Meesterlijke analyses van Alex O'Connor en Drew McCoy

[Peter van Velzen]

In so far as religion is gone, reason is going. For they are both of the same primary and authoritative kind. They are both methods of proof which cannot themselves be proved.

[/quote]
But there is plenty of evidence that reason is often beneficial and plenty of evidence that religion often is not.
Those who demand proof first may never learn anything, those who demand evidence may learn a lot.

Ik kan dit helaas moeilijk in het Nederlands uitdrukken, Maar ik hoop dat de lezer het verschil tussen "proof" en "evidence" begrijpt.

[Rereformed]

"Why should not good logic be as misleading as bad logic? They are both movements in the brain of a bewildered ape.” But the old sceptic, the complete sceptic, says, “I have no right to think for myself. I have no right to think at all... Man, by a blind instinct, knew that if once things were wildly questioned, reason could be questioned first."

[...]

In so far as religion is gone, reason is going. For they are both of the same primary and authoritative kind. They are both methods of proof which cannot themselves be proved.

Een grappige redenering, want de kritiek waarmee je aankomt is tegenstrijdig in zichzelf (self-contradictory). Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt. Je kritiek zou veel sterker zijn geweest als je het citaat van Chesterton had weggelaten. Maar nu kenschetst de redenering je ofwel als cynicus, ofwel als iemand die jaloers is op O'Connor en via een ad hominem op zijn manier van optreden zijn eigen religieuze kijk op het leven probeert te verdedigen.

Zo zitten in je stoel dat iemand eruit op kan maken dat je daar triomfantelijk in zit is overigens een verbluffend staaltje van kunnen.

[VseslavBotkin]

"Why should not good logic be as misleading as bad logic? They are both movements in the brain of a bewildered ape.” But the old sceptic, the complete sceptic, says, “I have no right to think for myself. I have no right to think at all... Man, by a blind instinct, knew that if once things were wildly questioned, reason could be questioned first."

[...]

In so far as religion is gone, reason is going. For they are both of the same primary and authoritative kind. They are both methods of proof which cannot themselves be proved.

Een grappige redenering, want de kritiek waarmee je aankomt is tegenstrijdig in zichzelf (self-contradictory). Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt.

Volgens mij begrijp je mijn bericht niet helemaal goed. Skeptici projecteren vaak een beeld van zichzelf als onafhankelijk denkers, die afrekenen met autoriteiten en versteende, achterhaalde overtuigingen met behulp van de 'kritische rede'. Ik haal Chesterton aan om aan te geven dat deze iconoclastische kracht van de rede zelf berust op een geloof. Dit geloof is, behalve extreem naïef (nou juist degene die het hardst roepen "vrijdenkers" te zijn hebben het vaakst een wereldbeeld gebaseerd op autoriteiten; en nou juist deze 'kritische rede' is volledig geïnstitutionaliseerd, dichtgetimmerd en onderdeel van de status quo), potentieel gevaarlijk; als we het volledig zouden volgen, als we écht skeptisch zouden zijn, dan zouden we ons eigen denkvermogen als eerste moeten opblazen, en dat vind ik alles behalve wenselijk. Ons denken zelf berust op een geloof; het flinterdunne laagje verf dat ons toestaat in onze droomwereld te blijven spoken. Als we dat zouden wegkrassen zouden we merken dat de verf niet op hout aangebracht is maar op lucht, en door de bodem van ons denken heenzakken...

Je kritiek zou veel sterker zijn geweest als je het citaat van Chesterton had weggelaten.

Mijn kritiek zou helemaal niet bestaan hebben zonder dat citaat. Als ik het weghaal, staat er gewoon een retorische sneer.

Maar nu kenschetst de redenering je ofwel als cynicus, ofwel als iemand die jaloers is op O'Connor en via een ad hominem op zijn manier van optreden zijn eigen religieuze kijk op het leven probeert te verdedigen.

