Ik las gisteren de topicopener en kon er niet zo uit wijs worden. Heeft HierEnNu een éénjarig kleinkind ofzo en is hij somber over de toekomst van dat kind in deze wereld?
Maar nu las ik het opnieuw en kwam ik er eindelijk achter dat de jarige de oorlog in Oekraïne is.
Vervolgens krijgt de wapenindustrie er van langs en gaat de kans op een derde wereldoorlog voorbij.
En dan komen poëtische teksten met menselijke moedeloosheid (En de wereld draait maar door
Het is zo stil in mij Ik heb nergens woorden voor) zoeken naar troost (Sla je arm om me heen en houd me stevig vast) en vasthouden aan mooie dromen (de teksten van John Lennon die ik goed ken).
Tot slot driemaal een emoticon "Crying or Very Sad".
Oftewel, hier is een mens aan het woord die worstelt met zijn gevoelens, zoals ik vorig jaar mei mijn
crying or very sad in muziek uitdrukte.
Yes, ik begrijp het nu!
Het commentaar "beetje kitscherig, behoorlijk zelfs, de hele insteek van dit item" begrijp ik nog niet, maar misschien geeft B.S. er nog wat uitleg van.
Mijn eigen insteek zou zijn dat ik zelf meer houd van het motto dat in het bijbelboek Prediker wordt duidelijk gemaakt:
Voor alles bestaat een bepaalde tijd:
een tijd om te worden geboren en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten en een tijd om te oogsten,
een tijd om te doden en een tijd om te genezen,
een tijd om te verwoesten en een tijd om te herbouwen,
een tijd om te huilen en een tijd om te lachen,
een tijd om te treuren en een tijd om te dansen,
een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen bij elkaar te zoeken,
een tijd om te omhelzen en een tijd om niet te omhelzen,
een tijd om te vinden en een tijd om te verliezen,
een tijd om iets te bewaren en een tijd om iets weg te gooien,
een tijd om te scheuren en een tijd om te herstellen,
een tijd om stil te zijn en een tijd om te spreken,
een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten,
een tijd van oorlog en een tijd van vrede.
Deze instelling helpt misschien om moedeloosheid en troosteloosheid te overwinnen.
Alles wat er gebeurt zijn natuurlijke zaken. Ze behoren tot het leven. Ze zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn. Zo zit het leven nu eenmaal in elkaar.
Soms zijn de ervaringen vreselijk moeilijk.
Op de dag dat ik afgelopen september
muziek componeerde waarvan ik wilde en voelde dat "it would be a winner and fulfill my wish: to be a contender for the happiest music I ever made" en het bijna af was, werd ik opgebeld en kreeg ik te horen dat mijn oudste broer op sterven lag. Daarna volgden tranen en verdriet en een begrafenis, waarna ik, eenmaal weer thuisgekomen, het stukje afmaakte met de climax van vreugde en zorgeloosheid en genieten van het leven. Het voelde aan als verraad aan het leven, maar was het niet, want ook die gevoelens mogen tot je leven behoren. Daarom zette ik eronder "Elämä voittaa".
En wanneer de Russen het in hun hoofd halen om Finland aan te vallen is het mijn tijd om te doden en te haten.
Maar ook dan blijf ik hardnekkig geloven dat het leven wint.
"Is het nou al weer Kerst?" 
Ik schreef: