Primaat schreef:Dat betwijfel ik. Hoeveel mensen gaan niet ieder half jaar naar de tandarts voor controle maar hebben misschien eens in de 2 a 3 jaar een gaatje of tandsteen? Als je goed voor je tanden zorgt heb je die half jaarlijkse controles niet nodig.
Ben jij een tandarts die dat kan beoordelen? Als bij mij een gaatje wordt gevonden, moet meteen een halve tand worden uitgeboord. En ik zorg goed voor mijn tanden en tandvlees én ik ga elk half jaar (in de praktijk ongeveer 8 maanden) naar controle. Bovendien ben ik niet verzekerd voor tandheelkundige zorg; wel voor kaakchirurgische ingrepen (verwijderen van die ellendige verstandskiezen, bijvoorbeeld).
Stel je voor dat er een verzekeraar op staat die alleen maar gezonde mensen verzekerd, dit zijn mensen die niet roken, drinken etc.etc. die veel lichaamsbeweging krijgen en zich aan een goed dieet houden. Je laat deze mensen eens in de 2 a 3 jaar voor algehele controle onderzoeken. Denk je dan werkelijk dat de kosten voor deze mensen hoger zullen zijn dan voor die maatschappijen die alle soorten mensen verzekeren waar mensen niet een 2 jaarlijkse check krijgen en waar VELE VELE malen vaker te laat ernstige (dodelijk) aandoeningen constateren?
Ja. Want zoals ik al zei, uit diverse onderzoeken is gebleken dat die gezonden mensen langer leven; en de kosten van lange, intensieve geriatrische zorg in de nadagen van hun leven zijn veel hoger dan de kostencombinatie van een paar zware behandelingen
plus een lagere levensverwachting van de ongezond levenden. Dat klinkt paradoxaal, maar het is wel zo. Van geboorte tot dood bekeken is gezond leven duurder voor de maatschappij dan een beetje tot erg ongezond leven. Als je me niet gelooft stel ik voor dat je eens wat onderzoek gaat plegen. Er zijn net wat verhalen over opgedoken, alhoewel ik me helaas niet meer kan herinneren waar---bronnen moet ik je dus schuldig blijven.
Wel een klein voorbeeldje: er is net een levensverzekeraar met een rokerspolis op de proppen gekomen met een premie die duidelijk lager is ten opzichte van een gelijke polis voor niet-rokenden. Als tegenprestatie wordt er een (fors)
minimum aan sigarettengebruik van je geëist en een eerste eenmalige inleg. Met andere woorden, de verkorte levensduur vertaalt zich in een lagere premie, en om er zeker van te zijn dat de verzekeraar geen geld verliest, wordt van je gevraagd dat je je doodrookt, hoe morbide dat ook klinkt.
Waar jij waarschijnlijk over valt is dat je het 'oneerlijk' vindt dat een vette papzak allemaal 'aandacht' (in de ruimste zin van het woord) krijgt voor iets wat hij heel makkelijk kan vermijden. Jij zweet je het apelazerus in de sportschool of whereever jij graagt beweegt, terwijl die papzak vette troep uit de muur vreet en zich met de auto naar de sigarenboer om de hoek beweegt voor een nieuwe slof rokertjes. Jij bent altijd het betrouwbare werkpaard voor de baas zonder dat je ziekdagen claimt, terwijl die fatso van twee deuren verderop bij het minste of geringste wekenlang ziek thuis zit maar wel fijn wordt doorbetaald. Je vergeet echter de 'aandacht' die jij als ouwe lul gaat opeisen op het moment dat je (laten we zeggen) de 70 passeert. Daar kan je niets aan doen, zul je zeggen, je bent immers 'wat ouder', en wat minder goed ter been, en niet meer zo snel en lenig... Het nare is dat je er wel degelijk wat aan kan doen: namelijk niet 70 worden.
Daarom: hoe oneerlijk het ook voelt: iedereen betaalt dezelfde premie en iedereen heeft recht op dezelfde zorg. Dat is per saldo goedkoper. Iedereen mag ook besluiten of ze hun doktersadviezen in de wind willen slaan of niet.
Toch is dat niet zo. De kosten worden deels " laag" gehouden doordat er mensen zijn zoals ik die er een heel gezonde levensstijl op na houden. Mij hoeven ze niet te vertellen hoe ik gezond moet leven dat weet ik wel, ik doe graag aan zelfbehoud en leef niet gezond omdat dat mogelijk financieel voordeel oplevert, wat nu zeker niet het geval is.
Het levert
nu financiëel voordeel op. Het levert
geen voordeel op als al die ongezonde papzakken aan hartstilstanden, beroertjes, longkanker en levercirrose zijn overleden en de eertijds gezonde, maar nu langzaam dementerende en steeds meer hulpbehoevende mens overblijft. De vraag wordt daarmee waar je de grens legt. Wil je nu een lage premie en later worden afgestraft met een superhoge premie? Zo ja, wees dan vooral een gezond en sportief Primaatje. Je kunt ook zeggen: ik wil altijd een lage premie en zal uit mijzelf gezond leven, en neem op mijn 70e wel een pil van Drion. De andere alternatieven heb je in vijf minuten denken op papier staan. Dát bedoelde ik met ongemeen eerlijk zijn wat betreft de gezondheidszorg, en jij bent daar nog niet voldoende eerlijk in!
En áls je dan eenmaal die alternatieven op papier hebt---waarbij je heel ver kunt gaan of het bij twee of drie categorieën kunt houden---kunnen we eens gaan praten over hoe we dat gaan controleren en welk systeem dus per saldo geld gaat opleveren.
Als deze mensen vertrekken naar de verzekeraar die alleen gezonde mensen verzekerd dan zullen de ander verzekeraars een gigantisch tekort hebben omdat die het geld van mensen die nooit ziek zijn niet meer kunnen gebruiken om de kosten van vaak zieken te dekken.
Ik denk dat als je het sommetje netjes
en volledig uitrekent, je nog versteld zult staan van de uitkomst.
Of moet ik weer te horen krijgen dat de pil uit eigen portemonee betaald moet worden? (terwijl het gemiddelde kind toch een kostenput is omdat er niet apart voor wordt betaald).
Ik denk dat dat een onderwerp voor een ouderwetse stemming moet zijn. (De andere dingen die je noemde ook, trouwens.) Voor beide alternatieven is wat te zeggen, en ik denk niet dat het de bank breekt.