Een plicht is in deze dus een voorwaarde om een recht tot stand te brengen. Aangezien er echter geen voorwaarde bestaat om het recht tot stand te brengen, bestaat de verplichting niet. Verplichtingen bestaan voorwaardelijk aan keuzes gemaakt door een persoon zelf.Peter van Velzen schreef: ↑05 dec 2021 03:40 Plichten zijn de keerzijde van rechten, Iemands recht op te handelen wordt gevormd door het ontbreken van de verplichting de handeling na te laten, Iemands recht op bescherming tegen schadelijke handelingen door anderen wordt gevormd door het aanwezig zijn van zo’n verplichting. Ieamands recht op leven, vrijheid en hen zoeken naar geluk, wordt gevormd door de verplichtng van anderen om dat mogelijk te maken.
m.i. heb je het hier over denkbeelden, waarin noch de rechten als de plichten werkelijk bestaan, maar slechts denkbeeldig waardoor het eigen handelen beïnvloed wordt.Er zijn allerlei plichten en rechten, sommigen zijn vastgelegd in wetten van staten of unies of zelfs in internationale verdragen in gemeentelijke verordeningen in reglementen van verenigingen, kerken, of bedrijven. Sommige zijn slechts mondeling aanwezig.
Mij lijkt de basis voor moraal veel eerder "de kennis van goed en kwaad" waarbij niet het goed of het kwaad bepalend zijn maar de persoon in kwestie wat deze als goed en kwaad beschouwd.De basis van de moraal is waarschijnliijk het ouderlijk gezag hetgeen altijd uit woorden of gebaren bestaat. Dat gezag is niet anzelfsprekend. Jezelf als authoriteit opwerpen die geen tegenwerping accepteert werkt minder goed dan gezag dat wordt geaccepteerd omdat haar regels meer goed voor je doen als dat ze je belemmeren. “Wat gij niet wilt dat U geschiedt, doet dat ook een ander niet”. Daarom is het beter regels te hebben die voor iedereen gelden. Want wie er niet van profiteert is ook niet gemotiveerd om ze na te leven. Je kunt als je voldoende macht hebt wel een regel doordrukken waar je jezelf van vrijwaard, maar dit zal – als men het door heeft – tot resentiment leiden.
ik denk dat het per persoon verschilt.De morele regels zijn tot een enkel principe terug te voeren: Breng geen vermijdbare schade toe aan anderen. Ethische dillemma’s ontstaan dan als elke actie of gebrek daar aan tot schade leidt. We voelen ons dan verplicht om te handelen, maar tevens niet gerechtig om de betreffende keuze te maken. Dat is de essentie van het “Trolley problem”.
Het punt is je kunt het niet als een plicht laten gelden voor een ander. Je kunt ernaar handelen, door gewelddadig te worden en je sterker op te stellen. Door dan maar te doen wat de ander verlangt wordt het een plicht om bijvoorbeeld zelf te overleven ofomniet bestraft te worden, maar niet om datgene wat je in de eerste alinea zo mooi uitlegde. Dat het voorwaardelijk is om bij te dragen aan het recht in andermans zoektocht naar geluk enzovoort. De basis is dan niet het recht, wat vanuit de intentie geldt om een plicht aan te gaan voor een ander. De basis is het overleven voor zichzelf.Mcmadtasty hamert vooral op het feit dat men slechts dan een morele plicht vervult indien men deze als plicht erkent. Vrijwel alle anderen hameren op het feit dat een regel slechts dan door eenieder wordt erkent indien zij voor iedereen geldt. Ongeacht de mening die die persoon heeft. Beiden hebben op zich gelijk. Maar het zijn geen absolute waarheden.
Deze is grappig, want het wordt altijd gezien als dat de ander iets doet wat iet mag, daar waar deze bestraft wordt. Ga je echter terug naar de eerste alinea, is het nooit de overweging of men misschien zelf faalt in het behalen van de doelstelling bij te dragen in het zoeken van het geluk van een ieder ander." daar waar mensen worden bestraft, wordt daar niet tekort geschoten in het mogelijk maken va het zoeken naar ggeluk?Zo zijn wij meestal wel bereid om te accepteren dat iemand zichzelf meer plichten oplegt dan een ander. Maar wie claimt dat voor hem of haar minder plichten bestaan, wordt doorgaans als immoreel beschouwd.
Anderzijds zijn wij het nimmer eens welke regels de minste schade bewerkstelligen en welke zoveel beter zijn dan het ontbreken er van, dat wij degenen die ze naleven willen belonen of zelfs degene die ze niet naleven te straffen.
Het is eenvoudig om te zeggen dat mensen maar een keer tevreden moeten zijn met wat ze hebben en krijgen. Maar wat als dat niet tot geluk leidt?
en niemand die anderszins wil bijdragen aan het verwerven van je geluk....
In basis zijn er geen regels en gelden er voor niemand regels. pas na men een besluit heeft genomen wat men zelf vindt en wat men wilt ontstaan er regels. Het is een keuze om die voor iedereen te laten gelden. doch zullen het niet voor een ieder dezelfde regels zijn.Dat laat onverlet dat de basis blijft: Dezelfde regels gelden voor iedereen, en: breng geen vermijdbare schade toe.
Gaarne in hier na komende reacties je mening over dit uitgangspunt.
[/quote]