Bert schreefIk heb nog eens de moeite genomen te lezen wat er werkelijk staat:
Onderscheiden we hier symbolische verhalen die een diepere letterlijke betekenis hebben en anderzijds de in het oude testament deels joodse geschiedenis? Leg eens uit wat het nut is van dit onderscheid . Ik denk eerder in onderscheidingen letterlijk versus symbolisch en oude testament versus nieuwe testament.
Als je een studie hebt gedaan naar de oorsprong van de bijbel in de ons bekende vorm, wat ik veronderstel daar er veel argumenten slaan op geloof en bijbel, dan weet je ook, dat de bijbel is geschreven door Ezra een Babylonische priester.
Daar de optekeningen in de bijbel veelal verhalen zijn uit de oude inwijdingsscholen, b.v. het verhaal van mozus en de tafelen met de 10 geboden, het verhaal van Job. Abraham en zijn 12 zonen, de tempel van koning salomo enz, doorspekt met de joodse geschiedenis.
Wanneer men geen interesse heeft in onderzoek naar het “waarheidsgehalte” van een boek zoals b.v. de bijbel heeft het onderscheid kunnen maken geen enkele zin en dient daarhenen ook geen enkel doel.
Maar het vasthouden aan de letterlijke interpretatie van de bijbel om mensen die erin geloven, de onzin ervan te laten inzien dient ook geen enkel doel als men niet zelf de interesse kan opbrengen te onderzoeken naar de herkomst van het bijbel..
Jessy schreefMisschien is het lekker gemakzuchtig om waar het je uitkomt iets als letterlijk op te vatten en waar je dit niet kunt volhouden dit toe te dekken met het symboliek-excuus
bert schreefAls ik dit naar je hoofd slinger is het de bedoeling je het verduidelijkt, niet dat ik je ermee brandmerk of dat jij gewoon antwoordt met ‘verkeerd gelezen’.
Laat ik het dan duidelijk als vraag stellen is alles symbolisch te nemen in de bijbel? Indien ieder de symboliek kan verklaren zoals hij het aanvoelt, dan kan een tekst zowel geldig zijn om iemand mee te helpen of iemand te doden. Wat is het nut dan van de bijbel?
Denk niet dat je van gemakzucht kunt spreken wanneer men al 50 jaar studeert op de herkomst van godsdienst en mysterien.
Men leert daardoor ook de symboliek der oude kennen, en de bedoeling welke zij achter symbolen en symbolische verhalen schuil gaat. Ik gebruik derhalve dan ook geen symboliekexcuus.
Ik begrijp terdege dat wanneer mensen de verhalen in de bijbel letterlijk opvatten, men gefrustreerdn kan raken , te zien aan de meestal in mijn opinie onbetamelijke argumenten en antwoorden, waar ook uit spreekt dat zij die deze antwoorden geven niet weten wat er met deze verhalen daadwerkelijk word bedoeld.
Bert schreef
Het ruikt er een beetje naar dat je in het romantische idee van het authentiek denkende scheppend genie gelooft. Maatschappelijk relevante inzichten worden altijd verworven in een sociale context, het is niet wachten tot er een genie uit de woestijn komt met de waarheid.
Dat het zou ruiken naar door mij romantische geloof van het authentiek denkende scheppend genie, zal zijn door mijn misschien voor jou onduidelijke gestelde stelling. Ja ik heb vertrouwen en geloof in de scheppende mens. Ook al komt hij uit de woestijn.
Uiteraard kunnen maatschappelijke relevante inzichten verworven worden in een sociale context. Inzicht hebben is echter niet afhankelijk van het sociale context.
Bert schreefGeloof je dat woorden, teksten hun betekenis letterlijk kunnen overbrengen naar de ontvanger? Ik niet, zelfs in het geval dat ik iets goed begrijp is dat nog steeds afhankelijk van een interpretatie. Met andere woorden bij communicatie tussen twee mensen is het vereist dat de een invult hoe de ander zou denken. Zelf heb je mij hier ook ‘ingevuld’, ook jij hebt een beeld gevormd van wie ik ben.
Ja dat geloof ik niet alleen dat weet ik wel zeker.
Dat bij communicatie tussen twee mensen het een vereiste zou zijn dat men zou moeten invullen hoe de ander denkt sla je de plank in mijn opinie volkomen mis. Bij communicatie zie ik eer dat ik de ander volledig probeer te begrijpen. (zonder dat mijn denkvermogen meteen begint te ratelen bij het eerste woord waar ik anders over denk, en dan zonodig zijn woordenstroom moet onderbreken en hem mijn gedachten omtrent als het ware opdring) , en dit kan als ik mijn eigen denken in rust laat , door af te wachten wat de ander te vertellen heeft, zonder in te vullen wat hij verteld zou kunnen hebben. IK heb je niet ingevuld, noch mij een beeld over jou gevormd, Ik stelde slechts vast.
