Het christendom is een heidense religie die z'n oorsprong had in een overduidelijk gefaalde messias-claimant.
Koningen, hogepriesters en profeten werden gezalfd en er staan dan ook een heleboel messiassen in de T'NaCH, maar "de messias" komt helemaal niet voor in de T'NaCH. In Jesaja 2:2-4 dat in אחרית הימים, achariet hajamiem (de eindtijd), de oorlogen zullen eindigen en er daarna geen wapengekletter meer zal zijn; dat JHWH de volkeren zal berechten en men zich zal verzamelen om JHWH te eren. De term - אחרית הימים, achariet hajamiem - komt in een aantal passages in de T'NaCH voor. Zo ook in Jesaja 11 -- het eind van het oorlogvoeren, mensen die zich verzamelen, etc. tijdens achariet haJamiem. Maar er wordt eveneens verdere informatie toegevoegd: naast vrede, de mensen die vanover de wereld bijeenkomen om de JHWH te eren, en de terukeer van de Joden, wordt er eveneens gezegd dat Efraim en Jehoedah samen zullen strijden. Dat wordt in Ezechiel 37 vervolgens nog verder uitgebreid: naast dat wordt herhaald dat er vrede zal zijn, de mensen zich verzamelen van over de hele wereld om JHWH te eren, en de Joden terugkeren van over de gehele wereld, wordt er ook verteld dat Efraim en Jehoedah niet langer met elkaar zullen wedijveren, maar samen zullen vechten: zij zullen de Palestijnen op de schouder vliegen tegen het westen, en zullen samen die van het oosten beroven; aan Syrië (Edom en Moab) zullen ze hun handen slaan. Dit wordt vervolgens nog verder uitgebreid in Ezechiel 37: hier valt weer te lezen dat Jehoedah en Efraim samengaan, maar ook wordt nu verteld dat in die tijd Jehoedah de aanvoerder zal zijn en dat de baas van Jehoedah een koning is. Eveneens komt de Tempel uit de eindtijd nu ter sprake en worden heel specifiek en exact de afmetingen gegeven van de muren, poorten, ramen, etc. van deze fysieke Tempel. Dit alles valt regelrecht uit de T'NaCh te herleiden.
Deze leider van Jehoedah wordt in de Talmoediem, Midrasjiem en Targoemiem onder de term melech haMasjiach (de gezalfde koning) aangeduidt, simpelweg omdat dit korter is dan "
De aanvoerder van Jehoedah die leeft in de tijd waarin de Joden weer zijn teruggekeerd en Efraim & Jehoedah samen zullen strijden tegen de Palestijnen & Syrië, en waarin daarna geen oorlog meer zal worden gevoerd en JHWH de volkeren zal berechten en men zich zal verzamelen om JHWH te eren".
In Israel onder de Romeinse bezetting was het verstandig messiaanse ambities niet aan de grote klok te hangen. Jezus koos niet jom haKipoer (de tijd van de vergeving van schulden), maar pesach - de dag dat de nakomelingen van Israel zich ontdeden van de kwaadaardige Egyptenaren - om als messias-claimant uit de kast te komen en op een ezel (volgens Mattheus zelfs op 2 ezels
) Jeruzalem binnen te gaan met een aantal zwaarden. Dat is de enige messiaanse profetie die Jezus heeft vervuld. Ongetwijfeld werd hij verwelkomd door de bevolking die graag van de wrede Romeinse bezetter wilde worden verlost, hij maakte stennis in de Tempel van Herodes en had tevens de ambitie deze uiteindelijk af te breken om de Tempel van Ezechiel te bouwen (een andere messiaanse profetie), maar hij kreeg daarvoor niet de aanhang die Sjim'on bar Kochba later kreeg.
Het christelijke verhaaltje van een uit een maagd geboren mensenoffer van een hemelvarende en terugkerende goddelijke messias die moet worden aanbeden om te worden gered, is een christelijk sprookje; christelijke pesjer. Jezus' messiaanse missie faalde omdat een joodse messias niet compatibel is met de Pax Romana en - zoals zovele gefaalde messiassen - werd hij door de Romeinen geëxecuteerd en stierf een hachelijke dood aan een Romeins kruis. De kleine joodse sekte hoopte en geloofde dat hun geliefde leider was opgestaan uit de dood (een joods concept), want dat was de enige hoop om de messiaanse profetieën alsnog te vervullen. Ja'akov, de leider van de kleine sekte, werd volgens Josefus zeer door de joden gewaardeerd -- er was niets christelijks aan. Toen ook de leiders van de kleine joodse sekte stierven is de sekte voornamelijk dankzij de Romeinse jood Paulus - die eveneens rond die tijd stierf - uiteindelijk uitgegroeid tot een heidense religie met alle toeters en bellen, waarvan de eerste Pausen Romeinen waren.
]