Ik ben helemaal niet cynisch, volgens mij zijn beroepssskeptici dat juist wel. Ik weet dat mensen, als je het masker van redelijkheid aftrekt, niks zijn dan waanzin, dwaasheid, dolheid, emotie, drift, instinct; ik ben zelf geen uitzondering. Dat besef geeft een bepaalde rust. Iemand die zichzelf als "skepticus" styleert moet echter constant tegen zichzelf liegen, zichzelf wijsmaken dat hij zijn wereldbeeld baseert op "feiten" en "logica", constant anderen onderuit halen met argumentatieve vingervlugheden en nieuwe rationalisaties uitvinden om zichzelf te bewaken tegen de verschrikkelijke waarheid die constant zijn wereldbeeld onder zijn voeten dreigt weg te slaan... Als je gewoon accepteert dat de mensheid zo gek als een deur is (inclusief jijzelf) hoeft dat niet! Veel lekkerder leven op die manier, lijkt mij.

[Peter van Velzen]

Ik ben helemaal niet cynisch, volgens mij zijn beroepssskeptici dat juist wel. Ik weet dat mensen, als je het masker van redelijkheid aftrekt, niks zijn dan waanzin, dwaasheid, dolheid, emotie, drift, instinct; ik ben zelf geen uitzondering. Dat besef geeft een bepaalde rust. Iemand die zichzelf als "skepticus" styleert moet echter constant tegen zichzelf liegen, zichzelf wijsmaken dat hij zijn wereldbeeld baseert op "feiten" en "logica", constant anderen onderuit halen met argumentatieve vingervlugheden en nieuwe rationalisaties uitvinden om zichzelf te bewaken tegen de verschrikkelijke waarheid die constant zijn wereldbeeld onder zijn voeten dreigt weg te slaan... Als je gewoon accepteert dat de mensheid zo gek als een deur is (inclusief jijzelf) hoeft dat niet! Veel lekkerder leven op die manier, lijkt mij.

Wie is er skepticus van beroep? Ik ken niemand die betaald wordt om skeptisch te zijn.
Men moet zich uiteraard niet als skepticus styleren. Men hoeft zich helemaal niet te styleren, maar dient skeptisch te zijn ten opzichte van alles waarvoor geen empirisch bewijs te vinden is. Ook dient men skeptisch te zijn ten opzichte van wat men denkt waar te nemen. Houdt rekening met vergissingen. De mensheid is in bepaalde opzichten inderdaad nogal dwaas, maar men hoeft zich helemaal niet te styleren, maar dient skeptisch te zijn ten opzichte van alles waarvoor geen empirisch bewijs te vinden is. Ook dient men skeptisch te zijn ten opzichte van wat men denkt waar te nemen. Houdt rekening met vergissingen. De mensheid is in bepaalde opzichten inderdaad nogal dwaas, maar het helpt niet als men daarom maar in die dwaasheid meegaat.

Ik weet niet wie er het hardst roept een vrijdenker te zijn. Maar zich beroepen op empirisch bewijs is niet het accepteren van een authoriteit. Het grootste gevaar is niet zozeer het vertrouwen van authoriteiten, maar het vertrouwen van hen die geen betrouwbare deskundignen zijn op het betreffende gebied. Men moet niet op authoriteiten vertrouwen die hun authoriteit uitsluitend op macht baseren, maar wel in sterke mate op deskundigen. Échte vrijdenkers herkent men aan het ontbreken van dogma's. Dwz stellingen die zonder goede reden worden geloofd. Nep-vrijdenkers accepteren wél dogma's maar twijfelen aan hen die méér weten dan zijzelf.

In hoeverre de beide personen over wie dit topic gaat werkelijk meesterlijk zijn, weet ik niet. Ik heb niet zo'n hoge pet op van Shapiro en Peterson, en ben daarom niet onder de indruk van iemand die aantoont "dat die Keizers geen kleren dragen". Dat zou gemakkelijk moeten zijn,

[Rereformed]

Een grappige redenering, want de kritiek waarmee je aankomt is tegenstrijdig in zichzelf (self-contradictory). Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt.

Volgens mij begrijp je mijn bericht niet helemaal goed.
Ik ben helemaal niet cynisch, volgens mij zijn beroepssskeptici dat juist wel. Ik weet dat mensen, als je het masker van redelijkheid aftrekt, niks zijn dan waanzin, dwaasheid, dolheid, emotie, drift, instinct; ik ben zelf geen uitzondering. Dat besef geeft een bepaalde rust. Iemand die zichzelf als "skepticus" styleert moet echter constant tegen zichzelf liegen, zichzelf wijsmaken dat hij zijn wereldbeeld baseert op "feiten" en "logica", constant anderen onderuit halen met argumentatieve vingervlugheden en nieuwe rationalisaties uitvinden om zichzelf te bewaken tegen de verschrikkelijke waarheid die constant zijn wereldbeeld onder zijn voeten dreigt weg te slaan... Als je gewoon accepteert dat de mensheid zo gek als een deur is (inclusief jijzelf) hoeft dat niet! Veel lekkerder leven op die manier, lijkt mij.

Het is exact andersom: jij overdenkt geen seconde wat ik je aanzei:
"Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt."

Ik kan het nu ook anders zeggen: Indien jij van mening bent dat jij met een masker oploopt, constant tegen jezelf liegt, jezelf slecht wijsmaakt dat je met feiten of logica aankomt, niets anders bent dan "waanzin, dwaasheid, dolheid, emotie, drift, instinct", kortom zo gek als een deur bent, waarom zou ik jouw oordeel over Alex O'Connor serieus moeten nemen?
Dat je hierna nog aankomt met een conclusie voor jezelf "Veel lekkerder leven op die manier" is overigens het toppunt van zelfbedrog. Iemand die werkelijk bovenstaande over zichzelf en anderen uitspreekt komt niet discussiëren op een freethinkerforum.

Het kan ook zo gezegd worden: Je geeft kritiek op een scepticus die ervoor gestudeerd heeft met de kracht van argumenten die volledig berusten op uit de lucht gegrepen geloof:
- Alex O'Connor loopt met een masker van redelijkheid op.
-hij liegt constant tegen zichzelf.
-wat hij aanvoert zijn geen werkelijke feiten en werkelijke logica.
-zijn argumenten om het denken van een ander onderuit te halen zijn "vingervlugheden".
-Hij vindt nieuwe rationalisaties uit om de verschrikkelijke waarheid over het bestaan maar niet onder ogen te hoeven zien.

Al deze beweringen van jou zijn slogans, holle kreten, loze aanklachten. Ze hebben geen andere basis dan jouw geloof eraan.

[VseslavBotkin]

Een grappige redenering, want de kritiek waarmee je aankomt is tegenstrijdig in zichzelf (self-contradictory). Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt.

Volgens mij begrijp je mijn bericht niet helemaal goed.
Ik ben helemaal niet cynisch, volgens mij zijn beroepssskeptici dat juist wel. Ik weet dat mensen, als je het masker van redelijkheid aftrekt, niks zijn dan waanzin, dwaasheid, dolheid, emotie, drift, instinct; ik ben zelf geen uitzondering. Dat besef geeft een bepaalde rust. Iemand die zichzelf als "skepticus" styleert moet echter constant tegen zichzelf liegen, zichzelf wijsmaken dat hij zijn wereldbeeld baseert op "feiten" en "logica", constant anderen onderuit halen met argumentatieve vingervlugheden en nieuwe rationalisaties uitvinden om zichzelf te bewaken tegen de verschrikkelijke waarheid die constant zijn wereldbeeld onder zijn voeten dreigt weg te slaan... Als je gewoon accepteert dat de mensheid zo gek als een deur is (inclusief jijzelf) hoeft dat niet! Veel lekkerder leven op die manier, lijkt mij.

Het is exact andersom: jij overdenkt geen seconde wat ik je aanzei:
"Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt."

