27 maanden later

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dit is Ran Gvili, de laatste gijzelaar, wiens lichaam door de IDF werd gevonden. Ran was op medische leave met een gebroken schouder maar reed vrijwillig richting het front toen hij van de aanval hoorde en vocht tegen de terroristen om vluchtelingen te helpen nabij Kibboets Aloemiem. Tijdens de gevechten raakte hij zwaar gewond aan arm en been maar bleef vechten, en schakelde meerdere terroristen uit. Pas toen hij uiteindelijk geen munitie meer had en gewond was, werd hij gegijzeld door de Hamas terroristen.

Nu zal de tweede fase van het akkoord ingaan, waar de terreur-organisatie Hamas de wapens in zal leveren en zich overgeeft om plaats te maken voor een Israel-vriendelijk bestuur onder leiding van Blair of Kushner en onder toezicht van Trump.

Hij was een held.

Hoezo?

[lost and not found yet!]

Dit is Ran Gvili, de laatste gijzelaar, wiens lichaam door de IDF werd gevonden. Ran was op medische leave met een gebroken schouder maar reed vrijwillig richting het front toen hij van de aanval hoorde en vocht tegen de terroristen om vluchtelingen te helpen nabij Kibboets Aloemiem. Tijdens de gevechten raakte hij zwaar gewond aan arm en been maar bleef vechten, en schakelde meerdere terroristen uit. Pas toen hij uiteindelijk geen munitie meer had en gewond was, werd hij gegijzeld door de Hamas terroristen.

Nu zal de tweede fase van het akkoord ingaan, waar de terreur-organisatie Hamas de wapens in zal leveren en zich overgeeft om plaats te maken voor een Israel-vriendelijk bestuur onder leiding van Blair of Kushner en onder toezicht van Trump.

Hij was een held.

Hoezo?

Sorry, ik kan de smiley dat iemand over z’n nek gaat niet vinden! Ik wilde eigenlijk dat kotsende groene mannetje naar voren plaatsen na zo’n reactie! Maar dit zal wel weer een E4 gevalletje zijn op dit zogenaamde vrijdenkers forum, ik ben lid, dus ik accepteer mijn eventuele straf!

[lost and not found yet!]

Het Iraanse bewind slacht mensen willekeurig af. Het wordt tijd dat de VS of Israel ingrijpen.

Alweer militair geweld. Geweld op geweld.
Maar dan kan je wel aan de gang blijven, er zijn meer landen waar je zou kunnen ingrijpen, dan heb je dagwerk.

Wat zie jij als oplossing dan? Draag eens een keer iets constructiefs aan!

[Gerard R.]

Het Iraanse bewind slacht mensen willekeurig af. Het wordt tijd dat de VS of Israel ingrijpen.

Alweer militair geweld. Geweld op geweld.
Maar dan kan je wel aan de gang blijven, er zijn meer landen waar je zou kunnen ingrijpen, dan heb je dagwerk.

Wat zie jij als oplossing dan? Draag eens een keer iets constructiefs aan!

Nou.. ik vind mijn verzuchting knap constructief in die ellende in die regio!
Maar je hebt wel gelijk. Er is bijna geen beginnen aan daar.
Ik heb je wel eens eerder geschreven, dat ik geen idee heb wat je in die puinhoop zou moeten doen om vrede te bewerkstelligen.
Misschien nu een poging met fase twee?

[Peter van Velzen]

Dit is Ran Gvili, de laatste gijzelaar, wiens lichaam door de IDF werd gevonden. Ran was op medische leave met een gebroken schouder maar reed vrijwillig richting het front toen hij van de aanval hoorde en vocht tegen de terroristen om vluchtelingen te helpen nabij Kibboets Aloemiem. Tijdens de gevechten raakte hij zwaar gewond aan arm en been maar bleef vechten, en schakelde meerdere terroristen uit. Pas toen hij uiteindelijk geen munitie meer had en gewond was, werd hij gegijzeld door de Hamas terroristen.

Hij was een held.

Hoezo?

