Zoals in mijn topic 'voorstellen' geschreven kom ik uit een NH nest. Vader vrijzinnig en moeder bevindelijk.
Als puber, kwam ik er achter dat het christendom een grote show was. Ik weigerde stomweg om mee naar de kerk te gaan. Maar als 16 jarige heb je niks te willen/weigeren. Je afhankelijkheid van je ouders is nog te groot. Bovendien ik hield verder veel van mijn ouders (en nog steeds). Dus ik ging maar gewoon mee naar de kerk, maar mijn afkeer werd aleen maar groter. Onder het mom van 'je eet ook elke dag' en 'je hebt ook geestelijk voedsel nodig' werd ik gepusht. Erger vond ik nog dat ze zeiden 'je bent nog jong, je weet het nog niet helemaal..etc etc'. Ook in de grote familie ( van moeders zijde), werd ik belachelijk gemaakt als ik een discussie over religie uitlokte. De meeste zullen deze tactiek van gristenen wel kennen....
Bovendien was mijn uitdrukkingsvaardigheid nog niet zo ontwikkeld en word zo'n discussie met volwassen gristenen een hopeloos iets. Toch, werd mijn frustatie alleen maar groter omdat ik gewoon wist dat er iets fundamenteel fout zat in het Christendom ( noem het 'geloof'
).Gelukkig, speelde mee, dat mijn vriendenkring allemaal R.K. was. Hier werd weinig aan geloof gedaan, dus de sociale controle is ook minder en wordt het makkelijker als puber je aan het geloof te onttrekken.
Op een gegeven moment voelde ik me zo zeker dat ik tegen mijn ouders zei: 'Ik ga zondag niet meer naar de kerk. Stuur me het huis uit. Hou mijn zakgeld in. Doe wat je wil doen, maar ik doe niet meer mee met deze flauwekul...' Jullie begrijpen, dat was een shocker !! Gek genoeg, accepteerden ze het na wat pittige discussies gevoerd te hebben. Waarschijnlijk omdat ze inzagen dat ik wel een punt had...( al zullen ze dat nooit toegeven).
Ik heb dus GEEN slepende geloofsconflicten gehad om afscheid te nemen van mijn christendom. Wel had ik vele discussies met mijn ouders in de loop van de jaren die volgden. Ik hield voet bij stuk.
Nu is het zo dat ik sinds enkele jaren weer interesse krijg in religies, maar dan met een andere bril op. Wel heb ik soms last van schuldgevoel en de 'eeuwige' verdoemenis. Onderschat deze hersenspoeling bij gristenen ( en moslims) nooit !!!!
Wanneer ik de discussies tussen moslims/gristenen en 'freethinkers' op dit forum lees, voel ik (weer) de spanning tussen geloof en rede.
Ik denk dat vele 'freethinkers' hier te rationeel reageren op religieuzen. (sorry, ik moet even wat kritiek geven). Geloof is zo ongelooflijk subjectief, dan red je het niet om ze te overtuigen met 'rede'. Dat maakt religieuzen alleen maar 'sterker' . Om gristenen te 'overtuigen' ( Shitt, wat heb ik een hekel aan dat woord !), zouden 'freethinkers' meer gevoel moeten leggen in hun rede. Daar zou ik nog een topic over kunnen schrijven.....
van bevrijd!