbaar van overtuigd dat we het op deze manier moeten doen.
Klimaatcrisis, asielcrisis, wooncrisis .... eigenlijk is er maar een crisis en datnis dat we niet van de manier af willen stappen waarop we het doen. Het grootste probleem daarvan is dat het onnatuurlijk is.
Ieder levend wezen is afhankelijk van dat wat het in leven houdt, het moet kunnen eten, drinken ademen.
De mens is het enigste wezen die er voor moet zorgen dat iedereen consumeert zodat deze zelf ook kan eten.
Dat lijdt ertoe dat een boer bijvoorbeeld geen bestaansrecht heeft met 5 koeien hij moet minimaal 80 hebben om van te kunnen leven. Daar waar eerder 16 boeren oor het vlees en de melk zorgden is het er nu maar één. Op zich niet zo erg zou je zeggen. Als het waar is dat er een stikstofprobleem is, kun je wel gaan kijken naar de intensivering van een klein gebied. Nederland schijnt nummer 2 te zijn in voedselproductie. Dat betekent dat elders boeren geen bestaansrecht meer hebben. Al die mensen moeten wat anders gaan doen om een bestaansrecht te hebben. En bestaansrecht hebben ze alleen maar wanneer er geconsumeerd wordt.
Dat is niet alleen zo bij boeren maar ook bij de middenstand. Grotere concerns kunnen goedkoper producten aanbieden waardoor zij een grote massa in behoefte voorzien. Maar niet het voorzien van de grote massa lijdt toot behoeftebevrediging, maar juist de consumptie, daar moeten we van leven, dat zorgt ervoor dat er brood op de plank komt, dus iedere midenstander die het onderspit delft tegen de grote jongens moet weer wat anders gaan doen wat ook weer geconsumeerd wordt. Als iedereen zich zelf maar voldoende vertmest heeft edn ieder recht op bestaan.
En dat zie je weer terug in energie. We moeten minder stoken en zuiniger zijn maar we zijn steeds meer energie nodig.
De armoede rukt steeds verder op, want een gevolg van dat grote concerns de massa bedruipen lijdt ertoe dat deze concers dat verdienen wat anderen niet verdienen. Dat zie je dan terug in dat 10% van de mensen in nederland 75% van het vermogen hebben. Datgene waarvan een ieder zijn leven vorm zou moeten geven blijft aan de strijkstok hangen van de grote jongens terwijl de kleine, wat inmiddels al de middelgrote zijn omdat de kleine al jaren geleden opgeslokt zijn een steeds moeilijker bestaan krijgen.
In principe zijn we alleen maar afhankelijk van onze behoefte en datgene wat we kunnen produceren. Leeuwen doden een hert om samen te eten, en het is niet dat iedere leeuw twee herten moet doden om van dat ene hert te kunnen eten. Dan zijn er al gauw te weinig herten en leeuwen die zich zo volgevreten hebben dat ze niet meer in staat zijn om te jagen en daarmee kans hebben te leven.
Zolang wij onszelf niet als eenheid zien, dat we in staat zijn voor elkaar te zorgen, wat we in principe iedere dag doen door te zorgen dat een ander iets heeft en individuen blijven zodat we steeds maar twee herten moeten blijven doden om dat ene te eten laten we alleen maar lege vlakte achter.
Terug naar de natuur, een hert is voldoende. Samen produceren naar en voorzien in behoefte.
Klimaatcrisis, asielcrisis, wooncrisis .... eigenlijk is er maar een crisis en datnis dat we niet van de manier af willen stappen waarop we het doen. Het grootste probleem daarvan is dat het onnatuurlijk is.
Ieder levend wezen is afhankelijk van dat wat het in leven houdt, het moet kunnen eten, drinken ademen.
De mens is het enigste wezen die er voor moet zorgen dat iedereen consumeert zodat deze zelf ook kan eten.
Dat lijdt ertoe dat een boer bijvoorbeeld geen bestaansrecht heeft met 5 koeien hij moet minimaal 80 hebben om van te kunnen leven. Daar waar eerder 16 boeren oor het vlees en de melk zorgden is het er nu maar één. Op zich niet zo erg zou je zeggen. Als het waar is dat er een stikstofprobleem is, kun je wel gaan kijken naar de intensivering van een klein gebied. Nederland schijnt nummer 2 te zijn in voedselproductie. Dat betekent dat elders boeren geen bestaansrecht meer hebben. Al die mensen moeten wat anders gaan doen om een bestaansrecht te hebben. En bestaansrecht hebben ze alleen maar wanneer er geconsumeerd wordt.
Dat is niet alleen zo bij boeren maar ook bij de middenstand. Grotere concerns kunnen goedkoper producten aanbieden waardoor zij een grote massa in behoefte voorzien. Maar niet het voorzien van de grote massa lijdt toot behoeftebevrediging, maar juist de consumptie, daar moeten we van leven, dat zorgt ervoor dat er brood op de plank komt, dus iedere midenstander die het onderspit delft tegen de grote jongens moet weer wat anders gaan doen wat ook weer geconsumeerd wordt. Als iedereen zich zelf maar voldoende vertmest heeft edn ieder recht op bestaan.
En dat zie je weer terug in energie. We moeten minder stoken en zuiniger zijn maar we zijn steeds meer energie nodig.
De armoede rukt steeds verder op, want een gevolg van dat grote concerns de massa bedruipen lijdt ertoe dat deze concers dat verdienen wat anderen niet verdienen. Dat zie je dan terug in dat 10% van de mensen in nederland 75% van het vermogen hebben. Datgene waarvan een ieder zijn leven vorm zou moeten geven blijft aan de strijkstok hangen van de grote jongens terwijl de kleine, wat inmiddels al de middelgrote zijn omdat de kleine al jaren geleden opgeslokt zijn een steeds moeilijker bestaan krijgen.
In principe zijn we alleen maar afhankelijk van onze behoefte en datgene wat we kunnen produceren. Leeuwen doden een hert om samen te eten, en het is niet dat iedere leeuw twee herten moet doden om van dat ene hert te kunnen eten. Dan zijn er al gauw te weinig herten en leeuwen die zich zo volgevreten hebben dat ze niet meer in staat zijn om te jagen en daarmee kans hebben te leven.
Zolang wij onszelf niet als eenheid zien, dat we in staat zijn voor elkaar te zorgen, wat we in principe iedere dag doen door te zorgen dat een ander iets heeft en individuen blijven zodat we steeds maar twee herten moeten blijven doden om dat ene te eten laten we alleen maar lege vlakte achter.
Terug naar de natuur, een hert is voldoende. Samen produceren naar en voorzien in behoefte.