Ik kan het nu ook anders zeggen: Indien jij van mening bent dat jij met een masker oploopt, constant tegen jezelf liegt, jezelf wijsmaakt dat je met feiten of logica aankomt, niets anders bent dan "waanzin, dwaasheid, dolheid, emotie, drift, instinct", kortom zo gek als een deur bent, waarom zou ik jouw oordeel over Alex O'Connor serieus moeten nemen?
Dat je hierna nog aankomt met een conclusie voor jezelf "Veel lekkerder leven op die manier" is overigens het toppunt van zelfbedrog.

Haha ja, dat is nou juist de grap: ik ondergraaf het skeptisch denken absoluut door absoluut beroep te doen op het skeptisch denken; zoals ik in de eerste alinea 'vreesde'. Dat gaat niet. Daarmee toon ik zowel de kracht als de beperkingen van het vermogen tot skepsis aan. Als je het te serieus neemt, wordt het potsierlijk.

Om mezelf te bedriegen zou ik twee personen moeten zijn: de bedrieger, en degene die bedrogen wordt. Ik moet je teleurstellen: ik ben maar één persoon, en ik heb niet de behoefte om mezelf in twee te hakken.

Het kan ook zo gezegd worden: Je geeft kritiek op een scepticus die ervoor gestudeerd heeft met de kracht van argumenten die volledig berusten op uit de lucht gegrepen geloof:
- Alex O'Connor loopt met een masker van redelijkheid op.
-hij liegt constant tegen zichzelf.
-wat hij aanvoert zijn geen werkelijke feiten en werkelijke logica.
-zijn argumenten om het denken van een ander onderuit te halen zijn "vingervlugheden".
-Hij vindt nieuwe rationalisaties uit om de verschrikkelijke waarheid over het bestaan maar niet onder ogen te hoeven zien.

Al deze beweringen van jou zijn slogans, holle kreten, loze aanklachten. Ze hebben geen andere basis dan jouw geloof eraan.

Ik wil nog even opmerken dat ik de zinsnede "scepticus die ervoor gestudeerd heeft" erg grappig vind.

[axxyanus]

Haha ja, dat is nou juist de grap: ik ondergraaf het skeptisch denken absoluut door absoluut beroep te doen op het skeptisch denken; zoals ik in de eerste alinea 'vreesde'. Dat gaat niet. Daarmee toon ik zowel de kracht als de beperkingen van het vermogen tot skepsis aan. Als je het te serieus neemt, wordt het potsierlijk.

Natuurlijk wordt het potsierlijk als je het te ver doordrijft. Als een dokter een obese patiënt adviseert zijn calorie-inname te beperken, is het ook potsierlijk als die patiënt antwoord dat er mensen sterven aan te weinig calorie-inname.

Dat jij door de zaken in het absurde door te drijven met postsierlijke toestanden komt, is dus nauwelijks een verdienste.

Om mezelf te bedriegen zou ik twee personen moeten zijn: de bedrieger, en degene die bedrogen wordt. Ik moet je teleurstellen: ik ben maar één persoon, en ik heb niet de behoefte om mezelf in twee te hakken.

Is dit een poging jezelf te reduceren tot een parodie die niemand nog serieus kan nemen? Uw bovenstaande logica is van het kaliber dat om zichzelf te wassen men twee personen moet zijn, de persoon die wast en de persoon die gewassen wordt.

[chromis]

Ik krijg pakweg 4x per jaar een tijdschrift dat geschreven wordt door afgestudeerde skeptici. Dan kan je fijntjes met 'de skepter' zwaaien

Anyway,

Zelfbedrog heb je doorgaans niet zomaar in de gaten natuurlijk, dat maakt het juist lastig om jezelf te "ontmaskeren". Jezelf opsplitsen in een 'bedrieger' en 'de bedrogene' is dan ook een opsplitsing van het bewuste en on-bewuste, in het bijzonder als dit concept weerstand opwekt: "die behoefte" heb je (begrijpelijkerwijze!!) niet, "dat hoort niet bij datgene wat je wil zijn" (wat ook een persona dus een masker is).

