Freethinker.nl

We weten inmiddels al heel wat. Dingen die onverklaarbaar werden geacht door eerdere generaties heeft de wetenschap ontsluiert. De vraag die ik mezelf wel eens stel; hoeveel wil ik werkelijk ontsluiert zien? Ik ben niet gelovig en heb daardoor geen problemen met bijvoorbeeld de evolutieleer, zoals christenen deze wel kunnen hebben. Maar ik snap het probleem dat ze ondervinden wel. Vergeleken met het scheppingsverhaal is de evolutieleer veel soberder en voor mensen die geloven in het scheppingsverhaal ontnuchterend. Waar de mens eerst met veel liefde geschapen was door God, stamt men nu af van dieren.

De meeste vrijdenkers zullen met bovenstaande wetenschappelijke verklaring weinig problemen hebben. Ik ook niet. Waar ik persoonlijk meer moeite mee heb is met pogingen tot wetenschappelijke verklaringen van bijv. de liefde. Verliefdheid kan zorgen voor de meest ‘verheven’ gevoelens, kan iemand dagen- zelfs wekenlang bezighouden. De vraag is; wil je dan weten dat verliefdheid een tijdelijke chemische reactie is in de hersenen?

Schopenhauer stelde dat men verliefd werd op iemand, waarmee men, als men hier kinderen zou krijgen, dit kinderen zou krijgen die het beste van beiden zou krijgen. De partners zouden elkaar aanvullen, zodat het nageslacht ‘compleet’ zou zijn, zonder de gebreken van de ouders. Het doel van de liefde is hier dus de beslissing van de ‘samenstelling van de volgende generatie… het ‘zijn’, de existentia, hun wezen, hun essentia, van die toekomstige generatie.’ En dan is er ook nog de verklaring van de drang naar voortplanting als verklaring van dat wat wij liefde noemen.

Hoe ver wil je dat de wetenschap gaat op een gebied als de liefde? Hoeveel wil je verklaard zien, ontdaan zien van geheimzinnigheid? Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die met sommige verklaringen moeite hebben, of dat ik de enige ben die behoor tot het uitstervende ras van romantici

Wat mij betreft mag er zoveel mogelijk ontsluierd worden. Het feit dat allerlei emoties niet anders zijn dan biochemische reacties doet niets af aan de beleving daarvan. Laat ik het verduidelijken met een voorbeeld: Ik ben ondermeer gecharmeerd van bepaalde klassieke auto's. Nu weet ik best dat dit platgewalst metaal wat gewonnen werd uit ijzererts en een scheikundig element met symbool Fe en atoomnummer 26 is wat in een mij aansprekende vorm werd geperst. Doet er niets aan af dat ik het mooie auto blijf vinden.

Mja, ik kan ook soms verbaasd kijken naar hoe sommigen worstelen met zulke kennis, en bijna meteen in de ontkenning schieten. De wetenschap dat liefde een gevoel is dat ontstaat door een chemische reactie (geloof ook!) is op zich razend interessant, maar dat doet wat mij betreft geen afbreuk aan het feit dat ik dit gevoel wel degelijk ervaar en daar plezier in beleef.

Ach, zolang je op het moment van een innige en geliefde tongzoen nog niet gaat bedenken dat je bezig bent met een uitwisseling van speeksel dat aangemaakt wordt door de speekselklieren. Waarbij je ook nog bedenkt dat dit speeksel bestaat uit water, elektrolyten, slijm (mucines), verschillende enzymen, eiwitten en afweerstoffen, lijkt me het nog geen probeem dat de wetenschap zich bezighoudt met een verklaring van liefde. Zaak is gewoon het een (het genieten van) en het ander (de wetenschappelijke verklaring ervan) te kunnen blijven scheiden.

doctorwho schreef:Wat mij betreft mag er zoveel mogelijk ontsluierd worden. Het feit dat allerlei emoties niet anders zijn dan biochemische reacties doet niets af aan de beleving daarvan. Laat ik het verduidelijken met een voorbeeld: Ik ben ondermeer gecharmeerd van bepaalde klassieke auto's. Nu weet ik best dat dit platgewalst metaal wat gewonnen werd uit ijzererts en een scheikundig element met symbool Fe en atoomnummer 26 is wat in een mij aansprekende vorm werd geperst. Doet er niets aan af dat ik het mooie auto blijf vinden.

Dat klopt, maar je kunt je emotie natuurlijk enigzins controleren met je ratio, dwz terugdringen.

Wat mmij betreft mag alles verklaard worden.
Bekijk het zo...we weten de chemische reacties van een kampvuur, maar desondanks mag je best nog heel romantisch genieten van een kampvuur op een mooie zomerse dag bij een liefelijk meertje en een mooie zonsondergang (D + D -> He2+ + straling!).

Ik begrijp dan kort gezegd ook niet wat voor 'gevaren' jij meent te zien...
Maar dit is slechts mijn mening...


MvG, Wim.

wahlers schreef:Wat mmij betreft mag alles verklaard worden.
Bekijk het zo...we weten de chemische reacties van een kampvuur, maar desondanks mag je best nog heel romantisch genieten van een kampvuur op een mooie zomerse dag bij een liefelijk meertje en een mooie zonsondergang (D + D -> He2+ + straling!).
Ik begrijp dan kort gezegd ook niet wat voor 'gevaren' jij meent te zien...