Als je niet kunt lezen, dan moet je niet reageren.
Iemand die - ondanks een gebroken schouder - met gevaar voor eigen leven - zijn landgenoten probeert te verdedigen, tegen een geweldadige aanval, word vrijwel overal en altijd, als een held beschouwd. Laat dergelijke onzinnige reactie achterwege, en gebruik je verstand!

[Peter van Velzen]

Hij was een held.

Hoezo?

Sorry, ik kan de smiley dat iemand over z’n nek gaat niet vinden! Ik wilde eigenlijk dat kotsende groene mannetje naar voren plaatsen na zo’n reactie! Maar dit zal wel weer een E4 gevalletje zijn op dit zogenaamde vrijdenkers forum, ik ben lid, dus ik accepteer mijn eventuele straf!

Hoe vaak moet ik het nog uitleggen?
Je kunt best je ongenoegen uiteenzetten in een reactie op een ongepast bericht - in dit geval een "hersenloze" onliner (sterker nog het was slechts één woord), Wat regel E4 verbiedt is het tot onderwerp maken van een ander forumlid in plaats van te reageren op wat dat forumlid in het betreffende topic heeft geschreven. Als je jouw ongenoegen wilt spuien omtrent het gedrag van een andere forumlid in het algemeen, kun je mij een PB sturen. Omdat je duidelijk overstuur bent, zal ik jou de ongepaste woorden "zogenaamde vrijdenkers forum" niet aanrekenen.

[HierEnNu]

Relationele macht overwint inderdaad bij geopolitiek, diplomatie, maar morele hysterie heerst in publieke opinie, twee parallelle realiteiten. Ik veronderstel dat het punt is laat hysterie razen, win de echte oorlog.

Het is precies de prijs van die strategie nl "emotionele collateral damage" voor strategische dominantie. Macht overwint morele illusie, maar deze illusie blijft zeker hardnekkig leven.

Dankjewel Holog voor deze eye-opener, zo had ik het zelf nog niet expliciet bekeken. Het zet me aan het denken over mijn eigen focus. Ik hecht te veel gewicht aan 'emotionele collateral damage', omdat zulks veel bijdraagt aan polarisatie onder het bredere publiek.

Dat inzicht neem ik mee richting de volgende escalatiefase rond Iran. Mits die naar mijn stellige verwachting daadwerkelijk plaatsvindt, verwacht ik dat de morele verontwaardiging en publieke boosheid het niveau van Gaza ruimschoots zullen overstijgen. Juist daarom lijkt het me relevant om onderscheid te blijven maken tussen emotionele dynamiek en strategische besluitvorming.

[dikkemick]

Dit is Ran Gvili, de laatste gijzelaar, wiens lichaam door de IDF werd gevonden. Ran was op medische leave met een gebroken schouder maar reed vrijwillig richting het front toen hij van de aanval hoorde en vocht tegen de terroristen om vluchtelingen te helpen nabij Kibboets Aloemiem. Tijdens de gevechten raakte hij zwaar gewond aan arm en been maar bleef vechten, en schakelde meerdere terroristen uit. Pas toen hij uiteindelijk geen munitie meer had en gewond was, werd hij gegijzeld door de Hamas terroristen.

Nu zal de tweede fase van het akkoord ingaan, waar de terreur-organisatie Hamas de wapens in zal leveren en zich overgeeft om plaats te maken voor een Israel-vriendelijk bestuur onder leiding van Blair of Kushner en onder toezicht van Trump.

Maar waarom deze selectieve heldenverering? Ook onder alle DODE Palestijnen zaten ongetwijfeld helden.

[Gerard R.]

Dit is Ran Gvili, de laatste gijzelaar, wiens lichaam door de IDF werd gevonden. Ran was op medische leave met een gebroken schouder maar reed vrijwillig richting het front toen hij van de aanval hoorde en vocht tegen de terroristen om vluchtelingen te helpen nabij Kibboets Aloemiem. Tijdens de gevechten raakte hij zwaar gewond aan arm en been maar bleef vechten, en schakelde meerdere terroristen uit. Pas toen hij uiteindelijk geen munitie meer had en gewond was, werd hij gegijzeld door de Hamas terroristen.

Nu zal de tweede fase van het akkoord ingaan, waar de terreur-organisatie Hamas de wapens in zal leveren en zich overgeeft om plaats te maken voor een Israel-vriendelijk bestuur onder leiding van Blair of Kushner en onder toezicht van Trump.