Het besef dat je zelf "even gek als een deur bent" - net zoals 'al die anderen' - werkt m.i. "bevrijdend": het helpt je om te relativeren, en om jezelf niet al te serieus te nemen. Je kan serieuze zaken meer als een spel zien. maar of dat "lekker leven is"...? Zulke bevrijding impliceert wat mij betreft "geen lekker leven" maar een "waar-achtig leven", waarbij frustraties en geluk zullen langsdrijven als wolken in de lucht. Strikt genomen zijn beiden inhoud die belevenswaardig zijn.

[VseslavBotkin]

Is dit een poging jezelf te reduceren tot een parodie die niemand nog serieus kan nemen? Uw bovenstaande logica is van het kaliber dat om zichzelf te wassen men twee personen moet zijn, de persoon die wast en de persoon die gewassen wordt.

Poog er eens een halve tel over na te denken, zou ik zeggen: wat zou toch het verschil kunnen zijn tussen jezelf wassen en jezelf misleiden? Hoe kan het nou toch, dat het hier gaat om twee totaal verschillende dingen? Waarom is het één heel normaal en logisch en het ander een nogal paradoxale aangelegenheid? Reduceer jezelf vooral niet tot "een parodie die niemand nog serieus kan nemen" in je antwoord!

[axxyanus]

Is dit een poging jezelf te reduceren tot een parodie die niemand nog serieus kan nemen? Uw bovenstaande logica is van het kaliber dat om zichzelf te wassen men twee personen moet zijn, de persoon die wast en de persoon die gewassen wordt.

Poog er eens een halve tel over na te denken, zou ik zeggen: wat zou toch het verschil kunnen zijn tussen jezelf wassen en jezelf misleiden?

Maar dat verschil speelt geen enkele rol in jouw argument. Jouw argument komt neer op het volgende:

• We hanteren het principe dat als een werkwoord een onderwerp en een lijdend voorwerp heeft dat men het dan niet opzichzelf kan toepassen.
• Bediegen is zo'n werkwoord.
• Dus men kan zichzelf niet bedriegen

Ik maak gewoon duidelijk met het tegenvoorbeeld "wassen" dat uw principe niet deugd.

Hoe kan het nou toch, dat het hier gaat om twee totaal verschillende dingen?

Dat het om verschillende zaken gaat, zou geen rol mogen spelen. Als je een besluit wil trekken uit bepaalde voorwaarden/hypothese, dan moeten die voorwaarden voldoende zijn. Als iemand dan een voorbeeld kan geven dat aan de voorwaarden/hypothesen voldoet maar waarvoor het besluit niet geldig is dan is daarmee de ongeldigheid van de argumentatie aangetoond.

Waarom is het één heel normaal en logisch en het ander een nogal paradoxale aangelegenheid?

Als het één normaal en logisch is en het ander een nogal paradoxale aangelegenheid dan is dat niet terug te vinden in je argumentatie. Misschien dat je met extra argumenten de onmogelijkheid kan aantonen om zichzelf te bedriegen maar dan zal je inderdaad met meer argumenten moeten komen i.p.v. je te beperken met het wijzen op het lijdend voorwerp van bedriegen.

[Amerauder]

"Why should not good logic be as misleading as bad logic? They are both movements in the brain of a bewildered ape.” But the old sceptic, the complete sceptic, says, “I have no right to think for myself. I have no right to think at all... Man, by a blind instinct, knew that if once things were wildly questioned, reason could be questioned first."

[...]

In so far as religion is gone, reason is going. For they are both of the same primary and authoritative kind. They are both methods of proof which cannot themselves be proved.

Een grappige redenering, want de kritiek waarmee je aankomt is tegenstrijdig in zichzelf (self-contradictory). Indien goede logica even misleidend is als slechte logica hebben argumenten überhaupt geen waarde, ook niet die waarmee jij aankomt.

Dat is toch juist exact de kritiek die door Chesterton op sceptici geuit wordt?

