Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

[axxyanus]

Het gaat hem niet om de inhoud van de ervaringen voor mij, zoals gedachten, geheugen enzovoort. Het gaat hem om het gevoel dat jij jij bent. En niet iemand anders. En dat sinds je geboorte. Dat gevoel is constant aanwezig, ondanks alle veranderingen. Dat is natuurlijk zeer moeilijk om daarnaar te verwijzen via observaties, omdat er niets fysieks beschrijfbaars aan is. Je kan er niet naar wijzen. Je kan het enkel ervaren van binnenuit.

Zo'n gevoel bestaat helemaal niet. Ik heb in ieder geval nooit zo'n gevoel gehad.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Maar je toont helemaal niets aan.

Dat kan ook niet aangetoond worden. De innerlijke ervaring van een ik die van binnenuit naar buiten kijkt sinds kindsbeenaf en onverandert de veranderende wereld ervaart van het eigen lichaam en van de wereld rondom, kan ook niet aangetoond worden. Die kan enkel bij elkaar erkend worden: van 'ja', dat ervaar ik ook. Als je natuurlijk moedwillig ontkent om maar niet een duimbreed te kunnen toegeven aan gelovigen, dan kan je natuurlijk de realiteit ervan niet erkennen.

Nogmaals het door jou genoemde berust op autosuggestie.
Je verbeeldt je slecht dat het van binnen uit naar buiten kijken niet verandert.
Dat druist nu net in tegen alle ervaring:
Wat vroeger groot leek komt later juist klein over.
Zo zijn er talloze voorbeelden die je claim onderuit halen.

[MaartenV]

Het gaat hem niet om de inhoud van de ervaringen voor mij, zoals gedachten, geheugen enzovoort. Het gaat hem om het gevoel dat jij jij bent. En niet iemand anders. En dat sinds je geboorte. Dat gevoel is constant aanwezig, ondanks alle veranderingen. Dat is natuurlijk zeer moeilijk om daarnaar te verwijzen via observaties, omdat er niets fysieks beschrijfbaars aan is. Je kan er niet naar wijzen. Je kan het enkel ervaren van binnenuit.

Zo'n gevoel bestaat helemaal niet. Ik heb in ieder geval nooit zo'n gevoel gehad.

Je herinnert je toch dat je als kind door je ogen keek, Axxyanus? En dat je je nu als volwassene, vele jaren later, nog steeds achter die ogen bevindt en naar de wereld kijkt?

[MaartenV]

Maar je toont helemaal niets aan.

Dat kan ook niet aangetoond worden. De innerlijke ervaring van een ik die van binnenuit naar buiten kijkt sinds kindsbeenaf en onverandert de veranderende wereld ervaart van het eigen lichaam en van de wereld rondom, kan ook niet aangetoond worden. Die kan enkel bij elkaar erkend worden: van 'ja', dat ervaar ik ook. Als je natuurlijk moedwillig ontkent om maar niet een duimbreed te kunnen toegeven aan gelovigen, dan kan je natuurlijk de realiteit ervan niet erkennen.

Nogmaals het door jou genoemde berust op autosuggestie.
Je verbeeldt je slecht dat het van binnen uit naar buiten kijken niet verandert.
Dat druist nu net in tegen alle ervaring:
Wat vroeger groot leek komt later juist klein over.
Zo zijn er talloze voorbeelden die je claim onderuit halen.

Dat gaat over de inhoud van je ervaringen. Die veranderen inderdaad constant. Maar diegene die kijkt, blijft dezelfde. Je bent niet plots Axxyanus die door die ogen naar de wereld kijkt. Je blijft diegene die als kind door die lenzen keek, en nu als oudere volwassene nog steeds naar de wereld kijkt. Hoewel alles aan jou is veranderd. Zelfs de inhouden van wat je waarneemt of denkt te zijn. In het Engels noemt men dat: 'awareness'. Diegene waarnaar niet verwezen kan worden, die op de achtergrond van dit alles de stille getuigenis blijft van alle veranderingen.