Bert schreef
Een symbool is eigelijk niet anders dan een symbolisch verhaal:
In beide gevallen kun je zeggen (symbool)A staat voor (betekenis)B.
Dat is nu net het eigene aan symbolen zoals woorden, tekens, teksten, kortom taal, we gebruiken het om iets aan te duiden en tegelijk verbergen we datgene wat we willen aanduiden achter ons aanduid-instrument.
Wanneer we de betekenis van een symbool niet kennen, dan kennen we niet de betekenis die anderen eraan geven, maar dat betekend niet dat het nietszeggend is, we geven het gewoon zelf een betekenis. Gewoon over iets denken is het een betekenis geven. Daarom snap ik niet dat je vader mensen beschuldigd (sic) dat ze iets met een betekenis invullen. Het wordt helemaal flauw als je het begrip/symbool ‘denken’ gaat verbergen achter het begrip/symbool ‘aanvoelen’. Leg me eens uit wat het verschil is in het aanvoelen van een waarheid en het denken dat iets de waarheid is. Dit sluit aan bij mijn vraag die je onbeantwoord liet:
Je zegt dat een symbool niets anders is als een symbolisch verhaal.
Wat A symbool staat voor betekenis B moge je gelijk hebben wat de betekenis aangaat. Daar een symbolisch verhaal ook de betekenis verbergt. Daar is de overeenkomst dan ook ten einde.
Men hoeft er geen eigen betekenis aan te geven men kan ook op zoek gaan naar de betekenis ervan.
Dat jij uit mijn schijven opmaakt dat mijn vader andere mensen beschuldigde dat ze iets met betekenis invulde, snap ik niet daar mijn vader ons leerde niet voor andere mensen te denken. Hen de vrijheid te geven en te laten te zijn die ze zijn, was de "bootschap"
Bert schreefJe spreekt ook over de waarheid achter de symbolen: Wat is de waarheid achter iets als het symbool (woord of begrip) ‘groen’?
Een bepaald bereik van golflengtes in het electromagnetische spectrum? Alle ideeën die over ‘groen’ gedacht zijn samen? Alle ideeën plus alles wat er kan over gedacht worden? Of is er een waarachtig groen der groenen, ‘een supergroen’ dat bestaat in de wereld der ideeën?
Ga je ervan uit dat we leven in een wereld van symbolen waar de echte wereld achter verscholen zit en dat we die kunnen ontdekken?
Vanuit de semiotiek heeft men bedacht/ontdekt dat we nooit de werkelijke betekenis achter de symbolen kan kennen omdat we in symbolen denken. Ons spreken is een spreken in denkidolen. Het gaat er ‘m om welke de nuttige zijn en welke de onpraktische op die manier kennen we onze ideeën een waarheidsgehalte toe, hoewel in principe wetenschap, de bijbel en kinderverhaaltjes met betrekking tot de realiteit allemaal even onwaar zijn omdat elke verklaring die we kunnen geven voor de werkelijkheid een metafoor is.
Wat de waarheid voor jou is moet je zelf ont-dekken.
Als ik koffie zeg zal ieder die het begrip kent weten wat ik bedoel. Daar zullen dan ook geen misverstanden over bestaan.
Als ik echter zeg wat is die koffie slap en of sterk, zul je hem toch eerst moeten proeven om voor jezelf uit te maken of hij dan wel slap of sterk is.
Het is je goed recht ervan uit te gaan dat men vanuit de semiotiek heeft bedacht/ontdekt dat we nooit de werkelijke betekenis achter de symbolen kunnen leren kennen omdat we in symbolen zouden denken. Vanuit mijn eigen optiek en ervaring is dit een onjuiste stelling.
Wanneer wij denken roepen wij iets in aanzijn (denkidolen) waar wij betekenis ann sich aan geven. Of deze ann sich nuttig en praktisch zijn zal de praktijk uit wijzen,
Een verklaring voor de werkelijkheid kan alleen aangeven wat het niet is. De werkelijkheid moet een beleven zijn van de werkelijkheid en is derhalve niet overdraagbaar.
Zie de zin in de onzin en de onzin in de zin.
sorry..bij deze zal ik mij inhouden 