Het scepticisme ondermijnt zichzelf, want een consequente scepticus haalt niet alleen het denken van de ander onderuit, maar ook dat van zichzelf.

Daarom zijn sceptici ook maar zelden consequent! En voor zover ze het zijn, houden ze wijselijk hun mond. Spreken is zilver, zwijgen is goud, denkt de consequente scepticus bij zichzelf, want hij weet dat zich mengen in een debat volgens zijn eigen sceptische principes niets blijvends teweeg kan brengen.

Wat dat betreft is het opmerkelijk wanneer een zelfverklaarde scepticus zich in een debat mengt op basis van rationele gronden, zoals de ‘CosmicSkeptic’ doet. Deze rationele gronden zijn het eerste waar hij sceptisch over zou moeten zijn! Wat is hij anders voor halve scepticus?

Dat is nu juist precies het bezwaar dat Botkin bij monde van Chesterton bij de ‘CosmicSkeptic’ neer legt.

Wie is er skepticus van beroep? Ik ken niemand die betaald wordt om skeptisch te zijn.
Men moet zich uiteraard niet als skepticus styleren.

Opmerkelijk! Kijk eens naar onderwerp van dit gesprek? Staan daar dan niet de namen van de twee betaalde sceptici die zichzelf als scepticus stileren, waar dit gesprek over gaat?

“Het lijken wel twee broers!” merkt Rereformed op.

Maar de gelijkenis is van een andere aard.

Het besef dat je zelf "even gek als een deur bent" - net zoals 'al die anderen' - werkt m.i. "bevrijdend": het helpt je om te relativeren, en om jezelf niet al te serieus te nemen. Je kan serieuze zaken meer als een spel zien. maar of dat "lekker leven is"...?

Absoluut! Maar je moet er wel krachtig genoeg voor zijn. Voorwaarde is wel het gevoel te hebben dit spel enigszins te kunnen winnen, of het werkt alleen maar beklemmend. En dat is dan ook waarom de meeste ‘sceptici’ slechts halve sceptici zijn, alleen maar sceptisch met betrekking tot de overtuiging van anderen. Die onmetelijke afrond die zich op dit punt toont schijnt hen niet iets te diep...

[axxyanus]

Het scepticisme ondermijnt zichzelf, want een consequente scepticus haalt niet alleen het denken van de ander onderuit, maar ook dat van zichzelf.

Daarom zijn sceptici ook maar zelden consequent! En voor zover ze het zijn, houden ze wijselijk hun mond. Spreken is zilver, zwijgen is goud, denkt de consequente scepticus bij zichzelf, want hij weet dat zich mengen in een debat volgens zijn eigen sceptische principes niets blijvends teweeg kan brengen.

Wat dat betreft is het opmerkelijk wanneer een zelfverklaarde scepticus zich in een debat mengt op basis van rationele gronden, zoals de ‘CosmicSkeptic’ doet. Deze rationele gronden zijn het eerste waar hij sceptisch over zou moeten zijn! Wat is hij anders voor halve scepticus?

Dit is niet waar. Wat jij hierboven doet is de zaken in het absurde doortrekken. Namelijk je sceptisme zo opdrijven dat je nooit tot enig besluit durft komen omdat je altijd wel iets kan bedenken waardoor het besluit fout blijkt te zijn.

Dat je als skepticus wel eens over die rationele gronden mag nadenken, dat lijkt me gezond. Maar daarom hoef je nog geen eeuwigheid te blijven twijfelen over de rationaliteit van bepaalde gronden. Daarom gaat je baseren op rationele gronden nog niet tegen het sceptisme in.

Dat wetenschappers dubbelblind onderzoek uitvoeren, is gebaseerd op skepticisme. Dat je over de betrouwbaarheid van dergelijk onderzoek mag nadenken is geen probleem. Maar daarom hoef je nog niet te twijfelen aan de legitimiteit van een dubbelblind onderzoek, omdat de auteurs van het onderzoek geen paragraaf hebben gewijd aan de betrouwbaarheid van dubbelblind onderzoek.