Maar waarom deze selectieve heldenverering? Ook onder alle DODE Palestijnen zaten ongetwijfeld helden.

Palestijnse burgers hebben niet veel kunnen laten zien; die werden gewoon deels weggebombardeerd... Wat Hamas deed was terreur uit verzet met raketten. Ook heel heldhaftig, ze wisten wat Israël zou kunnen gaan doen.

[dikkemick]

Dit is Ran Gvili, de laatste gijzelaar, wiens lichaam door de IDF werd gevonden. Ran was op medische leave met een gebroken schouder maar reed vrijwillig richting het front toen hij van de aanval hoorde en vocht tegen de terroristen om vluchtelingen te helpen nabij Kibboets Aloemiem. Tijdens de gevechten raakte hij zwaar gewond aan arm en been maar bleef vechten, en schakelde meerdere terroristen uit. Pas toen hij uiteindelijk geen munitie meer had en gewond was, werd hij gegijzeld door de Hamas terroristen.

Nu zal de tweede fase van het akkoord ingaan, waar de terreur-organisatie Hamas de wapens in zal leveren en zich overgeeft om plaats te maken voor een Israel-vriendelijk bestuur onder leiding van Blair of Kushner en onder toezicht van Trump.

Maar waarom deze selectieve heldenverering? Ook onder alle DODE Palestijnen zaten ongetwijfeld helden.

Palestijnse burgers hebben niet veel kunnen laten zien; die werden gewoon deels weggebombardeerd... Wat Hamas deed was terreur uit verzet met raketten. Ook heel heldhaftig, ze wisten wat Israël zou kunnen gaan doen.

Ik werd kwaad vanwege Netanyahu die zo ontzettend veel doden en gewonden op zijn conto heeft staan. Stond daar een beetje treurig zijn medeleven te betuigen. Maar wat is een leven voor deze oorlogscrimineel?
Schijnheilig dus

[ChaimNimsky]

Helder, goede eye-opener, en het geschetste beeld klopt grotendeels, maar ik wil toch wel een belangrijke nuance aankaarten. Israël was jarenlang juist zwak in het informatiedomein en onmachtig om de propagandamachine van Hamas effectief te pareren.
Dat is geen klein detail, maar een structureel gemis geweest:

• men vertrouwde te lang op 'de feiten' en diplomatie,
  terwijl framing en emotie het debat al domineerden.

Wat we nu zien is geen tijdloze superioriteit, maar een late omslag:
nadat morele verdediging niet werkte, is het narratief verlegd van lokaal drama naar geopolitiek kader [regionale stabiliteit, Iran, meerdere fronten]. Niet om te overtuigen, maar om aandacht te verschuiven en emotionele pieken af te vlakken. Dat werkt deels,
maar pas ná een periode waarin Hamas het verhaal duidelijk bepaalde.

• Of zie jij dat anders?

In internationale politiek tellen regeringen, niet de straten. Zolang de handel met Israel blijft toenemen en de diplomatieke samenwerking intact is, landen battle-tested wapens blijven kopen, is publieke verontwaardiging irrelevant. Demonstraties en online campagnes hebben geen invloed op deze harde machtsverhoudingen en leveren alleen symbolische kritiek op. Voor Israel is dit daarom geen factor die meeweegt, want de kosten van meedoen aan loze emotionele framing hebben geen gewicht vergeleken bij strategische baten. En laten we wel zijn: wat heeft het Gaza opgeleverd? Israel heeft alles gekregen wat het zich ten doel had gesteld, terwijl het de Palestijnen niets heeft gebracht.

Het harde machtsveld is volledig intact, alle oorlogsdoelen zijn bereikt, de strategische buit is binnen, en de situatie heeft volledig in Israelisch voordeel uitgepakt. Pas nu is het van belang de Palestijnse situatie te normaliseren, hetgeen aan het gebeuren is.

[lost and not found yet!]

Hoezo?

