Waarom-vragen en de jeugd van het denken

[Maria]

Ergens gelezen naar aanleiding van kinderen, die steeds "waarom" vragen.
En het stoppen van nieuwsgierigheid een teken kan zijn van verouderen.

Een kind dat met grote ogen naar de wereld kijkt en telkens weer vraagt: "Waarom?" — dat is misschien wel het zuiverste beeld van intelligentie in zijn prilste vorm. Nog voordat het de regels van de grammatica kent, begrijpt het kind intuïtief wat de kern is van alle leren: het zoeken naar betekenis. Waarom? vraagt het, niet uit verveling, maar uit een diepgevoelde drang om te begrijpen wat zich afspeelt in de wereld die steeds groter en complexer lijkt.

Die vraag is de motor van vooruitgang, niet alleen in de ontwikkeling van het kind, maar ook in wetenschap, filosofie en kunst. Wie geen vragen meer stelt, heeft zich neergelegd bij een wereld zoals die is — alsof alles al verklaard is, alsof er niets nieuws meer te ontdekken valt. Maar dat is nooit zo. De wereld is oneindig in haar details en verrassingen.

Wanneer we ouder worden, lijkt de frequentie van onze waaroms vaak af te nemen. We denken te weten hoe het zit. Of we zijn moe, te druk, of bang om dom over te komen. Soms verstomt de nieuwsgierigheid langzaam, onopgemerkt — als een vuur dat geen zuurstof meer krijgt. Maar wie het vragen opgeeft, begint niet alleen oud te worden in biologische zin, maar verliest iets veel wezenlijkers: de jeugd van het denken.

Leergierigheid is geen kinderspel, het is een houding. Een manier van leven. Het is de erkenning dat je nooit uitgeleerd bent, dat je altijd nog verrast kunt worden — zelfs door iets wat je al duizend keer hebt gezien.

Dus koester het kind dat in je blijft vragen: "Waarom?"
Want zolang je dat blijft doen, blijf je groeien.

[Bonjour]

Mijn zoon kreeg in groep 6 de volgende tekst mee om te leren in een aardrijkskunde toets

De aarde is een bol, daarom is het dag en nacht.
Een dag heeft 24 uur, daarom zijn er 24 tijdzones.
In de zomer zijn de dagen langer dan in de winter, in de lente en herfst is dat gelijk.

Ik was daar erg boos over. Het lijkt alsof de kinderen moeten snappen waarom het tweede deel van het eerste twee zinnen uit het eerste deel volgt. Dat lukt ze niet, want die zinnen zijn niet waar.
Als de aarde een draaiende kubus was geweest, was het ook dag en nacht geweest. Er zijn zo'n 36 tijdzones
De derde zin is fout. Er is geen dag in de lente de even lang is als een dag in de herfst.

Dit is jammer want zo onderdruk je de nieuwsgierigheid van kinderen.

De leraren hadden niet gezien dat het fout was. Ze hadden het zo van de uitgever gekregen. Ik moest maar contact opnemen met de uitgever.
De uitgever wou het niet te ingewikkeld maken.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Kijk nar de dieren, daar verdwijnt meestal de leergierigheid als ze volwassen worden.

Onze huisdieren echter die gedomesticeerd zijn gebeurt dat meestal niet.
De meeste van deze dieren kunnen blijven leren.
Wel hangt er een prijskaartje aan:
Ze worden nooit volwassen en verliezen een deel van hun hersenen van hun wilde staat.

Ook bij de mens lijkt dit gebeurt te zijn: Wij hebben minder hersenen dan onze broers de Neanderthalers.
De meeste mensen kunnen echter tot op hoge leeftijd nog aardig wat leren.
Misschien was dit een van de redenen waardoor de Neanderthaler de race met ons verloor, de volwassenen leerden nauwelijks iets bij.
(Ze hadden waarschijnlijk ook minder cognitieve vaardigheden)

Ik zeg wel eens de mens heeft zichzelf gedomesticeerd.
Zeg dat nooit tegen een vakman want dan krijg ik waarschijnlijk de wind van voren.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Mijn zoon kreeg in groep 6 de volgende tekst mee om te leren in een aardrijkskunde toets

De aarde is een bol, daarom is het dag en nacht.
Een dag heeft 24 uur, daarom zijn er 24 tijdzones.
In de zomer zijn de dagen langer dan in de winter, in de lente en herfst is dat gelijk.

Ik was daar erg boos over. Het lijkt alsof de kinderen moeten snappen waarom het tweede deel van het eerste twee zinnen uit het eerste deel volgt. Dat lukt ze niet, want die zinnen zijn niet waar.
Als de aarde een draaiende kubus was geweest, was het ook dag en nacht geweest. Er zijn zo'n 36 tijdzones
De derde zin is fout. Er is geen dag in de lente de even lang is als een dag in de herfst.

Dit is jammer want zo onderdruk je de nieuwsgierigheid van kinderen.

De leraren hadden niet gezien dat het fout was. Ze hadden het zo van de uitgever gekregen. Ik moest maar contact opnemen met de uitgever.
De uitgever wou het niet te ingewikkeld maken.

De eerste regel is ook al niet helemaal goed.
De opsteller wist waarschijnlijk niet van synchrone bewegingen zoals Maan-Aarde)

PS.
Uitgevers hebben vaak niet altijd mensen van het vak in dienst.