Zo hoeven we ook niet aan de youtube filmpjes van 'CosmicSkeptic' te twijfelen enkel omdat hij daar de grondbeginselen van het scepticisme/rationele gronden niet in uitlegt en verdedigt.

Het besef dat je zelf "even gek als een deur bent" - net zoals 'al die anderen' - werkt m.i. "bevrijdend": het helpt je om te relativeren, en om jezelf niet al te serieus te nemen. Je kan serieuze zaken meer als een spel zien. maar of dat "lekker leven is"...?

Absoluut! Maar je moet er wel krachtig genoeg voor zijn. Voorwaarde is wel het gevoel te hebben dit spel enigszins te kunnen winnen, of het werkt alleen maar beklemmend. En dat is dan ook waarom de meeste ‘sceptici’ slechts halve sceptici zijn, alleen maar sceptisch met betrekking tot de overtuiging van anderen. Die onmetelijke afrond die zich op dit punt toont schijnt hen niet iets te diep...

Dat is inderdaad een struikelblok. In dat opzicht kan iemand het zichzelf moeilijker maken om skeptische principes na te leven door zich als skepticus te identificeren. Daar je als skepticus te identificeren en iemand wijst erop dat je je op een bepaald moment niet skeptisch gedragen hebt, kan dat gaan aanvoelen als een aanval op je identiteit waardoor je eerder defensief reageert i.p.v. gewoon te erkennen dat je daar een steekje hebt laten vallen.

[Amerauder]

Het scepticisme ondermijnt zichzelf, want een consequente scepticus haalt niet alleen het denken van de ander onderuit, maar ook dat van zichzelf.

Daarom zijn sceptici ook maar zelden consequent! En voor zover ze het zijn, houden ze wijselijk hun mond. Spreken is zilver, zwijgen is goud, denkt de consequente scepticus bij zichzelf, want hij weet dat zich mengen in een debat volgens zijn eigen sceptische principes niets blijvends teweeg kan brengen.

Wat dat betreft is het opmerkelijk wanneer een zelfverklaarde scepticus zich in een debat mengt op basis van rationele gronden, zoals de ‘CosmicSkeptic’ doet. Deze rationele gronden zijn het eerste waar hij sceptisch over zou moeten zijn! Wat is hij anders voor halve scepticus?

Dit is niet waar. Wat jij hierboven doet is de zaken in het absurde doortrekken. Namelijk je sceptisme zo opdrijven dat je nooit tot enig besluit durft komen omdat je altijd wel iets kan bedenken waardoor het besluit fout blijkt te zijn.

Let goed op het woordje 'merely' in het citaat dat ik uitleg. Daar hangt alles van af.

De kritiek geldt voor wie 'alleen maar' sceptisch is. Uiteraard is iedereen altijd wel eens een beetje sceptisch en uiteraard is daar niets mis mee. We moeten daar alleen niet in blijven hangen en ook nog meer zijn dan alleen maar een scepticus, willen we iets te zeggen hebben.

Als scepticus je identiteit is dan gaat het mis.

If you are merely a sceptic, you must sooner or later ask yourself the question, “Why should anything go right; even observation and deduction? Why should not good logic be as misleading as bad logic?

[axxyanus]

Let goed op het woordje 'merely' in het citaat dat ik uitleg. Daar hangt alles van af.

De kritiek geldt voor wie 'alleen maar' sceptisch is. Uiteraard is iedereen altijd wel eens een beetje sceptisch en uiteraard is daar niets mis mee. We moeten daar alleen niet in blijven hangen en ook nog meer zijn dan alleen maar een scepticus, willen we iets te zeggen hebben.

De kritiek geld dus voor niemand. Want niemand is 'alleen maar' om het even wat.

Als scepticus je identiteit is dan gaat het mis.