Sorry, ik kan de smiley dat iemand over z’n nek gaat niet vinden! Ik wilde eigenlijk dat kotsende groene mannetje naar voren plaatsen na zo’n reactie! Maar dit zal wel weer een E4 gevalletje zijn op dit zogenaamde vrijdenkers forum, ik ben lid, dus ik accepteer mijn eventuele straf!

Hoe vaak moet ik het nog uitleggen?
Je kunt best je ongenoegen uiteenzetten in een reactie op een ongepast bericht - in dit geval een "hersenloze" onliner (sterker nog het was slechts één woord), Wat regel E4 verbiedt is het tot onderwerp maken van een ander forumlid in plaats van te reageren op wat dat forumlid in het betreffende topic heeft geschreven. Als je jouw ongenoegen wilt spuien omtrent het gedrag van een andere forumlid in het algemeen, kun je mij een PB sturen. Omdat je duidelijk overstuur bent, zal ik jou de ongepaste woorden "zogenaamde vrijdenkers forum" niet aanrekenen.

Dank je wel Peter! Wordt gewaardeerd! Maar frustratie was niet de oorzaak dat ik dit bericht plaatste, meer de onwetendheid van de reageerder! Oneliners zonder onderbouwing, waarom doen mensen de moeite om die te plaatsen eigenlijk?

[dikkemick]

30.000 in Iran???

Zeventigduizend in Gaza:

Israël bevestigt voor het eerst: 70.000 Palestijnse doden in Gaza | Buitenland | ED.nl https://share.google/1qB1qJMZ1JTSKCFPS

[HierEnNu]

Helder, goede eye-opener, en het geschetste beeld klopt grotendeels, maar ik wil toch wel een belangrijke nuance aankaarten. Israël was jarenlang juist zwak in het informatiedomein en onmachtig om de propagandamachine van Hamas effectief te pareren.
Dat is geen klein detail, maar een structureel gemis geweest:

• men vertrouwde te lang op 'de feiten' en diplomatie,
  terwijl framing en emotie het debat al domineerden.

Wat we nu zien is geen tijdloze superioriteit, maar een late omslag:
nadat morele verdediging niet werkte, is het narratief verlegd van lokaal drama naar geopolitiek kader [regionale stabiliteit, Iran, meerdere fronten]. Niet om te overtuigen, maar om aandacht te verschuiven en emotionele pieken af te vlakken. Dat werkt deels,
maar pas ná een periode waarin Hamas het verhaal duidelijk bepaalde.

• Of zie jij dat anders?

In internationale politiek tellen regeringen, niet de straten. Zolang de handel met Israel blijft toenemen en de diplomatieke samenwerking intact is, landen battle-tested wapens blijven kopen, is publieke verontwaardiging irrelevant. Demonstraties en online campagnes hebben geen invloed op deze harde machtsverhoudingen en leveren alleen symbolische kritiek op. Voor Israel is dit daarom geen factor die meeweegt, want de kosten van meedoen aan loze emotionele framing hebben geen gewicht vergeleken bij strategische baten. En laten we wel zijn: wat heeft het Gaza opgeleverd? Israel heeft alles gekregen wat het zich ten doel had gesteld, terwijl het de Palestijnen niets heeft gebracht.

Het harde machtsveld is volledig intact, alle oorlogsdoelen zijn bereikt, de strategische buit is binnen, en de situatie heeft volledig in Israelisch voordeel uitgepakt. Pas nu is het van belang de Palestijnse situatie te normaliseren, hetgeen aan het gebeuren is.

Lokaal en op korte termijn bezien snap ik je redenering:

• binnen een klassiek realistisch kader is publieke verontwaardiging zelden doorslaggevend
  zolang handel, diplomatie en militaire samenwerking intact blijven.

Wat ik daarbij wel als lacune zie, is het globale en langere-termijneffect. Het huidige optreden werkt aantoonbaar sterk antisemitisme in de hand, wereldwijd. Zulks acht ik niet irrelevant. Het is denkbaar dat Netanyahu&Co daar zelfs strategische bijeffecten in zien [bijvoorbeeld verhoogde belangstelling voor aliyah], maar ook dan blijft het een factor met maatschappelijke en politieke consequenties buiten Israël zelf.

