Freethinker.nl

Behalve hoofdredacteur van De Vrijdenker, het maandblad van De Vrije Gedachte, ben ik ook voorzitter van stichting de Einder. Wij beijveren ons voor het zelfbeschikkingsrecht van het autonome individu. In uiterste instantie betekent dat dat ieder individu naar onze mening zelf mag bepalen wanneer het leven ten einde gaat. Voor wie het leven voltooid is, ziek of niet, moet er de mogelijkheid bestaan om op een humane manier uit te stappen. De Einder werkt samen met een landelijk netwerk van counselors die mensen met een doodswens begeleiden. Dat vraagt zorgvuldigheid en behoedzaamheid. We kennen immers artikel 294 uit het wetboek van strafrecht dat hulp bij zelfdoding strafbaar stelt. Op zich is het niet zo vreemd dat dit thema gevoelig ligt. En natuurlijk is zorgvuldigheid van het grootste belang.
We zien de laatste tijd steeds meer signalen uit de samenleving komen waarin dat zelfbeschikkingsrecht een steeds grotere rol gaat spelen. De bestaande politieke verhoudingen maken dit thema echter niet zomaar bespreekbaar. Met name vanuit confessionele hoek is veel weerstand tegen dat zelfbeschikkingsrecht. Op zich is dat logisch: wie meent dat het leven door God gegeven is, ontzegt zichzelf daarmee het recht dat leven zelf te nemen. Wij begrijpen heel goed dat dat voor gelovigen een heel belangrijk uitgangspunt is. Alleen voegen wij daar aan toe dat het niet redelijk is dat gelovigen hun ethische en morele principes (waar zij het volste recht op hebben) aan anderen op menen te kunnen leggen.
Ik ben benieuwd hoe in deze kringen over dit thema wordt gedacht.

zelfbeschikkingsrecht moet kunnen;
bij chronische pijnpatiënten of andere chronisch zieken zonder kans op genezing moeten dit veel sneller kunnen.
ook op leeftijd zou je deze beslissing moeten kunnen nemen. we worden weliswaar alsmaar ouder maar een 90j zou mogen beslissen dat het welletjes is geweest.
je kunt ook denken aan levenskwaliteit (blind worden, gehandicapt,...) maar hoe je dit moet definiëren in wetteksten weet ik niet.

toch moet je mi opletten dat je niet elke depressieveling of andere geestesgestoorde op 5 minuten kan laten beslissen om te sterven.
toch moet je opletten dat familieleden een levenseinde niet kunnen versnellen om sneller het erfenis te incasseren

Ik wil heel graag zelf bepalen of en wanneer ik er tussen uit stap, ik weet echter ook hoe moeilijk het in sommige? gevallen is om dát te doen slagen. Ik heb van zeer nabij meegemaakt dat er in het ziekenhuis wél gevraagd werd aan iemand die nierkanker met vele metastasen had, of zij bij een eventuele hartstilstand nog gereanimeerd wilde worden, maar dát euthenasie geweigerd werd omdat ze op dat moment al niet meer kon aangeven dát zij dat wilde. De familie was bekend dat het haar wens was niet onnodig te lijden. Het heeft een week van verschrikkelijk lijden geduurd, voor zij overleed. Ronduit schokkend was het dat een verpleegster mij zei, dat "onzelieveheer" bepaalde wanneer het haar tijd was.
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... lit=moeder

Geen mens mi gaat over één nacht ijs bij zo'n zwaarwegende beslissing, daarvoor hangt de mens teveel aan het leven, het zijn vaak langdurige en diepe overwegingen die aan die beslissing ten grondslag liggen.
Overigens weet ik ook dat het anders kan, dat er artsen zijn die ruim voordat het lijden te zwaar wordt en op verzoek van-en in overleg-met de patient hun patient gerust kunnen stellen door met hen mee te denken en hen te helpen op het moment dat de patient dat aangeeft.

Aan onderwerpen die ik al minstens 5 keer gehad heb doe ik niet.
Ik wil alleen hier mijn waardering laten blijken over het belangrijke werk dat je doet!

Ik ben voorstander van een zelfgekozen levenseinde. Natuurlijk niet in een impulsieve beslissing.
Niet alleen bij ondraaglijk lijden (geestelijk en lichamelijk) maar ook wanneer men meent dat het mooi genoeg geweest is. De beslissing ligt dan ook geheel bij de betrokkene zelf.

Er zullen denk ik weinig artsen zijn die bereid zijn mee te werken aan een levenseinde, wanneer de betrokkene niet ziek is. Het zal dan meer uitdraaien op suicide denk ik.