[MaartenV]

De elektrische signalen van vijf minuten geleden in je hersenen, zijn weg en er zijn nu nieuwe elektronen die vuren door de neuronen in je brein. En dit is constant in verandering. Het elektroom dat door je lichaam vuurt is verschillend op elke seconde dat het vuurt. En toch heb je het gevoel dat je vijf minuten geleden daar was en er nu nog steeds bent. Er dus iets constant doorheen al die verandering. Dat constante 'iets' kan niet benoemd worden. Er kan niet naar worden verwezen. Er kan enkel, als men intellectueel eerlijk is, worden erkend: ja, ik ervaar dat. Als zegt dat je dat niet ervaart, ben je ofwel een zombie ofwel intellectueel oneerlijk.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dat gaat over de inhoud van je ervaringen. Die veranderen inderdaad constant. Maar diegene die kijkt, blijft dezelfde. Je bent niet plots Axxyanus die door die ogen naar de wereld kijkt. Je blijft diegene die als kind door die lenzen keek, en nu als oudere volwassene nog steeds naar de wereld kijkt. Hoewel alles aan jou is veranderd. Zelfs de inhouden van wat je waarneemt of denkt te zijn. In het Engels noemt men dat: 'awareness'. Diegene waarnaar niet verwezen kan worden, die op de achtergrond van dit alles de stille getuigenis blijft van alle veranderingen.

Dit is 'Bij De Baard Van De Profeet' toch echt heel erg kras.

Ik laat zien dat dat niet waar is en je gaat gewoon door of dat niet is gebeurd.

[MaartenV]

Beantwoord eens een simpele vraag, Tiberius?
Ben jij dezelfde persoon dan gisteren?
Alhoewel er toen andere elektronen door je brein en lichaam vuurden.
Of stel je dat jij gisteren door je ogen keek en ook vandaag nog?

Simpele vraag hoor.

[MaartenV]

Ben je dezelfde persoon dan een minuut geleden? Alhoewel alle elektronen die door je brein en zenuwstelsel vuurden geheel andere waren dan de minuut ervoor?

[axxyanus]

Het gaat hem niet om de inhoud van de ervaringen voor mij, zoals gedachten, geheugen enzovoort. Het gaat hem om het gevoel dat jij jij bent. En niet iemand anders. En dat sinds je geboorte. Dat gevoel is constant aanwezig, ondanks alle veranderingen. Dat is natuurlijk zeer moeilijk om daarnaar te verwijzen via observaties, omdat er niets fysieks beschrijfbaars aan is. Je kan er niet naar wijzen. Je kan het enkel ervaren van binnenuit.

Zo'n gevoel bestaat helemaal niet. Ik heb in ieder geval nooit zo'n gevoel gehad.

Je herinnert je toch dat je als kind door je ogen keek, Axxyanus? En dat je je nu als volwassene, vele jaren later, nog steeds achter die ogen bevindt en naar de wereld kijkt?

Wat hebben herinneringen met een gevoel te maken? Vooral omdat sommige "herinneringen" bij nader onderzoek geen echte herinneringen blijken te zijn.

Ik heb geen gevoel dat ik, ik ben. Laat staat dat het om een constant aanwezig gevoel zou gaan. Onze hersenen filteren namelijk constante dingen weg.

[MaartenV]

Ben jij ooit kind geweest en heb je de wereld ervaren als kind, Axxyanus?
ja, toch? Dat kan je toch niet ontkennen? Dus je was er toen. En je bent er nu.

Deze 'kijker' deze 'schouwer' is de constante doorheen alle veranderingen.

Nogmaals: je bent fysiek gezien niet diegene die je een minuut geleden was. Omdat alle elektronen die door je lichaam vuren ander elektronen zijn dan een minuut geleden. Dus louter naar het fysieke kijkend, kan je niet dezelfde 'entiteit' aanduiden.
Maar in je ervaring ben je nog steeds dezelfde kijker door je ogen van een minuut geleden?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Beantwoord eens een simpele vraag, Tiberius?
Ben jij dezelfde persoon dan gisteren?
Alhoewel er toen andere elektronen door je brein en lichaam vuurden.
Of stel je dat jij gisteren door je ogen keek en ook vandaag nog?

Simpele vraag hoor.

Mensen veranderen dat is algemeen bekend.
De verandering per dag is meestal minimaal en behalve dat wat het geheugen heeft gewist of nieuw bijgeladen nauwelijks aantoonbaar.
Kijk je over een halve eeuw dan zijn de verschillen veel groter.

Dat antwoord had je echter ook zelf kunnen bedenken.

[axxyanus]

Ben jij ooit kind geweest en heb je de wereld ervaren als kind, Axxyanus?
ja, toch? Dat kan je toch niet ontkennen? Dus je was er toen. En je bent er nu.

Deze 'kijker' deze 'schouwer' is de constante doorheen alle veranderingen.

Wat heeft dat te maken met het gevoel dat je omschreeft?

Nogmaals: je bent fysiek gezien niet diegene die je een minuut geleden was. Omdat alle elektronen die door je lichaam vuren ander elektronen zijn dan een minuut geleden. Dus louter naar het fysieke kijkend, kan je niet dezelfde 'entiteit' aanduiden.