Binnen discussies wijs ik gedramatiseerde theatrale emotionele framing die analyse verdringt net zo goed af als jij. Maar demonstraties en online campagnes louter afdoen als symbolisch en strategisch betekenisloos vind ik te kort door de bocht. Ze beïnvloeden het Israëlische beleid misschien nauwelijks, maar ze hebben wél invloed op beleid en debat in landen als Nederland.

Tot slot: je analyse leest de Gaza-oorlog primair als een geslaagde kosten-batenafweging. Dat kan binnen jouw kader kloppen, maar voor mijn begrip blijft dan één vraag open:

• hoe ziet de strategische houdbaarheid eruit ná de oorlog?

Juist daar lijken morele, humanitaire en maatschappelijke effecten
alsnog terug te keren als harde factoren.

• Wie het conflict uitsluitend als gewonnen kosten-batenanalyse leest,
  schuift het echte probleem door:
  • de politieke en maatschappelijke rekening komt pas ná de oorlog.

[ChaimNimsky]

Lokaal en op korte termijn bezien snap ik je redenering:

• binnen een klassiek realistisch kader is publieke verontwaardiging zelden doorslaggevend
  zolang handel, diplomatie en militaire samenwerking intact blijven.

Wat ik daarbij wel als lacune zie, is het globale en langere-termijneffect. Het huidige optreden werkt aantoonbaar sterk antisemitisme in de hand, wereldwijd. Zulks acht ik niet irrelevant. Het is denkbaar dat Netanyahu&Co daar zelfs strategische bijeffecten in zien [bijvoorbeeld verhoogde belangstelling voor aliyah], maar ook dan blijft het een factor met maatschappelijke en politieke consequenties buiten Israël zelf.

Binnen discussies wijs ik gedramatiseerde theatrale emotionele framing die analyse verdringt net zo goed af als jij. Maar demonstraties en online campagnes louter afdoen als symbolisch en strategisch betekenisloos vind ik te kort door de bocht. Ze beïnvloeden het Israëlische beleid misschien nauwelijks, maar ze hebben wél invloed op beleid en debat in landen als Nederland.

Tot slot: je analyse leest de Gaza-oorlog primair als een geslaagde kosten-batenafweging. Dat kan binnen jouw kader kloppen, maar voor mijn begrip blijft dan één vraag open:

• hoe ziet de strategische houdbaarheid eruit ná de oorlog?

Juist daar lijken morele, humanitaire en maatschappelijke effecten
alsnog terug te keren als harde factoren.

• Wie het conflict uitsluitend als gewonnen kosten-batenanalyse leest,
  schuift het echte probleem door:
  • de politieke en maatschappelijke rekening komt pas ná de oorlog.

Normalisering betekent dat de situatie terugkeert naar een stabiel en voorspelbaar machtsveld, ondanks dat het menselijke lijden onverminderd blijft bestaan. Dit is vooral lange-termijndenken. Je ziet dat daardoor ook het antisemitisme sterk afneemt: Rates of antisemitic incidents have experienced a “sharp decline” across the world more than a year after Oct. 7, 2023, according to the author of a new study from Tel Aviv University.

Maar demonstraties en online campagnes louter afdoen als symbolisch en strategisch betekenisloos vind ik te kort door de bocht. Ze beïnvloeden het Israëlische beleid misschien nauwelijks, maar ze hebben wél invloed op beleid en debat in landen als Nederland.

Ja, volgens officiële Nederlandse handelsgegevens importeerde Nederland in 2024 meer dan honderd keer het niveau aan militaire goederen uit Israel dan het voorgaande jaar, wat wijst op een gigaantische stijging sinds het conflict. Dit geldt niet alleen voor Nederland, maar ook voor belangrijke handelspartners zoals de VS, China en diverse EU‑landen: "Israel’s defense exports totaled 14.8 billion U.S. dollars, the highest on record and a 13 percent increase from the previous year," zei de verklaring van het ministerie van Defensie over de exportcijfers van 2024.

Veel landen kopen Israelische wapens vanwege hun kwaliteit en omdat de producten recent in reële gevechtssituaties zijn getest, wat hun waarde en verkoopbaarheid sterk vergroot. Dit verklaart de stijging van exportcontracten naar zowel Europa, de VS als Azië, juist vanwege de oorlog.