Freethinker.nl

Stel je ontmoet de liefde van je leven. Op een gegeven moment komt trouwen ter sprake en hij/zij wil trouwen in de kerk. Heb je dat voor hem/haar over? Of kies je sowieso voor een partner die niet gelovig is.

Hangt van de beweegredenen af waarom ze in de kerk wil trouwen. Als ze dat wil omdat dat een familietraditie zou zijn, wellicht maar als het om religieuze opvattingen is... moet er dan nog heel lang over nadenken.

Ik heb geen idee. Ik ben er nog niet mee geconfronteerd.

lanier schreef:Op een gegeven moment komt trouwen ter sprake en hij/zij wil trouwen in de kerk.

In mijn geval ligt dat iets gecompliceerder; het zou dan het Samen-op-Weg-homo moeten zijn anders is trouwen er meen ik niet bij.

Heb je dat voor hem/haar over?

Ja, ik hoefde d'r niet lang over na te denken.
Als ie daar blij mee is?

Of kies je sowieso voor een partner die niet gelovig is.

In het geval van de liefde is kiezen er niet bij is mijn ervaring, dat overkomt je.

Kan stellig nee zeggen, maar weet niet wat ik zou doen zodra ik verliefd ben tot op het bot.

Zoals verwacht mag worden zal zowel ik als mijn (toekomstige) vrouw met overtuiging in de kerk trouwen

Gegroet

Op de eerste plaats denk ik dat de kans miniem zal zijn dat ik en een gelovig meisje zoveel gemeenschappelijk hebben dat er een trouwerij uit voortkomt.
Maar even hypothetisch dat het gebeurd, zal ik ondanks mijn respect voor haar geloof niet in een kerk trouwen.
Ik zou dan zonder overtuiging als een soort versiering meedoen in een religieus ritueel, en daar vind ik de belofte die je elkaar doet te belangrijk voor.
In mijn ogen zou een dergelijke verbintenis geen betekenis hebben,omdat ik vind dat je beiden het gevoel moet hebben na het ritueel officieel 'verbonden' te zijn.
Geloof heeft voor mij evenveel waarde als sprookjes, en alhoewel sommige sprookjes vaak mooi zijn verkies ik toch liever de realiteit.
Trouwen in een kerk zou van mijn zijde huichelarij zijn!

PS.
Verder ben ik al gelukkig getrouwd..... of is het gelukkig al getrouwd?...... Nu ja, het dilemma zal zich niet zo snel voordoen.

Erik: Je weet toch wat er rijmt op huwelijk? (Naar Yvonne Keulenberg)

Ik zou het zelf niet snel doen. Ik heb het meegemaakt dat een vriend van me ging trouwen met iemand die Gereformeerd was. De predikant kon niet nalaten om nog even aan te halen dat hij het erg jammer vonden dat mijn vriend niet was toegetreden tot de gemeenschap. En dan vooral de toon waarop de man sprak! Misschien dat ik er vroeger minder moeite mee had gehad, maar ik pas er nu voor.

Ik ben er van overtuigd dat liefde niet voldoende is voor het slagen van een relatie. Om die reden denk ik dat ook dat het heel wat moeite zal kosten om een relatie te laten slagen als de 1 wel gelovig is en de ander niet. Of als je te maken hebt met 2 verschillende geloven/culturen. Ik zeg niet dat een relatie gedoemd is te mislukken, maar dat het meer moeite/werk zal kosten.
Wel of niet in de kerk trouwen? De volgende vraag wordt dan wel of niet gelovig opvoeden van kinderen. Etc.
Wij zijn wel in de kerk getrouwd omdat wij dat allebei belangrijk vinden/vonden. Ik zou denk ik niet in een andere kerk hebben kunnen trouwen of zonder kerk. Ik had ooit een vriendje die later wel in de kerk zou willen trouwen omdat het zijns inziens hoorde. Dat zou voor mij geen goede reden zijn geweest.

Stel je ontmoet de liefde van je leven. Op een gegeven moment komt trouwen ter sprake en hij/zij wil trouwen in de kerk. Heb je dat voor hem/haar over? Of kies je sowieso voor een partner die niet gelovig is.

Vraag: bent u man en vrouw volgens de regels van de …. Weet ik veel!
Antwoord: Waar zijn we hier? In de Hema? Sorry, maar dan geef ik er geen antwoord op.

Wat een k*tprobleem, zeg!!! Kan het nog even simpeler?

Groeten.

Fons.

Leuke vraag he

Kerken zijn vaak wel veruit de mooiste gebouwen. Dus ik zou geen problemen hebben om in een kerk te trouwen, juist om die reden. Maar dan niet door een priester, maar door een ambtenaar...

Ik moet er niet aan denken trouwen met een gelovige. Gelukkig is mijn vriendin zo mogelijk nog atheïstiser dan ik. Ben laatst wel bij de bruiloft van een vriend van mij geweest. In de katholieke kerk op aandringen van de familie van zijn vrouw. Verschrikkelijk. Allemaal toespelingen op wat voor domme mensen atheïsten wel niet zijn. (een wijs man bouwt zijn huis op klei een dwaas op zand. En zo is god ook de stevigheid, het fundament van het leven) (braak)

Maar het ergste was wel dat ze moesten beloven hun kinderen ook te vergiftigen met deze dogma's (iets anders bewoord overigens)

Ik vind het hele trouwen een grote poppekast en voor mij en gelukkig voor mijn vriendin ook hoeft dit niet. We kunnen het prima samen vinden zonder trouwen. Ik weet wel dat veel mensen hierin nog een soort mooiste dag van je leven idee hebben. Helaas is de praktijk vaak weerbarstiger, en is het alleen maar meer van het zelfde. Ik zou zeggen trouw vooral niet, en geef het aldus uitgespaarde geld aan een goed doel.