Freethinker.nl

Onder het mom ‘doen waar ik zin in heb’ bij dezen mijn verhaal. Ik ben vandaag jarig, maar dit wordt door niemand gevierd. Ik weet niet zeker of mijn ouders überhaupt weten dat ik jarig ben vandaag. In de Islam zijn er twee feestdagen, namelijk het suikerfeest en het offerfeest, de rest is westers en wordt simpelweg niet erkend. Hoe dan ook. Dit wordt geen verhaal dat is doordrenkt in zelfmedelijden of gejank om een “culturenschizofrene” identiteit. Ik ben tevreden met mijn streng islamitische opvoeding, hoe vreemd dat ook klinkt, en ik ben tevreden met mijn huidige kijk op de wereld.

Ik heb 15 jaar islamitisch onderwijs gehad, mijn vader is een imam, mijn moeder en zussen dragen allen een gezichtssluier. Zelf heb ik mij maar 1 dag aan een gezichtssluier gewaagd, om even te voelen hoe het is om niet gezien te kunnen worden. Ik bleef tot mijn 18de een lange zwarte hoofddoek dragen, hoewel ik al enige jaren niet meer zo gelovig was, het voelde vertrouwd aan. Omdat het geloof zo vertrouwd was, een deel van mijn identiteit, wat mij met mijn familie verbond, was het zo verdomd moeilijk om zelf te durven denken. Ik wilde niet meer geloven in een straffende God, iemand voor wie ik doodsbang was wanneer ik met mijn linkerhand i.p.v. mijn rechterhand at. Hoe meer ik twijfelde, des te vaker ging ik naar de moskee, leerde steeds meer koranteksten uit mijn hoofd en hield mij krampachtig vast aan een geloof dat niet meer de mijne was. Oprecht overtuigd zijn voelde voor mij heerlijk aan. Ik weet niet wat het precies was, ik begrijp nog altijd niet wat precies die ommezwaai heeft veroorzaakt. Maar opeens was het over. Opeens durfde ik 'Misschien is er helemaal geen Allah' te denken, hardop te zeggen tegen mijzelf. Ik kon met niemand hierover praten, zonder in huilen uit te barsten. Ik wilde helemaal niet gered worden: ik ben toch geen drenkeling, het huis staat ook niet in brand, I'm perfectly fine! Het laatste wat ik wil worden is een Islam-basher. Mijn naasten voelen zich compleet dankzij de Islam, dat vind ik geweldig, ik gun ze ook hun overtuiging en wens dat er voor hen werkelijk een paradijs bestaat. Voor mij bestaat er geen paradijs, ik hoef er ook geen. Dát is wat velen niet begrijpen. Ik hóéf geen bewijs dat God bestaat. Ik hóéf niet te geloven. Ik hóéf niet gered te worden.

Thuis weten ze nog altijd niet wat er tussen mijn oren afspeelt. En dat vind ik ook prima zo. Het zijn mijn gedachten, mijn gevoel, mijn mijn mijn, het gaat hen dus niets aan. Ik weet dat ze me nooit zullen accepteren, dat doet mij vreselijk pijn, van een paar keer inca’Allah zeggen ga ik vast niet dood. Waarschijnlijk zal dit “dubbeldenken” me ooit breken, maar tot dan blijven we lachen.

Gefeliciteerd met je verjaardig!
Lachen is gezond, net als vrijdenken.

Gefeliciteerd Faw!

Weer 'ns wat anders dan een christen die het geloof verlaat. Ik hoop echt serieus voor je dat het je lukt een 'dubbel leven' te leiden, mij gaat het moeilijk af.

met je verjaardag, Faw

Hoi Faw,

Een vrij-denkerig, vrij klein meisje, met vrij kleine voeten, heeft vandaag op haar 20e verjaardag het vrij grote lef haar getuigenis hier neer te zetten! Een afvallige moslima nog wel.....dat je zussen en moeder gezichtssluiers dragen, je vader imam is en dat jij er thuis niet over kunt praten moet heel moeilijk voor je zijn.......ik probeerde me er een beetje een voorstelling te maken, het lukt me niet goed, maar dat je in een buitengewoon moeilijke situatie zit begrijp ik. Dit zinsdeel "dubbeldenken dat me ooit zal breken" maakte vooral buitengewoon indruk.........denk je dat je terug geduwd kunt worden in het keurslijf van islam? Ik stel me zo voor dat de of/of keuze bijna niet te maken is n.l.

Vandaag niet getreurd, je bent jarig, van harte gefeliciteerd met je verjaardag enne....ik vind je nogal vrij volwassen overkomen
Bij een verjaardag hoort in dit land een bloemtje, bij deze dus

Je verjaardag wordt ook door mij gevierd:



Ik ben nogal onder de indruk van je verhaal. Ik zou je het liefst door de computer heen hier naar de Finse vrijheid willen trekken. Ken je het boek van George Orwell, genaamd 1984? (Ook in zijn geheel op het internet te lezen in het engels).

a.r. schreef:denk je dat je terug geduwd kunt worden in het keurslijf van islam? Ik stel me zo voor dat de of/of keuze bijna niet te maken is n.l.

Wie de islam verlaat, moet gedood worden volgens de godsdienst.

Ook van mij de felicitaties dan maar... Misschien een botte vraag maar die gewoon belangstellend bedoeld (de discussie erover mag men voeren in een apart topic): wat vind jij van types als Ayaan Hirsi Ali? Andere vraag uit belangstelling: kan je iets specifieker zij over hoe je van je geloof bent afgevallen? Een korte levensbeschrijving is leuk, maar het verhaal hoe je van je geloof afvalt is interessanter.

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, Faw.

Hoi Faw, gefeliciteerd met beide feiten.

Met je verjaardag en je keus om de islam niet meer als het draaipunt in je leven te hebben.

Ik hoop dat het je verder lukt, blijf hier en je zult steun krijgen van alle vrijdenkers.

Opmerkelijk en hoopgevend dat de dochter van een imam atheiste is.

fantasties, grote klasse dat je zo openhartig je verhaal duft te doen. gefeliciteerd met je verjaardag en dat je eigen gedachten durf te hebben!

Hallo Faw,

Nog gefeliciteerd met je verjaardag. Even een vraagje, als ik het goed begrijp ben je voor de familie (en de buitenwereld) nog gewoon een moslima ?

Hoi Faw,

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

Wat ik mij afvraag is, ken je onder je vrienden of bekenden meer ex-moslims of ex-moslima's die er zo over denken als jij, maar zich voor de buitenwereld nog als moslim voordoen? En verder ben ik ook erg benieuwd wat precies de oorzaak is van je afvalligheid. Je zegt dat je het niet precies weet wat de ommezwaai teweeg bracht, maar was die er dan zomaar opeens? Zijn het koranteksten waar je de waarheid niet in kon zien? Of kon je je niet voorstellen dat ieder die zich niet precies aan de voorschriften hield niet deugde? Of leek het je heel onwaarschijnlijk dat er zoiets als een God bestond? Er moet toch iets zijn geweest dat je hoe dan ook aan het nadenken heeft gebracht?