Dat hangt ervan af hoe die persoon dat invult. Men kan die identiteit zo invullen zonder dat men "alleen maar" skepticus is. Dat men als pseudoniem voor zichzelf "....Skeptic" kiest voor een website/Youtube kanaal hoeft niet meer te betekenen dan dat men daar probeert die principes meer eer aan te doen dan mensen over het algemeen doen.

[Rereformed]

Haha ja, dat is nou juist de grap: ik ondergraaf het skeptisch denken absoluut door absoluut beroep te doen op het skeptisch denken; zoals ik in de eerste alinea 'vreesde'. Dat gaat niet. Daarmee toon ik zowel de kracht als de beperkingen van het vermogen tot skepsis aan. Als je het te serieus neemt, wordt het potsierlijk.

Maar het schijnt je nog steeds te ontgaan dat de potsierlijkheid enkel bij jou te vinden is, aangezien jij de enige persoon bent die het skeptisme tot het uiterste opschroeft, oftewel te serieus neemt. Het ontgaat je nog steeds dat je hyperskeptisch denken je eigen argumenten van geldigheidswaarde berooft. Dát is het grappige, zoals ik je in mijn eerste reaktie op jou al aanzei: "Een grappige redenering, want de kritiek waarmee je aankomt is tegenstrijdig in zichzelf (self-contradictory). Tot in het extreme opgevoerde skepticisme die het bestaan van feiten en logica ontkent, heeft automatisch tot gevolg dat je eigen argumenten waarmee je kritiek geeft op O'Connor geen enkele waarde meer hebben.

Om mezelf te bedriegen zou ik twee personen moeten zijn: de bedrieger, en degene die bedrogen wordt. Ik moet je teleurstellen: ik ben maar één persoon, en ik heb niet de behoefte om mezelf in twee te hakken.

Denk dieper na: om twee personen te zijn hoeft men enkel self-contradictory (tegenstrijdig met zichzelf) te zijn. Dat is een zeer veel voorkomend verschijnsel dat ik soms ook in mezelf heb opgemerkt.

Je bent bijvoorbeeld iemand die een drogreden aanvoert, oftewel 1) de persoon die denkt met een argument aan te komen, en 2) de persoon die geen argument heeft gegeven.

Ook: 1) Je bent de persoon die de geldigheid van de rede ontkent en 2) de persoon die wil argumenteren waarom Alex O'Connors redenaties niet deugen.

Lees wat Chromis schrijft over zelfbedrog: Zelfbedrog heb je doorgaans niet zomaar in de gaten.

Het kan ook zo gezegd worden: Je geeft kritiek op een scepticus die ervoor gestudeerd heeft met de kracht van argumenten die volledig berusten op uit de lucht gegrepen geloof:
- Alex O'Connor loopt met een masker van redelijkheid op.
-hij liegt constant tegen zichzelf.
-wat hij aanvoert zijn geen werkelijke feiten en werkelijke logica.
-zijn argumenten om het denken van een ander onderuit te halen zijn "vingervlugheden".
-Hij vindt nieuwe rationalisaties uit om de verschrikkelijke waarheid over het bestaan maar niet onder ogen te hoeven zien.

Al deze beweringen van jou zijn slogans, holle kreten, loze aanklachten. Ze hebben geen andere basis dan jouw geloof eraan.

Ik wil nog even opmerken dat ik de zinsnede "scepticus die ervoor gestudeerd heeft" erg grappig vind.

Deze opmerking van je is al even grappig als je eerste bijdrage, want het laat zien dat je nog niet begrepen hebt dat je erop moet studeren om te begrijpen wat logica is en wat feiten zijn. Logica is een wetenschap die je op de universiteit kunt gaan studeren. En er zijn veel boeken over te lezen: Hier kun je inleidingen vinden.

Het grappige wordt onderstreept doordat je wel mijn kritiek citeert op de aangevoerde zaken waar je O'Connor van beschuldigt, maar daarop geen enkele reaktie komt, alsof je niet hebt begrepen dat al je op Alex O'Connor afgeschoten pijlen zijn doel hebben gemist.