Rereformed schreef: ↑04 okt 2021 15:02
Ik denk dat zo ongeveer iedereen het eens is met je laatste zin. Maar ik las begin jaren 70 als jongen van 13, 14 jaar al het rapport van de Club van Rome, en we waren het op school er allemaal over eens dat "zoals we het nu doen" het jaar 2000 niet haalt. De fout die ons denken maakte en jij hier lijkt te herhalen is dat het met zekerheid kan worden voorspeld dat de wereld in 2050 er totaal anders uitziet dan die van 2021 vanwege alle technische revoluties die in die dertig jaar zullen plaatsvinden. Ray Kurzweil zei al in 2014 dat er meer uitvindingen gedaan waren in de eerste 14 jaar van de 21ste eeuw dan in de gehele eeuw daarvoor. En ook die stond al in geen vergelijking met de eeuw daarvoor. Het aanzien van de wereld verandert met toenemende snelheid.
For better or worse...
Dat klopt allemaal, maar het heeft het verval van onze leefwereld sinds de industriële toe alleen maar versneld.
Alle technofixes ten spijt is de wereldwijde uitstoot, ontbossing, en plastic soep al die tijd alleen nog maar versneld.
Iemand die minder populair en bekend is dab Kurzweil, is Ronald Wright, auteur van "A Short History on Progress", waarin hij oa de "progression trap" uit de doeken doet.
https://en.wikipedia.org/wiki/Progress_trap
Er is tot nu toe nog weinig dat er op wijst dat technologische ontwikkeling echt een vervanging is, of kan zijn van menselijk gedrag.
Tot nu toe maakt technologische vooruitgang vooral dat mensen de vrijgekomen "ruimte", verkregen door een technofix, in de meeste gevallen snel weer opvullen.
De oplossing? Een eindeloze reeks technofixes om dat effect voor te blijven. Maar ik heb nog niet de indruk dat we bezig zijn om die race op alle fronten te gaan winnen, terwijl we met enkele fronten geen genoegen kunnen nemen. (Mooi dat we dat gat in de ozonlaag hebben verkleind met maatregelen tegen bepaalde drijfgassen en koelmiddelen, maar ik zie nog geen kentering op het gebied van plasticvervuiling.)
Steeds als ons iets goed bevalt, zijn we geneigd te denken dat het met méér daarvan alleen maar beter kan worden, terwijl er in werkelijkheid optima zijn die we steeds voorbijstreven, op zoek naar nóg meer vooruitgang.
Alles wat jouw voorbeeld uit de jaren '70 ondubbelzinnig duidelijk maakt, is dat je er geen datum op kan plakken, omdat we niet alle parameters in zicht hebben. Bij een mok kan je van een afstandje niet zien hoeveel er in zit, maar je weet tegelijkertijd ook dat je er niet eeuwig uit kunt drinken zonder deze bij te vullen. Ook een black box heeft geen magische eigenschappen die haar ontdoen van de last der eindigheid, zelfs al is de inschatting van de inhoud hier en daar nattevingerwerk. Elk uitstel is nog steeds geen afstel. Het gevaar blijft aanwezig zolang we niet stoppen met meer verbruiken en vernielen dan we teruggeven.
Hetzelfde blijven doen, almaar schaalvergroten en intensiveren, zal uiteindelijk geen andere resultaten brengen, maar misschien weer eens uitstel van executie.
Daarom bezie ik het "ecomodernisme" met enige achterdocht.