Natuurlijk wel! Wij beschouwen niet iets als een andere entiteit omdat er wat electronen verandert zijn. De electrische leiding die deze ochtend in de muur gevat zat, is de zelfde leiding die deze ochten in de muur gevat zat. Ondanks alle electronen die vervangen werden door de electrische stroom die er door liep.

Maar in je ervaring ben je nog steeds dezelfde kijker door je ogen van een minuut geleden?

Wat betekent dat "in je ervaring". Ik ervaar helemaal niets. Soms ervaar ik een soort wringing als blijkt dat mijn herinneringen niet in overeenstemming zijn met hoe ik de wereld nu waarneem. Maar als mijn herinneringen wel in overeenstemming zijn, is er geen ervaring of gevoel.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Nogmaals: je bent fysiek gezien niet diegene die je een minuut geleden was. Omdat alle elektronen die door je lichaam vuren ander elektronen zijn dan een minuut geleden. Dus louter naar het fysieke kijkend, kan je niet dezelfde 'entiteit' aanduiden.

Die uitwisseling van electronen in een minuut is nauwelijks de moeite van het vermelden waard.
Daarbij is dat in het brein nog veel minder en we zijn ons brein.

[MaartenV]

Ben jij ooit kind geweest en heb je de wereld ervaren als kind, Axxyanus?
ja, toch? Dat kan je toch niet ontkennen? Dus je was er toen. En je bent er nu.

Deze 'kijker' deze 'schouwer' is de constante doorheen alle veranderingen.

Wat heeft dat te maken met het gevoel dat je omschreeft?

Misschien was mij beschrijving van dat gevoel niet accuraat genoeg. Het is moeilijk te beschrijven.

Ben je kind geweest en heb je de wereld ervaren als kind, Axxyanus? Was je er toen? Ja toch? En ben je er nu ook? (vergeet dat gevoel dat ik omschreef, dat was niet accuraat).

Nogmaals: je bent fysiek gezien niet diegene die je een minuut geleden was. Omdat alle elektronen die door je lichaam vuren ander elektronen zijn dan een minuut geleden. Dus louter naar het fysieke kijkend, kan je niet dezelfde 'entiteit' aanduiden.

Natuurlijk wel! Wij beschouwen niet iets als een andere entiteit omdat er wat electronen verandert zijn. De electrische leiding die deze ochtend in de muur gevat zat, is de zelfde leiding die deze ochten in de muur gevat zat. Ondanks alle electronen die vervangen werden door de electrische stroom die er door liep.

De leiding is hier analoog aan de dendrieten en de Axonen. Daar heb ik het niet over. Want wanneer de dentrieten en Axonen er nog zijn, maar er geen elektrisch signaal is, dan is je ervaring van je ik weg. Jij bent er dan niet meer. Dood. Dus jij of de ervaring van een 'jij' valt samen met de stroom van elektronen. Niet met de dendrieten en axonen.

Maar in je ervaring ben je nog steeds dezelfde kijker door je ogen van een minuut geleden?

Wat betekent dat "in je ervaring". Ik ervaar helemaal niets.

Meen je dat? Ervaar jij helemaal niets?

[MaartenV]

Wat heeft dat te maken met het gevoel dat je omschreeft?

Misschien was mij beschrijving van dat gevoel niet accuraat genoeg. Het is moeilijk te beschrijven.

Ben je kind geweest en heb je de wereld ervaren als kind, Axxyanus? Was je er toen? Ja toch? En ben je er nu ook? (vergeet dat gevoel dat ik omschreef, dat was niet accuraat).

Natuurlijk wel! Wij beschouwen niet iets als een andere entiteit omdat er wat electronen verandert zijn. De electrische leiding die deze ochtend in de muur gevat zat, is de zelfde leiding die deze ochten in de muur gevat zat. Ondanks alle electronen die vervangen werden door de electrische stroom die er door liep.

De leiding is hier analoog aan de dendrieten en de Axonen. Daar heb ik het niet over. Want wanneer de dentrieten en Axonen er nog zijn, maar er geen elektrisch signaal is, dan is je ervaring van je ik weg. Jij bent er dan niet meer. Dood. Dus jij of de ervaring van een 'jij' valt samen met de stroom van elektronen. Niet met de dendrieten en axonen.

Wat betekent dat "in je ervaring". Ik ervaar helemaal niets.

Meen je dat? Ervaar jij helemaal niets?
[/quote]