2011 begint voor mij spijtig genoeg met een rotgevoel, dat ik toch even kwijt wilde (vandaar de onevenredig lange post)...
Sinds vrijdagavond zit ik namelijk met een sissende piep in mijn hoofd. Eentje zoals je er wel eens een hebt na een concert, maar die normaal uitdooft na een dag of anderhalf. In dit geval NIET, dus.
Na de eerste nacht stelde ik me weinig vragen. Ook al omdat ik op geen enkel moment doorhad dat ik ergens zwaar over de schreef was gegaan met geluid. Ik heb GEEN vuurwerkfestijn bezocht, bv. Nu hij maar blijft duren, dringt het langzaam tot me door dat dit wel eens serieuze blok aan het been zou kunnen worden, en heb ik ook moeten toegeven dat de oorzaak eigenlijk voor de hand ligt achteraf bekeken. Ik heb die avond namelijk vrij langdurig (enkele uren) via mijn laptop en hoofdtelefoon naar enkele concert-DVDs geluisterd. En dit in een omgeving met TV op de achtergrond.
Hoe het precies kunnen gebeuren is, daar ben ik niet uit... Ik had slechts sporadisch het gevoel dat het wat hard stond, en dan draaide ik het volume terug, maar in het verleden heb ik al veel hogere volumes verwerkt via hoofdtelefoon. Maar er zijn dus wel een aantal factoren: door het achtergrondlawaai was ik waarschijnlijk niet in staat om ruis waar te nemen wanneer ik tussendoor de hoofdtelefoon afnam. Daardoor ongemerkt overexposure gekregen?? Het zou ook kunnen dat de geluidskwaliteit van de laptop niet zo best is en schadelijke frequenties produceert? Ik doe dit normaal niet. Ik moest het outputvolume ook hoog zetten om er voldoende geluid uit te krijgen... Het is het ook een paar keer gebeurd, na sleepmodus end., dat er iets met het afspelen misliep en dat ik enkele seconden in plaats van muziek luide ruispieken te verwerken kreeg. En tenslotte gebeurde het in een periode dat ik met de feestdagen erg loom en minder alert ben, alcohol en zwaar eten en buiten te koud enz. Waardoor het effect ook makkelijker kon "binnensluipen", vermoed ik.
Wat er ook van zij, het lijkt me wel duidelijk dat de oorzaak bij de muziek ligt. Ik heb wel eens last gehad van mijn bloeddruk, en ik heb ook last van huidschilfers in het oor(beiden vernoemd als oorzaken van oorsuizingen), maar het zou wel erg toevallig zijn indien het net nu zoiets zou blijken te zijn. Voor zover ik kan waarnemen is er ook geen verschil tussen beide oren, en nagenoeg géén fluctuaties.
Zijn hier andere mensen die ervaring hebben met deze symptomen?
Wat ik er over lees op forums end. belooft weinig goeds... Veel kans dat dit niet te behandelen is, én blijvend. Waar ik op zit te hopen is dat er wel degelijk een significante schemerzone is van mensen waar het langer duurt dan een dag of twee, maar desondanks toch uitdooft na bv. enkele weken, en dat deze mensen zich minder laten horen op forums. Een soort van negatief selectie-effect.
Hoe erg is het? Wel, het is zeker geen allesoverweldigend geluid. En ik heb inderdaad al ondervonden dat de waarneming ervan vaak volledig verdwijnt zodra je je op iets anders kan concentreren. Ik heb gisteren gedurende de dag op mijn werk momenten gehad dat ik goede hoop had dat het grotendeels verdwenen was. Helaas, pindakaas: vooral bij het inslapen en wakkerworden, en tot nu toe speciaal in de ochtend, is het héél moeilijk om NIET met mijn aandacht af te dwalen naar het geruis. Ik merk nu al dat ik slaapachterstand heb ondanks het feit dat ik vroeg naar bed gegaan ben de laatste 3 dagen. En waar ik ook wel mee zit: ik ben geen supersociaal wezen en ik ben dus váák alleen en in een stille omgeving. Die laptop was trouwens nieuw, en één van de redenen van aankoop was om een stillere PC te hebben. Nou, van ironie gesproken... Eigenlijk kan ik achtergrondgezoem goed gebruiken, nu!
Het is dus perfect mogelijk, onder de juiste omstandigheden, om het storende effect het grootste deel van de tijd gewoon te elimineren. Maar dat blijkt, zeker in mijn manier van leven, allesbehalve vanzelfsprekend. Ik besef verstandelijk perfect dat de sleutel van het probleem bijna volledig ligt bij hoe je in staat bent er zelf mee om te gaan. Maar zeker op dit moment zit ik nog in een fase van bevreesd afwachten of het blijft (wat dus helaas betekent dat je geregeld bewust concentreert op het geluid), het gewicht van het besef van iets *definitiefs* en mogelijk afscheid van de stilte, en frustratie vanwege de banaliteit en vermijdbaarheid van de oorzaak. Een gevolg dat volstrekt onevenredig is met de "misstap" die ertoe leidde.
Nou, het is wel te horen dat ik geen geboren optimist ben. Ik kan me na amper 3-4 dagen al niet meer voorstellen dat het TOCH nog zou stoppen of minderen...
Maar ik plan wel een bezoekje aan de huisarts vrijdag. Na enkele dagen merk ik trouwens al dat het ofwel wat geminderd is, of dat ik er al wat beter mee om kan. Al heb ik nu de indruk dat mijn gehoor een beetje overgevoelig is. En vooral de nacht is nog steeds verre van wat het moet zijn. Ik ben meerdere malen wakker geworden, terwijl ik toch niet echt de indruk had dat ik me overdreven op het geluid concentreerde. Als ik dan half wakker ben, is het geluid wel opdringerig, maar aan de andere kant niet "hard". Ik heb de INDRUK dat ik het voldoende negeer, maar toch blijkt het te storen bij de slaap???
