Het 'ik', deze hersenen, deze neuronen? Een weerlegging.

[Danthaman]

Mijn definitie van het 'ik': Het 'ik' is het verschil tussen mijn lichamelijk (biologische) gedetermineerdheid en dat van mijn exacte kloon, geprogrammeerd met mijn leerprocessen....

Sorry dat ik deze nog even boven water haal maar in mijn ogen gaat het hier al mis. Je redeneert cirkel.

Je vraagt je af of je "Ik" niet meer is dan je biologische opmaak terwijl je daar in de beschrijving van dat "Ik" al vanuit lijkt te gaan...

[siger]

Ik breek mijn hoofd over het 'ik' momenteel.

Volgens hersenwetenschappers is het 'ik' een constructie van de hersenen. Ons zenuwstelsel, onze hersenen, dat zijn wij.

Ik dacht, laten we daar eens logisch op doorgaan, beste vrienden.

Stel, ik ben lid van een ééneiïge tweeling, pasgeboren. Biologisch identiek. Leerprocessen, quasi identitiek...

Bijgevolg creeërt het zenuwstelsel van mijn tweelingsbroer 'ik', volgens de neuroloog, want die specifieke hersenen en dat specifieke zenuwstelsel (dat biologisch materiaal, die genetica en die leerprocessen) ben 'ik'...

Neen, mijn tweelingsbroer is IEMAND ANDERS!!!!!

Zoals ik het begrijp is een pasgeboren ééneiïge tweeling helemaal niet biologisch identiek. Je vertrekt imho van een populaire maar foute voorstelling van genetica.

Ik vond "Biology as Ideology: The Doctrine of DNA" van de befaamde bioloog Lewontin zeer verhelderend. Lewontin schrijft ergens dat genen overschat worden als bepalende factor. Vanaf de eerste celdeling begint onze genetische "make-up" een wisselwerking met twee factoren: toeval en omgeving.

Chromosomen worden nooit exact gecopieerd. Elke celdeling voegt toevalligheid aan het individu in wording.

Daarbij komt de omgeving, die verschillend is voor elke cel (want elke cel bevindt zich op een andere plaats). Afhankelijk van de plaats van een cel in het embrio zal die zich "toeleggen op" een ruggewervel, ledemaat, zenuwcel...

Het "ik" is de eenheid die voortkomt uit heel deze ontwikkeling. Je "ik" is je geschiedenis, en in de geschiedenis van de tweeling zal, na de eerste zaadcel en de eerste eicel, dus vanaf de eerste celdeling tot hun honderste verjaardagsfeestje, niets volledig identiek zijn. In de moederschoot en aan de feesttafel hebben beide tweelingen verschillende plaatsen, ervaring, kijk op de omgeving etc....

Zo bekeken is het niet verwonderlijk dat eeneiige tweelingen verschillen, het is eerder verwonderlijk dat ze nog op elkaar lijken.

[Sararje]

Maarten is al tijden niet meer actief op het forum, kijk dit ajb voortan na, dit is onnodig bumpen!

[Stengah]

Materiaal vormt niet de identiteit.Of wel?

Wij leven en daar zijn wij ons van bewust.
Er is veel reden om te veronderstellen dat niet de moleculaire processen in de cel zijn die het leven maken, maar dat het andersom, het leven is dat die processen mogelijk maakt.
Zozijn er evenmin cellen in onze hersenen die het bewustzijn maken (het ik), maar is het andersom, het bewustzijn dat deze hersenprocessen maakt?

Als dat zo is, dan moet zowel het leven als het bewustzijn(ik) als autoneem fenomeen beschreven kunnen worden...


Dit legt misschien niks uit, maar zet je wel aan het denken.

[Kiwi]

Als we toch ongegeneerd gaan bumpen: Boektipdump!

Het bewustzijn verklaard - Dennett
Gödel, Escher, Bach - Hofstadter
I am a strange loop - Hofstadter

Drie boeken die ik hierover gelezen heb en die me veel inzicht hebben gegeven over de werking van de geest en het 'ik' in verschillende niveaus en lagen.

[collegavanerik]

topicstarter is weg er word enkel nog gebumpt
-slotje-