Ik zie er ook niet zoveer gevaren in. Wat ik aan wilde kaarten was de scheiding die Kitty hieronder noemt:

Kitty schreef:Ach, zolang je op het moment van een innige en geliefde tongzoen nog niet gaat bedenken dat je bezig bent met een uitwisseling van speeksel dat aangemaakt wordt door de speekselklieren.

Dat was ook een beetje wat ik bedoelde met de onwenselijkheid van kennis van verliefdheid als chemische reactie. Deze kennis is an sich niet onwenselijk, maar kan dit wel zijn op het moment dat je dit bent. Dit gaat denk ik ook op voor jouw kampvuur; we weten die dingen over het kampvuur, maar op het moment dat je hiervan geniet, laat je deze even buiten beschouwing.

Je kan een zonsondergang mooi vinden, en weten waar die uit bestaat, hoe die gevormd is, etc, maar ik denk niet dat je terwijl je deze dingen bedenkt de zonsondergang 'mooi' kunt vinden. Je kiest dan of de estethische of de wetenschappelijke benaderingen van de in dit geval zonsondergang.

Salparadise,

Wat is schoonheid?
Is het niet "in the eyes of the beholder!"?

Ik geniet o.a. van de schoonheid van wiskundige afleidingen en de empirische wetenschappen. Maar ik kan "still smell the flowers!".

Nogmaals, zelfs na je reactie blijf ik geen probleem zien.


MvG, Wim.

Eigenlijk hoef ik ook niet te weten hoe dat nu wetenschappelijk zit met al die " liefde" ... zeker niet wanneer ik er nog volop van geniet
Echter wanneer het " niet goed meer " gaat met de liefde of een ander romantisch gevoel , kan de "wetenschap"soms
wel eens helpen ... ( bijvoorbeeld door wat meer, frekenter en kwalitatief beter speeksel uit te wisselen ) zodat ik( en anderen )
er weer kan van genieten .....ahahaha ..
Romantiek is een soort leuke luxeverpakking , maar het is ook altijd een hulp wanneer "onromantisch weten " een oplossing
kan bewerkstelligen en de nodige reparaties kan uitvoeren , zodat het geen lege verpakking wordt ....

En wat een zonsondergang betreft ik geniet zowel van het "estetische " als van het "wetenschappelijke" ervan ... Meer nog ik zou geen van beiden willen missen ...
Ze versterken elkaar en vullen elkaar gewoonweg aan ....

De verwondering is het begin van het begrip ... en vice versa ....
en als je dat kan delen , is die zonsondergang nog mooier .....
Zo ben je dus minimaal al met drie verschillende( maar met elkaar verbonden ) euh ... "insteken" bezig ....
Je kan er zelfs een glas wijn bij drinken ....

mvg

wahlers schreef:Nogmaals, zelfs na je reactie blijf ik geen probleem zien.

Dat is prima, dat vroeg ik me alleen af. En je hebt naar mijn mening gelijk wanneer je zegt dat schoonheid uitgemaakt wordt door de 'beholder'.

als je denkt iets ontdekt te hebben, maar nagaat welke reacties er in je hersenen optreden waarna je tot de conclusie komt dat het wel eens een of de andere illusie van de geest kan zijn, welke bron moet je dan vertrouwen.

Tsjok45 schreef:Eigenlijk hoef ik ook niet te weten hoe dat nu wetenschappelijk zit met al die " liefde" ... zeker niet wanneer ik er nog volop van geniet
Echter wanneer het " niet goed meer " gaat met de liefde of een ander romantisch gevoel , kan de "wetenschap"soms
wel eens helpen ... ( bijvoorbeeld door wat meer, frekenter en kwalitatief beter speeksel uit te wisselen ) zodat ik( en anderen )
er weer kan van genieten .....ahahaha ..

Het stukje van Schopenhauer over de liefde staat ook in Alain De Botton's 'De troost van de Filosofie' onder liefdesverdriet; dan kan die gedachte troosten, dat doet die in mindere mate wanneer je nog verliefd bent

Schopenhauer heeft ooit eens gezegd dat
.... een overbelaste maag gassen kan produceren die naar boven kunnen stijgen en daar eventueel een verheven filosofische of romantische gedachte kunnen produceren , ofwel naar beneden afdalen en daar een verstikkende scheet kunnen vormen ...ofwel meestal (' gelukkig ) slechts een minder beschamende boer veroorzaken ....

Ik denk dat je zelfs niet moet kiezen waarvan je nu echt wil genieten ...l
als je meent dat iets daarvan je "troost "bied , zie ik niet wat je zou tegenhouden om deze oprispingen de juiste weg op te sturen .... Je kan natuurlijk ook minder eten of Schopenhauer laten vallen

liefde valt ook een beetje te controleren denk ik. je kunt de hele tijd aan die persoon denken en dan raak je vanzelf verliefd op die persoon (onder voorwaarde dat je die persoon van tevoren ook aardig vond) of je kunt gewoon ergens anders aan denken en dat je gewoon weet dat je die persoon leuk vind. ik spreek uit ervaring

mouvement schreef:liefde valt ook een beetje te controleren denk ik. je kunt de hele tijd aan die persoon denken en dan raak je vanzelf verliefd op die persoon (onder voorwaarde dat je die persoon van tevoren ook aardig vond) of je kunt gewoon ergens anders aan denken en dat je gewoon weet dat je die persoon leuk vind. ik spreek uit ervaring

Waarom zou je dat doen? En wat is de relevantie hiervan in deze discussie?