En dan kwam ik ook dit nieuwsbericht zojuist nog tegen http://www.nu.nl/binnenland/2181726/vee ... shuis.html

Er zijn heel veel situaties denkbaar dat een mens kan besluiten dat het leven hem genoeg is, en hij niet meer verder wil. Indien deze keuze verstandelijk gemaakt is, en geen enkele momentopname is in een depressieve periode die een tijdelijk karakter kan hebben, dan moet het mogelijk zijn dat zo'n wens kan worden uitgevoerd. Die nuance wil ik wel maken, dat men niet een depressieve tiener die een moment heeft dat hij het leven niet ziet zitten, meteen bijgestaan wordt dit te beëindigen. Dus grote zorgvuldigheid moet bij hulp bij zo'n eigen keuze zeker een grote rol spelen, hulp zou dan ook kunnen bestaan uit het begeleiden van iemand, waarbij de uitkomst zou kunnen zijn dat hij het leven wel weer kan gaan waarderen. Deze hulp zou niet mogen worden overgeslagen. Dood is namelijk heel definitief.
Echter mag zorgvuldigheid nooit verward worden met tegengaan van een weloverwogen en diepe wens van iemand om niet meer te willen leven. Indien dat duidelijk is, mag je zo'n wens niet in de weg staan.
Het lijkt mij wel lastig om die zorgvuldigheid correct in alle gevallen toe te passen.

Iedereen moet over zijn/haar leven kunnen beslissen ! Ook tieners of depressieven.
Ook al is het een momentopname, als je dood wilt, zou niemand je tegen mogen houden.

Mijn enige punt in deze discussie: Als je al het recht om te leven hebt, dan heb je ook het recht om dood te gaan of willen! Klaar! Het recht op leven geeft hetzelfde recht op de dood!

Toevallig(?) vanavond in P&W hetzelfde onderwerp. Burgerinitiatief om de euthanasiewet aan te passen.
Hedi d'Ancona noemde daar een website "uitvrijewil.nu" die echter, althans voor mij, niet bereikbaar is. Ik denk omdat er vandaag al meer dan 16.000 reacties waren.

Groet

kiks

Netwerk schreef:Afgelopen maandag was in Netwerk te zien hoe de 99-jarige Moek Heringa meer dan 100 pillen in nam om een einde te maken aan haar leven. Lichamelijk was ze nog in orde maar voor haar gevoel had ze een voltooid leven gehad en moest er een einde aan komen.

Mevrouw Heringa vraagt haar huisarts haar te helpen om te sterven, maar die zegt niets voor haar te kunnen doen. Vervolgens neemt ze contact op met een consulent van Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE). Het enige advies is om te stoppen met eten en drinken. Moek laat weten dit niet te kunnen, ze houdt wel van een hapje en een drankje.

Albert Heringa hakt de knoop door en besluit zijn moeder te helpen met een zelfgeregisseerde dood.

http://www.netwerk.tv/uitzending/2010-0 ... l-commotie

En dan hadden we nog de 'zelfmoordmachine':

http://www.netwerk.tv/uitzending/2010-0 ... kte-uitweg

Juridisch zit het wel ok, je kan proberen een machine aan te klagen.
Ik vind het eerder triest, zo'n masker met helium en stikstof om wetten te omzeilen.
'Secobarb on the rocks' lijkt mij een stuk prettigere methode.

Ik merk dat ik moet uitkijken dat ik mij niet kwaad maak, wat voor mij uitzonderlijk is.

Ik ben wel blij met deze reacties en wil kort enkele accenten plaatsen. Wij van de Einder bieden geen therapeutische hulp maar nemen mensen met een doodswens serieus juist omdat we zo aan dat zelfbeschikkingsrecht hechten. Natuurlijk gaan we na in hoeverre er sprake is van een diep gevoelde en consistente wens maar daar beperken we ons dan ook toe. Een besluit tot zelfdoding neemt niemand rechtvaardig, terecht is dat hier enkele keren opgemerkt. Ook is duidelijk dat de Einder er niet is voor de impulssuicide; als wij het gevoel hebben dat iemands doodswens is ingegeven door een tijdelijke depressie (dat kun je onder meer vermoeden als mensen acuut uit willen stappen en daar hulp bij zoeken), dan verwijzen we zulke mensen altijd naar http://www.113online.nl. Bij een weloverwogen besluit tot een zelfgekozen levenseinde is er nooit sprake van acute noodzaak!
In het meest recente initiatief (Uit vrije wil) is er sprake van een min of meer willekeurige leeftijdsgrens. Daar zijn wij wat minder gelukkig mee maar desalniettemin vind ik het zelf een uitstekend initiatief en ik roep iedereen op steun te betuigen.
Over steunbetuigen gesproken: de Einder is op zoek naar donateurs opdat wij ons werk voort kunnen zetten en uiteindelijk ons doel kunnen bereiken: het ongedaan maken van de strafbaarheid van hulp bij zelfdoding en het mogelijk maken van een goed gereguleerde en zorgvuldige hulp aan mensen die hun leven voltooid achten.

enno nuy schreef:Een besluit tot zelfdoding neemt niemand rechtvaardig.

Ik begrijp niet wat je bedoelt, is dit wel een nederlandse zin?

Bedankt voor deze reactie, dit zag ik dus over het hoofd. Er moest natuurlijk staan: lichtvaardig.

Indien hulp bij zelfdoding niet meer strafbaar is, hoe kun je dan bepalen dat je hulp bij gewenste zelfdoding hebt gegeven en niet gewoon een moord hebt begaan die je gegoten hebt in een 'zelf willen' van iemand? Dus hoe kun je achteraf dan bepalen of de persoon echt zelf hiervoor koos? Dus moeten er geen restricties gevormd worden wie de hulp mag verstrekken, dus moet een vorm van verbod niet blijven gelden, behalve voor een speciale organisatie die zich hier, gecontroleerd, mee bezig houdt?