Moderator: Moderators
Leuke pluimbal!Petra schreef:Als het verkrijgen van nageslacht en altruïsme dezelfde genen betreft dan maakt dat altruïsme onmogelijk. Omdat tegen de tijd dat het altruïsme ontspruit je geen nageslacht meer kunt verwekken en dus niet meer kunt voldoen aan die definitie.
Hoe dol ik ook ben op pluimballen; dat was het niet.heeck schreef: ↑29 sep 2018 09:41Leuke pluimbal!Petra schreef:Als het verkrijgen van nageslacht en altruïsme dezelfde genen betreft dan maakt dat altruïsme onmogelijk. Omdat tegen de tijd dat het altruïsme ontspruit je geen nageslacht meer kunt verwekken en dus niet meer kunt voldoen aan die definitie.
Roeland
Petra schreef: ↑28 sep 2018 03:15Ik denk dat als je deze lijn volgt, je tegen de tijd je oud genoeg bent, niet meer voldoet aan de stelling:
(Iets sacrificen waar je toch al geen reet meer aan hebt/of wat je niet eens meer hebt, is m.i. geen sacrifice.)
Grappig, want dat zou dus betekenen dat als je niet meer in staat bent om nageslacht te verwekken dat je dan ook niet meer in staat bent om een altruïstische daad te doen. (Heel strikt genomen).an organism sacrificing all or part of its net reproductive fitness to benefit an organism to which it’s unrelated.
De werking van de genen werkt dan eigenlijk het mogelijk maken van altruïsme tegen.
Roeland,
*Als we ervan uitgaan dat jouw artikel de juiste definitie van altruïsme geeft dan hè. Why Evolution Is TrueRather, they’re nice gestures that involve financial or physical but not reproductive sacrifice.
First of all, there is a panoply of behaviors we term “altruistic” that aren’t altruism in the true biological sense: an organism sacrificing all or part of its net reproductive fitness to benefit an organism to which it’s unrelated. Giving to charity or helping an old person cross the street are both considered “altruistic” acts in normal language, but don’t involve sacrificing one’s genetic output to benefit someone else. Rather, they’re nice gestures that involve financial or physical but not reproductive sacrifice. Such behavior doesn’t require a direct evolutionary explanation: that is, we needn’t posit a complex genetic scenario to explain it. There are plenty of alternative scenarios, involving a mixture of individual selection and cultural evolution, for how such behaviors came to be (see Peter Singer’s The Expanding Circle for one explanation).
Simple “helping” behaviors that likely evolved in our ancestors, in which individuals benefit those who aren’t especially closely related, could have evolved by individual selection, via a “tit-for-tat” strategy, also called “I’ll scratch your back; you scratch mine”). In these scenarios, individuals remember and recognize each other so that help given to a group-member will eventually be repaid. In other words, the “sacrifice” is only temporary and illusory since it’s repaid. If altruism like that—which isn’t true altruism in the sense that you don’t lose net reproductive fitness—evolved by individual selection, we’d expect to see it evolve in smallish groups in which individuals remember and recognize each other so that generous acts can be repaid to the right people. These are in fact precisely the conditions under which most of human evolution took place. Those kinds of groups aren’t necessary for altruism to evolve via group selection, which makes the group-selection explanation less necessary—and attractive.
Maar dit is toch ook een voorbeeld van coöperatie en niet van altruïsme.
)
zijn die een andere oorzaak kunnen verklaren.Bij coöperatie wel ja.Mijn toevoeging: zo af en toe loont het een licht, niet al te licht, gennetje mee te hebben dat de koers houdt.
MaartenV,MaartenV schreef: ↑30 sep 2018 15:17 Ik vind dat dat niet altijd zo is dat altruïsme steeds gebeurt vanuit een zich goed voelen terwijl men geeft.
Vaak is er eerst een situatie die ons oproept tot de keuze voor al dan niet moreel handelen (altruïstisch handelen in dit geval) of niet, ongeacht ons gevoel.
We dreigen zelfs zelf iets te verliezen of er onder te lijden wanneer we de ander helpen. Toch kiezen we op dat moment om 'tegen ons egoïstisch gevoel in', goed wetend dat we tijd en moeite moeten opbrengen die we anders aan iets leukers zouden kunnen spenderen, om te geven aan die ander zonder te nemen.
Kijk aan, ben ik er blijkbaar wat vlotter mee begonnen dan jij.
We zijn het zowaar weer eens.Ik vermoed dat altruīstisme een begrip is dat alleen maar een voorbeeldgedrag is dat in de werkelijkheid niet (kan) voorkomen.
Ben ik ff een geluksvogel.
Volgens mij zit Lamme fout. Waar tover je het toch weer vandaan. Mijn probleem is denk ik dat ik vind dat er juist MEER aandacht moet worden besteed aan bewust nadenken.Peter van Velzen schreef: ↑28 sep 2018 02:49 jouw probleem is dat je erg veel belang hecht aan bewust nadenken. Dat is echter slechts zelden het geval.
Altruisme is wel degelijk te evolutionair te verklaren. Namelijk als bijverschijnsel van een andere vorm van opoffering, dei voor het nageslacht, Veel diersoorten offeren zichzelf geheel op voor hun nageslacht . Vele sterven kort na de bevuchting, Zoogdieren voeden hun kinderen evnetueel ten kostte van zichzelf. Als dit zo nu en dan tot onnuttig gedrag leidt (zoals het voeden van een koekkoeksjong) dan is dat vaak slechts een kleine prijs voor en groot goed. NB dat de zangvogel zich niet bewust is van het feit dat het voeden van het koekoeksjong, haar nageslacht niet bevordert doet er niet toe, zij is er zich evenmin van bewust dat het voeden van de eigen jongen dat wél doet. De meeste mensen zijn ook helemaal niet bewust bezig hun nageslacht in stand te houden. Anders zou men het niet bij één of twéé kinderen laten. (in Nederland 1,5 gemiddeld).
