Ik heb hier en daar wat stukken uit het interview gequote. Het totale artikel is hier te lezen: http://www.indymedia.be/en/node/5284
Het geheel geeft een ander beeld van de staat Israel, en de legalisering van het bestaan van deze staat dan doorgaans wordt gegeven.
Israel noemt zichzelf de Joodse Staat. Toch zijn er ook joden die niet zo gelukkig zijn met de kreatie van Israel. Op 10 augustus spraken we met de New-Yorkse rabijn Weiss van Neturei Karta, de meest uitgesproken anti-israelische joden. In de studio interviewen we Lucas Catherine over de stellingen van Weiss.
Rabijn Weis van Neturei Karta over de oorsprong van Nuturei Karta en waarom ze tegen het Zionisme zijn:
Meerderheid van beperkte gemeenschap in Palestina die er al honderden jaren was, was zeer religieus en leefde in harmonie met andere gemeenschappen.Toen begon de zionistische kolonisatie. Traditionele gemeenschap begint zich te verzetten tegen het zionisme. Weiss herhaalt verschillende malen tijdens het interview dat de belangrijkste leiders van de joodse gemeenschap tegen het zionisme waren. Vanaf de jaren dertig werden de joden die zich tegen het zionisme keerden “Neturei Karta” genoemd; Aramees voor “beschermers van de stad”, naar een verhaal uit de bijbel waarbij een aantal wijzen die bij een dorp aankomen vragen wie de beschermers van de stad zijn, de “Neturei Karta”.In de anti-zionistische slogans en graffiti die op de muren van de joodse wijken stonden en staan worden de Zionisten vernielers van de stad genoemd en de anti-zionisten dus de beschermers of “Neturei Karta”.
Volgens Weiss heeft god de joden gebannen van het heilig land omdat ze spiritueel faalden en ze mogen geen stappen ondernemen om die verbanning ongedaan te maken. De zionisten maakten misbruik van het verlangen naar het beloofde land om joden te lokken naar Palestina. Zelfs moest Palestina leeg geweest zijn dan hadden de joden daar niets te zoeken volgens Weiss. Maar doordat de palestijnen er al zitten maken de Zionisten het er alleen maar erger op want ze stelen het land van anderen, wat ook al in tegenstalling is met de Torah. Judaisme bestaat al duizenden jaren zegt Weiss terwijl Zionisme ongelovige nieuwlichterij is en dus in konflikt met de traditionele joodse gemeenschap in Palestina. Theodore Herzl, de aartsvader na het zionisme, wilde het judaisme van een religie tot een nationaliteit transformeren met land, leger en trots. Materialistisch en goddeloos, aldus Weiss. Eerst wilden ze naar Oeganda of elders, maar daarvoor zouden de atheistische zionisten geen steun krijgen van de meer ortodoxe joden. Het idee werd dus dat alle joden verlangden naar het heilig land en dat de tijd dat de verlossing gekomen is. Dat klopt niet volgens Weiss: “god heeft ons wegens onze zonden verbannen van het heilig land als natie en zo staat het in de thora”.
Lucas Catherine getuigt van het feit dat op de grootste joodse website in Antwerpen, het forum van Henri Resenberg, in augustus nog werd opgeroepen om Borreman, de anti-zionistische jood, neer te schieten. Hij wijst er verder op dat de zionistische lobby zeker niet alleen uit joden bestaat maar vooral uit konservatieve kristenen. Dit lijkt in tegenspraak met het feit dat de kristenen altijd de joden vervolgd hebben. Door een gepaste interpretatie van de bijbel slaagden de konservatieve christenen er echter in hun jodenhaat om te buigen tot een fanatieke aanhang voor Israel.
Dat Israel in 1947 erkend is was niet de wil van de joden, aldus Weiss, noch van de christenen, noch van de moslims. Verder vermeldt hij dat hoofdrabijn van Jerusalem in november ?47 een brief zou geschreven hebben naar de voorzitter van de VN om te vragen Jerusalem buiten de staat Isreal te houden. De pro-israelische propaganda heeft geleid tot de fout van de reatie van Israel.
Lucas Catherine zegt dat de samenwerking met de Palestijnse autoriteit in overeenstemming is met de orthodox-joodse instelling dat de joden de overheid van het land waar ze blijven moeten eerbiedigen. Arafat had ook een joods minister van joodse aangelegenheden benoemt met eigen budget, en op die manier is er aleszins ook geld gevloeid van de Palestijnse autoriteit naar joden in Palestina. De demonisering van de Palestijnse autoriteit doet denken aan het beeld dat geschetst wordt van het lot van de joden in de Arabische wereld, een beeld dat volgens Catherine volledig verkeerd is: de behandeling van de joden in Europa is sedert de kruistochten verschrikkelijk geweest, in de Arabische wereld was dat niet zo.
